Ραντεβού στη Ζωή

Μην περιμένετε κανέναν καλοθελητή, εκ του καλλιτεχνικού χώρου ως συνήθως, να πει ότι η σημερινή σφαλιάρα στην κάμερα συμβολίζει τη γενικευμένη βία που έρχεται.
Πάρτε τα μέτρα σας και φυλάξτε εαυτούς και αλλήλους.
Προσωπικά, επειδή έχω εδώ και πολύν καιρό διαχωρίσει τελείως εντός μου το γενικό σύνολο από το υποσύνολο, την αξία της ζωής ως φυσικός οργανισμός που θα μαραθεί μες στο οικοσύστημα, από την ευτέλεια της “ζωής” ως καταναλωτής που θα τον ξεκάνει βίαια το σύστημα, δηλαδή ο εαυτός του, μετά και από τις σημερινές εξελίξεις, τις συνέπειες της ανικανότητας των ακροδεξιών ξεπουλητάδων, οι οποίοι πήγαν να κάνουν και πως κυβερνούν, εξελίξεις που κατά την γνώμη μου οδηγούν σε τραγικές και πολύ σκληρές, απάνθρωπες καταστάσεις εντός του επερχόμενου πρωτοφανούς κατοχικού χειμώνα, αποφάσισα να απέχω μέχρι νεοτέρας από κάθε παρουσία, συμμετοχή και δραστηριότητα που θα με φέρνει σε επαφή με το χρηματοοικονομικό σύστημα και τις δομές του καθώς και τους ανθρώπους που το ενσαρκώνουν, είτε αυτοί το υποστηρίζουν είτε το μάχονται, με πλήρη αποτυχία ευρισκόμενοι εντός του, εξ ανάγκης ή εκ συνηθείας. Με λίγα λόγια προτιμώ τα φυτά, τα πουλιά το χώμα, προτιμώ να παραμένω συλλέκτης τροφής και αδιάσπαστος παρατηρητής της αργής φυσικής ανάπτυξης και να συναναστρέφομαι εκ του σύνεγγυς, σε φυσικά περιβάλλοντα, μονάχα με ανθρώπους που άφησαν πίσω τους την παρωχημένη αστική καταναλωτική πραγματικότητα και ζωή.
Μόνο πού και πού κάποιο άρθρο θα γράφω, για να μην εκραγώ από μόνος μου αλλά και για να πέφτουν κάποιοι σπόροι. Διότι μόνο με αλλεπάλληλες σπορές έχουμε μια κάποια ελπίδα…

Be Sociable, Share!

4 thoughts on “Ραντεβού στη Ζωή

  1. Σύντροφε σε εκτιμώ, αλλά αυτό είναι αναχωρητισμός. Χρειαζόμαστε ανθρώπους να παλέψουν και δεν είναι πολλοί…

  2. Η οργή κι απογοήτευση κι η οργή (ξανά) είναι τεράστια εντός όλων μας κι είμαι, επίσης, βέβαιη εδώ και πολύ καιρό ότι έρχεται η γενικευμένη βία που λες, μα πιστεύεις ότι θα μπορέσουμε να φυλάξουμε ” εαυτούς και αλλήλους” κλεισμένοι στα κονάκια μας? Αργά ή γρήγορα θα μας βρουν να ‘σαι βέβαιος… Εξάλλου, μετά το χθεσινό πρώτο σοκ συνειδητοποίησα ότι ασφαλώς και δεν θα έπρεπε εξαρχής να περιμένω από δαύτους τη διάλυση του φασισταριού, ετσι δεν είναι? Και, ναι, ο αγώνας θα είναι μάλλον χαμένος, αλλά και πάλι πρέπει να τον δώσουμε-δεν μπορούμε αλλιώς… Τουλάχιστον όταν μας χτυπήσουν την πόρτα να μη δούμε και τον εαυτό μας αναμεσα στη συνοδεία που ήρθε να μας πάρει..

  3. Γιάννη,να χαρείς,δεν μιλάς σοβαρά,άσε τις πίκρες τώρα και τα που και που,έτσι είναι αυτά τα πράγματα,έτσι και χειρότερα θα σου (και μας) την πέφτουν,εσύ θα νευριάζεις,θα στεναχωριέσαι ,όμως μετά ξανά θα κάνεις αυτό που έχεις ξεκινήσει και που είναι πιο σημαντικό από την απογοήτευση όσο ανθρώπινη κι αν είναι κι αυτή,το ξέρεις,νομίζω.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>