Ψιλικά

1. Φέτος αποφάσισα για πρώτη φορά να οργανώσω ένα εργαστήρι λογοτεχνικής αφήγησης, το οποίο υιοθετήθηκε από το Ομήρειο πνευματικό κέντρο του Δήμου και έχω μετανιώσει ήδη από το τρίτο κιόλας “μάθημα”, που δεν το έκανα απόφαση τόσα χρόνια. Έχουμε μια καταπληκτική ομάδα ανθρώπων που συμμετέχουν, μιλάμε για την τέχνη του λόγου με αφορμή τα γραπτά μας, κάνουμε ασκήσεις συγγραφής και διαβάζουμε στην ομάδα τα πονήματά μας, ακούμε τον σχολιασμό των άλλων, έχουμε φτιάξει ένα μπλογκ στο οποίο μπαίνουμε μόνον εμείς και ξαναδιαβάζουμε τα γραπτά μας, γενικώς είναι δύο ενθουσιώδεις ώρες κάθε Πέμπτη απόγευμα. Μετά παίρνουμε δουλειά για το σπίτι. Συγγραφής αλλά και ανάγνωσης. Έχουμε και τα αυτιά και τα μάτια μας ανοιχτά όλη την εβδομάδα για να λαμβάνουμε την λογοτεχνία που ζει και κυκλοφορεί ελεύθερη στην κοινωνία γύρω μας και να την καταθέτουμε στο εργαστήρι. Στο τέλος της περιόδου ίσως μας εκδώσει το Ομήρειο και ένα μικρό βιβλίο με δείγματα από τα έργα των “μαθητών”.  Μια δημιουργική και όμορφη λοιπόν χειμερινή πρόταση.

2. Με πήρε τηλέφωνο προχθές ο Δημητρός. Ο άνθρωπος από τον οποίον εμπνεύστηκα το Ζουμί του Πετεινού και του το έχω αφιερώσει. Στο βιβλίο λέω την ιστορία του Παναγή που ζούσε καταγής. Μια ζωή μέσα στα περιβόλια, στους κήπους και στα ζωντανά. Δεν είχε πάρει χαμπάρι την κρίση την οικονομική, ώσπου άκουσε μια μέρα από κάτι πελάτες στην ταβέρνα του πως η Ελλάδα θα ξεπουλήσει τα νερά και τη γη της για τα δάνεια και έπαθε κρίση νευρική, πέταξε το τασάκι στα μούτρα της εκφωνήτριας των ειδήσεων και έσπασε την τηλεόραση. Ο Δημητρός λοιπόν με πήρε τηλέφωνο προχθές. Τα μαθες Καλόγερε, με ρώτησε ξαναμμένος, στην Αθήνα γίνεται χαμός. Τι γίνεται, του λέω, είμαι έξω, δεν έχω μάθει τίποτα. Ανεργία, μου λέει! Και αρχίζει η γλώσσα του ροδάνι μετά. Να κάνουμε τον Σταυρό μας εμείς εδώ που έχουμε τη γη και μπορούμε και σπέρνουμε, ακούς Καλόγερε; Οι ανθρώποι θα ξαναγυρίσουνε στη γη πολύ γρήγορα, να μου το θυμηθείς. Εμείς μόνο τον Σταυρό μας να κάνουμε και να σπέρνουμε, άντε καληνύχτα. Και μου ‘κλεισε το τηλέφωνο.

3. Σήμερα στη βόλτα μου συνάντησα δυο ανθρώπους του χωριού. Τριγύρω από χθες ακούγονται εκκωφαντικοί ήχοι από οβίδες που ρίχνει ο στρατός στη θάλασσα. Μου λέει λοιπόν ο ένας από αυτούς. Κάθε μπουμ που ακούς, ανεβαίνει το χρέος που πρέπει να πληρώσουνε τα παιδιά μου. Άσε τη ζημιά που κάνουνε στο περιβάλλον. Δεν καταλαβαίνουνε. Τα ρίχνουνε λέει μες στη θάλασσα. Μα η θάλασσα είσαι εσύ βρε βλάκα. Αυτά μου είπε ο ένας. Ο άλλος μου είπε τα εξής: Αυτοί θα μας σκοτώσουνε. Κάτι πρέπει να κάνουμε αλλά τι. Η κατάσταση είναι τραγική. Διότι και να φύγει το πεδίο βολής από εδώ, θα πάει κάπου αλλού. Δηλαδή να μη σκοτώνει τα ψάρια εδώ και να τα σκοτώνει πιο κει; Αυτό να πετύχουμε; Το θέμα είναι Γιάννη ότι όλα αυτά που κάνουνε είναι τελείως παρωχημένα. Είναι της εποχής του 40. Δεν χρειάζονται πια να γίνονται τέτοιες ασκήσεις. Αφού έχουνε προσομοιωτές και μπορούνε να ασκηθούνε χωρίς να καταστρέφουνε και χωρίς να ξοδευόμαστε. Αλλά θέλουνε να πετάνε στη θάλασσα τα πυρομαχικά για να αγοράζουμε άλλα, αυτό θέλουνε μόνο. Και να δείχνει ο κάθε υπουργός ότι κάτι κάνουνε. Άντε τώρα βγες και πες να καταργηθούνε αυτές οι ασκήσεις. Αυτά μου είπε ο άλλος και κούνησε το κεφάλι του απογοητευμένος. Δύο στα δύο είχα πάντως σήμερα. Ήτανε η τυχερή μου μέρα μάλλον

4. Τον τελευταίο καιρό ξυπνάω κάθε πρωί στις 5 και γράφω μια ιστορία. Τη δουλεύω αργά, ανάμεσα σε περπατήματα, σε ποτίσματα, σε φυτέματα, σε βοτανίσματα και την απολαμβάνω. Δεν ξέρω αν θα αξιωθώ να την φέρω εις πέρας κάποια στιγμή. Ελπίζω πως ναι, και ότι θα τα καταφέρω πριν από τον 3ο πόλεμο, που τον φέρνουν ολοένα και πιο κοντά οι ανόητες και αδιέξοδες πολιτικές των καπιταλιστών. Αλλιώς μπορεί να εκδοθεί ολόκληρη ή ημιτελής μεταπολεμικά, όλο και κάποιος θα βρεθεί να την ξεθάψει μια μέρα. Αλλά και να μη βρεθεί, δεν πειράζει

 

Be Sociable, Share!

2 thoughts on “Ψιλικά

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>