Αχίλλειος πτέρνα

Αριστερή πολιτική στροφή δίχως αμφισβήτηση εκ βάθρων του συστήματος δεν μπορεί να συμβεί. Διότι αν σε ενδιαφέρουν οι αγορές το χρηματιστήριο, το ΑΕΠ, το χρέος, η ανάπτυξη, οι επενδύσεις, αν λειτουργείς με βάση όλα αυτά και με το μυαλό σε αυτά, αν δεν έχεις απεμπλακεί από τα ανυπόστατα κατασκευάσματα του καταναλωτισμού και δεν έχεις πολιτική που να τα αγνοεί και να οραματίζεται-οδηγεί την κοινωνία σε ευημερία δίχως ανάπτυξη, αργά ή γρήγορα θα υποκύψεις στις πιέσεις.
Προσωπικά είμαι πολύ ευχαριστημένος με τα πρώτα δείγματα διακυβέρνησης αλλά το βασικό κριτήριο για το οποίο δεν εμπιστεύτηκα τον Σύριζα στις εκλογές ισχύει ακόμη και μάλιστα είναι αυτό ακριβώς που με προβληματίζει, για να μην πω με τρομάζει για την συνέχεια.
Το ότι δεν έχει υιοθετήσει ούτε καν ως ρητορική έννοιες και πολιτικές μιας εποχής απεξάρτησης από τον καταναλωτισμό, τις αγορές και τους όρους-ορισμούς του. Απεναντίας, ακούω ολοένα και περισσότερο για προσκλήσεις διεθνών επενδυτών με στόχο την ανάπτυξη που θα βοηθήσει στην αποπληρωμή του χρέους και αυτό με κάνει ακόμη πιο επιφυλακτικό για την αριστερή μας, όντως σε σχέση με την προηγούμενη ακροδεξιά, κυβέρνηση.
Προεκλογικά λοιπόν έλεγα ότι δεν τους εμπιστεύομαι διότι δεν έχουν δώσει χώρο σε πολιτικές πραγματικής αμφισβήτησης του συστήματος και ώθησης της ελληνικής κοινωνίας και κράτους προς ομαλή μετάβαση σε μια μετακαταναλωτική εποχή. Τώρα, αν και είμαι πολύ ικανοποιημένος από την οφθαλμοφανή ποιοτική αναβάθμιση και το ύφος της διακυβέρνησης, προβληματίζομαι ακόμη περισσότερο διότι αυτή ακριβώς η έλλειψη οράματος και εναλλακτικής πολιτικής φαίνεται αμέσως κατά τις πρώτες μέρες αλλά και καθημερινά νομίζω θα φαίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρα ότι ή θα τους οδηγήσει σε συμβιβασμούς ή θα αποτελέσει την αχίλλειο πτέρνα της

Be Sociable, Share!

One thought on “Αχίλλειος πτέρνα

  1. Ακριβώς αυτό, Γιάννη.

    Το πλοίο βυθίζεται, όλοι το γνωρίζουν αυτό. Μια σωσίβια λέμβος επιπλέει στη θάλασσα. Γύρω μας άλλοι τρέχουν πανικόβλητοι δεξιά-αριστερά, άλλοι δολοφονούν συνεπιβάτες τους και τους πετούν στη θάλασσα για να ελαφρύνει το πλοίο και να μη βουλιάξει, άλλοι ατάραχοι διασκεδάζουν και ορισμένοι έχουν ήδη στρέψει το βλέμμα τους στη σωσίβια λέμβο. Έχουν επικεντρωθεί σε αυτή, ψάχνουν ψύχραιμα και με συγκροτημένη σκέψη να βρουν τρόπους να επιβιβαστούν σε αυτή.

    Μέσα στον πανικό, ορισμένοι επαναστατούν. Παύουν από τα καθήκοντα του τον καπετάνιο και εκλέγουν άλλον στη θέση του. Ο καινούργιος καπετάνιος έχει σε σχέση με τον προηγούμενο καινοτόμες και ριζοσπαστικές ιδέες για να διασωθούν οι επιβάτες και το πλήρωμα. Δυστυχώς όμως, προς το παρόν ο καπετάνιος έχει συνδέσει τη διάσωση των ανθρώπων με τη διάσωση του πλοίου. Τούτο όμως δεν είναι μακροπρόθεσμα αποτελεσματικό αναφορικά με τον ένα και μοναδικό σκοπό που δεν είναι άλλος από τη διάσωση των ανθρώπων, καθώς όσο καλά και να επισκευαστεί το πλοίο, μοιραία κάποια στιγμή θα βυθιστεί.

    Η λέμβος είναι εκεί και επιπλέει. Είναι αβύθιστη σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Δεν έχει διαφορετικά καταστρώματα και ανέσεις, ανάλογα με την κοινωνική θέση του καθενός. Τους χωράει όμως όλους και ακόμα περισσότερους. Εντός της ο χώρος καταργείται.

    Πλέον, οι επιβάτες του πλοίου που εστιάζουν το βλέμμα τους στη σωσίβια λέμβο, έχουν πολλαπλασιαστεί. Διστάζουν να πάρουν την πρωτοβουλία να ανεβούν σε αυτή. Περιμένουν την εντολή του καπετάνιου. Θα δει άραγε κάποια στιγμή κι αυτός τη λέμβο; Και ως πότε είναι οι επιβάτες διατεθειμένοι να περιμένουν τη δική του εντολή; Άλλωστε, άπαξ και επιβιβαστούν στη λέμβο, ο καπετάνιος δεν είναι πλέον απαραίτητος. Η λέμβος έχει συμφιλιωθεί με τη θάλασσα. Η θάλασσα την προστατεύει και την καθοδηγεί.

    Θα τολμήσουν οι επιβάτες το άλμα προς την ασφάλεια του άγνωστου;

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>