Απόηχος από το Απλεπιστήμιο Βολισσού!

Σπόροι πέφτουν παντού

Μαθαίνω για φίλους της κόρης μου, πως μετά από συνάντηση μαζί σου, αποφασίζουν να επιστρέψουν στα πατρογονικά και να ασχοληθούν με τη γη. Νέοι άνθρωποι ανακαλύπτουν την αλήθεια των όσων γράφεις και την αλήθεια του τρόπου ζωής σου και χαράσσουν τον δρόμο τους

Συν-κίνηση
Δ.Χ.

Βολισσός-Σπορείο

Αν  και στη ζωή μου μέχρι τώρα κάνω συνήθως το αντίθετο, σε αυτή τη περίπτωση θα τηρήσω τη συμβουλή του νέου φίλου Γιάννη και θα γράψω λίγα λόγια εν θερμώ, τώρα που οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα είναι νωπά και όχι αφού καταλαγιάσουν..

Θα προσπαθήσω να συνδέσω τη παλιά ανάγκη με τη νέα γνώση για να βγάλω ένα συμπέρασμα. Βρεθήκαμε λοιπόν πολλοί διαφορετικοί Σπόροι(Άνθρωποι) σε ένα Σπορείο(Βολισσό) και υποστήκαμε μία φυσική καλιέργεια(αλληλεπιδράσαμε μεταξύ μας, με το περιβάλλον και με τους εαυτούς μας).. Εκεί δημιουργήσαμε ενα μικρό ριζικό σύστημα 3ων ημερών και ένα μικρο φύτρο, αλλα απέχουμε πολυ απο το να γίνουμε ένα δέντρο, ένα λαχανικό, ενα χόρτο ή ένα απλό ζιζάνιο. Μπορούμε πολύ εύκολα και να ξεραθούμε..

Κοινή μας θέληση είναι να καταπολεμήσουμε τ αγριόχορτα(που κ αυτά χρειάζονται σε μικρούς πληθυσμούς), τις μονοκαλιέργιες(άνθρωποι φωτοτυπίες-απόλυτα ελεγχόμενοι), τους μεταλλαγμένους Σπόρους  και να ξανακάνουμε αυτόν εδώ τον έρημο τόπο ξανά Δάσος.. Για να γίνει αυτό όμως, όπως με δίδαξε ο νέος μου φίλος Μήτσος, χρειάζονται συνεχόμενες Σπορές απο μεγάλες ποικιλίες Σπόρων ωστε να βρούμε ποιά φυτά ταιριάζουν καλύτερα ώστε να μεγαλώσουν αρμονικά(συνεργαστούν) και να επιτύχουμε το σκοπό μας..

Εύχομαι σε όλους τους Σπόρους της Βολισσού να μεγαλώσουν, να καρποφορήσουν και του χρόνου να ξαναρίξουν το σπόρο τους με φυσικό τρόπο..

Ευχαριστώ πολύ τους Κηπουρούς-Σπόρους, Γιάννη και Στάθια γιατι δώσαν πολύ αγάπη σ αυτό που έκαναν, αλλα και όλους τους άλλους Σπόρους που συνυπήρξαν μαζί μου έστω και για λίγες μέρες..

Με σοβαροφάνεια

Α.Ζ.

 

