Αντί Στεφάνου, 7η αναγνωστική απόκριση

Επιτέλους το γράφω το μέηλ έχοντας κατακριμνησθεί στο Νο 7 των αναγνωστικών αποκρίσεων..ας είναι, τυχερό νούμερο με βρήκε! Με το που το πήρα στα χέρια μου μετά το κλασικό ψάξιμο εξώφυλλο-οπισθόφυλλο-τελευταία παράγραφο (χούγια ειν’ αυτά) μπήκα στον πειρασμό παρότι άσχημο το μέρος κι η στιγμή για απόλαυση..Να μη χαραμιστεί στη βουή του μετρό και το κλείνω με το που πέσανε τα πρώτα χαμόγελα διαβάζοντας..
Επανήλθα σε συνθήκες καλοστημένες.
Πανέμορφη παρέα, γέλιο στην αρχή, αίσθηση συγγένειας και γλυκιά επίγευση με σκέψεις γνώριμες.. Τι ωραία να τα καταφέρνεις τελικά με ότι κι αν καταπιάνεσαι!
Δυστυχώς όπως συνήθως η τελευταία σελίδα γυρνά νωρίτερα απ’ ό,τι θα’θελα.. ίσως καλύτερα έτσι που τόσο τον έπλασα τον Στέφανο κατά πως αγαπάω.. ημερωμένο μα και θεριό, λιγομίλητο μα και αυθάδη μπουρλοτιέρη συνάμα, κι όλα αυτά στο μικρόκοσμο του, χωρίς να γυρίσει να μας πει κουβέντα πρωτοπρόσωπα αν θυμάμαι καλά.. κι όμως πώς έβγαλε τέτοια ζωντάνια και συμπάθεια! Γέλασα με την καρδιά μου με τα όσα εκτυλίχθηκαν ”άνωθεν της άρτι εισελθούσης στον κάτω κόσμο”. Εξαιρετική επιλογή η γλώσσα, φωτίζει τη ματαιοδοξία και την αφθονία της ματαιότητας στη ζωή μας με τρόπο χαρούμενο και περιπαικτικό για το θανατικό που αποτελεί σπουδή διαχρονική..
Και εις άλλα με υγεία
και καλή φώτιση πάντοτε!

αγγελική.

Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>