Ένα ιστορικό σημείωμα σε τοίχο του Λωβοκομείου Χίου

Με μεγάλη και τιμητική συμμετοχή ανθρώπων ολοκληρώθηκε το διήμερο Λωβοκομείου. Θα σας γράψω μια μικρή ιστορία που θυμήθηκα κατά τη βόλτα μας εκεί μέσα. Την έχω δημοσιεύσει παλαιότερα και στο Πελινναίο, έχω γράψει γι’ αυτή φυσικά και στο 10.516 μέρες, ιστορία της νεοελληνικής Χίου.

Ο Ψυχάρης, λοιπόν, τον Αύγουστο του 1925, στις 25 Αυγούστου συγκεκριμένα κατέφθασε για τελευταία φορά στη Χίο, από το Παρίσι όπου διέμενε, με σκοπό να βρει το σημείο που ήθελε να γίνει η τελευταία του κατοικία. Είχε ένα και μοναδικό κριτήριο στο μυαλό του. Να ταφεί σε σημείο από το οποίο να “βλέπει” τα παράλια της Μικρασίας, και έτσι διάλεξε στην περιοχή “Αγιασμένος”, στην νότια είσοδο της πόλης, στην παραλία Μπέλα Βίστα, όπου σήμερα υπάρχει μια μικρή πλατεία και το άγαλμα του έφιππου Πλαστήρα. Αφού βρήκε λοιπόν το σημείο του τάφου του και το συμφώνησε με τους άρχοντες της πόλης Χίου, αφού πήγε και στα αγαπημένα του χωριά Πυργί και Λιθί, των οποίων τις ντοπιολαλιές κατέγραφε και μελετούσε, έφυγε ήσυχος να πεθάνει στο Παρίσι τον Σεπτέμβριο του 1929.

Μετά τον θάνατό του όμως οι Χίοι αιρετοί της πόλης αποφάσισαν ότι δεν είναι σωστό να τοποθετηθεί τάφος, ακόμη και ενός Ψυχάρη, στην βιτρίνα της πόλης και έτσι, όταν το 1931 ο επιφορτισμένος από τον ίδιο τον Ψυχάρη γλύπτης Δημητριάδης επικοινώνησε με τον Δήμο Χίου για να τελέσει την μεταφορά των οστών του στο νησί και να φιλοτεχνήσει το ταφικό του μνημείο, “έφαγε πόρτα” και άκουσε να του λένε ότι ο τάφος δεν θα γίνει εκεί που είχε διαλέξει ο ίδιος αλλά εντός του νεοανεγειρόμενου τότε ναού της Ευαγγελίστριας. Ο Δημητριάδης φυσικά διαφώνησε υπερασπιζόμενος την επιθυμία του Ψυχάρη να “βλέπει” την Μικρασία και έτσι ήρθε άρον-άρον στο νησί, όπου συμμετείχε σε μία Επιτροπή που δημιούργησε ο Δήμαρχος Καλβοκορέσης και επέλεξαν όλοι μαζί την νέα τοποθεσία ανέγερσης του τάφου του Ψυχάρη, στο κτήμα Παπαλά, στην περιοχή της Δασκαλόπετρας, εκεί δηλαδή που βρίσκεται σήμερα και το 1932 μεταφέρθηκαν με επίσημη τελετή εδώ τα οστά του.

Αυτά για την Ιστορία. Αυτό που ενδιαφέρει εμάς σήμερα εδώ, το σχετικό με το Λωβοκομείο της Χίου είναι ότι ο Ψυχάρης είχε κάνει το τελευταίο ταξίδι του στο νησί τον Αύγουστο του 1925.

Στον τελευταίο οικίσκο του Λωβοκομείου λοιπόν, βλέπουμε γραμμένο με μολύβι στον τοίχο ένα σημείωμα κάποιου τροφίμου, ο οποίος υπογράφει ως “ένας Μαλλιαρός” και ειρωνεύεται εμφανώς τον Ψυχάρη, εξαιτίας ίσως του στρυφνού και υπεροπτικού χαρακτήρα του. Γράφει λοιπόν ο τρόφιμος του Ιδρύματος:

Προς τον “μεγάλο δάσκαλο”

και σοφό

κ. Ψυχάρη

Έλειπες και δεν αξίζαμε, ήρθες και δεν φελούμε

πολύ θα σε παρακαλέσωμε, την πλάτη σου να ιδούμε

Επί τη υποδοχή

Ποιος ολίγο ποιος πολύ

όλοι οι Χιώτες ειν’ τρελοί

28/8/925

ένας Μαλλιαρός

Θεωρώ ότι αυτό, όπως και όλα τα σημειώματα των Τροφίμων του Λωβοκομείου πρέπει να τύχουν κάποιας μέριμνας για να μην καταστραφούν από τον χρόνο και τις καιρικές συνθήκες.

Be Sociable, Share!

One thought on “Ένα ιστορικό σημείωμα σε τοίχο του Λωβοκομείου Χίου

  1. Pingback: Το Λωβοκομείο, ο Ψυχάρης και το τετράστιχο ενός «Μαλιαρού» | Γιάννης Μακριδάκης

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>