Η μόνη εγγυημένη μέθοδος αντιμετώπισης του ναζισμού

Η αποτρόπαιη δολοφονία των δύο οργανωμένων οπαδών της Χρυσής Αυγής προκάλεσε βέβαια την ενεργοποίηση των συντηρητικών ενστίκτων της κοινωνίας, με τους απαθείς σε όλα νοικοκυραίους να ανακάθονται για να χωθούν όσο μπορούν περισσότερο στην ασφάλεια του καναπέ τους απέναντι από την τηλεόραση, προκάλεσε όμως και έντονο προβληματισμό και τρόμο σε κάθε λογικό άνθρωπο και ενεργό πολίτη για το τι μπορεί να ακολουθήσει.

Σε κάποιες από τις επισκέψεις μου στην Αθήνα κατά το διάστημα των προηγούμενων μηνών, βρέθηκα δύο φορές σε στούντιο ραδιοφωνικών εκπομπών, όπου μου έγινε η ίδια ερώτηση: Πώς αντιμετωπίζουμε τους ναζιστές;

Η απάντησή μου και στις δύο περιπτώσεις, ήταν ότι με τούβλο στο κεφάλι πάντως όχι, αυτά ήταν μέθοδες άλλης εποχής, τώρα έχει προχωρήσει η φιλοσοφία και η αυτογνωσία σε πολύ βαθύτερα επίπεδα. Έτσι, η σύγχρονη και η πιο εγγυημένη για μακροπρόθεσμη και μόνιμη επιτυχία μέθοδος, είναι η φυσική καλλιέργεια στην κοινωνία, δεν ασχολούμαστε δηλαδή καθόλου με το να αντιμετωπίσουμε επιθετικά το “κακό” διότι το δυναμώνουμε στην διάρκεια του χρόνου, αν και βραχυπρόθεσμα μάς φαίνεται ότι το καταπολεμούμε. Αυτό που έχουμε να κάνουμε μόνο, είναι να σπέρνουμε το “καλό” ανάμεσά του, ώστε μακροπρόθεσμα να αναπτυχθεί και να κερδίσει τον χώρο, να σκεπάσει το “κακό”, το οποίο δεν θα αντέξει δίχως ήλιο, θα αρχίσει να περιορίζεται, να πεθαίνει, να γίνεται λίπασμα για το “καλό”, που θα κυριαρχεί και θα αναπτύσσεται πια με φρενήρεις ρυθμούς.

Αυτή είναι η μόνη προσέγγιση, την πιστεύω ακράδαντα, και τώρα μάλιστα που είδα τους αντιφασίστες, να προβληματίζονται και να τρομάζουν περισσότερο από κάθε άλλον για το πού μπορεί να οδηγήσει αυτή η ανεξέλεγκτη βία (άσχετα με το ότι είναι προβοκατόρικη), νιώθω ακόμη πιο βέβαιος για την πεποίθησή μου αυτήν. Διότι, ακόμη και άνθρωποι που τότε, ακούγοντας προφανώς τις συνεντεύξεις και διαβάζοντας κείμενά μου, μου έλεγαν ότι είναι πολύ ουτοπική η προσέγγισή μου και ότι  δεν έχουμε καμία τύχη αν συμπεριφερθούμε έτσι όπως λέω, ότι δεν θα προλάβουμε να δούμε το αποτέλεσμα της φυσικής μας καλλιέργειας διότι θα μας έχουν ήδη σκοτώσει και άρα κάτι άλλο, πιο δραστικό πρέπει να κάνουμε, το οποίο βέβαια ούτε οι ίδιοι γνώριζαν, είναι οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα έχουν προβληματιστεί σφοδρά και νιώθουν την απόλυτη ματαιότητα κάθε άλλης μεθόδου.

Ο φασισμός, ο ναζισμός, κάθε τι που οδηγεί σε βία, σε τρομοκρατία, σε θάνατο, καταπολεμούνται μονάχα με κοινωνική απομόνωση όσων είναι απόλυτοι, αμετανόητοι και επιθετικοί σε κάθε τι διαφορετικό εκφραστές του, με ταυτόχρονες συνεχείς σπορές λόγου στην κοινωνία, για μαζική παραγωγή ανθρώπων καλλιεργημένων που θα αποτελέσουν ανάχωμα στην προέλασή τους.

