Στοχασμοί επί ελαιών

Σήμερα κατά το μάζεμα της ελιάς ερχόταν επίμονα στον νου μου η πρόσφατη εκδήλωση στο καφέ Πόλις. Σκεφτόμουν τους τόσους ανθρώπους που με τίμησαν με την παρουσία τους εκεί και κατέκλυσαν την ευρύχωρη αίθουσα και το αίθριο για τρεις και πλέον ώρες. Γλύκαινε το είναι μου μέσα στην ψύχρα του βουνού η αγάπη που εισέπραξα με χίλιους δυο τρόπους, ρίγανες και βοτάνια, βιβλία, σπόρια, βλέμματα, λόγια, αγκαλιές, φιλιά και χειραψίες σφιχτές από παλαιούς και νέους συνοδοιπόρους.

(Το βίντεο της βραδιάς θα ανέβει προσεχώς)

Σκέφτηκα σήμερα εκεί, επί του όρους των ελαιών όπου βρισκόμουν, όλους εσάς που με τιμάτε καθημερινά αφιερώνοντας τον χρόνο της ζωής σας στην ταπεινή μου ύπαρξη. Που έρχεστε στις εκδηλώσεις, που διαβάζετε και έχετε φθάσει τα βιβλία μου στο να αναγράφουν πολλές εκδόσεις και πολλές χιλιάδες αντιτύπων, που μπαίνετε σε τούτο εδώ το ιστολόγιο και επικοινωνούμε καθημερινά με μέηλ και μηνύματα.

Όλοι εσείς, όλοι εμείς είμαστε η απόδειξη ότι αλλάζει το τοπίο. Το καθεστώς της αναξιοπρέπειας και οι εκφραστές του, από τους παπαγάλους του, ηλεκτρονικούς και έντυπους μέχρι το κάθε μικροσύστημα αυτοαποκαλούμενων και αλληλοκαλούμενων, σπουδαίων φυσικά, “καλλιτεχνών” και “συγγραφέων”, αυτό το ανέκαθεν γλοιώδες και δυσώδες έλος, το έχουμε αφήσει πλέον πίσω μας προ πολλού.

Όλοι εσείς, όλοι εμείς είμαστε η απόδειξη ότι δεν έχει πια καθόλου δύναμη επί της ζωής μας το σύστημα της αναξιοπρέπειας, που έφτιαχνε φίρμες μέχρι πρόσφατα κι ακόμη προσπαθεί αλλά πνέει τα λοίσθια, φίρμες οι οποίες τώρα που καταρρέει προσπαθούν κι αυτές με την σειρά τους να το στηρίξουν με τα λόγια τους τα χυδαία και τις πράξεις τους τις χυδαιότερες, του ανταποδίδουν δηλαδή τις υπηρεσίες που τους πρόσφερε όπως μπορεί ο καθένας.

Όλοι εμείς είμαστε η απόδειξη ότι οι άνθρωποι μπορούν καλύτερα να εκτιμούν, να επικοινωνούν και να πορεύονται δίχως κολαούζους και καθοδηγητές, δίχως όλους αυτούς τους “σπουδαίους” κενούς στην ψυχή και στο πνεύμα, που σε κάθε εποχή παίρνουν απροκάλυπτα και ξεδιάντροπα το μέρος των ισχυρών του “πλούτου” του υλικού.

Οι (“πνευματικοί”) άνθρωποι κάθε εποχής αναγνωρίζονται μετά τον θάνατο της εποχής.

 

ΥΓ

Ο ένας φορτσάρει τεντώνοντας το χέρι του αυταρχικά προς τους φοιτητές και κάνοντας μορφασμούς έμπλεους απολυταρχισμού και μίσους.

Ο άλλος τεντώνει το ράμφος του σε απέλπιδα προσπάθεια να συμπεριληφθεί κι αυτός την τελευταία έστω στιγμή στο πάνθεον των αναγνωρισμένων φιλοσόφων της κατάντιας μας.

