13η αναγνωστική απόκριση

Η φιλόλογος και καθηγήτριά μου στην 2α τάξη του Λυκείου κ. Κανούτα Βήθη έστειλε την 13η κατά σειρά αναγνωστική απόκριση. Την ευχαριστώ. Λαμβάνοντας αφορμή από ένα σημείο της επιστολής της θα πω ότι ναι, έχει δίκιο, δεν είμαι εγώ ο Στέφανος,όχι όμως για τους λόγους που επικαλείται αλλά για το ότι δεν έχω αποκτήσει ακόμη τη στωικότητά του. Ασκούμαι όμως επί του πεδίου αυτού και ελπίζω!

Η επιστολή της:

Γιάννη,

Διάβασα το Αντί Στεφάνου και όχι «μονορούφι», καθώς διαβάζοντας τις «ανταποκρίσεις» των άλλων αναγνωστών/στριών  ήθελα να βιώσω στιγμή προς στιγμή όλη την ιστορία, παρόλη την αγωνία που είχα για την τύχη του ήρωα σου από τη στιγμή που το ξεκίνησα !!

Από τις πρώτες σελίδες, κιόλας, κλωθογύριζε στο μυαλό μου η φράση του Φλωμπέρ που, όταν τον ρωτήσανε ποια είναι η «Μαντάμ Μποβαρί», απάντησε η «Μαντάμ Μποβαρί» είμαι εγώ .  Το ίδιο διάβασα, χωρίς έκπληξη , να δηλώνεις στη συνέντευξή σου  στη Μαρία Μανωλέλη , όταν σε ανάλογη ερώτηση απάντησες ότι  «ο Στέφανος είμαι εγώ». Ωστόσο, προχωρώντας στην ανάγνωση μου δημιουργήθηκε η αίσθηση (μπορεί να κάνω και λάθος)  ότι στην πραγματικότητα δεν είσαι «εσύ ο Στέφανος» ή για την ακρίβεια, ίσως, να είσαι «ο μισός Στέφανος» καθώς διάγεις , όπως λες,  «λιτή ως προς τη χρήση πόρων φυσικών και το σαρκίο μου σημείο του κύκλου της ζωής στη γη» αλλά ο άλλος μισός Γιάννης, εσύ,  δεν είσαι ο αλαφροΐσκιωτος του χωριού γιατί δεν είχες κανένα κοινωνικό, σωματικό ή διανοητικό «στίγμα» να κουβαλάς από μικρός, έχεις ανθρώπους δικούς σου, κοντά σου, έχεις ολοκληρώσει τις σπουδές σου και συνειδητά επέλεξες να αλλάξεις την «πεπατημένη» οδό και δεδομένων των συνθηκών να επιλέξεις  μια άλλη πορεία στη ζωή σου. Ύστερα, αν και «ερημίτης» ή και «καλόγερος», όπως σε αποκαλούν κάποιοι/ες, έχεις σημαντικότατη  συμμετοχή στα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα της χώρας, έχεις μια εξαιρετική επικοινωνία με πολλούς γνωστούς και άγνωστους σου φίλους και φίλες,  που σε εκτιμούν, σε αγαπούν και έχεις  φανατικούς/ες θαυμαστές /στριες, αν κρίνω και εγώ από τα εκατοντάδες σχόλια σε κάθε ανάρτηση σου!  Τώρα γιατί στα γράφω όλα αυτά; Γιατί, κατά την ταπεινή μου γνώμη, αυτά δυσκόλεψαν την  «ενσυναίσθηση» (δηλαδή να αισθάνεσαι, όπως και ο Στέφανος, ώστε να είσαι  «πραγματικός» )  και να φαίνεται  ως  «ένα βιβλίο κατά παραγγελία», με   «μέτριο το περιεχόμενο» ή «το θέμα του βιβλίου ήταν ανύπαρκτο και ότι το μόνο που ήθελε να δηλωθεί ήταν οι ιδέες του συγγραφέα»( Κριτική από Λέσχη Ανάγνωσης Κω).