Το αν θα προλάβουμε ή όχι να δούμε τα αποτελέσματα αυτής μας της προσέγγισης είναι το πλέον αδιάφορο διότι, πολύ απλά, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ζωή στον πλανήτη δεν σταματάει σε εμάς. Προς το παρόν βιώνουμε τα αποτελέσματα της ίδιας προσέγγισης, αυτών που μαζικά και επί δεκαετίες έσπερναν το “κακό” ανάμεσά μας, την ώρα που οι περισσότεροι εξ ημών, δυστυχώς, ζούσαν ανέμελοι. Αν δεν προλάβουμε να δούμε εμείς τα αποτελέσματα της σποράς μας, θα τα βιώσουν οι επόμενες γενιές και έχουμε χρέος να τους αφήσουμε έναν κόσμο στον οποίον θα ζήσουν και όχι θα αλληλοσκοτωθούν.

Αυτή είναι η φυσική πορεία των πραγμάτων και ως όντα της φύσης που είμαστε, μας διέπουν οι φυσικοί νόμοι και οι φυσικοί ρυθμοί, τους οποίους, όσο κι αν προσπαθούμε, όσο και αν νομίζουμε ότι μπορούμε, δεν είμαστε σε θέση ούτε να αμφισβητήσουμε ούτε να εκβιάσουμε.

Be Sociable, Share!

8 thoughts on “Η μόνη εγγυημένη μέθοδος αντιμετώπισης του ναζισμού

  1. Εξαιρετικό το άρθρο, σαν να άκουσες τι έλεγα σε δυό φίλους την Κυριακή και κάθισες και τα έγραψες [πολύ πιο ωραία από μένα, γαμώτο].
    Να γίνουμε όσο περισσότερο κοινωνικά ζώα μας αναλογεί και να μιλάμε, να λέμε τη γνώμη μας, μόνο έτσι θα επιβιώσει το καλό, γιατί οι καλοί άνθρωποι είμαστε περισσότεροι!

  2. Καλησπέρα Γιάννη από Πειραιά.

    Σε παρακολουθώ μερικούς μήνες τώρα, ενώ εδώ και ένα χρόνο ασχολούμαι με τη φυσική καλλιέργεια. Παρακολούθησα και σεμινάριο στους Free and Real στην Εύβοια με τον Παναγιώτη.

    Να μη περιαυτολογώ, απλά ήθελα να σου πω το πόσο συμφωνώ με όσα γράφεις, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τα διδάγματα της Φυσικής Καλλιέργειας και βάσει αυτής. Θεωρώ ότι η φυσική καλλιέργεια είναι το μέσο για να κατανοήσουμε τον κόσμο και για να δράσουμε.

    Τέλος, να σου εκμυστηρευτώ μια σκέψη που με απασχολεί συνέχεια. Η σύνδεση της Φυσικής Καλλιέργειας με την Αναρχία. Θα μπορούσε να γραφτεί ολόκληρη μελέτη για το πως η Αναρχία ως πολιτικο-κοινωνικό σύστημα προσομοιάζει στην Φυσική Καλλιέργεια!

    Καλή συνέχεια.

  3. [...] η σύγχρονη και η πιο εγγυημένη για μακροπρόθεσμη και μόνιμη επιτυχία μέθοδος, είναι η φυσική καλλιέργεια στην κοινωνία,
    δεν ασχολούμαστε δηλαδή καθόλου με το να αντιμετωπίσουμε επιθετικά το “κακό” διότι το δυναμώνουμε στην διάρκεια
    του χρόνου, αν και βραχυπρόθεσμα μάς φαίνεται ότι το καταπολεμούμε [...] Πολύ σωστό Γιάννη!…

    Περίπου κάτι ανάλογο είπε κι ο Παύλος προς Ρωμ. ιβ´ 18-21
    [...] Όσο εξαρτάται απὸ σας, προσπαθείτε να έχετε ειρηνικὲς σχέσεις με όλους.
    Μη ζητάτε αγαπητοί, να υπερασπίζεστε τον εαυτό σας με εκδίκηση, αλλὰ δώστε τόπο στην οργή,
    διότι, καθώς είναι γραμμένο την ανταπόδοση θα την δώσει ο Κύριος. Εὰν λοιπὸν πεινά ο εχθρός σου,
    τάιζε τον· εὰν διψά, πότισέ τον· διότι, έτσι τον γεμίζεις τύψεις και πολλή ντροπὴ, σαν κάρβουνα αναμμένα.
    Μη νικιέσαι απὸ το κακό, ώστε να παρασύρεσαι σε εκδίκηση, αλλὰ νίκα το κακό με την αγαθοεργία σου [...]

