Επικίνδυνος παπάς

Ο μητροπολίτης Χίου Μάρκος Βασιλάκης ενσαρκώνει απόλυτα αυτό που λέει ο λαός “ο Θεός να σε φυλάει από δραστήριο βλάκα”

Νέος άνθρωπος, σπουδαγμένος, έδειχνε και κάπως μορφωμένος αλλά ήταν τελικά κενός όπως αποδεικνύεται, ξεκίνησε την καριέρα του με πολύ καλές προθέσεις και κάποιες συμπαθείς δράσεις, αν και εξ ορισμού η εκκλησία έχει καταντήσει χυδαία επιχείρηση, αλλά διολίσθησε σιγά σιγά στην χυδαιότητα που γενικώς αποπνέει το πόστο του και θα καταλήξει στο τέλος απλώς γραφικός αν όχι και επικίνδυνος.

Είναι και μικρός σε ηλικία, αυτό είναι πολύ κακό για τον ίδιο και για τον τόπο, αν δεν αλλάξει μυαλά. Ας ελπίσουμε ότι θα ταρακουνηθεί κάπως από τις γενικευμένες σφοδρές επικρίσεις του “ποιμνίου του” και θα μαζευτεί μέσα στα ράσα του, δεν θα ασκεί πολιτική μέσω της πίστης ούτε θα εκστομίζει χυδαιότητες μέσα στους ναούς. Θα κατανοήσει ότι δεν έχει δικαίωμα να μπαίνει στα χωράφια της πολιτικής διότι πολύ απλά γίνεται επικίνδυνος χειραγωγός και μόνο βία, ανθρώπινο πόνο και θάνατο μπορεί να προκαλέσει.

 

Be Sociable, Share!

One thought on “Επικίνδυνος παπάς

  1. Κατά την άποψη μου, τέτοιες συμπεριφορές σχετίζονται με τη γενικότερη διάκριση ιδιωτικού (ατομικού) και συλλογικού. Όπως έγραψε ο Αριστοτέλης, το κοινό συμφέρον δεν είναι το άθροισμα των ιδιωτικών/ατομικών συμφερόντων. Αντίθετα, τα άτομα είναι οι φορείς του κοινού συμφέροντος. Στην εκκλησία του Δήμου (το σώμα των πολιτών) αυτό ίσχυε: υπερίσχυε το συλλογικό έναντι του ατομικού.
    Το ίδιο ισχύει και για την Εκκλησία των Χριστιανών (το σώμα των πιστών κατά τον ιερό Χρυσόστομο και όχι αυτό που δυστυχώς εννοούν οι περισσότεροι άνθρωποι, δηλ. το διοικητικό σκέλος της κοσμικής εκκλησίας ή το οικοδόμημα, τον ναό) και τους λειτουργούς της: λαϊκούς και κληρικούς. Δεν είναι άθροισμα η Εκκλησία, αλλά σώμα και οι πιστοί είναι φορείς των αξιών και των σκοπών αυτού του σώματος.
    Έτσι το μεγάλο στοίχημα λαϊκών και κληρικών πάντα παραμένει: να κάνουν την υπέρβαση του εγώ τους. Κι αυτό είναι στοίχημα ζωής, δεν υπάρχει καταληκτικό σημείο, σημάδι ότι έχει επιτευχθεί σε δεδομένη στιγμή η υπέρβαση μια που τα πράγματα είναι δυναμικά και οι προκλήσεις διαρκείς. Μόνη οδός είναι η μετάνοια (μεταβολή νου), κάτι που υπαινίσσεται ο Γιάννης, κι είναι κι αυτή μια διαρκής και δυναμική δραστηριότητα του νου και του σώματος (πράξεις).
    Να σημειώσω ότι δεν είναι προβλήματα του σύγχρονου κόσμου αυτά. Ο ιερός Χρυσόστομος έλεγε ότι άρχοντες θρησκευτικοί, φορείς της κοσμικής εξουσίας, αιρετικοί πολέμησαν την Εκκλησία… από τότε.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>