10η αναγνωστική απόκριση

Popi Kourkoulou·

Αντί Στεφάνου

Μια αγαπημένη συνήθεια μεταξύ εμού και του μπαμπά μου ήταν να διαβάζουμε ένα βιβλίο και μετά να περνάμε ώρες συζητώντας γι΄ αυτό, τις περισσότερες φορές διαφωνώντας, καθώς είχαμε διαφορετικά γούστα. Το τελευταίο βιβλίο που είχαμε διαβάσει, πριν φύγει, ήταν το βιβλίο τουΓιάννης Μακριδάκης , η Άλωση της Κωνσταντίας και ήταν μια από τις λίγες φορές που τον είχα δει τόσο ενθουσιασμένο με βιβλίο που είχα διαλέξει εγώ… Σήμερα, αφού πήγα την καθιερωμένη μου βόλτα στο βιβλιοπωλείο, πήρα το νέο βιβλίο του Μακριδάκη, το “Αντί Στεφάνου”. Δεν σταμάτησα το διάβασμα μέχρι που τελείωσε… Το διάβασα τόσο γρήγορα… που το μετάνιωσα… Γιατί δεν θα το διαβάσει αυτή τη φορά ο μπαμπάς μου…Πόσο θα ήθελα να δω ξανά την έκφραση του μπαμπά μου , όταν θα διάβαζε τη νουβέλα αυτή… Είμαι σίγουρη ότι θα διαφωνούσαμε… καταλήγοντας, όπως πάντα, ότι το απολαύσαμε…
<<Ο Στέφανος, μοναχογιός της Πάτρας, εκ του Κλεοπάτρα, Λαδικού, το γένος Κουμά και “κοιλάρφανος” γιος του θανόντος άγουρου Φανή, δεν ευδοκίμησε τελικά ως νεκροθάφτης στη θέση του Ευταξία… Μοναχά μια κηδεία πρόλαβε να διεκπεραιώσει και αυτή ήταν της μητέρας του… Πρόδρομος μιας μετακαταναλωτικής εποχής ή εντελώς ανισόρροπος ήταν τελικά ο νεκροθάφτης Στέφανος Λαδικός; Η κοινωνία του μικρού νησιού πάντως δεν μπόρεσε να αποδεχτεί τις δράσεις του εντός νεκροταφείου και τις απόψεις του περί σαρκίου τω νεκρών, και έτσι τον απέπεμψαν από το πόστο του>>.

"Αντί Στεφάνου</p><br />
<p>Μια αγαπημένη συνήθεια μεταξύ εμού και του μπαμπά μου ήταν να διαβάζουμε ένα βιβλίο και μετά να περνάμε ώρες συζητώντας γι΄ αυτό, τις περισσότερες φορές διαφωνώντας, καθώς είχαμε διαφορετικά γούστα. Το τελευταίο βιβλίο που είχαμε διαβάσει, πριν φύγει, ήταν το βιβλίο του @[100008676912412:2048:Γιάννης Μακριδάκης] , η Άλωση της Κωνσταντίας και ήταν μια από τις λίγες φορές που τον είχα δει τόσο ενθουσιασμένο με βιβλίο που είχα διαλέξει εγώ...  Σήμερα, αφού πήγα την καθιερωμένη μου βόλτα στο βιβλιοπωλείο, πήρα το νέο βιβλίο του Μακριδάκη, το "Αντί Στεφάνου".  Δεν σταμάτησα το διάβασμα μέχρι που τελείωσε... Το διάβασα τόσο γρήγορα... που το μετάνιωσα... Γιατί δεν θα το διαβάσει αυτή τη φορά ο μπαμπάς μου...Πόσο θα ήθελα να δω ξανά την έκφραση του μπαμπά μου , όταν θα διάβαζε τη νουβέλα αυτή... Είμαι σίγουρη ότι θα διαφωνούσαμε... καταλήγοντας, όπως πάντα, ότι το απολαύσαμε...<br /><br />
<<Ο Στέφανος, μοναχογιός της Πάτρας, εκ του Κλεοπάτρα, Λαδικού, το γένος Κουμά και "κοιλάρφανος" γιος του θανόντος άγουρου Φανή, δεν  ευδοκίμησε τελικά ως νεκροθάφτης στη θέση του Ευταξία... Μοναχά μια κηδεία πρόλαβε να διεκπεραιώσει και αυτή ήταν της μητέρας του... Πρόδρομος μιας μετακαταναλωτικής εποχής ή εντελώς ανισόρροπος ήταν τελικά ο νεκροθάφτης Στέφανος Λαδικός; Η κοινωνία του μικρού νησιού πάντως δεν μπόρεσε να αποδεχτεί τις δράσεις του εντός νεκροταφείου και τις απόψεις του περί σαρκίου τω νεκρών, και έτσι τον απέπεμψαν από το πόστο του>>."
Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>