Γράμμα από την Α.

“Αγαπητέ” Γιάννη

Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι το γράμμα μου αυτό σε ξαφνιάζει και όπως σωστά ήδη παρατήρησες, υπάρχουν εισαγωγικά στο “αγαπητέ”. Για όλα όμως υπάρχει ένας λόγος, τον οποίον δεν γνωρίζω εκ των προτέρων και γράφοντάς σου, τον αναζητώ.
Χωρίς να σε γνωρίζω προσωπικά, χωρίς να έχω καμία επαφή μαζί σου (εκτός από τη φορά που σου έστειλα e-mail για να πάρω την άδειά σου να αναδημοσιεύσω στο blog μου), νιώθω πως το ρεύμα της σκέψης που είναι “Γιάννης” -αν μπορώ να το περιγράψω έτσι- συναντιέται με το δικό μου ρεύμα. Αυτό πάλι είναι κάτι που μου συμβαίνει όταν πληρούνται ορισμένες συνθήκες, που αναλύω παρακάτω. Προς το παρόν όμως θα ήθελα την υπομονή σου και να σου μιλήσω πρώτα για το όνειρο.
Χθες το βράδυ ήταν η τρίτη ή η τέταρτη φορά από τον Φεβρουάριο που ονειρεύτηκα εσένα και ότι είχα έρθει, λέει, στο νησί. Περπατούσα στην ακριθαλασσιά, νωρίς το πρωί, αχάραγο σχεδόν, σαν ξενάκι που μόλις είχε φτάσει στο νησί. Φορούσα ένα γαλάζιο φόρεμα και ήμουνα ξυπόλυτη. Μετά βρέθηκα στα στενά του χωριού, που υποτίθεται ότι ήταν το δικό σου κι έφτασα σπίτι σου. με καλοδέχτηκες και μου έδωσες δωμάτιο. Ήσουν χαμογελαστός και πολύ πρόσχαρος. Σαν να γνωριζόμασταν από παλιά, σαν να σε ξέρει το μυαλό μου από κάπου που εμένα μου διαφεύγει.
Χωρίς να αποκλείω το γεγονός όλα αυτά να είναι ανασυσταμένες προβολές από το υλικό που ήδη προσφέρεις στην δημόσια μπλογκόσφαιρα και στις νουβέλες σου, ειλικρινά, δεν μπορώ να κατανοιήσω τι μου συμβαίνει, καθώς είναι ένα φαινόμενο που μου συμβαίνει σπάνια και μόνο σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις.
Επίσης, παρά τον εμφανή “ερωτικό” χαρακτήρα ή συμβολισμό του ονείρου γνωρίζω ότι εδώ και χρόνια στην καρδιά μου και στο μυαλό μου βασιλεύει ο αγαπημένος μου -κι ας μην μπορέσαμε τελικά να είμαστε μαζί, κι ας είμαι πλέον μία “μοναχή” μέσα στον κόσμο, σε έναν αόρατο, μυστικό γάμο με τον εαυτό μου.
Διαισθάνομαι λοιπόν ότι κάτι άλλο σημαίνουν οι ονειρικές σου “επισκέψεις” και καλό θα ήταν να μη σταθούμε με ευκολία σε αυτό που νομίζουμε εκ πρώτης όψεως ότι είναι προφανές.
Αυτό για το οποίο είμαι σίγουρη, είναι ότι έχω ξανάρθει στη γη και μάλιστα πριν από 200 περίπου χρόνια στη Βαλκανική χερσόνησο, περίοδο δηλαδή που ιστορικά ταυτίζεται με τους Κριμαϊκούς πολέμους, όταν το πρώτο τρένο ατμού διέσχιζε τους “δρόμους” του εμπορίου και των ταξιδιών ανάμεσα στις δύο ταλαιπωρημένες ηπείρους, που σφαγιάζονταν κάθε τόσο μήπως και κερδίσουν οι βαλκανικές εθνότητες την ανεξαρτησία τους. Και όλα αυτά μέσα στη σκακιέρα που όριζαν οι Μεγάλες Δυνάμεις εναντίον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που βρισκόταν σε διάλυση.