    Αλλά κι ο Σωκράτης είχε πει ότι: ” Ουδείς εκόν κακός ”
    Η κακία είναι αρρώστια της ψυχής και πηγάζει από την άγνοια.
    Ακόμα κι αν κάποιος ενώ γνωρίζει τι είναι καλό, επιλέγει να κάνει κακό στον άλλο, αυτό μάλλον οφείλεται στο ότι είναι άτομο “πειραγμένο” και πως οι ανασφάλειές του είναι που τον οδηγούν σε λάθος συμπεριφορές.
    Αν ο άλλος έχει το ακαταλόγιστο, η εφαρμογή της τακτικής του τοίχου, μπορεί νάχει κάποιο αποτέλεσμα.
    Πόσο εξάλλου αντέχεις για να συνεχίζεις το θέατρο του παραλόγου, αν σ’ ό,τι λάθος ισχυρίζεσαι, δεν βρίσκεις τελικά ανταπόκριση, παρά μόνο αδιαφορία;
    Κι αν μη τι άλλο δεν αξίζει ούτε να εξομοιώνομαι, ούτε να ταράζομαι με τον άλλο, που μέσα από την αντιπαράθεσή του, επιζητά και την αξία που ίσως ποτέ δεν του δόθηκε…

    Σίγουρα, η φυσική καλλιέργεια κι η ολιστική αντιμετώπιση με την αναζήτηση του αίτιου των τεχνητών αναγκών που δημιουργήσαμε, είναι ίσως η οριστική λύση για αντιμετώπιση των προβλημάτων μας, αλλά και υγιή πορεία.

  4. Δεν πιάνεται από πουθενά η συλλογιστική σου, είναι τρύπια σαν σουρωτήρι. Αναρωτιέμαι που την είδες την πρόοδο στην αυτογνωσία; Σαν να πιστεύεις ότι έχεις καταφέρει κάτι περισσότερο από τα ιερά τέρατα που κάποτε περπάτησαν σε αυτό τον τόπο….

    Γιατί δεν πας μια μέρα να μιλήσεις στα κεντρικά της ΧΑ να δούμε τι αποτελέσματα θα έχει ο λόγος σου σε αυτούς που δεν θα σε ακούνε; Και επειδή δεν έχει η ΧΑ το μονοπώλιον της ηλιθιότητας, γιατί δεν το προσπαθείς σε άλλους κύκλους να δεις τι ψάρια θα πιάσεις;

    Υπάρχει μια θεωρεία που λέγεται ηγεσία φυλών, που διαχωρίζει τις “φυλές” (κοινωνικές ομάδες από 50 έως 200 άτομα, στις οποίες υπάρχει μια συγκεκριμένης ποιότητα και έντασης αλληλεπίδραση) σε διακριτά στάδια ως προς τον τρόπο που αντιμετωπίζουν την ατομική και κοινωνική ζωή, και υποστηρίζει -αυτή η θεωρία- πως κάθε στάδιο, μπορεί να “ακούσει” έως ένα στάδιο μακριά. Είναι κάπως σαν τις περιπτώσεις που προσπαθείς να περιγράψεις την απέραντη ευτυχία που σου προκαλεί ένα λουλούδι σε κάποιον που μόλις έχασε μια περιουσία στο καζίνο… ΔΕΝ ΣΕ ΑΚΟΥΕΙ.

