Επικοινωνία

Γιάννης Μακριδάκης

Βολισσός, Χίος

ΤΚ 82103

akridaki@gmail.com

Be Sociable, Share!

33 thoughts on “Επικοινωνία

  1. Γιάννη καλησπέρα,

    πάλι σήμερα σε βρήκα στο νέο blog σου. Είναι εύκολο από τις ρυθμίσεις του blog σου, να είναι εφικτή η ενημέρωση για νέα posts μέσω του e-mail; Επειδή έχω κωδικό στο word press και σε πρόσθεσα, δεν μου δίνει τη δυνατότητα να ενημερώνομαι μέσω του e-mail μου για τα νέα σου άρθρα.

    Σε ευχαριστώ πολύ και καλή δύναμη!!!

    Ο φίλος σου,
    Δημήτρης

  2. Γιαννη,
    Διαβασα μονορουφι το “Ζουμι του πετεινου και μαρεσε παρα πολυ.Για αλλη μια φορα απολαυστικωτατος και πανω απο ολα ξεκαθαρος.Συγχαρητηρια.Ηδη το δωρισα σε δυο φιλους μου.Ο Δημητρης Ο Σολωμος απο τη ΚΙΒΩΤΟ στο Πειραια σε χαιρετα.Μου αναφερε οτι τα λετε.
    Συνεχισε τον αγωνα σου.

    Σε χαιρετω
    Νικος Γλυπτης

  3. Ευχαριστω για το e-mail. Κοινοι θα ειναι σιγουρα οι αγώνες ι. Η δυναμη εν τη ενωσει. Αυτο που με παραξενευει ειναι πως πιστευαν οι εταιρειες των αιολικων παρκων οτι με το προσχημα της κλιματικης αλλαγης θα κατεστρεφαν τοσο πολυ το τοπιο και δεν θα τους επαιρναν χαμπαρι.

  4. Δεν συνηθίζω αυτού του ειδους την επικοινωνία, αλλα δεν έχω άλλο τροπο να σας πω πόσο μου άρεσαν δύο έργα σας που διάβασα, μετά από σύσταση φίλης, τώρα τελευταία.(Δεξιά τσέπη του ράσου, και ο Ανάμισης τενεκές).
    Ιδιάτερα στο δεύτερο με συνεπήρε, εκτός των άλλων, και η περιγραφή της χιώτικης υπαίθρου.Θα “σας” επισκεφτώ στις 21-22/8 μετέχοντας σε ιστιοπλοικό αγώνα που θα έρθει στο λιμάνου της Βολισσού.
    Εύχομαι να έχω χρόνο να περπατήσω λίγο τα μονοπάτια που πάτησε και ο Πέτικας…

  5. Ευκολο ειναι να κατηγορουμε τους άλλους για οποιαδηποτε καταστροφή και ιδιαιτερα τους πολιτικους και ανωνυμα το κρατος. Θα θεσω ενα απλο ερωτημα: που ειναι η αυτοοργανωση των χωριών και η εθελοντική εργασια για την προληψη και καταστολή των πυρκαγιών? Αυτο δεν χρειαζεται ιδιαιτερη προσπαθεια για να γινει αλλα και μονο ενδιαφερον των πολιτων και των χωρικών για τον τόπο τους….Παλιοτερα αυτο υπήρχε και λειτουργουσε…Κανενας δεν περιμενε τα αεροπλανα απο την Αθηνα και τα πυροσβεστικά απο την χώρα… Οι πυρκαγιές ηταν λιγότερες γιατι ο πληθυσμός ήταν ενεργός και φροντιζε για την κοινη και την δική του περιουσία…
    Ευχαριστώ
    Τακης Καλοκαιρινός
    takalo@otenet.gr

