αναγνωστική απόκριση για “Αντί Στεφάνου” και για “Του Θεού το μάτι”!

Γιάννη καλημέρα!

Διάβασα το «ΑΝΤΙ ΣΤΕΦΑΝΟΥ» και πραγματικά το απόλαυσα! Από τις πρώτες σελίδες άρχισα να χαμογελώ σε διάφορα σημεία του κειμένου και σιγά σιγά το χαμόγελο γινόταν γέλιο. Περιγράφεις τους συντοπίτες του Στέφανου με τον σαρκασμό που τους αξίζει και μας αξίζει γιατί όλοι συγχωριανοί του Στέφανου είμαστε εν τέλει. (Κάποιοι πιο πολύ, μην αδικούμε και όλον τον κοσμάκη) Μετά διάβασα το «ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟ ΜΑΤΙ». Μου άρεσε κι αυτό πολύ. Το θέμα που μου αρέσει. Τον Πεπόνα τον ξέρω! Είναι ο πατέρας μου… Το τέλος που ήταν μέσα στο παραβάν ήταν απολαυστικότατο! Μπράβο Γιάννη!
Τις προάλλες αγόρασα διάφορα λουλούδια και βότανα για το μπαλκόνι μου και τα μεταφύτευσα στις γλάστρες μου, έπιανα το χώμα και είχα μια χαρά μ’ αυτήν την ασχολία μου. Είναι κάτι που μου δίνει ευχαρίστηση. Όποτε πηγαίνω στο χωριό , η χαρά μου είναι ο κήπος! Και τώρα περιμένω να τελειώσουν τα παιδιά τις εξετάσεις τους για να πάω στο χωριό. Εδώ στην πόλη μου λείπει πολύ το χώμα γιατί έτσι μεγάλωσα και είναι στην φύση μου. Και ξαναθυμήθηκα το βιβλίο σου και γέλασα πολύ με τα χάλια μου που κοροϊδεύω τον εαυτό μου με τις γλαστρούλες του μπαλκονιού. Αλλά μέχρι να καλλιεργήσω την γη που έχουμε στον έρημο θεσσαλικό κάμπο και να την μετατρέψω σε …Αμαζόνιο, αρκούμαι στο μπαλκονάκι μου…
Γιάννη πολλά σου είπα, σε ζάλισα! Εύχομαι να είσαι πάντα καλά, να κάνεις αυτά που αγαπάς και να μας εμπνέεις!

Γ.Σ.
Θεσσαλονίκη

Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>