Μέσα σε όλον εκείνο τον συφερτό, από όσο φαίνεται από τα ψήγματα της μνήμης που αναδύονται κάθε τόσο, εγώ ερωτεύτηκα και αγάπησα σφόδρα έναν τοπικό βαλκάνιο “ηγεμόνα”, και αυτός εμένα, όμως δεν μας ήθελαν με κανέναν τρόπο μαζί. Αποτέλεσμα: Κυνηγηθήκαμε, μας έστησαν ενέδρα και αυτός δεν μπόρεσε να με προστατέψει. Έφυγα από τη μέση βάναυσα, με συνοπτικές διαδικασίες. Εκείνος έκλαιγε. Πρόλαβε να γεμίσει το μέρος λουλούδια. Ύστερα από λίγο πρέπει να “φάγανε” και αυτόν.
Ευτυχώς όμως, είμαστε πάλι εδώ, με πολύ καλύτερες δυνάμεις και περισσότερη γνώση, ωστόσο οι κινηματικές και πολιτικές μας επιδιώξεις έχουν πάει και πάλι κατά διαόλου – μέχρι στιγμής τουλάχιστον.
Αναρωτιέμαι, λοιπόν, μήπως όπως εμείς, έτσι κι εσύ ήσουν κάποιος κοινός μας φίλος, καλός συγγενής ή ιππότης-στρατιώτης που μας αγαπούσε πολύ και μας στήριζε ή κάτι ανάλογο. Δηλαδή σκέφτομαι μήπως οι συχνές σου “κρούσεις” στα όνειρά μου υποδηλώνουν μια βαθύτερη συσχέτιση όχι μόνο δύο ή περισσότερων ψυχών, αλλά ψυχών που είναι ταγμένες σε έναν κοινωνικό σκοπό και είναι αυτός ο λόγος που νιώθουν σαν συγγενείς/φίλοι/εραστές ενώ φαινομενικά δεν γνωρίζονται, επειδή έχουν συνδεθεί πιο παλιά σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές για τις χώρες που ζουν και ξαναζούν.
Οι αγώνες που κατά καιρούς δίνεις και η αίσθηση που παίρνω μέσα από τη γραφή σου, τη στάση σου και τη συνολική σου δράση μού δείχνουν σχεδόν ξεκάθαρα ότι είσαι ένα είδος πολεμιστή / θεματοφύλακα της ειρήνης και της δικαιοσύνης, ακόμη και αν φαινομενικά συγγρούεσαι και μπαίνεις συχνά στο στόχαστρο. Πράγμα, που μετά από όσα σου έχω αφηγηθεί, ίσως δεν θα πρέπει να σε προβληματίζει ούτε να σε κάνει να απορείς, αφού κάποιοι μας θέλουν “σταματημένους”/ “εμποδισμένους” (νεκρούς κατά προτίμηση).
Δεν αποκλείεται να έχει συμβεί και στην περίπτωσή μας “ομαδική επιστροφή” στην ίδια χώρα και από παρόμοια μετερίζια και μέτωπα, γιατί έχουμε unfinished busines.
Αν νιώθεις πως ήρθες φυτρωμένος στη γη σαν ξεχασμένος σπόρος και άλλοτε, να ξέρεις ότι υπάρχει ελπίδα και ότι τα σήματα που υποσυνείδητα στέλνεις για επαφή – αναγνώριση, λαμβάνονται από τα μέλη της κοσμικής σου οικογένειας, της οποίας μάλλον μέλος είμαι και εγώ.
Αυτό που αρχίζω να καταλαβαίνω όσο σου γράφω είναι ότι τελικά, μέρος της δικής μου εργασίας τώρα, είναι να ανακαλύψω σιγά σιγά όλα τα μέλη της οικογένειας αυτής και να έρθω σε επαφή μαζί τους σε πρώτη φάση, για λόγους που ούτε εγώ αναγνωρίζω και καταλαβαίνω απόλυτα. Κάνω τις συνειδητοποιήσεις μου βήμα το βήμα. προσπαθώ να παρακολουθήσω κρυμμένα paterns συμπεριφοράς και γεγονότων. Δίνω θάρρος σε όποιον με καλεί. Προσπαθώ να στήσω ενσυνείδητα ένα μικρό αόρατο δίκτυο ελεύθερων ανθρώπων, που δεν θα χρειάζονται ούτε καν τηλέφωνο για να μεταδώσουν τις σκέψεις τους ο ένας στον άλλον, γιατί κάθε εποχή οι δυνατότητες και τα μέσα αλλάζουν και είμαστε κάθε φορά όλο και πιο εξελιγμένοι.