    • Συμφωνώ απόλυτα για το ότι ήταν οι άνθρωποι ενεργοί στη γη και οι πυρκαγιές λιγότερες. Δεν συμφωνώ όμως στα υπόλοιπα. Διότι και αυτοοργάνωση έχουμε και πολύ μεγάλο αρισθμό εθελοντών οργανωμένων σε ομάδες που έχουν δικά τους πυροσβεστικά οχήματα και κάνουν συνεχείς καθημερινές βάρδιες αλλά και συμμετέχουν σε κάθε κατάσβεση πυρκαγιάς εδώ και πολλά χρόνια.
      Με τα οργανωμένα σχέδια και την πολιτική της “ανάπτυξης” που απαξιώνει το φυσικό και πολιτισμικό κεφάλαιο ως άχρηστη πολυτέλεια, δεν μπορείς να τα βάλεις όμως.
      Οι πυρκαγιές έχουν πολιτικούς υπεύθυνους και είναι οι γνωστοί που μας κυβερνάνε

      • Αυτοοργάνωση+Εθελοντισμός σ’ένα ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ κράτος με ΠΡΟΔΟΤΕΣ πολιτικούς, δεν αποτρέπουν την καταστροφή.Πολύ πικρή η εμπειρία μας στην Πάρνηθα…με “τον στρατηγό άνεμο”

        ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
        (Με την παράκληση να δημοσιευθεί)
        Με τους εθελοντές στην Πάρνηθα, κόντρα στη μιζέρια!
        Δεν υπάρχουν μόνο η κρίση, η ανεργία, οι περικοπές και η απαισιοδοξία… υπάρχει και η ελπίδα. Κι αν δε μας την προσφέρει κανείς, ας τη βρούμε μέσα μας! Οι Εθελοντές Δασοπυροπροστασίας Αττικής (ΕΔΑΣΑ) μας προτείνουν να αλλάξουμε τη μιζέρια με τον καθαρό αέρα του βουνού και την ικανοποίηση της εθελοντικής προσφοράς, συμμετέχοντας στις δασοπυροφυλάξεις που έχουν ήδη ξεκινήσει από 1η Ιουνίου, στον τελευταίο πνεύμονα της Αττικής, την Πάρνηθα.
        Στις νυχτερινές δασοπυροφυλάξεις -που φέτος οργανώνονται για 26η συνεχή χρονιά- μπορεί να λάβει μέρος οποιοσδήποτε, καθώς γίνονται υπό την επίβλεψη εκπαιδευμένων μελών του Ε.ΔΑΣ.Α. και σε συνεργασία με το Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας, το Δασαρχείο Πάρνηθας, και το Πυροσβεστικό Σώμα.
        Σκοπός είναι ο εντοπισμός εστιών φωτιάς ή άλλων δραστηριοτήτων που θα μπορούσαν να απειλήσουν το δασικό κομμάτι της Πάρνηθας που έμεινε αλώβητο από την πυρκαγιά του 2007, αλλά και τις καμένες περιοχές, που ήδη ξαναπρασινίζουν με νεαρά πεύκα και έλατα.
        Σχολιάζοντας την αναγκαιότητα για συμμετοχή περισσότερων πολιτών στην προστασία του Εθνικού Δρυμού, οι συντονιστές πυροφυλάξεων του Ε.ΔΑΣ.Α, Βασίλης Στάμος και Φώτης Βογιατζής, αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Φέτος περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι αναγκαία η συμμετοχή των εθελοντών, καθώς οι περικοπές στα κρατικά μέσα είναι αισθητές. Ο καθένας μπορεί να αφιερώσει ένα βράδυ στην Πάρνηθα. Eίναι υπόθεση όλων μας, και η εμπειρία είναι αξέχαστη».
        Εάν λοιπόν θέλετε να συμβάλετε στην προστασία της Πάρνηθας, να απολαύσετε την καλοκαιρινή δροσιά του βουνού, την ανεπανάληπτη θέα από τα στεγασμένα πυροφυλάκια Σκίπιζας και Μόλας, και την ικανοποίηση ότι συμμετέχετε σε κάτι το αυθεντικό, επικοινωνήστε με τον Ε.ΔΑΣ.Α στα παρακάτω:
        Τηλ: 210 5200-680 / FAX: 210 5200-681
        Website: http://www.edasa.gr Email: edasa@otenet.gr, edasa1987@yahoo.gr
        Αγ. Κωνσταντίνου 12 Αθήνα Τ.Κ.10431
        Σημείωση προς συντάκτες:
        Ο Ε.ΔΑΣ.Α. (Εθελοντές Δασοπυροπροστασίας Αττικής) είναι περιβαλλοντικό μη κερδοσκοπικό σωματείο, με κυριότερο σκοπό του την κινητοποίηση των κατοίκων της Αττικής στην εθελοντική δασοπυροφύλαξη, δασοπυρόσβεση και αναδάσωση των βουνών της Αττικής, καθώς και την παροχή βοήθειας – στο μέτρο του δυνατού- προς τις υπηρεσίες κατάσβεσης ορεινών δασικών πυρκαγιών. Συνεργάζεται με την Πυροσβεστική Υπηρεσία και τα κατά τόπους Δασαρχεία της Αττικής.
        Στα 26 χρόνια του ιστορικού του Ε.ΔΑΣ.Α. καταμετρώνται:
        1.719 Πυροφυλάξεις
        3.377 Εθελοντές
        Ειδοποίηση για 161 Πυρκαγιές
        Συμμετοχή σε 32 Κατασβέσεις
        280 Περιπολίες (από το 2008, με ειδικά εξοπλισμένο όχημα)

