Συνέντευξη στο SBS Αυστραλίας

Ακούστε την συνέντευξη εδώ

greek_170406_660408

Συνέντευξη στο SBS Αυστραλίας

 

Γιάννης Μακριδάκης, ακτιβιστής, φυσικός καλλιεργητής και επιτυχημένος συγγραφέας.

 

Ο Γιάννης Μακριδάκης είναι φυσικός καλλιεργητής και συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Χίο και σπούδασε μαθηματικά. Το 1997 ίδρυσε το Κέντρο Χιακών Μελετών. Οργάνωσε το Απλεπιστήμιο Βολισσού στη Χίο το οποίο διοργανώνει σεμινάρια φυσικής καλλιέργειας και αλκαλικής διατροφής. Είναι ένθερμος υποστηρικτής του αντικαταναλωτισμού και της αποανάπτυξης. Ο Γιάννης Μακριδάκης, με ενεργή ακτιβιστική δράση υπέρ των προσφύγων, μίλησε στον Σωτήρη Χατζημανώλη για το τελευταίο του βιβλίο, καθώς και για τις απόψεις του για τη ζωή και την κοινωνία.

 

 

Το βιβλίο είναι μια ιστορία σύγχρονη. Διαδραματίζεται το 2015 και είναι αρκετά ανεπτυγμένη η θεματολογία. Έχει διάφορες ιστορίες μέσα καθημερινών ανθρώπων, αλλά τα κύρια ζητήματά του είναι το σύγχρονο προσφυγικό ρεύμα που ζούμε αυτή την περίοδο στο νησί μας, συνδυασμένο με την καθημερινότητα των ντόπιων και συνδυασμένο με ένα παλιό ιστορικό χώρο όπου ζούσαν – ίδρυμα άσυλο πώς να το πω – όπου ζούσαν μέσα οι χανσενικοί, κοινώς λεπροί, του νησιού και έτσι με αφορμή το προσφυγικό και με αφορμή τις ιστορίες των ανθρώπων που αναπτύσσονται γύρω από αυτό αναπλάθω και ξαναδίνω, ξαναζωντανεύω, το παλιό άσυλο και τους μύθους και τους θρύλους που συνόδευαν τη ζωή των ανθρώπων που ζούσαν σε αυτό. Δεν μπορώ να πω περισσότερα γιατί το βιβλίο είναι πολυπρισματικό, έχει πάρα πολλά πρόσωπα, έχει πάνω από είκοσι ας πούμε χαρακτήρες, και ο καθένας κουβαλάει την ιστορία του, τη ζωή του, και έχουμε ανθρώπους που φαινομενικά δεν έχουν καμία σχέση αλλά ουσιαστικά βλέπουμε ότι οι ζωές τέμνονται. Έχουμε ανθρώπους οι οποίοι έζησαν σε διαφορετικές εποχές ως πρόσφυγες, που πήγαν στη Μέση Ανατολή από τη Χίο και τώρα υποδέχονται άλλους πρόσφυγες που κάνουν από τη Μέση Ανατολή το ταξίδι προς τη Χίο. Έχουμε αυτά τα παιχνίδια της ιστορίας, τους κύκλους, και όλο αυτό προσπαθώ να το δώσω μέσα από το μυθιστόρημα.

 

Όσοι ενδιαφέρονται θα βρουν τον τρόπο να το προμηθευτούν και να το διαβάσουν αλλά μιας και άγγιξες το προσφυγικό, ξέρω προσωπικά ότι ασχολείσαι ιδιαίτερα με αυτό, η Χίος είναι ένα από τα νησιά που φιλοξενούν πολλούς πρόσφυγες αυτό τον καιρό, μέσα σε λίγες λέξεις μπορείς να μας περιγράψεις την κατάσταση που επικρατεί στο νησί;

 

