Μια μικρή παλιά ιστορία

Σήμερα κατέβηκα στην πόλη. Είχα να κατέβω από την παραμονή των εκλογών και εντυπωσιάστηκα από την καθημερινότητά της.

Εκεί που περπατούσα στο κέντρο της αγοράς, με σταμάτησε ο κύριος Γιώργος Μ., συνταξιούχος, άνθρωπος που αγαπώ ιδιαίτερα διότι είναι λογοτέχνης. Από αυτούς τους λογοτέχνες που έχω την τύχη να συναντώ σ’ αυτό το νησί.

Μου είπε λοιπόν την εξής ιστορία:

“Κάποτε ήρθε στη Χίο ο Ελευθέριος Βενιζέλος μαζί με την κυρία του, την Έλενα Σκυλίτση. Ο κύρης μου ήτανε Βενιζελικός αλλά από τη μεριά του Χωρέμη, δηλαδή βασιλόφρων διότι είχε πολεμήσει το 1912 στο Μπιζάνι, στα Γιάννενα και εδώ στη Χίο. (σημ. Χωρέμη, Μπενάκη, μεγαλοαστικές οικογένειες που μεγαλούργησαν στην Αίγυπτο. Από αυτές έλκουν την καταγωγή οι κ.κ. Αντ. Σαμαράς και Π. Γερουλάνος)

Η Έλενα Σκυλίτση (σημ. γόνος της χιώτικης εφοπλιστικής οικογένειας των Σκυλίτση) κατά την άφιξή του ζεύγους εδώ, εξέφρασε την επιθυμία να επισκεφτεί την οικία του κύρη μου διότι τον ήξερε από τότε που ήτανε καπετάνιος των Σκυλίτσηδων στην Πόλη. Οι παρατρεχάμενοι του Βενιζέλου πήγανε λοιπόν στο σπίτι μας και ενημερώσανε τον πατέρα μου. Εκείνος τούς είπε πως ευχαρίστως θα υποδεχτεί και θα φιλοξενήσει το ζεύγος και τούς άνοιξε τη σάλα για να δούνε πού θα λάβει χώρα η επίσκεψη και η βεγγέρα. Στον τοίχο όμως της σάλας ο κύρης μου είχε από τη μια μεριά δυο κάντρα με τις φωτογραφίες των γονιών του και από την άλλη μεριά ένα κάντρο με τη φωτογραφία του Βασιλέα Κωνσταντίνου. Του είπανε λοιπόν οι παρατρεχάμενοι ότι πρέπει τον Βασιλιά να τον κατεβάσει εκείνη τη μέρα της επίσκεψης Βενιζέλου και να τον ξανανεβάσει ύστερα διότι δεν θα αρέσει καθόλου στον καλεσμένο το όταν να τον δει. Κι εκείνος απάντησε πως άμα θέλει ο κύριος Βενιζέλος να κατεβάσω τη μάνα μου και τον κύρη μου, θα τους κατεβάσω. Τον Βασιλιά όμως δεν τον κατεβάζω.

Η επίσκεψη στην οικία μας όπως ήταν φυσικό ματαιώθηκε. Και σαν πήγε ο κύρης μου στο ξενοδοχείο να υποβάλει τα σέβη του στον Αρχηγό, ρώτησε εμπρός στον Βενιζέλο, για ποιον λόγο δεν τον επισκέφθηκε στο σπίτι του. Ο Βενιζέλος φυσικά δεν ήξερε τίποτα. Τότε ανάλαβε ένας από τους παρατρεχάμενους να τον ενημερώσει ότι θεώρησαν καλό να την ματαιώσουν την επίσκεψη για τον λόγο ότι υπήρχε στη σάλα το κάντρο του Βασιλιά και ο κύρης μου αρνιόταν πεισματικά να το κατεβάσει. Κι ο Βενιζέλος άστραψε και βρόντηξε. Τους είπε ότι κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να πιστεύει όπου θέλει και να μην ξανακάνουνε τέτοιες αυθαίρετες ενέργειες”.

“Κατάλαβες; κατέληξε ο κύριος Γιώργος. Οι άνθρωποι εκείνοι ήτανε σπουδαίοι. Είχανε ιδεολογίες και τις πιστεύανε. Όχι σαν και τούτα τα σούργελα που πάνε από δω κι από κει, όπου δούνε εξουσία πάνε μαζί της για να λάβουνε θέσεις. Ο κύρης μου δε θα μπορούσε να είναι και με τον Βενιζέλο και με τον Πλαστήρα και με όποιον να ‘ναι; Ποτέ του δεν το ‘κανε.

Κι όταν μια φορά τον ρώτησα για ποιον λόγο δεν γράφουν το όνομά του τα ιστορικά βιβλία αφού πολέμησε και έπαιξε και πολύ σημαντικό ρόλο στις μάχες του ελληνικού στρατού για την απελυθέρωση του νησιού το 1912, αλλά γράφουνε μόνο άλλους κι άλλους, εκείνος μου είπε μόνο μια φράση: “Έτσι γράφεται η ιστορία”.”

Αυτά μού είπε ο κύριος Γιώργος σήμερα το πρωί. Εκείνος βεβαίως έβγαλε συμπέρασμα μόνο για την άμεμπτη συμπεριφορά του “κύρη του” από αυτό το περιστατικό. Εμείς μπορούμε να βγάλουμε όμως κι άλλα συμπεράσματα. Π.χ. όσον αφορά στο ζήτημα των “βασιλικότερων του βασιλέως”. Στην εις τους αιώνες αμετάβλητη φασιστική συμπεριφορά των γελοίων που γίνονται παρατρεχάμενοι “ηγετών”.

Be Sociable, Share!

One thought on “Μια μικρή παλιά ιστορία

  1. Κύριε Μακριδάκη για τον σφαγμένο 29χρονο Έλληνα στην Πάτρα από τους Αφγανούς, λίγα μετρά μπροστά από το σπίτι του θα κάνετε καμμία ωραία ανάρτηση ; Ή εμείς δεν αρμενίζουμε στραβά, απλά ο γυαλός λίγο είναι… ναζίστης ;

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>