  6. Φίλε μου Γιάννη
    Τη Χίο τη γνώρισα πριν την επισκεφτώ, απ το βιβλίο σου “Ανάμισης τενεκές”΄. Το βιβλίο δε μου το σύστησε κάποιος, αλλά μου τράβηξε την προσοχή αυτή η φωτογραφία στο εξώφυλλο, γιατί μου θύμισε εικόνες και από τη δική μου πατρίδα , την ορεινή και φτωχή Αρκαδία, που ευτυχώς η ανάπτυξη μέσω της καταστροφής δεν την έχει ακόμα αγγίξει. Πορεύτηκα στους δρόμους του ήρωά σου και κρατάω ακόμα μέσα μου την εικόνα του νησιού ανέπαφη, πριν η εγκληματική αδιαφορία και οι σκοπιμότητες του κέρδους οπλίσουν το χέρι των εμπρηστών. Είχα δε την τύχη να σε γνωρίσω τυχαία από κοντά και να νιώσω την αγωνία σου, την αγάπη σου και τη δράση σου για το νησί. Έτσι όταν μου τηλεφώνησε ένας φίλος που βρισκόταν εκεί και με ενημέρωσε για τη βιβλική καταστροφή ένιωσα αμέσως την οδύνη σου.Δε ήταν δυνατό μέσα στον Αρμαγεδώνα αυτό που επιβάλλουν οι ισχυροί (ντόπιοι και ξένοι) ν αφήσουν απ έξω (εκτός από το κοινωνικό) και το φυσικό περιβάλλον. Σχετικά με το άρθρο σου περί κοινωνικού εκφασισμού θα έλεγα ότι μάλλον αυτό είχε εκκολαφθεί προ κρίσης, αλλά τώρα έχει ανάγκη το σύστημα να φανερώσει το πρόσωπό του, γιατί θα του είναι χρήσιμο. Αυτό που είναι συγκλονιστικό, είναι ότι αυτό το πρόσωπο του τέρατος δε μας τρομάζει, γιατί όπως είχε πει και ο Μάνος Χατζιδάκης, μάλλον γιατί έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε. Η πολυδιασπασμένη αριστερά (γενικά, πώς αλλιώς να το πω) έχω την εντύπωση ότι δε δίνει τη διάσταση που πρέπει στο ζήτημα όπως είχει συμβεί και στη Ναζιστική Γερμανία, όπου είχε εκτιμήσει και αντιμετωπίσει εσφαλμένα την άνοδο του φασιστικού κινήματος, κάτι που το πλήρωσε πολύ ακριβά. Δεν μπορεί να προλεταριοποιείται η κοινωνία και να μένει αφημένη στην τύχη της.Ούτε μπορεί οι αγώνες να είναι μόνο στον τόπο δουλειάς. Ποιας δουλειάς; Αφού τέτοια δεν υπάρχει για πολλούς και για τους υπόλοιπους θα μετατραπεί σε δουλεία. Σου εύχομαι καλή δύναμη

