Συνέντευξη στην Λίνα Φυτιλή duendemagazine

Ο Γιάννης Μακριδάκης απαντάει…

Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο «Δωδεκάλογος του Συγγραφέα», επίκαιρος όσο και διαχρονικός, σύντομος και περιεκτικός, συμπληρώνεται κάθε φορά και από κάποια διαφορετική πένα. Σ’ αυτό το τεύχος φιλοξενείται ο Γιάννης Μακριδάκης”.

 

Μιλήστε μας για το καινούριο σας βιβλίο

Το «Ζουμί του Πετεινού» είναι νουβέλα δίδυμη του «Λαγού μαλλί» και προέκυψε κι αυτό για να δώσει βήμα στους λογοτέχνες που μας περιβάλλουν και δεν πρόκειται ποτέ να γράψουν οι ίδιοι βιβλίο. Ο ήρωάς μου ο Παναγής που ζούσε καταγής, μας μιλάει για την Φύση ενώ όλοι οι άλλοι γύρω του μιλάνε για την Κρίση. Η Φύση, η μοναδική αλήθεια εντός της οποίας υπάρχουμε, έρχεται αντιμέτωπη με την Κρίση της Οικονομίας, με το βασικό ζωτικό ψέμα της ζωής μας.

Στη συγγραφή σας ώθησε…

Αυτή ακριβώς η αντιπαράθεση της Αλήθειας με το Ψέμα. Της Φύσης με την πλαστή Οικονομία του χρήματος.

Το βιβλίο που έχετε στο κομοδίνο σας αυτή τη στιγμή είναι…

Δεν έχω κανένα βιβλίο στο κομοδίνο μου σχεδόν ποτέ. Όλα σε ράφια είναι. Αν εννοείτε τι διαβάζω αυτή τη στιγμή, θα σας πω ότι διαβάζω μόνο τις ειδήσεις αλλά και διάφορες αναλύσεις της κατάστασης που ζούμε για να διαμορφώνω άποψη και κρίση καθημερινά, πράττοντας το χρέος μου ως πολίτης.

Αναφέρετε μια φράση από ένα βιβλίο ή ένα στίχο που σας ακολουθεί.

Του Ντίνου Χριστιανόπουλου το παρακάτω ποίημα με ακολουθεί εδώ και χρόνια και μάλλον θα το πάρω και μαζί μου:
«Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε
όμως ξεχάσατε πως είμαι σπόρος».

Το διάστημα της συγγραφής πόσο αλλάζετε σαν άνθρωπος; Υπάρχει ένα είδος εσωτερικής μεταμόρφωσης;

Απλώς είμαι συνεχώς βυθισμένος και ζω μαζί με τον κάθε ήρωά μου. Έχω κάποια δυσκολία επικοινωνίας με τους γύρω μου. Κάποιες φορές και δύσπνοιες. Ευτυχώς όλα αυτά δεν διαρκούν πολύ, διότι γράφω λογοτεχνία πολύ λίγες μέρες τον χρόνο.

Ζούμε σε μια εποχή προοδευτική ή βαθιά συντηρητική;

Από τότε που άρχισα να αντιλαμβάνομαι την κοινωνία, δεν ένιωσα ούτε μια στιγμή ότι είναι κάτι άλλο εκτός από βαθιά συντηρητική. Σήμερα ένα παραπάνω. Όλοι προσπαθούν να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους εις βάρος άλλων. Και την πληρώνουν οι φτωχότεροι. Η ενεργοποίηση των συντηρητικών ενστίκτων της κοινωνίας γίνεται πια καθημερινά και με κραυγαλέους και απόλυτα κατακριτέους τρόπους και λογύδρια πολιτικών τσαρλατάνων.

Ο έρωτας σήμερα. Υπάρχει; Μήπως ζούμε σ΄ ένα λαβύρινθο ερωτικής μοναξιάς και καλούμαστε να τον περιγράψουμε ως κάτι το αβίωτο;

Κάπου θα υπάρχει κι αυτός. Είναι ο μόνος Θεός που αξίζει τις σπονδές μας. Προσωπικά τον τιμώ απόλυτα.