Το προσφυγικό στη Χίο είναι ένα ζήτημα το οποίο πέρασε από χίλια μύρια κύματα. Στην αρχή είχαμε πάρα πολύ μεγάλο κύμα προσφύγων οι οποίοι έφευγαν από το νησί, έμεναν εδώ μία με δύο μέρες, οπότε όλη η κοινωνία ήταν σύσσωμη στο πλάι τους, σύσσωμη η κοινωνία, δεν υπήρχε κανένας άνθρωπος που να μην είναι στο πλάι τους. Μαγειρεύαμε, μαζεύαμε ρούχα, τους βοηθούσαμε με κάθε τρόπο, τους δίναμε χρήματα, τους δίναμε εισιτήρια να φύγουνε, ήμασταν σύσσωμοι δίπλα τους. Πριν από έναν χρόνο ακριβώς έγινε αυτή η συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία η οποία τα νησιά του Βορειοανατολικού  Αιγαίου τα έκανε Ellis island κατά κάποιον τρόπο, τα έκανε φυλακές προσφύγων, έκλεισε τους πρόσφυγες στα νησιά, τότε άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα, όπως είναι φυσικό, στις τοπικές κοινωνίες, γιατί και οι πρόσφυγες άρχισαν να ζουν μέσα σε άθλιους καταυλισμούς με πολλά προβλήματα, οπότε όλα αυτά τα προβλήματα μεταφέρονταν σιγά σιγά στην κοινωνία που τους περιέβαλε. Είναι απόλυτα φυσικό. Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ελληνικού κράτους που με την απόφαση που πήραν πριν από έναν ακριβώς χρόνο δημιούργησαν θέμα και στους πρόσφυγες και στην τοπική κοινωνία και ανέδειξαν κάποια στοιχεία ακραία έως φασιστικά μέσα στην κοινωνία, με διάφορα γνωστά επεισόδια που έχουν γίνει κατά καιρούς. Τον τελευταίο καιρό όμως, δηλαδή μιλάω για το τελευταίο τρίμηνο ας πούμε, η κατάσταση έχει κάπως εξομαλυνθεί διότι αφενός οι ροές έχουν μειωθεί αρκετά, αφετέρου έχει αρχίσει να λειτουργεί κάπως η υπηρεσία ασύλου, οπότε πολλοί πρόσφυγες έχουν πάρει άσυλο και έχουν μεταφερθεί από το νησί στην Ηπειρωτική Ελλάδα, έχει κάπως αποσυμφορηθεί η κατάσταση, έχουν απεγκλωβιστεί κάποιοι άνθρωποι, η κοινωνία έχει επιστρέψει στα κανονικά της επίπεδα και δεν έχουμε ακρότητες αυτό το διάστημα.

 

Νομίζω μας έδωσες έτσι συνοπτικά αλλά μια πλήρη εικόνα. Γιάννη εσύ είσαι νέος και πετυχημένος συγγραφέας αλλά φαίνεσαι να ακολουθείς μια αντίστροφη πορεία. Θέλω να πω αντί να είσαι στην Αθήνα ή εν πάση περιπτώσει σε κάποια πόλη επέλεξες ένα χωριό της βόρειας Χίου όπου γράφεις αλλά ασχολείσαι και με τη γη, είσαι και ακτιβιστής. Γιατί έκανες αυτή την επιλογή;

 