  7. Γιάννη εμείς ήρθαμε και σε επισκεφθήκαμε στο κτήμα μέσω του ιστιοπλοϊκού αγώνα του Αυγούστου και του Θανάση Κ. και σε ευχαριστούμε πολύ για τα πεντανόστιμα ζαρζαβατικά σου! Καλή ζωή!
    Πλήρωμα Tomahawk

  8. Δε σε γνωρίζω προσωπικά! “Τσίμπησα” κάποια στιγμή που διάβασα κριτικές για το πρώτο βιβλίο σου-και εγώ μαθηματικά σπούδασα- και έψαχνα ευκαιρία να “σε διαβάσω”. Φέτος που (ξανα)επισκέφτηκα το νησί σου, φίλοι μου μου χάρισαν τα δύο πρώτα βιβλία σου…
    Μετά από αυτό επισκέπτομαι το blog σου και βρίσκω πάντα “υλικό”
    Να σαι πάντα καλά, γερός και καλοφωτισμένος!

  9. Χιακό

    Στον Γ. Μακριδάκη

    Της ρίζας τους παράγωγοι
    Οι λίγοι αποσυνάγωγοι
    Που υψώσανε σημαία
    Του βίου τους μοιραία

    Την πάλη με τα τέρατα
    Τις φλόγες και τα κέρατα
    Κακού παραμυθιού…
    (Του καπιταλισμού!)

    Στον δράκο* πάντα ανάγωγοι
    Οι λίγοι αποσυνάγωγοι
    Βαδίζουνε παρέα
    Με όπλο την ιδέα!

    *Όπου δράκος, η πάσης μορφής εξουσιαστική σχέση-εξάρτηση.
    Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς, κύριε Μακριδάκη.
    Μην υποστείλετε ποτέ την κόκκινη σημαία!

    Με αληθινή εκτίμηση
    Ντέμης Κωνσταντινίδης

  10. …ενας παππούς μου έλεγε σήμερα ,σαν ιστορία , ότι παλιότερα δεν βιαζονταν να μαζέψουν τις ελιές γρήγορα, αλλά το έκαναν με το πάσο τους , για να τις αφήσουν επάνω στο δένδρο να “δυναμώσουν”, να “ψωμόσουν” ….για να δώσουν πιο ..δυνατό και ήμερο λάδι …τις μάζευαν σιγά-σιγά, σε μικρες ποσότητες με χαρά και κέφι , τοσες ώστε να πληρώσουν τα απαραίτητα και το υπόλοιπο ,για ν αγοράσουν τον καπνό τους…για να φουμάρουν…. δεν τις κακομάθαιναν όπως σήμερα…. που βιάζονται να τις “ξεγεννήσουν πρόωρα”..για να σταθούν λιγνές , στεγνές και αγέρωχες…όλα γινόταν σιγά -σιγά και όμορφα….ο παππούς μου το μετέφερε τόσο γλυκά , που εκτός απο τα μάτια του , άλλαξε χρώμα και η φωνή του…

    • Olia οι παλιοί κάνανε βαριά λάδια και τέτοια κάνουνε ακόμα. Άμα είναι το λάδι κάτω από μιάμιση οξύτητα, τους φαίνεται άγευστο. Οι ελιές είναι καλό να μαζεύονται πράσινες και μοβ και να κόβονται σε θερμοκρασίες κάτω από 40 ή 30 βαθμούς για να επιτυγχάνεται η υψηλή ποιότητα. Λιγότερη ποσότητα λαδιού ίσως, αλλά ανώτερο και έξτρα παρθένο. Επίσης όταν δεν βιάζεσαι και τις αφήνεις στην αποθήκη μέχρι να μαζέψεις πολλές και να πας στο ελαιοτριβείο, ανεβαίνουν οι οξύτητες κατακόρυφα. Όχι πάνω από 3-4 μέρες στην αποθηκη οι ελιές, οπότε …εκβιάζουν

