Πρώτη φλέβα: Αναγνωστικές αποκρίσεις

Ανταπόκριση από Κάλυμνο
Αγαπητέ Γιάννη,
Πήρα το βιβλίο σου «Η πρώτη φλέβα» πριν λίγες μέρες. Δεν το άνοιξα, δεν διάβασα ούτε τις πρώτες γραμμές. Έχω ιεροτελεστία : όταν παίρνω καινούργιο σου βιβλίο, πρέπει να βρω τον κατάλληλο χρόνο και χώρο για να το ανοίξω και να ρουφήξω κάθε λέξη. Αυθόρμητα σκέφτηκα ότι θα ήθελα να το διαβάσω, κάπου έξω στη φύση. Και εδώ στο νησί τι καλύτερο από το να πάρω το μικρό μου θησαυρό στη θάλασσα. Χτες λοιπόν ήρθε και ο κατάλληλος χρόνος.
Καθώς γύριζα τις σελίδες δε σου κρύβω ότι σκεφτόμουν κι εγώ, γιατί ασχολείται με αυτούς τους ανθρώπους τώρα; Μια γυναίκα που έχει επάγγελμα τον έρωτα και έναν ναυτικό που τον αναζητά σε κάθε του λιμάνι. Τι θέλει να πει ο συγγραφέας; Και δεν έβρισκα απάντηση στο ερώτημά μου μέχρι που έφτασα στις τελευταίες σελίδες. Και συνειδητοποίησα εκεί, όπως και στα άλλα σου βιβλία, ποιο είναι το ζητούμενο : το μεγαλείο της ελεύθερης φύσης του ανθρώπου. Οι ήρωές σου είναι άνθρωποι ελεύθεροι, δε δέχτηκαν κανένα να τους υποτάξει, ήταν κύριοι του εαυτού τους, νικούσαν ακόμα και τα ίδια τους τα πάθη και είχαν την ίδια στιγμή ήθος, ευαισθησία και σεβασμό για τον άνθρωπο δίπλα τους. Τι δύναμη! Να μπαίνεις και να βγαίνεις από τα κοινωνικά πλαίσια όποτε θέλεις! Και να παίζουν και οι άλλοι με τους δικούς σου όρους…
Θυμήθηκα τον Πέτικα από τον Ανάμιση Ντενεκέ και τον Στέφανο από το Αντί Στεφάνου και θαύμασα για άλλη μια φορά την συγγραφική σου ευχέρειά να δημιουργείς δεσμούς και ανατροπές λίγο πριν το τέλος. Σαν ερωτική κορύφωση…
Όλο αυτό που ζω τους τελευταίους μήνες στην Κάλυμνο, είναι προσωπική υπέρβαση για μένα, κι ένα βήμα πιο κοντά προς τον ελεύθερο εαυτό μου. Από τότε που σε γνώρισα (διαδικτυακά, συγγραφικά και λίγο «φυσικά») έχω βρει ένα φωτεινό σημείο στον ορίζοντα και το ακολουθώ πιστά!
Χριστίνα Π.
Ανταπόκριση από Ηράκλειο Κρήτης
η πρωτη φλέβα
υπέροχο βιβλίο Γιάννη
διαφορετικό απ ο,τι δικό σου εχω διαβασει μεχρι τωρα
αλλά με κοινό πολύ δυνατό χαρακτηριστικό το πνεύμα σου, τη γλύκα και τη λόξα σου
αναρωτηθηκα πολλες φορες αν ο Γιωργης ειναι υπαρκτο προσωπο
και πόσο επενέβεις στο λόγο της Λόλας
αλλά μάλλον δεν έχει σημασία
σου στελνω φωτογραφία τα βιβλία μου/σου
κάπου ειναι και η Κωνσταντια
μαλλον την εχω δανισει και δε θυμαμαι που
Και την πρωτη φλέβα δυο φορες σκεφτηκα να τη δωσω σε φιλους ναυτικους περαστικους απ το σπίτι αλλα δεν το κανα ακόμα
δε θέλω δηλαδή ακόμα
σ ευχαριστω για όλα τα παραπάνω!
οταν ξεπατωνω μικροσκοπικες τσουκνιδες σε θυμαμαι
όταν βαζω ριζες σε θυμαμαι
όταν χαζευω την αναπτυξη τους σε θυμαμαι
που θαυμάζω το σκατουλάκι του κουνελιού σε θυμάμαι
Στέλλα Μ.
Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>