Η λογοτεχνία κυκλοφορεί ελεύθερη στην κοινωνία

Αυτό είναι το πρώτο που λέω στους “μαθητές” των εργαστηρίων λογοτεχνικής αφήγησης, και να έχουν τα μάτια και τα αυτιά τους ανοιχτά, να ζουν συνειδητά κάθε στιγμή, για να μπορούν να προσλαμβάνουν την τέχνη, που πηγάζει από την ύπαρξη των ανθρώπων και των άλλων πλασμάτων γύρω τους, να την φιλτράρουν και να την επεξεργάζονται μέσα τους, να την συνθέτουν και να την αναλύουν, για να την παραδώσουν ύστερα ξανά, γραμμένη με λέξεις στο χαρτί, εκεί που ανήκει, στην κοινωνία των ανθρώπων.

Σήμερα με επισκέφθηκε μεταξύ κάποιων ανθρώπων και ο μαστρο Στεφανής, συνταξιούχος ταρίφας, ετών κοντά στα 90, κοτσονάτος, οδηγεί ακόμα και πίνει και τις σούμες του.

Τον έβαλα και μου λεγε ιστορίες από τη ζωή στο τιμόνι και όχι μόνο, καθόμουν και τον άκουγα με προσήλωση όπως συνηθίζω να κάνω με τους ανθρώπους, ιδίως όσους έχουν έμφυτη την τέχνη του λόγου μέσα τους. Μια φορά είπα σε μια συνέντευξη στην Καθημερινή ότι γύρω μας υπάρχουν άπειροι λογοτέχνες που δεν θα γίνουν ποτέ συγγραφείς, και όταν δημοσιεύτηκε η συνέντευξη είδα να έχει τίτλο ότι γύρω μας υπάρχουν άπειροι συγγραφείς. Άνθρωποι που δεν ακούν και δεν δίνουν σημασία στον λόγο του άλλου, δεν πρόκειται ποτέ ούτε να απολαύσουν, ούτε να δημιουργήσουν λογοτεχνία. Τέλος πάντων. Μου λέει λοιπόν σε μια στιγμή ο μαστρο Στεφανής και ρίγησα το εξής: όσο χρονών είμαι ρε Γιαννάκη, το μόνο παράπονο που έχω από τη ζωή, ξέρεις πιο είναι; Και πριν προλάβω να τον ρωτήσω ποιο, μου απαντάει αμέσως μόνος του: Που δεν προλαβαίνω να διαβάσω τα γράμματα στην τηλεόραση. Τα βγάζει πολύ γρήγορα. Εγώ βλέπω τον καιρό για τους αγρότες, και μετά βάζει κάτι Γάλλους που μπολιάζουνε τα κλήματα, έχουνε μεγάλο πάθος με τα κλήματα οι Γάλλοι, αλλά δεν προλαβαίνω να διαβάσω τα γράμματα. Και κάνω το εξής: Πιάνω την πρώτη λέξη και μετά, μέχρι να αλλάξει, πάω και αρπάζω την τελευταία και πολεμώ ύστερα να βγάλω μοναχός μου το νόημα, αλλά δε μπορώ πάντα.

Μεγάλη συγκίνηση ο μαστρο Στεφανής. Η παραγωγή τέχνης του λόγου, καθώς και η ικανότητα πρόσληψή της είναι “ποσά” ανάλογα με την ψυχή του ανθρώπου.

Be Sociable, Share!

One thought on “Η λογοτεχνία κυκλοφορεί ελεύθερη στην κοινωνία

  1. Πες του ότι δεν είναι ο μόνος, και ο παππούς μου το ίδιο παράπονο είχε.

    Θεός..!

Leave a Reply to dimitris makris Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>