  11. Αγαπητή Γιάννη,
    περιμένουμε με αγωνία τις περισπούδαστες πολιτικές σου αναλύσεις και για τους Κυπρίους συντρόφους (για την πληροφόρησή σου ο κομμουνιστής πρόεδρος Χριστόφιας κατέφυγε για βοήθεια στην τρόικα και συνυπέγραψε το μνημόνιο).
    http://www.youtube.com/watch?v=HoPC4oghYDA&feature=share

  12. Καλημέρα και Καλή Εβδομάδα ,

    Διάβασα το άρθρο σας , έχουμε και λέμε ξανά ,στην ιστοσελίδα του tvxs κι ενθουσιάστηκα , και το έστειλα σε πολλούς φίλους και γνωστούς , τους οποίους νοιώθω ότι θα αντιπροσωπεύει , όπως έγινε και με εμένα .
    Πραγματικά ,ταυτίζομαι με όλα αυτά που γράφετε και θα ήθελα σαν παράκληση , να το στέλνατε κατευθείαν πρός τον Αλέξη Τσίπρα . Προσπάθησα να βρώ το mail του να στείλω το δικό σας άρθρο , αλλά η μόνη μορφή επικοινωνίας είναι μέσω του facebook , στο οποίο και δεν είμαι .
    Παράκληση λοιπόν, εάν κι εσείς θέλετε να του το στείλετε , γιατί μας αντιπροσωπεύει πραγματικά !!!
    Ευχαριστούμε για το τόσο απλό και περιεκτικό σας άρθρο .

  13. Αγαπητε Γιαννη χαιρομαι που επικοινωνώ μαζί σου έστω και έτσι ! Εχω διαβάσει όλα σου τα έργα και έχω πραγματικά συγκλονιστει ! Αυτη η δεξια τσεπη ειναι οτι πιο μεγαλειωδες εχω διαβασει τα τελευταια χρονια . Μπραβο αγορι μου να εισαι παντα καλα με υγεια και δυναμη ! Α ξεχασα να σου γραψω – αν και νομιζω οτι θα το ξερεις – κουβεντιαζοντας με την θετη κορη του Πετικα σου στελνει χαιρετισμους ! Καλημέρα απο Σύρο !

  14. Γιάννη σε ευχαριστούμε πολύ για τα γραπτά σου,και κυρίως για τις εικόνες σου και τις μυρωδιές που μας μεταφέρεις και αποθηκεύουμε στη ψυχή και στο νου εμείς οι εγκλωβισμένοι και οξειδωμένοι Αθηναίοι,για να ταξιδεύουμε νοερά στη μητέρα φύση και να συνεχίσουμε να ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή θα αλλάξουμε κι εμείς ρότα και σκοπό στη διαβρωμένη από άσφαλτο και τσιμέντο καθημερινότητα μας. Αν μας πρότεινες και κάποιο σχέδιο για απόδραση..! Να είσαι καλά

  15. Αγκουτσακάκι θα γενώ (Αγκούτσακας = άγρια αχλαδιά)
    τσ αθρώπους ν’ αγκυλώνω
    κι εκειά που δε με σπέρνουνε
    εκειά θα πα φυτρώνω.

    Χάρηκα που σε γνώρισα Γιάννη, ελπίζω κι εύχομαι να ξανασμίξωμε και σου πέμπω την παραπάνω κρητική μαντινιάδα και είθε να γενούμε όλοι αγκουτσακάκια.

  16. Γιάννη καλησπέρα. (Μου επιτρέπεις να σου μιλάω στον ενικό; Ο ενικός μου φαίνεται πιο οικείος). Έχω βιβλιοπωλείο στο Περιστέρι κι έχουμε κανονίσει με την ΕΣΤΙΑ παρουσίαση του τελευταίου σου βιβλίου. Είδα τώρα τι σου γράφουν οι αναγνώστες σου και κάποιος είπε ότι το βιβλίο σου το διάβασε με μια πνοή. Τι ωραία να ανακαλύπτεις ότι και άλλοι αισθάνονται το ίδιο με σένα διαβάζοντας ένα βιβλίο!!! Γενικά, δεν είμαι άνθρωπος που λέει πολλά, απολαμβάνω τα βιβλία σου όπως και πολλοί άλλοι. Ίσως να μην το γνωρίζεις αλλά έχεις φανατικό κοινό. Είμαι σίγουρη ότι θα περάσουμε πολύ ωραία όταν μας επισκεφθείς. Ανυπομονούμε!!!!! Να είσαι πάντα καλά!!! Φιλικά, Νίνα
    (αν θέλεις να δεις ποιο βιβλιοπωλείο είμαστε, δες το biblioupoli-Περιστέρι στο face book)