    Έτσι και εσύ εσφαλμένα νομίζεις ότι το μήνυμα σου μπορούν να το ακούσουν οι άλλοι και δεν καταλαβαίνεις ότι ελάχιστοι μπορούν να καταλάβουν για τι πράγμα ακριβώς μιλάς και ότι στην πραγματικότητα σε αυτούς απευθύνεσαι κατ αποκλειστικότητα, διότι και εσύ ο ίδιος δεν είσαι σε θέση να “ακούσεις” τα άλλα στάδια.

    Μην παίρνεις λοιπόν θάρρος από την σύγχυση που κάποιοι έχουν πάθει επειδή φοβούνται, καλά κάνουν και φοβούνται, γιατί βλέπουν αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, το ίδιο που έχει συμβεί και αλλού και που συμβαίνει παντού στο κόσμο μας και λέγεται κρίση και μανιφεστάρεται ως φριντμανικός νεοφιλελευθερισμός και σχιζοφρενικός ολοκληρωτισμός.

    Το παιχνίδι είναι στημένο, τα νοήματα χαμένα, η φύση και το χάος είναι οι απόλυτοι άρχοντες και το μυαλό μας, το ελάχιστο, ο πιο χαζός κριτής.

    Ο θυμός είναι συναίσθημα και η έκφραση του βιολογική ανάγκη που υπακούει σε εξελικτικούς μηχανισμούς και καθορίζεται από την βιολογική και πνευματική υποδομή του κάθε όντος. Ο θυμός δεν είναι καταστροφικός. Ο ηλίθιος είναι καταστροφικός αλλά ακόμα και αυτός είναι μέρος του παιχνιδιού.

    Η μαφιόζικη βεντέτα που έφερε το θάνατο σε αυτούς που το προκάλεσαν, διότι δεν ήταν “αθώα” θύματα, έχει εντέχνως μεταφερθεί στο αντιφασιστικό μέτωπο, για να το μουδιάσει. “καταδικάζεις την βία από όπου και αν προέρχεται”.

    Δεν έχει σημασία αν ήταν ή όχι αντιφασιστική δολοφονία, σημασία έχει ότι θα μπορούσε να είναι σε κάποιο άλλο σύμπαν, και κάθε ένας που υπήρξε αντιφασίστας θα μπορούσε να έχει υπάρξει σε εκείνο το άλλο σύμπαν, ηθικός αυτουργός ενός εγκλήματος που θα μπορούσε να είχε γίνει σε εκείνο το ίδιο σύμπαν. Κάτι σε “μαζί τους φάγαμε”…

    Το ερωτήμα είναι ένα και παραμένει: είσαι υπερ του φασισμού ή είσαι κατά; Αν είσαι κατά τότε φρόντισε να παραμείνεις κατά. και αν αυτό το “κατά” κάποιοι το εκλαμβάνουν ως βία, στα @@ σου. Το αν είσαι εσύ βίαιος ή όχι έχει σημασία, όχι αν η ιδέα σου, δύναται να παρεξηγηθεί.

  5. Αμάν πια αυτή η θεωρία περί προβοκάτσιας! Δεν μπορείτε να γράψετε πέντε αράδες κείμενο χωρίς να την επικαλεστείτε; Πέντε αράδες, έστω;

  6. Έχει δίκιο ο Γιάννης, δε χρειάζεται οι ενέργειες των άλλων να διαμορφώνουν τη δική μου αντίδραση και δράση, επειδή τότε γίνομαι μέρος του δικού τους συστήματος. Και αν δεν έχω εμπειρία στην κακία- στο βαθμό που έχουν αυτοι τουλάχιστον θα χάσω εντελώς. Το ζητούμενο είναι να καταφέρω να αλλάξω τον τρόπο που διεξάγεται το παιχνίδι. Η κακία έρχεται σαν άνεμος να παρασύρει και να ξεριζώσει το καλό. Και πολλές κακές θεωρίες πολεμούν μεταξύ τους για το ποια θα αναδειχθεί καλύτερη, πολεμούν με τα ίδια όπλα. Ποια είναι η καλύτερη άραγε; Ίσως είναι πολύ ιδεαλιστικά όλα αυτά, ίσως σε σημεία η συλλογιστική χάνει. Και σίγουρα στα πάντα υπάρχει όριο. Όμως, το λέω με κάτι δανεισμένο, η καλοσύνη υπερτερεί της κακίας όσο το φως απο το σκοτάδι.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>