Οι τέσσερις μέρες και το πηγάδι του χρόνου

Όταν η Συνάντηση είναι ζωή, τότε οι λέξεις που είναι να την περιγράψουν δύσκολα κάθονται στο «χαρτί». Τέτοια είναι η Συνάντηση που ονοματίσαμε στο Μούρκι του Ροδώνα ως Απλεπιστήμιο Βολισσού.
 
Απλά πράγματα. Ένας εμπνευσμένος άνθρωπος που έχει παντρέψει το μυαλό με την καρδιά του, ο Γιάννης, μας κάλεσε διαδικτυακά. Ποιούς; Όποιους θ’ αναγνωρίζαμε κάτι από τον εαυτό μας σ’ αυτό το κάλεσμα, φαντάζομαι. Όποιους σκέφτηκαν ότι μεταξύ 23 & 26 Αυγούστου του 2013, το καλύτερο που είχαν να κάνουν ήταν να μπούνε σ’ ένα καράβι και να πάνε σε μια Συνάντηση, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, στη Χίο. Μα, αυτό δεν είναι το ταξίδι;
 
Ε, έδεσε το γλυκό. Γιατί όταν η πρόθεση φυτρώνει στην αγάπη, η ανταπόκριση δεν μπορεί να είναι παρά τέτοια. Κι όταν οι άνθρωποι συναντιόμαστε μ’ αυτό τον τρόπο, τότε μπορούμε να νικήσουμε μαζί τον φόβο που έχει μπει εδώ και καιρό στα στεγανά σπίτια μας. Μπορούμε μέσα από μία Συνάντηση να πάρουμε αμπάριζα και ν’ ανοίξουμε δρόμους για να κυλήσουν τα όνειρα. Ναι, τα όνειρα. Γιατί να φοβόμαστε να μιλήσουμε για όνειρα; Δική μας είναι η ζωή και ο καθένας μας την φτιάχνει μόνος και μαζί. Και ‘μεις λοιπόν που βρεθήκαμε εκεί είπαμε, μες απ’ την φτιαξιά του ο καθένας, ότι οραματιζόμαστε κάτι διαφορετικό και θα δούμε πώς θα το φτιάξουμε.
 
Δεν χρειάστηκε να πειστούμε για κάτι, ούτε να μας πείσει κανείς, γιατί απλούστατα οι καρδιές ήταν ανοιχτές, κι αυτές δεν λαθεύουν. Το μυαλό μοναχό μπερδεύεται, όταν το ρίχνει στους υπολογισμούς και βγάζει μηδενικά αποτελέσματα. τίποτα δεν μπορεί ν’ αλλάξει λέει, γιατί η ιστορία της ανθρωπότητας αυτό έχει δείξει λέει, και ο τρόπος που ζούμε, έστω κι αν ασφυκτιούμε, είναι ο μόνος τρόπος λέει, και άλλα τέτοια που μας ρημάζουν το ζωοφόρο παιδί που ήμασταν κάποτε και ζητάμε να είμαστε ακόμα.
 
Και ποιος λέει; Μαα.το παντοδύναμο-αόρατο «Σύστημα» που έστησαν ολίγοι τρισκατάρατοι . και ποιος το τρέφει; Παύση_
 Έχω πάρει μέρος πολλές φορές σε κουβέντες που κατάληγαν πάντα στους Άλλους που δεν κάνουν τίποτα, οπότε τι να κάνουμε και ‘μείς..; Απελπισία κι αδιέξοδο.Mα για στάσου, λέω μια μέρα. Ποιοί είναι οι Άλλοι, και ποιοί εμείς; Μήπως οι Άλλοι είμαστε τελικά εμείς; Συμφωνώ Γιάννη. Το «Σύστημα» είμαστε εμείς, κι ο καθένας προσωπικά άμα το πιστέψει, στρέφεται στα μέσα του κι αλλάζει εκεί, επιτόπου, ό,τι τον πληγώνει γύρω του. Κι ύστερα ο ένας γεννά δύο, οι δύο τους τρεις και οι τρεις τους μύριους.
 
Προσωπικά. η παραλία στο Μάναγρο, τα Μαγεμένα, η Βολισσός, το Μούρκι του Ροδώνα, το φως στο λιμάνι της Χίου, είναι οι άνθρωποι που γνώρισα σ’ αυτή τη Συνάντηση και δεν φοβηθήκαμε να συνομιλήσουμε και ν’ αγαπηθούμε. Κι έτσι τα έφερα όλα μαζί μου, μετά από ένα μακρύ ταξίδι, στην Αθήνα.
 
Τάνια Μάμαλη

Be Sociable, Share!

2 thoughts on “Οι τέσσερις μέρες και το πηγάδι του χρόνου

  1. Pingback: Απλεπιστήμιο Βολισσού 2014 | Γιάννης Μακριδάκης

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>