Για τον Παύλο, για την Χρύσα

Όλες αυτές τις μέρες ένας πόνος βουβός σιγοβράζει μέσα μου, ψάχνει τρόπο να απλώσει, να με κυριεύσει και να βγει, να εκφραστεί αλλά μάταια.

Η οργή επιβάλλεται και τον σπρώχνει στης ψυχής τα βαθιά, δεν τον αφήνει να με κυριέψει, να σπάσω.

Ο νους παίρνει το πάνω χέρι και φέρνει σκέψεις πολιτικές στο προσκήνιο, νομίζει πως θα κατανικήσει την ψυχή, θα την κάνει να ξεχάσει, νομίζει πως μπορεί να περιορίσει ή να εξαφανίσει το συναίσθημα.

Δεν είδα το εξώφυλλο με την φωτογραφία του ξεψυχίσματος, δεν τόλμησα, ο νους μου δεν μ’ άφησε. Ήξερα ότι θα ξεχυθεί ο πόνος άπλετος από μέσα μου αν δω το παλικάρι να φεύγει, αν δω το κορίτσι να κρατάει στην αγκαλιά της, σαν Παναγιά, την ανθρωπότητα όλη.

Παρακολούθησα μέχρι σήμερα με ανάμικτα επιφανειακά συναισθήματα τα επακόλουθα της θυσίας του Παύλου Φύσσα και δεν κατανοούσα τι ακριβώς είναι αυτό που στο βάθος με κατατρώει, με φουσκώνει, μου βαραίνει το στήθος

Μέχρι που, πριν από λίγο, δεν ξέρω πώς, με οδήγησε η ψυχή μου μάλλον,για να μην εκραγώ, κι έβαλα ν’ ακούσω τον Επιτάφιο, ξέσπασα εκεί στην πενιά του Μίκη, λύθηκα με την φωνή του Μπιθικώτση, ανέβηκε ο πόνος ψηλά και βγήκε, χείμαρρος, να πνίξει το χωριό, την Ελλάδα, τον κόσμο όλον των ανθρώπων τον άπονο.

Στον Παύλο που έπεσε και στην Χρύσα που σήκωσε το άγος των ανθρώπων στα χέρια της

 

Be Sociable, Share!

2 thoughts on “Για τον Παύλο, για την Χρύσα

  1. Δύσκολα εξημερώνεται η φρίκη του άδικου θανάτου…ίσως με τα δάκρυα, το μοιρολόι.. http://www.youtube.com/watch?v=Nc4pqA6WJnQ

    Χρέος μας είναι να θυμόμαστε τον Παύλο και άλλους όπως την Ρέιτσελ Κόρι που έκανε το σώμα της ασπίδα στην Παλαιστίνη, τον ακτιβιστή Τιμούρ Κατσαράβα (http://www.youtube.com/watch?v=CTKl8W2y9WE) στην Πετρούπολη που μοίραζε φαγητό στους κατατρεγμένους και δολοφονήθηκε από τα κατακάθια της ανθρωπότητας και πολλούς ακόμα που παραμένουν άγνωστοι. Η ζωή τους και ο θάνατός του είναι δείκτες του κόσμου που οραματιζόμαστε

  2. Τις τελευταίες μέρες έχει ανοίξει η συζήτηση του ποιοι αποκομίζουν πολιτικό όφελος από τη δολοφονία αυτού του παιδιού και μοιάζει να έχουμε ξεχάσει τη δολοφονία καθεαυτή και την ανθρώπινη διάσταση της. Ευχαριστώ Γιάννη, γιατί το κείμενο σου εκφράζει ακριβώς αυτό που νιώθω από την 18η Σεπτεμβρίου και μετά. Όχι απλώς τον πόνο για τον Παύλο και τη συνονόματη μου Χρύσα. Αλλά και μια αίσθηση ότι έχω αρρωστήσει από την τόση σαπίλα γύρω μας…

Leave a Reply to x.g. Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>