Μικρές αποκρίσεις

Μιχάλης Τ. : Προσωπικά το ζω το βιβλίο. Ο παπάς του χωριού ήθελε να ορίσει τον τάφο για να βάλω τα οστά της μητέρας μου, έτσι, για κόντρα επειδή δεν ήταν της εκκλησίας. Ήθελε να αγναντεύει τη θάλασσα, ήθελε να κοιτά τις ψαρόβαρκες η κακομοίρα, παλιά αντάρτισσα. Την έχω στο μπαλκόνι του σπιτιού και αφόδευσα τον παπά.

Μονίκ Λ. : Από το πρὠτο βιβλίο του Γ.Μ. που διἀβασα μέχρι αυτὀ, βλἐπω παντοὐ, στη φὐση που περιγραφεἰ, στις δρἀσεις των ανθρώπων, στην κυκλοφορἰα της ζωἠς… ἐναν “πανθεισμὀ”, που ενὠνει ὀλα τα πλἀσματα και τον κὀσμο. Το περιεχομἐνο του Αντι Στἐφανου μας δἰνει ἰσως μια ἀλλη ἐκφραση αυτοὐ..

Φωτεινή Μ. : Και στο ΑΝΤΙ ΣΤΕΦΑΝΟΥ αναγνωρίζω το προσωπικό σου γράψιμο, όπως σε όλα τα προηγούμενα έργα σου.Εκτιμώ ιδιαίτερα τον συμπυκνωμένο λόγο σου.Το θέμα είναι εξαιρετικά πρωτότυπο και επειδή σκιαγραφεί αυτή τη δύσκολη εποχή ο σαρκασμός είναι διάχυτος. Δεν θεωρώ ηττημένο τον Στέφανο, επειδή αποδέχεται την μοναχική πορεία του, εξ άλλου αυτό αποτελεί μονόδρομο.Το σχόλιο της Σοφίας Λαμπίκη γιά την απλή καθαρεύουσα του κειμένου είναι ευφυές.Πράγματι μας είχει καταπιέσει πολύ, η “επίσημη” αυτή γλώσσα.

Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>