  17. ΓΙΑΝΝΗ ΓΕΙΑ ΧΑΡΑ.ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙΣ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΣΟΥ . ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΣΒΩΛΟΥΣ ΧΩΜΑΤΟΣ ΜΕ ΣΠΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΥΤΕΥΕΙΣ Η ΤΟΥΣ ΠΕΤΑΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΗ ΓΗ ? ΤΑ ΦΥΝΤΑΝΙΑ ΠΟΥ ΒΓΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΠΟΡΟΥΣ ΤΑ ΦΥΤΕΥΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΡΕΖΑΡΕΙΣ ΤΟ ΧΩΜΑ ? ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ.ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕ ΜΑΓΕΨΕ ΜΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ . ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

  18. ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ

    Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
    Μουσική: Χρήστος Τσιαμούλης

    Αυτός που κρέμασε τον ήλιο
    στο μεσοδόκι τ’ ουρανού
    κρέμεται σήμερα στο ξύλο
    ίλεως, Κύριε, γενού.
    Και στ’ ασπαλάθια της ερήμου
    μια μάνα φώναξε, παιδί μου.

    Με τ’ Απριλιού τ’ αρχαία μάγια
    με των δαιμόνων το φιλί
    μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια
    μπήκε κοράκι στην αυλή
    κι όλα τ’ αγρίμια στο λαγκάδι
    πήραν το δρόμο για τον Άδη.

    Θα ξανασπείρει καλοκαίρια
    στην άγρια παγωνιά του νου
    Αυτός που κάρφωσε τ’ αστέρια
    στην άγια σκέπη τ’ ουρανού
    κι εγώ κι εσύ, και εμείς κι οι άλλοι
    θα γεννηθούμε τότε πάλι.

    http://www.youtube.com/watch?v=ZobmNtVVHfY

    Καλή Ανάσταση

  19. Καλησπερα…
    να, ειπα απόψε να σου στείλω μια… ακόμα κουκουβάγια…
    με τις πολλες ευχες μου.
    Γιάννης

    Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
    ενός νεαρού πρίγκιπα, της ανατολής
    απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
    που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
    αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
    και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

    Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
    ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
    στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
    πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

    Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
    αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
    τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
    κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

    Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
    ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
    απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό
    κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

    Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
    και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλιά
    μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
    πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

    Με δύο γέρικες καμήλες μ’ ένα κόκκινο φαρί
    στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
    πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
    μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

    Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
    που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
    «νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
    με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

    Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
    Καληνύχτα…

  20. Μπορει να το θεωρεις και θετικο..αποτην αποψη να ακουσουν και οι φασιστες την αλλη πλευρα..Αλλα δυστηχως συνηθως χρησιμοποιουν αποσπασματικα διαφορα,,,εργα για να περασουν τα δικα τους..Θεωρησα απλα καλα να το αναφερω..http://mhnpetaslefta.blogspot.gr/2013/07/ena-paramythi-gia-megalous.html

  21. σε διαβάζω πολύ καιρό συνόνοματε. ήρθε ο καιρός να σου πω ένα γεια και ένα μεγάλο ευχαριστώ. πόσο έχεις αγγίξει το μέσα μου δεν λέγεται. κάθε φορά όμως που διαβάζω κείμενό σου αναρωτιέμαι….στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε…που θα μας βγάλει άραγε.
    τέλος, το ύφος της γραφής σου μου θυμίζει και τα πρώτα έργα του Μ’ισιου, δεν ξέρω αν έχει κάποια σημασία για σένα.
    να σαι καλά θα τα ξαναπούμε.

  22. Γειάσου αγαπημένε Μακριδάκη με την “προπολεμική σπορά σου”
    με συγκινείς πάντα.

    πυλαρινου ειρήνη

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>