Καίγεται πάλι το νησί

4 χρόνια μετά τη μεγάλη καταστροφική πυρκαγιά ήρθε κι άλλη παρόμοια και θα καίει για μέρες όπως δείχνει η κατάσταση των ανέμων και των μέσων πυρόσβεσης. Έτσι, για να κάψει ό,τι αναδασώθηκε φυσικά, μαζί και όλα τα ζωντανά που κατάφεραν να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν στο μεσοδιάστημα.

Καίει όμως για άλλη μια φορά και τις καλλιέργειες των ανθρώπων. Τα μαστιχόδεντρα κεντημένα και έτοιμα, λίγο πριν την συλλογή του μαστιχιού, τους ελαιώνες κατάφορτους καρπό, τους αμπελώνες έτοιμους για τον τρύγο, τους μπαξέδες, τα πάντα, όλο το βιος των ανθρώπων. Συμβολικά. Λίγες μέρες προτού η αριστερή κυβέρνηση τους στείλει το μπουγιουρντί του ΕΝΦΙΑ για τα αγροτεμάχια.

Αυτό το κράτος που φτιάξαμε τρώει τις σάρκες του ακόμη και αν έχουν γίνει κάρβουνο.

 

Be Sociable, Share!

2 thoughts on “Καίγεται πάλι το νησί

  1. Μετά από τόσες επαναλήψεις του ιδίου δράματος, οι αναλύσεις είναι περιττές και το συμπέρασμα ένα: η κεντρική και η περιφερειακή διοίκηση αδυνατεί ιστορικά να επιληφθεί θεμάτων περιβαλλοντικής προστασίας και ευημερίας των τοπικών κοινωνιών και η μόνη λύση είναι η αυτο-οργάνωση σε τοπική βάση. Με άλλα λόγια, οι ενδιαφερόμενοι/πληττόμενοι θα πρέπει να οργανωθούν με τα μέσα που διαθέτουν κι όσα μπορούν να διεκδικήσουν για να προστατέψουν τους φυσικούς πόρους από τους οποίους εξαρτάται άμεσα η ευημερία και ο πολιτισμός τους.
    Για μια τόσο σοβαρή και επιτυχημένη επιχειρηματική δραστηριότητα όπως η παραγωγή της μαστίχας και των προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας από αυτή, πρώτο βήμα, με υψηλές πιθανότητες αποτελεσματικότητας, είναι η εγκατάσταση ενός σύγχρονου συστήματος έγκαιρης πρόβλεψης πυρκαγιών (έχουν αναπτυχθεί ΠΑΡΑ πολλά στη χώρα, μεταξύ αυτών και από το Π. Αιγαίου και το ΙΠΤΗΛ στη Θεσσαλονίκη- το τελευταίο εγκαταστάθηκε ήδη στην …Τουρκία!!) με ευθύνη (και ανάληψη κόστους) των ενδιαφερομένων/ πληττομένων, κυρίως των επιχειρήσεων και παραγωγών, αλλά εκτιμούμε ότι περιλαμβάνουν και μεγάλο μέρος του τοπικού πληθυσμού.
    Προφανώς το κόστος αυτής της ‘επένδυσης’ είναι αμελητέο ποσοστό του κόστους της άμεσης και έμμεσης καταστροφής που έχουν βιώσει οι κάτοικοι και οι σχετικές επιχειρήσεις ως τώρα. Εάν η τοπική αυτοδιοίκηση επιθυμεί να εμπλακεί, αυτό ίσως είναι θετικό σαν συμβολή, αλλά η βασική απαίτηση παραμένει η ίδια: οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη και τον έλεγχο της ζωής και της ευημερίας τους….

    Ελένη και Δημήτρης Μπριασούλη

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>