Έτσι,  από μιαν άποψη, ίσως  να «φαίνεται» ως ένα βιβλίο «κατά παραγγελία», υπαγορευμένο από τις προσωπικές σου ανησυχίες και αγωνίες για τον Homo Hydeous Katanaloticus και το χυδαίο καταναλωτισμό, αλλά, ωστόσο, για μένα  είναι ένα ξεχωριστό βιβλίο που με συγκίνησε με την τόσο ρεαλιστική αλλά συγχρόνως και γλαφυρή περιγραφή μιας μικρής νησιώτικής κοινωνίας, που αρέσκεται επιμόνως να κουτσομπολεύει και να φθονεί και να απαξιώνει ακόμη και στο ξόδι της, τη νεαρή χήρα Πάτρα, ενώ στέκεται σούζα μπροστά στο μεγαλοπιασμένο Αμερικάνο. Μια κοινωνία που παρακολουθεί στενά τις κινήσεις των ανθρώπων της ( εξαιρετική η σκηνή με τη Λεμονιά να παραμονεύει το Στέφανο, να αφοδεύει στον τάφο της μητέρας του αλλά και όλες οι περιγραφές των συνάξεων στο μπακάλικο της Εριμιόνης)  που διακατέχεται από αντιλήψεις  συντηρητικές για τη ζωή και το θάνατο και «βολεύεται» με αυτές, χωρίς άλλες απορίες και ανησυχίες.  Γι αυτό  το λόγο θυμώνουν και οργίζονται με τη «διαφορετική συμπεριφορά» του Στέφανου που «ταράττει τους κύκλους της ζωής τους». Ναι, το βιβλίο έχει περιεχόμενο γιατί έχουμε  έναν «ήρωα» που έχει ένα στόχο, ένα «θέλω», στη ζωή του αλλά για να τα πραγματοποιήσει όλα αυτά συναντά «εμπόδια». Αυτό, ίσως, δεν το προσέξανε οι καλές σου φίλες από τη Λέσχη Ανάγνωσης της Κω.

 Θαύμασα την ειρωνεία που είναι διάχυτη και ξεχειλίζει μέσα από το βιβλίο, τη σάτιρα, που τσακίζει κόκκαλα για την  υποκρισία και τη στενομυαλιά  των απλών ανθρώπων, το μεστό σου και παρόλα αυτά χειμαρρώδη λόγο σου ( βάλε καμιά τελεία , να πάρουμε ανάσα ,δίκιο έχει ο κος Σπύρος)   την εξαιρετική επιλογή της απλής καθαρεύουσας, μιας  κατασκευασμένης γλώσσας που, (όπως άκουσα και είδα στο βίντεο την επέλεξες μετά από  παιδεμό), και που πολλοί και πολλές ακόμη χρησιμοποιούμε στο γραπτό λόγο σαν θέλουμε να σαρκάσουμε ή αυτοσαρκαστούμε να σατιρίσουμε ή να ειρωνευτούμε τα κακώς κείμενα της κοινωνίας.

Τέλος, στα σχετικά με την … «σκατολογία» δεν θα παραστήσω την ανέμελη! Όπως και να το κάνουμε, στην αρχή, έπαθα ένα…σοκ αλλά γρήγορα συνήλθα καθώς θυμήθηκα τα βιβλία και τα άρθρα, πριν από πολλά χρόνια, που διάβαζα στην Ελευθεροτυπία  του διατροφολόγου και δημοσιογράφου Κώστα Μπαζαίου (πέθανε, δυστυχώς το 2001).  Τότε ο  συγχωρεμένος ο Μπαζαίος, έγραφε ότι έπρεπε οι  «καθίστρες» να έχουν τέτοιο σχήμα, ώστε τα αφοδεύματα  μας να μπορούμε να τα «βλέπουμε» για να ξέρουμε τι  «τροφές τρώμε».  Έτσι αντιμετωπίζοντας  το θέμα από την οπτική γωνία  των  οργανικών υλών, ξεπέρασα οποιαδήποτε προκατάληψη και συνέχισα την απόλαυση της ανάγνωσης. Και οι προκαταλήψεις είναι, δυστυχώς, πολύ βαθιά ριζωμένες μέσα μας και δεν είναι εύκολο να αλλάξει κανείς, την αντίληψη του, ακόμη και ο πιο  προχωρημένος στη σκέψη για τη φράση  «θα χέσω στον τάφο σου» όταν αυτή λέγεται και ακούγεται σαν κατάρα (την άκουσα, φοιτήτρια από μια κόρη για τη γριά μάνα της και ακόμη δεν το ξέχασα).

Λοιπόν, φίλε Γιάννη, το ‘χεις, που λένε, το έχεις το χάρισμα, το ταλέντο να γράφεις  ωραίες και έξυπνες ιστορίες και να συν-κινείς( συγκινείς), να αφηγείσαι εξαιρετικά όποια γλώσσα και αν χρησιμοποιείς (χιώτική τοπική διάλεκτο, δημοτική, απλή καθαρεύουσα) να σαρκάζεις και αυτοσαρκάζεσαι, να βάζει σε σκέψεις τους/τις αναγνώστες/στριες  σου είτε αυτοί είναι ο  Σπύρος που θέλει τελείες, είτε ο Δημητρός που ζητά εξηγητή, είτε η  Θε­ο­δο­σο­πού­λου που εντοπίζει στο βιβλίο σου οι­κο­λο­γι­κής φύ­σης εν­δια­φέ­ρο­ντα να προ­βάλ­λονται  «μέ­σω και της λο­γο­τε­χνίας».

Για όλους και όλες εμάς αξίζει να συνεχίσεις!!!

Με ειλικρινή αγάπη

Η παλιά σου καθηγήτρια, η φανατική σου αναγνώστρια και η φίλη σου στο Φ/Β

Βήθη Κανούτα

Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>