Το ημερολόγιο του Κότσυφα

Tα λάχανα και τα μπρόκολα είναι έτοιμα. Ένα τελευταίο ψέκασμα με πράσινο σαπούνι και οινόπνευμα για να μην τα χαλάσουνε οι κάμπιες. Τα μαρούλια αφρατεύουνε. Τα παντζαράκια κάνουνε το σήμα της νίκης με τα δυο πρώτα φυλλαράκια τους. Το κρεμμυδάκι ντουμάνι. Η ρόκα η επεκτείνεται ανεξέλεγκτα ως ιμπεριαλίστρια του αγρού. Οι αγκιναριές τεντώνονται κάθε πρωί όσο μπορούνε μπας και φτάσουνε τον ουρανό, σφύζουνε από ζωή, σου δίνουνε κι εσένα που τις βλέπεις.

Τα κουκιά μόλις σκάσανε μύτη και σκέφτονται ν’ ανοίξουνε τα φυλλαράκια τους ή θα ρθει χιονιάς και πρέπει να περιμένουνε; Τα κουκιά είναι μετεωρολόγοι. Άμα τα βλέπεις κι αργούνε, περιμένουνε κρύα.

Σήμερα ξεπάτωσα δυο ριγανιές από την όχθη του χείμαρρου και τις φύτεψα στο κτήμα, να γίνουνε εκεί και να μυρίζει ο τόπος.


Υστερα μάζεψα αγογλώσσους, “το ψάρι του βουνού”, έτσι το λένε αυτό το νόστιμο αγριόχορτο που τρώγεται τηγανιτό με κουρκούτι ή σε πίτες.
Η φύση οργιάζει τώρα μετά τις βροχές. Βγαίνεις μια βόλτα και, θες δε θες, μαζεύεις το φαγητό σου.

Άλλες χρονιές, τέτοια μέρα, τριγύριζα στην αγορά της Χίου ή στο κέντρο της Αθήνας και έβλεπα βιτρίνες.
Καλημέρα σας

Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>