Του Θεού το μάτι (akamas)

Ένα περίπου χρόνο πίσω, τον Μάιο του 2012, όταν έγιναν οι πρώτες εκλογές, μας μεταφέρει στη νέα του νουβέλα ο Γιάννης Μακριδάκης. Εδώ έχουμε την ευκαιρία να συναντήσουμε τον Πεπόνα, ένα μεσήλικα συνταξιούχο, ο οποίος φτιάχνει ένα σκιάχτρο για να το τοποθετήσει στο κτήμα που κληρονόμησε από τον παππού του και ταυτόχρονα του διηγείται την ιστορία της ζωής του. Ένας άνθρωπος που μετά από ένα ναυάγιο βρήκε δουλειά με μέσον, πήρε πρόωρα σύνταξη, πάλι με μέσον, ενώ στη δουλειά του τον αντικατέστησε ο γιός του με τον ίδιο τρόπο. Αυτός οα απλός άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με ένα σημαντικό ηθικό πρόβλημα, πως μετά από τόσα χρόνια και τόσα καλά που είδε στη ζωή του από το κόμμα του μπορεί τώρα να το προδώσει, ψηφίζοντας κάτι άλλο. Πρόκειται για έναν απλό άνθρωπο, ο οποίος εκτός από το ηθικό δίλλημα στο οποίο βρίσκεται κατορθώνει να μας περάσει και ένα άλλο, πολύ σημαντικό πρόβλημα, ένα οικολογικό πρόβλημα που έχει σημαδέψει σε μεγάλο βαθμό την εποχή μας. Πρόκειται για την καλλιέργεια υβριδίων, γενετικά μεταλλαγμένων προιόντων, τα οποία όχι μόνο δεν είναι καλής ποιότητος, αλλά δημιουργούν σημαντική οικολογική καταστροφή. Άρρηκτα δεμένος με τη φύση, σέβεται απόλυτα τη ζωή που βρίσκεται δίπλα του, ακολουθώντας ένα οικολογικό πρότυπο. Σέβεται τα ζώα και τα φυτά που τον περιστοιχίζουν και προσπαθεί να ζήσει αρμονικά μαζί τους. Οι δυο πτυχές της προσωπικότητας του κεντρικού ήρωα, οι δυο παράλληλες ιστορίες τις οποίες έχουμε την ευκαιρία να δούμε στη συγκεκριμένη νουβέλα, κατορθώνουν να μας δώσουν ολοκληρωμένα τη προσωπικότητα του ήρωα και να περάσουν έντονους οικολογικούς προβληματισμούς, κάτι που χρειαζόμαστε στην εποχή μας.

Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>