Αυτοί που προσπάθησαν να παρασύρουν τον αγαπημένο μου μακριά μου ξανά, το κατάφεραν με κόλπα, ψυχολογικά παιχνίδια και εκβιασμούς και τερτίπια. Όμως υπολογίζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Της γης. Που είναι η αγάπη και η εμπιστοσύνη. Συνομιλούμε και βρισκόμαστε μέσω των ονείρων μας και των αισθήσεών μας. Αυτό δεν το έχουν υπολογίσει.
Υπάρχουν άνθρωποι όπως εγώ και εσύ (και σίγουρα πολλοί άλλοι που δεν τους γνωρίζουμε), που παίρνουμε δύναμη μέσω του ίδιου μας του Δημιουργού και των πνευματικών μας καθοδηγητών, που προστατεύουμε τη φύση, τους πόρους της γης, που μιλάμε στα λουλούδια και στα δέντρα, που λέμε καλημέρα στα ζώα και αυτά γνέφουν, που περιφρουρούμε τόπους, ιστορίες και μέρη που θα παίξουν κομβικό ρόλο σε αυτά που πρόκειται να εκτυλιχθούν. Ο κύκλος των “Κριμαϊκών πολέμων”, για να το θέσω όσο πιο απλά μπορώ, όχι μόνο δεν έχει κλείσει, αλλά θα επανέλθει δριμύτερος. Όπως και άλλοι ιστορικοί κύκλοι που βασανίζουν τις δυο μας ηπείρους τόσους αιώνες.
Οι ήττες μας είναι μόνο φαινομενικά τέτοιες, αυτό να έχεις στον νου σου. Ίσως αυτά που βλέπω στον ύπνο μου να είναι ένα δικό σου κομμάτι που εκπέμπεις υποσυνείδητα, και με αυτό το γράμμα απλώς επιβεβαιώνω την επαφή. Στέλνεις μηνύματα αγάπης, εμπιστοσύνης και τρυφερότητας, αποζητάς επαφή, θες τα κοσμικά σου “συντρόφια”, “αδέρφια”.
Αποφάσισα λοιπόν να αναδημοσιεύω πιο συχνά πράγματα δικά σου, για να ενισχύω το ρεύμα σου. θα σε περιλαμβάνω σε όλους μου τους διαλογισμούς και τις προσευχές μου. Δεν γνωρίζω μέχρι στιγμής πώς μπορώ να είμαι πιο χρήσιμη για σένα και για το έργο που καταβάλλεις πάνω στη γη. Όμως έκρινα ειλικρινές και σωστό να ακολουθήσω το ένστικτό μου και να απλώσω γέφυρα προς εσένα και το ρεύμα που εκπέμπεις.
Κλείνοντας, θα ήθελα απλά να σου πω ότι αμέσως μόλις μπορέσω, με την πρώτη κιόλας ευκαιρία, θα πάρω ένα καράβι και θα έρθω στην ακτή. θα περπατήσω στα στενά και θα έρθω να σου χτυπήσω την πόρτα. θα σου ζητήσω κατάλυμα για κάποιες μέρες και νύχτες, όσες κρίνω και όσες βγουν. να είσαι σίγουρος πως θα με αναγνωρίσεις και θα καταλάβεις πως είμαι εγώ. Απλά θα το ξέρεις.
Ωραία δεν είναι που μέσα σε όλες τις δολοπλοκίες που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή εγκάρσια στη γη μας, η απολησμοσύνη μας τελειώνει; Δεν είναι υπέροχο που οι ζωές μας έχουν τιμή και αξιοπρέπεια και επιμένουν με όλη τους τη δύναμη;
Ακούγοντας τον κοσμικό ρυθμό γινόμαστε αιώνιοι Δεν είναι λόγος αυτός μεγάλης ευτυχίας;
Με βαθιά εκτίμηση
Α.
Το παρόν γράμμα το έλαβα συστημένο με τα ΕΛΤΑ και το δημοσιεύω με την άδεια της συγγραφέως και αποστολέως του, επειδή μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον σε διάφορα επίπεδα.
γ.
Be Sociable, Share!

One thought on “Γράμμα από την Α.

  1. Πολλοί και διάφοροι λόγοι… να κλειδώνετε την πόρτα το βράδυ…”όλα για καλό”!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>