Χαμένοι στη μετάφραση

Ήρθανε τα καυσόξυλα και τα στοίβαξε ο Αχμέτ έξω από το σπίτι. Εγώ κατέβηκα στην πόλη και πήγα στον διευθυντή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, τον ενημέρωσα ότι φιλοξενώ μια οικογένεια με τρία κοριτσάκια από τη Συρία, ετών 8,9 και 12 και ότι οι γονείς τους θέλουν να μάθουν τα παιδιά ελληνικά και να πάνε στο σχολείο. Συμφωνήσαμε, από το νέο έτος, όταν θα ανοίξουν ξανά τα σχολεία, να κάνει εκείνος τις απαιτούμενες ενέργειες ώστε να μπορέσουν τα παιδιά να μπουν σε κάποιες τάξεις και να επικοινωνήσουν με τα παιδάκια του χωριού. Ύστερα, με τη φόρα που είχα, πήγα στο βιβλιοπωλείο και τους αγόρασα τετράδια, μολύβια, μαρκαδόρους και άλλα τέτοια για να ζωγραφίζουν και να γράφουν.

Ως το απόγευμα είχα γεμίσει το αυτοκίνητο με διάφορες προμήθειες. Τα παιδιά από την κοινωνική κουζίνα με εφοδίασαν με φρέσκα λαχανικά και άλλα τρόφιμα. Μου δώσανε και ένα πενηντάρι ευρώ πεσκέσι για να ψωνίζουμε. Όταν γύρισα στο χωριό, νύχτα πια, τα κουβαλήσαμε όλα μαζί με τον Αχμέτ στο σπίτι. Τα κορίτσια κοντά στη σόμπα, πάνω στα κρεβατάκια γελούσαν και έπαιζαν ευτυχισμένα. Σιτ ντάουν, μου λέγανε και μου δείχνανε τις καρέκλες. Θέλανε να με καλοδεχτούνε στο σπίτι τους, φτιάξαμε τσάι και κάτσαμε όλοι μαζί γύρω από τη ζέστη. Αρχίσανε να γελάνε με τα μαλλιά και τα γένια μου και θέλανε να με κουρέψουν.  Η Ελλά κρατούσε το κινητό του μπαμπά της και είχε βάλει τον αυτόματο μεταφραστή από ελληνικά σε αραβικά, πατούσε το κουμπί και μου το έφερνε στο στόμα μου. Διάβαζα στην οθόνη “Μιλήστε”. Μιλούσα και το τηλέφωνο αμέσως μετάφραζε τα λόγια μου στα αραβικά. Μια γυναικεία φωνή ακουγότανε που τα πρόφερε. Ξεκαρδίζονταν όμως στα γέλια οικογενειακώς με αυτά που άκουγαν ότι έλεγα. Κάτι μου λέγανε, προφανώς ότι δεν μιλάω καλά στο τηλέφωνο και το μπερδεύω. Ο Αχμέτ μου έκανε τα χέρια του, ότι μιλάω ασύνδετα. Μια από δω, μια από κει, μου ‘λεγε. Κάτι είπε η Σαμπάχ στο δικό της τηλέφωνο και εκείνο αμέσως είπε “τα ελληνικά είναι πολύ δύσκολα”! τα αραβικά είναι πιο δύσκολα, είπα τότε εγώ στο άλλο τηλέφωνο και αυτό το μετάφρασε αμέσως σωστά και όλοι το καταλάβανε και γελάσανε πάλι. Αύριο ξεκινάμε μαθήματα ελληνικών με μια φίλη εθελόντρια δασκάλα!

Αρκετοί άνθρωποι έχουν σπεύσει να συνδράμουν την προσπάθεια αυτή με οικονομική ενίσχυση, με υπηρεσίες και τρόφιμα. Τους ευχαριστούμε όλους

Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>