Η κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα είναι…

Ένα βήμα πριν το απόλυτο χάος. Το οποίο είναι ο μόνος δρόμος για να γίνει η επανεκκίνηση. Ο ηθικός ξεπεσμός και ιδεολογικοπολιτική και πολιτισμική κρίση τόσων δεκαετιών, έδωσαν επιτέλους τη θέση τους στην οικονομική κρίση, η οποία θα φέρει το χάος και την κάθαρση. Ελπίζω μόνο να έχουμε Αριστερή Κυβέρνηση, όταν θα μπούμε στο χάος και για όσο θα διαρκεί αυτό.

Πώς οι άλλες τέχνες (μουσική, κινηματογράφος, ποίηση κτλ.) εγκιβωτίζονται και δημιουργούν καινοτόμες νησίδες επιρροής εντός του έργου σας;

Με τη μορφή του κελαηδίσματος των πουλιών, των εικόνων της φύσης γύρω μου και την αφελή ματιά στη ζωή . Έτσι μόνο εγκιβωτίζονται και εκφράζονται οι τέχνες στην λογοτεχνία που προσπαθώ να φτιάχνω. Διότι με την τέχνη των ανθρώπων δεν έχω άμεση και συχνή επαφή, λόγω του ότι ζω απομονωμένος σε ένα χωριό στα σύνορα της Ευρώπης με την Τουρκία και δεν έχω πρόσβαση στην ανθρώπινη οργανωμένη κοινωνία παρά μόνο μέσα από το διαδίκτυο.

Συχνά αυτό που μας συγκροτεί, είναι κι αυτό που μας διαλύει. Σε ποιες περιπτώσεις συμβαίνει το παραπάνω;

Γενικά ο νους προσπαθεί μάταια να συγκροτήσει την ψυχή αλλά ποτέ δεν θα το καταφέρει. Και γι’ αυτό η δράση του γίνεται τελικά διαλυτική. Όλα μέσα στο κεφάλι μας είναι.

«…η φύση τον πλημμύριζε και ήτανε χείμαρρος που άρχιζε να μιλά για το χτήμα και τα ζώα, δεν έπαιρνε ούτε ανάσα’ οι άλλοι μπουχτισμένοι από τη ζωή στη σύγχρονη πόλη τον ακούγανε με το στόμα ανοιχτό, σαν που άκουγε εκείνους τους ερευνητάδες στην τηλεόραση…». Ποια είναι η νόσος του σύγχρονου ανθρώπου; Το αστικό τοπίο είναι τελικά μονόδρομος ή αποτελεί σύμπτωμα του φόβου μας να συγκρουστούμε με συνήθειες, ευκολίες και δομές;

Η νόσος του σύγχρονου ανθρώπου είναι ότι νομίζει πως έχει προοδεύσει. Αλλά όσα τεχνολογικά και επιστημονικά επιτεύγματα κι αν έχει κατακτήσει, ταυτόχρονα έχει χάσει κι έχει αφήσει να ξεχαστούν τόσα υλικά και μέθοδες, που είναι βασικότερα για την ζωή του από ό,τι αυτά που κατακτά καθημερινά. Σήμερα ο άνθρωπος ζει καλωδιωμένος. Κι άμα κοπεί ο ομφάλιος λώρος που τον ενώνει με το σύστημα, δηλαδή το χρήμα, θα πεθάνει. Αλλά και να μην κοπεί, πάλι θα πεθάνει. Διότι ξέχασε ο άνθρωπος πως το χρήμα δεν τρώγεται. Κι έχει παραμελήσει για πάρτη του (του χρήματος) τα βασικά.

«…μα τι ν΄ αυτά που λέτε ρε, που θα πουλήσουμε την Ελλάδα ολάκερη για να ξεχρεώσουμε, είσαστε με τα καλά σας, γη ρε, ξέρεις τι είναι να ΄χεις δικιά σου γη;». Οι άνθρωποι σήμερα έχουν δικαίωμα επιλογής, σ’ αυτό που σήμερα διατυπώνεται και παρουσιάζεται ως κρίση;

Ο σύγχρονος άνθρωπος έκανε την επιλογή του πριν από πολλά χρόνια. Να δημιουργήσει ένα σύστημα που στηρίζεται στο ψέμα. Σε μια επινοημένη οικονομία του χρήματος, η οποία απέχει πολύ από την μοναδική αληθινή οικονομία. Την Οικονομία της φύσης. Γι’ αυτό, για να διατηρηθεί η Οικονομία της φύσης, ο ανθρώπινος πληθυσμός θα καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό για άλλη μια φορά πολύ σύντομα. Άλλη επιλογή δεν υπάρχει πια. Πληρώνουμε τις επιλογές του παρελθόντος. Διότι μπορεί να μην τις κάναμε εμείς, τις έκανε όμως ο Άνθρωπος του οποίου συνέχεια αποτελούμε. Ακόμα και να αλλάξουμε τώρα την θεώρησή μας απέναντι στη ζωή, είναι πολύ αργά νομίζω.

