Πούπουλα κομφετί

Σήμερα δεχτήκαμε αεροπορική επίθεση. Κατέβηκε το γεράκι και άρπαξε μιαν όρνιθα. Παρόλο που έχει δέντρα πυκνά το περιβόλι, κατάφερε ο διάολος και έκανε τη βουτιά του τη στιγμή που βοσκούσε το θύμα σ’ ένα ξέφωτο, γέμισε ο κόσμος πούπουλα. Σαν σερπαντίνες και κομφετί σε αποκριάτικο πάρτι παιδικό.

Ο χείμαρρος έτρεξε τελικά λιγάκι το απόγευμα παρόλο που έβρεχε σχεδόν όλη τη νύχτα και έκανε και το πρωί μια τρίωρη και δυνατή βροχή. Όλη την υπόλοιπη μέρα όμως τέρμα τα νερά, ως και λιακάδα έκανε, το ίδιο μου είπε και ο Αλέξανδρος από την Άνδρο, που όποτε καθαρίζει ο ορίζοντας και βλέπει την κορφή του Πελινναίου από το σπίτι του εκεί ψηλά στα ανδριώτικα βουνά που ζει κι αυτός, με παίρνει τηλέφωνο και τα λέμε σαν καλοί γειτόνοι, από το μπαλκόνι του ο καθένας, κοιτώ εγώ κατά τα δυτικά, κοιτά κι αυτός ανατολή και κάπου μες στο πέλαγος ενώνονται οι μιλιές μας.

Σήμερα λέγαμε πάλι για το Χάος που όλα τα ορίζει και για τα πλάσματα που ζούνε φυσική ζωή εναρμονισμένα με Αυτό, και πόσο υποφέρουν λέγαμε, λόγω των καταναλωτών που ζούνε κάτι άλλο, σε μίαν άλλη διάσταση αυτοί, καμία σχέση με ζωή όπως ορίζει η φύση, λέγαμε για το ζήτημα μέσα από το οποίο πριν πολλά χρόνια γνωριστήκαμε, απ’ τους κοινούς αγώνες μας ενάντια στις βιομηχανικές ΑΠΕ, την μπίζνα της πράσινης δήθεν ενέργειας, της παραμύθας των αποκοιμισμένων καταναλωτών που απειλεί να ισοπεδώσει τα βουνά μας, να μολύνει και να καταστρέψει τα νερά μας, να μας διώξει από τα μέρη που ζούμε για να στέλνει ρεύμα ηλεκτρικό, δήθεν καθαρό, στις πόλεις και στους καταναλωτές, που ούτε που φαντάζονται τι συμβαίνει όταν ανάβουνε τις λάμπες και τις συσκευές του βίου τους, όταν πατάνε τα κουμπιά της ζωής τους. Λέγαμε και για τις βροχές που είναι καλοδεχούμενες και πως δεν είναι να της έχει κανείς εμπιστοσύνη της σοροκάδας και πως είναι η λιακάδα τούτη η απρόβλεπτη μια ένδειξη ότι μπορεί να τα πάρει τελικά και να τα πάει αλλού τα πολλά νερά, αυτά που περιμένουμε να ρθούνε πως και πως, τα δίνει το δελτίο για καθαροδευτέρα απόγευμα και βάλε.

Σήμερα τελικά φυτρώσανε και οι πρώτοι ντοματόσποροι που φύτεψε η Ειρήνη, ένα τριήμερο που ήρθε απ’ την Αθήνα, μάλλον τους έθαψε βαθιά και αργήσανε αλλά βγήκαν. Το λέει εξάλλου και ο ποιητής, και τι δεν κάνατε για να με θάψετε, όμως ξεχάσατε πως είμαι σπόρος, φυτρώσανε και οι πρώτες μου κολοκυθιές μέσα σε ποτηράκια και αν πάει καλά η άνοιξη θα φάμε κολοκύθι πρώιμο μεγαλοβδομαδιάτικο.

Αυτά από τον κόσμο των φυτών. Στον κόσμο των ανθρώπων, το χωριό γέμισε για το τριήμερο. Καπνίζουν μπόλικες καμινάδες σήμερα. Στην πλατεία χορεύουν παραδοσιακό δετό και ακούγονται τα τραγούδια τους μέχρι πάνω στο κάστρο. Αύριο δρώμενα υπαίθρια και γεύματα νηστίσιμα απ’ άκρη σ’ άκρη στο νησί, έχουν έρθει πάλι κάτι χιλιάδες Τούρκοι επισκέπτες και βγαίνουν οι μασκαράδες της πολιτικής και λένε για τον τουρισμό από την απέναντι ακτή και χίλιες δυο μεγαλοστομίες, οι ίδιοι που πριν λίγα χρόνια λέγανε τα χειρότερα υποτιμητικά, τέλος πάντων, για γέλια ήτανε πάντοτε οι πολλοί και οι εκπρόσωποί τους στην πολιτική για κλάματα, συσσωρευμένη ηλιθιότητα καταναλωτών, μασκαριλίκια αποκριάτικα. Καλά κούλουμα σε όσους συμμετέχουν σε τέτοια και με ρέγουλα τα αλμυρά.

 

Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>