Οι κοντινοί μου άνθρωποι…

Σήμερα έλαβα ένα μέηλ:

Καλησπέρα κύριε Μακριδάκη.

Μ αρέσουνε τα βιβλία σας πολύ.

Σήμερα από το πρωί στο γραφείο αντί να δουλεύω διαβάζω αχόρταγα παλιές δημοσιεύσεις από το  μπλογκ σας.

Πνίγομαι στη δουλειά μου και στη ζωή μου στην Αθήνα . Δε μ αρέσει καθόλου. Πνίγομαι άσχημα.

Θα θελα πάρα πολύ να δοκιμάσω το δικό σου μονοπάτι. Πάρα πολύ.

Με δεσμεύουν εδώ πρόσωπα και καταστάσεις και ο φόβος λίγο να γίνω λοξός άνθρωπος (οι αντιδράσεις από δικούς μου ανθρώπους, τι θα πει ο κόσμος κλπ ).

Πάντα τους ζήλευα και τους θαύμαζα βέβαια του λοξούς ανθρώπους.  Μου λείπει το θάρρος όμως .

Πρέπει να το κάνω το βήμα. Δε ξέρω πότε, αλλά θα το κάνω.

Σου γράφω απλά για να σου πω ότι ο τρόπος γραφής σου και ζωής σου με εμπνέει. Και είμαι σίγουρος ότι θα εμπνέει πολύ κόσμο ακόμα . Συνέχισε.

Σ ευχαριστώ.

Χ.Γ.

ΥΓ Βλέπω ότι ξεκινάω να σου γράφω στο πληθυντικό και καταλήγω με ενικό. Σε αισθάνομαι κοντινό μου άνθρωπο. :)

 

Σήμερα έλαβα όμως και μια εισαγγελική εντολή για συστάσεις, να μην ξαναπλησιάσω, να μην ξαναπώ καλημέρα και να μην ξαναεξυβρίσω έναν τοπικό αξιότιμο κύριο που είναι αξιοσέβαστος, καλός χριστιανός, εξαίρετος χωριανός και νοιάζεται πολύ για τον τόπο του.

Ο εν λόγω είναι ο πρωτοστάτης κάθε καλοκαίρι των αιτημάτων για μπάζωμα του υδροβιότοπου του Μαλαγγιώτη, ο οποίος προστατεύεται από Π.Δ. Επίσης είναι ο πρωτοστάτης του πάγιου αιτήματος για τσιμεντόστρωση των μικρών χωμάτινων δρομίσκων της αγροτικής μας περιοχής. Έργα στα οποία φυσικά προσωπικά έχω αντίθετη άποψη και αντιδρώ, έχοντας γίνει για τον λόγο αυτό μισητός σε αυτόν και στους λιγοστούς ακόμη του ιδίου φυράματος.

Προχθές πέρασα έξω από τον κήπο του και του είπα καλημέρα, παρόλο που δεν έπρεπε να του μιλάω καθόλου με τέτοια συμπεριφορά κρετίνου που έχει επιδείξει. Έλαβα την απάντηση “δεν θέλω την καλημέρα σου αλητήριε, εμείς οι Βολισσιανοί φταίμε που σε έχουμε ανεχτεί τόσα χρόνια εδώ, ήρθες και πήρες ένα κτήμα για να κάνεις ό,τι γουστάρεις στο χωριό και να μην αφήνεις να γίνονται τα έργα, θα σε τακτοποιήσω όμως καλά”

Μετά πήγε στον εισαγγελέα και παραπονέθηκε ότι τον εξύβρισα, αιτήθηκε δε να μου κάνει ο εισαγγελέας συστάσεις να μην του ξαναμιλήσω. Εξ ου και έλαβα σήμερα την κλήση για να να παραστώ στο αστυνομικό τμήμα του χωριού και να μου γίνουν οι δέουσες συστάσεις!!!

Οι μακρινοί μου άνθρωποι…

 

Be Sociable, Share!

7 thoughts on “Οι κοντινοί μου άνθρωποι…

  1. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται να γίνουν πολύ ορατά τα όρια. Μήνυση με εισαγγελέα για τα ψέματά του, τις απειλές του, τις παράλογες απαιτήσεις του, για να τον βάλει στη θέση του. Περαστικά του, δε λέω, γιατί δεν τα βλέπω…

  2. Γιάννη! την κινηματογραφική ταινία ο Βασιλιάς
    του Νίκου Γραμματικού την εχεις δεί;
    Αν θέλεις ρίξε μια ματιά, έχει πολλά κοινά με αυτά που λές
    αν όχι όλα….

  3. “Kι αν κάποιος δε σας δεχτεί κι ούτε ακούσει τα λόγια σας, βγαίνοντας έξω από το σπίτι εκείνο ή την πόλη εκείνη, τινάξτε ακόμη και τη σκόνη από τα πόδια σας. Πράγματι, σας λέω, επιεικέστερη θα είναι η τιμωρία στις πόλεις των Σοδόμων και των Γομόρρων την Hμέρα της Kρίσης, παρά στην πόλη εκείνη.

    Κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, Κεφ. 10, στιχ. 14-15.

  4. Οι κοντινοί σου άνθρωποι έχουν εγγύτητα ουσιαστική, εγγύτητα ψυχής. Είναι η ασπίδα σου σε όποια απόπειρα δικής σου διαβολής. Η καθαρότητα του λόγου σου και της φυσικής, ανεπιτήδευτης στάσης ζωής σου πλήττει τη λερωμένη συνείδηση όλων εκείνων που επιχειρούν την απόλυτη ύβρι, την ασυδοσία απέναντι στη γη. Η μέγιστη ύβρις συνήθως διαπράττεται από εκείνους που χρησιμοποιούν την εντοπιότητά τους ως εφαλτήριο για τα σχέδια “ανάπτυξης” εις βάρος αυτής της γης που τους προσφέρει το μέγιστο αγαθό, την ίδια τη ζωή. Η εντοπιότητα, η οποία θα έπρεπε να εμπνέει σχέση υπαρξιακή, σχέση σεβασμού προς την εκθαμβωτική ομορφιά της Βολισσού… Σύνηθες φαινόμενο σε όλα τα νησιά, όχι μόνο σε αυτόν τον υπέροχο τόπο στα βορειοδυτικά της Χίου. Ο ίδιος λεκτικός πόλεμος από τους μακρινούς ανθρώπους απαντάται και εκεί. Η καθαρότητα της “λοξής” πορείας είναι άγνωστο βίωμα για αυτούς που αδυνατούν να την περπατήσουν και μοιραία θα επιχειρήσουν να την ανακόψουν. Συνέχισε να την περπατάς, οι συνοδοιπόροι που ενέπνευσες και δέθηκαν ακαριαία με τη δύναμη της φύσης του τόπου σου θα είναι εκεί… Οποιαδήποτε στιγμή ο τόπος το χρειαστεί…

  5. οποιος δεν θέλει σφυριές στα ατσιγγαναρια δεν πηγαίνει…….

    • Με απλά λόγια: Μείνε σπιτάκι σου και άστους να κάνουν όλη την Ελλάδα “ατσιγγαναριό”…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>