 

Προφίλ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΚΡΙΔΑΚΗΣ

Γεννήθηκε στο 1971 στη Χίο και σπούδασε μαθηματικά. Το 1997 ίδρυσε το Κέντρο Χιακών Μελετών Πελινναίο. Από τις εκδόσεις της Εστίας κυκλοφορούν τα βιβλία του: Ανάμισης Ντενεκές, Η Δεξιά Τσέπη του Ράσου, Ήλιος με Δόντια, Λαγού Μαλλί, Η Άλωση της Κωνσταντίας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε η νουβέλα του, το Ζουμί του Πετεινού.

Be Sociable, Share!

18 thoughts on “Συνέντευξη στην Λίνα Φυτιλή duendemagazine

  1. Εξαιρετική η συνέντευξη. Μπράβο σε σένα Γιάννη, μπράβο και στη Λίνα. Όσο υπάρχουν τέτοια νέα παιδιά, όπως εσύ κι η Λίνα, η Ελλάδα μπορεί να ελπίζει ακόμα. Γιατί πέρα από την ομορφιά της, που είναι γνωστή σε όλους όσους την ξέρουμε και μέσω fb, επειδή έχει ένα μεγάλο κοινό που την ακολουθεί και σχολιάζει πάντα τις αναρτήσεις της, έχει ευγένεια, σπάνιο ήθος και σεμνότητα. Ακριβώς όπως κι εσύ. Διάβασα και το χτεσινό της άρθρο στο press για το περιβάλλον, επίσης πολύ καλό. Εύγε και στους δύο…

  2. Την ανέβασε χτες νομίζω στη σελίδα της τη συνέντευξη και ήδη τη σχολιάσαμε ευμενώς. Σίγουρα θα διαβαστεί κι από τον κόσμο, αλλά κι από τους συγγραφείς- φίλους της στο fb. Μπράβο και στους δύο! Αυτά είναι… Να δουλεύεις στο σχολείο, αλλά να μην επαναπαύεσαι. Να γράφεις, να κάνεις συνεντεύξεις, να έχεις ενδιαφέροντα. Να πιστεύεις ακόμα στον άνθρωπο. Να έχεις αισθητική απόψη πάνω στη ζωή. (Το άρθρο για το περιβάλλον δεν το ανέβασε ακόμα στο fb.. Μανόλη, δεν το είδα στον τοίχο της, για να το διαβάσω. Λογικά σήμερα ή αύριο θα το ανεβάσει.)
    Γιάννη, πολύ καλές οι απαντήσεις, ιδίως εκείνες με το χρήμα και την ανθρώπινη απληστία. Πάντως εγώ το πήρα το ζουμί του πετεινού σήμερα, γιατί η Λίνα είπε ότι είναι πολύ καλό κι εμπιστεύομαι την κρίση της.

  3. Πολύ καλή η συνέντευξη. Μπράβο Γιάννη…Δεν έχω fb, αλλά τη διάβασα στο Ντουέντε. Έχει ωραία άποψη του Ντουέντε γενικώς.
    Ερώτηση: Πώς μπορώ να επικοινωνήσω με τη Λίνα; Θέλω να την διαβάζω. Βρήκα κάποια διάσπαρτα άρθρα της στο ίντερνετ, αλλά δεν έχει δικό της μπλογκ. Ξέρει κανένας; Πρέπει μάλλον να φτιάξω fb; Επίσης το άρθρο της “Ο πλανήτης δεν έχει ρεζέρβα”, το βρήκα πολύ κατατοπιστικό.
    Νομίζω ότι την είδα πρόσφατα σε κάποια συνέντευξη στην tv με το Γιάννη Στάικο. Μιλούσε πολύ ωραία κι ήταν μια κούκλα! Διάβασα και το βιβλίο της για τη νοσταλγία, το βρήκα εξαιρετικά καλογραμμένο. Απίστευτο μου φάνηκε, μια τόσο όμορφη κοπέλα, που επιτέλους δεν είναι γλάστρα….Σπανίζει ο συνδιασμός καλλιέργειας, ευγένειας, καλοσύνης και εξωτερικής εμφάνισης στην εποχή μας.
    Γιάννη, κράτα γερά. Χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν κι εσένα, με ταλέντο, αγάπη και συνείδηση γι΄ αυτό που κάνουν…Μια αντίσταση στην ασχήμια, στην φτήνια, στην βλακεία. Κράτα γερά, κόντρα στις ευκολίες και τα ασύστολα ψεύδη.