Η επιλογή ήρθε μόνη της ως φυσική πορεία της ζωής μάλλον, γιατί ζούσα στις πόλεις, είχα έναν καταναλωτικό τρόπο ζωής, σύγχρονο, κάποια στιγμή αντιλήφθηκα με αφορμή και αυτή την οικονομική κρίση που βιώνει η Ελλάδα και όχι μόνο, όλος ο δυτικός καπιταλιστικός κόσμος, ότι οι αξίες που μας ανέθρεψαν και μας μεγάλωσαν από μικρούς εμάς που γεννηθήκαμε μέσα σε αυτό το καπιταλιστικό σύστημα, καταναλωτικό σύστημα, ότι αυτές οι αξίες είναι πλαστές και ότι οι πραγματικές αξίες είναι αλλού και ότι ο πραγματικός πλούτος δεν είναι τα κουπόνια του χρήματος αλλά είναι οι φυσικοί πόροι. Πήρα συνειδητά την απόφαση να στραφώ προς τους φυσικούς πόρους, να τους γνωρίσω, να ζήσω κοντά τους, να τους συναναστραφώ και να τους φροντίσω γιατί σκέφτηκα ότι όταν όλοι αφήνουμε τους φυσικούς πόρους, τον ήλιο την ενέργεια, το νερό το χώμα, τη γη, τους σπόρους και φεύγουμε και πηγαίνουμε και γινόμαστε καταναλωτικά όντα μέσα στις πόλεις, αφήνουμε και την μοίρα αυτών όλων των φυσικών πόρων στα χέρια των μεγάλων εταιρειών που έχουν αυτοσκοπό το χρήμα και γι αυτό υπάρχει ανηθικότητα και έτσι συνεχώς βαδίζουμε προς το χειρότερο. Είμαι λοιπόν της άποψης πως αν ο καθένας από εμάς που αποτελούμε όλοι μαζί το σύστημα κάνει μια μικρή στροφή, όχι οπισθοδρόμηση αλλά αλλαγή πορείας, μια μικρή αλλαγή και πάει προς την ποιότητα και προς τις αξίες και δει πραγματικά τι είναι η αξία και ο πλούτος στη ζωή μας και αρχίσει να το φροντίζει και αρχίσει να το καλλιεργεί, τότε θα έχουμε κάνει μια πολύ μεγάλη αλλαγή στο παγκόσμιο σύστημα. Πάνω σε αυτή λοιπόν τη θεωρία έφυγα από την πόλη και πήγα στη Βολισσό που είναι ένα πολύ ωραίο χωριό της βόρειας Χίου, με πολύ ωραία γη και νερά και φυσικούς πόρους, και προσπαθώ να ζήσω σε αρμονία με την υπόλοιπη φύση.

 

Τα περισσότερα έργα σου, αν όχι όλα, και είναι πάνω από μια ντουζίνα, έχουν ως αναφορά τους τη Χίο. Και καλά τα ιστορικά, είναι όμως και τα διηγήματα, κάπου οκτώ νομίζω, που έχεις εκδώσει με την Εστία. Γιατί δίνεις αυτό το Χιώτικο χρώμα στα έργα σου και πως αυτό γίνεται αποδεκτό από τους αναγνώστες σου σε όλη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό;

 

Έχεις δίκιο ότι τα βιβλία μου είναι Χιώτικα, αν και τα περισσότερα δεν αναγράφουν τον τόπο που διαδραματίζεται η ιστορία όπως και το τελευταίο. Το τελευταίο είναι ένα κράμα Χίου και Ικαρίας, ε δεν ονοματίζω πουθενά, μόνο σε δύο βιβλία νομίζω ονοματίζεται το νησί, επειδή είμαι από τη Χίο και ζω στη Βολισσό όλος ο κόσμος που τα διαβάζει συνδέει το νησί με τα βιβλία. Αυτό είναι καλό για το νησί γιατί έρχονται πάρα πολλοί άνθρωποι που έχουν διαβάσει τα βιβλία και κάνουν τουρισμό μετά στο νησί, έρχονται και με βρίσκουν στη Βολισσό πάρα πολλοί κάθε καλοκαίρι. Και βέβαια είναι αναπόφευκτο για έναν συγγραφέα να γράφει για τον τόπο που ζει γιατί από πού αλλού θα αντλήσει η ψυχή του να επεξεργαστεί εικόνες και ερεθίσματα αν όχι από τον τόπο που ζει. Εγώ είμαι άνθρωπος που γεννήθηκα, στη Χίο, μεγάλωσα στη Χίο, έφυγα για πέντε χρόνια απ’ το νησί και συνειδητά ξαναγύρισα πίσω και συνειδητότατα μετά ξαναπήγα πιο πίσω, στο χωριό, ο κόσμος μου είναι το νησί, αλλά αν δεις με την ψυχή σου τον μικρόκοσμό σου είσαι παγκόσμιος, γιατί η ανθρωπότητα είμαστε, η κάθε μικρή κοινότητα είναι, καθρέφτης της ανθρωπότητας ολόκληρης, οι άνθρωποι είμαστε ίδιοι, έχουμε συναισθήματα τα ίδια, έχουμε πείσματα τα ίδια, και η λογοτεχνία είναι συναίσθημα, οπότε αν μπορείς να νιώθεις και να εκφράζεις τα συναισθήματά του μικρόκοσμού σου τότε μπορείς να περιγράφεις την παγκόσμια κοινότητα των ανθρώπων.

By

Sotiris Hatzimanolis

Published on

Thursday, April 6, 2017 – 18:56

Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>