Ρηχοί στη σκέψη, ανούσιοι, παρωχημένοι όσο και αστείοι, εκφραστές του απολυταρχισμού και της παρακμής της παραπαίουσας εποχής μας, η οποία τους παίρνει μαζί της.

“Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και φιλόσοφοι” του συστήματος. Σημεία των καιρών. Επιτέλους, πιάσαμε πάτο.

Be Sociable, Share!

3 thoughts on “Στοχασμοί επί ελαιών

  1. Γιάννη μου(επέτρεψε μου τον ενικό)συμφώνω σχεδόν σε όλα μαζί σου και είσαι εμπνευστής μου σε πολλά καθημερινά πραγμάτα πλέον.Ωστόσο επέτρεψε μου να διαφωνήσω στο υστερόγραφό σου.Αυτός που τέντωνε το χέρι του,δεν το τέντωνε απέναντι σε υγιείς σκεπτόμενους φοιτητές αλλά σε κομματικούς σχηματισμούς φοιτητών που ακολουθώτας τα χνάρια των προηγούμενων συμπεριφέρονται άξεστα δίχως σεβασμό στο χώρο που διδάσκονται και στους διδάσκοντές τους.Κάτι τέτοια περιστατικά με κάνουν και αναρωτιέμαι εάν τελικά υπάρχει μέλλον σε αυτό τον τόπο…

    • Δημήτρη,

      Τους συγκεκριμένους φοιτητές δεν τους γνωρίζω. Όπως δεν γνωρίζω αν είναι κομματικοί ή σε ποιο κόμμα πρόσκεινται. Αυτό που γνωρίζω είναι πως:
      α) Ο Φορτσάκης είναι κομματικός.
      β) Ο Φορτσάκης είναι ΝΔ.
      γ) Ο Φορτσάκης συμμετέχει σε δικηγορική εταιρεία που συνεργάζεται με το ΤΑΙΠΕΔ για το ξεπούλημα του δημοσίου πλούτου.

      Τέλος, τα κόμματα που 40 χρόνια λυμαίνονται τα πανεπιστήμια είναι κατά κύριο λόγο τα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Στο ΕΜΠ όσοι συμμετείχαν στα “δρώμενα” αυτών των κομμάτων είχαν σημειώσεις, κονέ με καθηγητές και “βοήθεια” στη βαθμολόγηση τους.

      Φιλικά,
      Αλέξανδρος

      Υ.Γ. Ποιοι είναι οι “υγιείς σκεπτόμενοι φοιτητές”;
      Υ.Γ.2. Ο σεβασμός οφείλει να είναι αμφίδρομος και κατά κύριο λόγο να πηγάζει από τον κατέχοντα τη θέση του εξουσιαστή, (καθηγητές) ειδάλλως αυτός ο οποίος βρίσκεται ντε φάκτο στη θέση του εξουσιαζόμενου, (φοιτητές) δεν οφείλει κανέναν απολύτως σεβασμό. Μόνο σε απολυταρχικές καταστάσεις απαιτείται από τον εξουσιαζόμενο να δείχνει σεβασμό στον εξουσιαστή του. Πάρε για παράδειγμα τα παιδιά σε μια οικογένεια. Ο σεβασμός στα παιδιά διδάσκεται και ο μόνος τρόπος να διδάξεις είναι να πράξεις με σεβασμό προς αυτά και τις ανάγκες τους. Μεγαλώνοντας αυτά θα γνωρίζουν τι είναι ο σεβασμός και θα τον ασκούν, όχι επειδή τους επιβάλλεται αλλά επειδή αυτά θα αυτενεργούν με σεβασμό προς όλους ανεξαιρέτως και όχι μόνο προς αυτούς που έχουν εξουσία. Η εξουσία δεν έχει και δεν πρέπει να έχει καμία σχέση με το σεβασμό.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>