  4. Γιάννη- εσένα σε έμαθα μέσα από την ΄Αλωση της Κωνσταντίας, και το Λαγού μαλλί. Τη Λίνα- τυχαίνει να την ξέρω τα τελευταία δέκα χρόνια. Οπότε ας έχετε και μια γυναικεία απόψη. Ναι, είναι ακριβώς, όπως τα είπαν τα παιδιά. Σπάνιο πλάσμα και αγαπητό. Όποτε τη βλέπω και βγαίνουμε έξω, όλα τα κεφάλια στο δρόμο γυρίζουν…Αλλά αυτό ούτε που την νοιάζει.
    “Σήμερα ο άνθρωπος ζει καλωδιωμένος. Κι άμα κοπεί ο ομφάλιος λώρος που τον ενώνει με το σύστημα, δηλ. το χρήμα θα πεθάνει”…
    Η συνέντευξη ήταν πολύ καλή. Όπως της έγραψε κι η κ.Μαρία Μανολέλη στον τοίχο της: “εξαιρετική η συνέντευξη με τον κύριο εφτά μποφόρια. Πολλά μπράβο!” Αυτό για να κάνουμε και λίγο χιούμορ. Πολύ καλοί έκαστοι. Μπράβο Γιάννη! Στη Λίνα θα τα πω από κοντά τα μπράβο, ελπίζω να τη δω κάποια από αυτές τις μέρες.

  5. Συγχαρητήρια για την υπέροχη συνέντευξη. Την είδα την ανάρτηση χτες στο φβ και τη διάβασα με προσοχή. Επειδή συγκαταλέγομαι στον σκληρό πυρήνα των θαυμαστών-αναγνωστών της Λίνας, την οποία εκτιμώ απεριόριστα, σήμερα πήρα το ζουμί του πετεινού και νομίζω ότι πράγματι, θα δικαιώσει τις προσδοκίες μου, έχοντας διαβάσει ήδη τις πρώτες σελίδες. Μπράβο Γιάννη, καλή συνέχεια στο έργο σου εύχομαι.

  6. Σας ευχαριστώ όλους πολύ για τα ωραία λόγια. Τα εύσημα όμως, ανήκουν στο Γιάννη, νομίζω. Ο οποίος ανήκει στους νέους συγγραφείς που έχουν φωνή και λόγο. Αυτό ακριβώς έβγαλε και στη συνέντευξη. Πρέπει να σας πω ότι την απάντησε σε χρόνο ρεκόρ, αν και παράλειψε μερικές τελείες και κόμματα…που φυσικά δεν έβαλε ποτέ!
    Διαβάστε όλα του τα βιβλία. Είναι εξαιρετικά. Ελπίζω μέσα στα επόμενα χρόνια να διδάσκω κάποιο απόσπασμά του στην τάξη.

  7. Ο συνδιασμός ερωτήσεων και απαντήσεων ήταν που έβγαλε αυτό το υπέροχο αποτέλεσμα…Τίποτα δεν είναι τυχαίο Λίνα. Οπότε και στους δυο σας αξίζουν τα καλά λόγια. Όσο για τα βιβλία του Γιάννη, θα τα διαβάσω, αφού το λες. Καμιά νέα εκδήλωση στην Αθήνα, θα έχουμε τη χαρά; (Ωραιότατες οι φωτο σου από την παρουσίαση στο Ναύπλιο- Άργος την προηγούμενη βδομάδα…Αλλά φαντάζομαι ότι είδες τα σχόλια στη σελίδα σου!)

