Οι αναγνώστες ως έμπνευση

Από το 1997 που άρχισα να γράφω, στο Πελινναίο στην αρχή για πολλά χρόνια και έπειτα ιστορίες, έχω συνεχή και ολοένα αυξανόμενη επικοινωνία με ανθρώπους που έχουν διαβάσει κείμενά μου, τα οποία με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τους άγγιξαν και έσπευσαν οι ίδιοι να μου το εκφράσουν. Αυτός είναι ο πλούτος και η ηθική ικανοποίηση ενός ανθρώπου που γράφει.

Εκτός όμως από μία έκφραση συναισθημάτων αναγνώστη προς συγγραφέα υπήρξαν αρκετές φορές που η προσέγγιση έγινε με στόχο την έμπνευση. Πολλοί αναγνώστες κατά καιρούς μού έγραψαν ή με πλησίασαν για να μου δώσουν μία πληροφορία για κάποιο ζήτημα ή για κάποιον άνθρωπο, που θεωρούσαν ότι θα με ενδιαφέρει ερευνητικά και συγγραφικά. Αυτή η κίνηση είναι άκρως τιμητική φυσικά, αφού κρύβει από πίσω της ειλικρινές ενδιαφέρον αναγνώστη προς συγγραφέα και ουσιαστική σχέση με το έργο. Νιώθω πολύ ωραία διότι καθ’ όλο αυτό το διάστημα των 20 χρόνων που φτιάχνω κείμενα και ιστορίες και τα ξαμολάω στο πέλαγος της κοινωνίας, έχουν εμφανιστεί πάρα πολλοί τέτοιοι άνθρωποι.

Όλα αυτά όμως τα γράφω σήμερα εδώ, για να πω την μικρή ιστορία που γέννησε το Όλα για καλό. Είμαι στην Ικαρία Οκτώβριο του 2015 για εκδηλώσεις σχετικά με την αποανάπτυξη και την φυσική καλλιέργεια. Ταυτόχρονα έχω μέσα στο κεφάλι μου και δουλεύω τις ιστορίες του Μιχάλη, των προσφύγων και του Λωβοκομείου με στόχο να φτιάξω την ατμόσφαιρα, τους ήρωες, αλλά πάνω απ’ όλα τον μυθιστορηματικό χρόνο και τόπο μιας νέας ιστορίας. Μετά από μια ομιλία μου λοιπόν στις Ράχες, στο τσιμπούσι που ακολούθησε μέσα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Αγίου Δημητρίου με πλησιάζει μία κυρία, ονόματι Έφη Καλοκαιρινού, κάτοικος Αγίου Πολυκάρπου Ραχών και μου λέει ότι έχει μελετήσει τα βιβλία μου, ότι έχει μπει εις βάθος στην ψυχολογία και στον τρόπο που λειτουργώ συγγραφικά, έχει κατανοήσει τα ζητήματα που με εξιτάρουν δημιουργικά και με εμπνέουν, και για τον λόγο αυτό θέλει να μου πει μια πληροφορία, η οποία, είναι βέβαιη, ότι θα με εμπνεύσει ή ότι θα την χρησιμοποιήσω σε κάποιο μελλοντικό μου έργο. Και μου εξιστορεί την παράδοση του νησιού, την σχετική με την (μη) τεκνοποίηση των ζευγαριών, παράδοση η οποία ίσχυε μέχρι πολύ πρόσφατα, όπως μου είπε, συστήνοντάς μου και ένα ζωντανό παράδειγμα των λόγων της, “απόγονο” δηλαδή αυτής της παράδοσης.

Ενθουσιάστηκα εκείνη τη βραδιά. Όχι μόνο επειδή ήταν τόσο πολύτιμη και καταπληκτική η πληροφορία που μου έδωσε, αλλά και επειδή η κυρία Έφη πράγματι με είχε μελετήσει πολύ καλά. Την πήρα μαζί μου την πληροφορία της φεύγοντας από το νησί και ύστερα από ένα χρόνο, αυτή ακριβώς η πληροφορία ήταν η γενεσιουργός αιτία του βιβλίου Όλα για καλό. Ήταν αυτό που έλειπε να για ενώσει και να τελειώσει όλες τις ιστορίες που είχα μπλέξει μες στο κεφάλι μου. Ήταν η έμπνευση.

Ευχαριστώ πολύ λοιπόν την κυρία Έφη Καλοκαιρινού και τα γράφω αυτά για την Ιστορία. Θα μπορούσα ίσως να της αφιερώσω το βιβλίο, αλλά πέθανε ο Μάρτης κατά την διάρκεια της συγγραφής και μου ήταν αδύνατον να πράξω αλλιώς, παρά να το αφιερώσω στην μνήμη του, στα 13 χρόνια που ζήσαμε παρέα.

Be Sociable, Share!

One thought on “Οι αναγνώστες ως έμπνευση

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>