Στέφανος Ξένος (diavasame.gr)

«Δεν ξέρω αν ήμουν τότε ένας άνθρωπος που ονειρευόταν ότι ήταν πεταλούδα ή αν ήμουν πεταλούδα που ονειρευόταν ότι ήταν άνθρωπος»
Τσουάγκ Τσε

«Ήλιος με δόντια». Έτσι αποκαλούμε τον ήλιο, το χειμώνα, όταν, μολονότι ο ουρανός είναι καθαρός, ένα κρύο, μια παγωνιά αγκιστρώνεται στο πρόσωπο, το δέρμα, τα κόκαλα, την ατμόσφαιρα. Έτσι ήταν ο καιρός και εκείνο το πρωί στο νησί, τη Χίο και ειδικότερα στη Χώρα, το Φεβρουάριο του 1944, όταν αγγλικά αεροπλάνα βομβάρδισαν το σουηδικό πλοίο Wiril, που είχε φτάσει στο λιμάνι για λογαριασμό του Ερυθρού Σταυρού.

Ο Κωνσταντής είχε απομείνει να κοιτάζει τα πτώματα και τους τραυματίες. Ήξερε ότι εκείνο το πρωί είχε κάνει το μεγάλο λάθος. Το είχε δει να αποτυπώνεται στο βλέμμα του Αποστόλη, του πιο οικείου του προσώπου, λίγο πριν το βομβαρδισμό. Οι αγαπημένοι του κείτονται νεκροί. Οι τύψεις ελαύνουν ταχέως…

Χρόνια αργότερα ο Κωνσταντής έχει κλειστεί στο Ίδρυμα. Καθημερινά μονολογεί, ενώ ένας υπάλληλος τον παρακολουθεί, για να μάθει τα γεγονότα, να ακούσει την ιστορία που σχετίζεται άμεσα με τη δική του ζωή. Η φροντίδα του Κωνσταντή γίνεται η πρώτη προτεραιότητά του και η αναζήτηση της αλήθειας το κύριο μέλημά του. Οι ημέρες γίνονται χρόνια και η αποκάλυψη της πραγματικότητας διαρκώς και πιο επίπονη.

Μια από τις πρώτες σκέψεις που μου γεννήθηκαν καθώς διάβαζα το συγκεκριμένο βιβλίο, ήταν ότι μου θύμιζε κατά έναν περίεργο τρόπο την ταινία του Τζουζέπε Τορνατόρε Cinema Paradiso, ίσως λόγω της εξαιρετικής απεικόνισης μιας μικρής περιοχής της Ελλάδας το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, ίσως εξαιτίας του γεμάτου ταλέντο ύφους του συγγραφέα, που σε μεγάλο μέρος θυμίζει τη γραφή κλασικών Ελλήνων λογοτεχνών ή γιατί τα μέρη της πρώτης πράξης φέρουν μεταξύ άλλων στον τίτλο τους τη λέξη «μπομπίνα».

Χαρακτηριστικό είναι επίσης η έλλειψη διαλόγων, αφού το συγκεκριμένο έργο στηρίζεται εξ ολοκλήρου στην αφήγηση. Το κείμενο είναι συμπαγές και ο λόγος συγκροτημένος, στοιχεία που δίνουν την εικόνα ενός ολοκληρωμένου έργου. Από κει και πέρα το βιβλίο χωρίζεται σε τρεις πράξεις : η πρώτη αποτελείται από τρία μέρη και έχει ως κύριο ήρωα τον Κωνσταντή από την παιδική του ηλικία μέχρι τη στιγμή του βομβαρδισμού. Η δεύτερη η οποία συμπίπτει χρονικά με την πρώτη σε μεγάλο μέρος έχει ως κεντρικό ήρωα τον υπάλληλο του Ιδρύματος και τις προσπάθειές του να ανακαλύψει τι πραγματικά είχε συμβεί εκείνη την σκοτεινή ημέρα. Και τέλος, η τρίτη, η οποία εκτυλίσσεται στη σύγχρονη εποχή και είναι η ολοκλήρωση της ιστορίας.

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, καλογραμμένο από κάθε άποψη, ισορροπημένο άρτια ανάμεσα στην τεχνική, το ταλέντο και την ψυχή, το οποίο καταδεικνύει ότι για ακόμα μια φορά η Ιστορία είναι οι άνθρωποι.

Email στο συντάκτη Στέφανος Ξένος
Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>