  8. Η συνέντευξη στο Ντουέντε, ωραιότατη. Γιάννη συγχαρητήρια. Λίνα, συγχαρητήρια επίσης. Δεν ξέρω αν με θυμάσαι Λίνα μου, είχαμε γνωριστεί στη Λέσβο, σε κάποια εκδήλωση, στο Δημοτικό θέατρο Καλλονής. Νομίζω ότι ήταν στην παράσταση που ήσουν πρωταγωνίστρια στη θεατρική ομάδα, κι όλο το φισκαρισμένο θέατρο ρωτούσε : “μα ποια ειναι αυτή η κοπέλα;” Τι σου θυμίζω τώρα…
    Να που σε ξαναβρήκα στο Ντουέντε. Γράφεις πολύ ωραία, μπράβο. Ζω στην Αθήνα, εσύ γύρισες στο Βόλο;
    Θέλω να διαβάσω τα βιβλία σου Γιάννη, θα ψάξω σίγουρα το ζουμί του πετεινού. Λίνα, πώς θα γίνει να τα ξαναπούμε; Θα χαρώ να σε δω ξανά. Πάντα σε θαύμαζα και σου το έλεγα στο νησί. Θυμάσαι; Στείλε μου στο μέιλ madritimaxi@gmail.com τα νέα σου.

  9. Συγχαρητήρια για τη συνέντευξη. Πολύ ωραία τα είπες, Γιάννη. Μπράβο. Η θεοποίηση του χρήματος μας έφτασε στον πάτο. Σε αυτά τα χάλια, όπου όλες οι αξίες είναι χαμένες.
    Λίνα, ωραίες ερωτήσεις. Θα φτιάξω fb και θα σου κάνω αίτημα φιλίας. Επίσης διάβασα και τα άρθρα σου στο Ντουέντε. Ιδιαίτερο στυλ γραφής.
    Έχεις γράψει και συ κάποιο βιβλίο Λίνα; Ενημέρωσέ με.
    Είδα τη φωτογραφία σου στο Ντουέντε. Είναι αληθινή αυτή η φωτογραφία; Το χρώμα των ματιών;
    Βρήκα και κάποιο άρθρο “η βουή της πλατείας”, που μου άρεσε πολύ. Α, κι ένα αλλο, “συνθήματα τοίχων” αν δε λανθάνω. Πάρα πολύ ωραία, όλα όσα διάβασα από σένα…

  10. Μια πολύ ωραία συνάντηση δύο νέων ανθρώπων, μια κουβέντα που μας αφήνει πολύ καλές εντυπώσεις…Μπράβο και στους δύο. Δεν σε έχω διαβάσει Γιάννη, αλλά η συνέντευξη στη Λίνα είναι σίγουρα μια καλή αφορμή.
    Λίνα, τα κείμενά σου μοιάζουν με διαμαντάκια. Μου αρέσουν πολύ. Έχεις στυλ, ιδέες και φρεσκάδα στο λόγο σου και φαίνεται.
    Θα ήθελα να σε συναντήσω από κοντά, φαντάζομαι ότι θα σου το ζητούν όλη την ώρα αλλά πραγματικά είμαι εντυπωσιασμένος. Σε ευχαριστώ που υπάρχεις σε αυτό τον τόσο αδυσώπητο και σκληρό κόσμο. Μοιάζει ομορφότερος σίγουρα. Η ομορφιά σου είναι από μόνη της λογοτεχνία. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο…έτσι δε λένε;
    Καλό απόγευμα και πάλι μπράβο και στους δυο σας.

  11. Ωραία η συνέντευξη σας. Φαίνεται ότι έδεσε με κάποιο τρόπο η κουβέντα-σάλτσα- χημεία. Ο Γιάννης φαίνεται ότι έχει νερό για την έρημο και η Λίνα έθεσε έξυπνα τις ερωτήσεις, οδηγώντας τον με τον τρόπο της να τα πει σαν χείμαρρος.
    Γιάννη δεν σε ήξερα, αλλά τώρα θα διαβάσω το ζουμί του πετεινού.
    Λίνα, εσένα σε ξέρω από το φβ, σε παρακολουθώ ανελλιπώς, σε θαυμάζω πολύ, όπως σου το έχω πει άλλωστε. Είσαι από τα άτομα που ξεχωρίζουν. Θα σου στείλω στο inbox κάτι.( Όχι πάλι το ντίλι ντίλι…)
    Καλή συνέχεια και στους δύο.

  12. Συγχαρητήρια για την ωραία σας συνέντευξη. Λίνα, στα πλαίσια της Συστημικής αντίληψης και διαβάζοντας το βιβλίο σου, θεωρώ ότι το δημιουργημά σου, ειναι ωραίο, άρα σου μοιάζει! Συγχαρητήρια για τη χτεσινή σου εμφάνιση στη Ετ 3. Πολύ όμορφη και μεστή παρουσία. Και εις ανώτερα!

  13. Δυστυχώς μας λείπουν άτομα σαν τη Λίνα και το Γιάννη…Ανθρωποι που είτε μέσα από τα βιβλία τους, ή τα κείμενά τους ή τη δουλειά τους στην εκπαίδευση, ή όπου αλλού, μπορούν να γίνουν κοινωνοί ήθους και ιδεών. Γιάννη, τα άρθρα σου αλλά και η συνέντευξή σου θίγουν με εξαιρετικό τρόπο τα κακώς κείμενα.
    Λίνα, διάβασα το άρθρο σου πριν από λίγο για τις σημερινές άθλιες εικόνες και πρέπει να σου πω, ότι πάντα τα σχόλια σου είναι πολύ εύστοχα- γενικά ο λόγος σου έχει μεγάλη ακρίβεια. Επίσης σε άκουσα πριν από λίγες μέρες στην εκπομπή της Εύας Μαυρογένη στο ραδιόφωνο της net που μίλησες πάρα πολύ ωραία…αλλά πολύ ωραία όμως! Ελπίζω να σε δω μια από αυτές τις μέρες, πάρε κανένα τηλ αν ευκαιρείς να πάμε για καφέ.

  14. Δεν θα επαναληφθώ, λέγοντας πόσο καλή ήταν η συνέντευξη. Θα ήθελα να ρωτήσω μόνο την Λίνα αν ο φωτισμένος Ηλίας Φυτιλής που αναφέρει στην “Ουράνια Μηχανική” η Μάρω Δούκα, είναι ο παππούς της. Αν ναι, εξηγείται πως ο άνθρωπος που ίδρυσε τον πρώτο γεωργικό συνεταιρισμό μαζί με τον οραματιστή δάσκαλο Μιχόπουλο, έχει τέτοια χαρισματική εγγόνα.

  15. Τυχαία την ανακάλυψα και τη διάβασα. Όμορφη κουβέντα. Γιάννη, ανοίγεσαι και ξεδιπλώνεσαι, Λίνα τον έχεις καθοδηγήσει με προσεγμένες ερωτήσεις. Μου άρεσε που έχεις βάλει κι αυτά τα ενδιάμεσα κομμάτια από το βιβλίο του, πριν περάσεις στις τελευταίες ερωτήσεις.
    Γιάννη, διάβασα την άλωση πρόσφατα και μου άρεσε, θα ψάξω και του ζουμί του πετεινού. Λίνα, μας ομορφαίνεις τη ζωή με τα κείμενά σου, την ευγένεια, τη σπάνια ομορφιά σου ( νομίζω ότι έχει βάθος τούτη η ομορφιά-ωραία κορίτσια υπάρχουν πολλά, αλλά από μέσα σου βγαίνει κάτι σα φως) κι αυτό δε το συναντάς συχνά. Θα διαβάσω και το δικό σου βιβλίο. Να είστε καλά και να συνεχίζετε ο καθένας από το μετερίζι του…

  16. Πώς μπορεί μια εκπάγλου ομορφιάς, Καρυάτιδα να στήσει ωραιότατη συζήτηση με τον συγγραφέα Μακριδάκη στην αρχή ενός καλοκαιριού, που όλα βρίσκονται σε κατάσταση έκρυθμη;
    Πώς γίνεται δυο ετερόκλητοι ίσως, άνθρωποι να δέσουν τόσο καλά συνομιλώντας; Γιάννης Βόγλης- Ανίτα Λόμπεργκ μου θυμίζει ο συνδιασμός, ( Άναμπελ μύγδαλα, τι κρίμα που δεν το διαβάζουμε!…) Κι όμως, από κάπου προκύπτει μια παράξενη αρμονία.
    Είστε ωραίοι. Μπράβο ρε παιδιά.

  17. Τη διαβάσαμε τη συνέντευξη Λινάκο, παρέα με τη Τζένη προχτές- είχαμε την κουβέντα σου. Έλα πάλι στην Καλλονή να θυμηθούμε τα παλιά, μας ξέχασες, παλιόπραμα…
    Πολύ καλή η συνέντευξη, μπράβο.

  18. Pingback: Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ | Το Φόρουμ. 2o Λύκειο Αλίμου.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>