Φόρα για το μεγάλο άλμα

Λένε πως τα όνειρα είναι η απόδραση από την πραγματικότητα.
Κι όμως, ένα όνειρο με έφερε φέτος στη Βολισσό για να ζήσω μια βδομάδα γεμάτη χρώματα, μυρωδιές, ήχους, όμορφους ανθρώπους. Και όλα αυτά μέσα στο ιδιαίτερο φως αυτού του τόπου.
Για μια βδομάδα δεν υπήρχε ο χρόνος. Την ώρα την έχασα εντελώς. Όσο για την μέρα, μου τη θύμιζε μόνο κάποιο τηλεφώνημα με την ερώτηση πότε τελικά επιστρέφω. Ποτέ, μου ερχόταν αυθόρμητα η απάντηση.
Μια βδομάδα Γιάννη και είμαι σίγουρη πια πως τα όνειρα δεν είναι φυγή από την πραγματικότητα αλλά βήματα προς αυτή, αργά στην αρχή, πιο γοργά στη συνέχεια. Σαν να παίρνεις φόρα για το μεγάλο άλμα.
Ένα απλό ευχαριστώ δεν αρκεί για όλα αυτά.
Μια υπόσχεση λοιπόν, να μην αφήσω τίποτα να μου κόψει τη φόρα.
Να είσαι πάντα καλά
Ν.Φ.
3 μέρες στη Βολισσό
Στη Βολισσό πέρασα τρεις αξέχαστες μέρες.
Εντελώς αναπάντεχα, ένιωσα οικειότητα, αλληλεγγύη και σύμπνοια με ανθρώπους που μόλις γνώρισα, πράγμα πρωτόγνωρο για μένα.
Αν και έχω μεγαλώσει στο νησί και έχω βρεθεί πολλές φορές στο χωριό, αυτή τη φορά μου φάνηκε ομορφότερο από ποτέ άλλοτε.
Μπορεί να μην είμαι ακόμα έτοιμη για το format που σίγουρα χρειάζομαι, αλλά πήρα τόση δύναμη αυτές τις μέρες, που νιώθω πια σίγουρη ότι κάποια στιγμή θα το καταφέρω.
Το πιο σημαντικό όλων είναι να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος στον αγώνα σου..
Να ξέρεις ότι έχεις δίπλα σου ανθρώπους αυθεντικούς και ειλικρινείς..
Κι εγώ αυτό το έμαθα στη Βολισσό.
Καλή αντάμωση και καλή δύναμη σε όλους!
Ι.Μ.
Βωλοι-σσος 2013
Ηρθα στη Βολισσο
ανυπομονος να γνωρισω ομορφιες ανησυχος για τον τοπο μου ανησυχος για τον εαυτο μου
εφυγα
γεματος απο ομορφια, του ανθρωπου και της φυσης ησυχος και αισιοδοξος για τον τοπο ΜΑΣ (ναι, ειμαστε τωρα, νιωθω, πολλοι που αγαπαμε τον ιδιο τοπο με τον ιδιο τροπο)
χωρις εαυτο.
Καποια φιλη -να’ναι καλα- διαβασε Στα Μαγεμενα κατι ομορφο για τον Ηλιο και τη μερα που ο ανθρωπος οφειλει να φυλαει για τον ανθρωπο. κατι σαν μια “Κυριακη”. Δε θυμαμαι τα λογια γιατι με αγγιξε περα απο το Λογο που απετελεσε οχημα… δεν πολυειμαι βεβαιος με τι σοϊ αυτια ακουγα εκεινη την ωρα. Κρατησα τοσσες πολλες σημειωσεις αυτες τις μερες στο Μαναγρο και το Ροδωνα, που η ματαιδοξια μου με πιεζει φυσικα να σας επισημανω, αλλα επειδη λογια δε χωρουν, σας λεω απλα οτι εζησα εκει ΕΞΙ τετοιες συνεχομενες Κυριακες. Ευχαριστω.
Δ.Σ.
Οι σπόροι έπεσαν
Σιγά σιγά συνειδητοποιώ
Πόσα πολλά και σημαντικά έγιναν σε τρία χρόνια
Πόσα πολλά και σημαντικά έγιναν σε τρεις μέρεςΟι σπόροι έπεσαν.
Πολλοί και διαφορετικοί.όλοι σημαντικοί.
(Ήταν σκέψεις, απόψεις και νέες γνώσεις, ήταν χαμόγελα, ματιές και αγκαλιές,ήταν γέλια, σιωπές, βόλτες στις ομορφιές κι απλές λεπτομέρειες.)
και πλούτισε η σκέψη και η καρδιά και η ψυχή
και ποιος ξέρει ποια όμορφα λουλούδια και ποια δέντρα θα φυτρώσουν..

Ήταν όλα τόσο οικεία
Τόσο απλά, αληθινά και όμορφα
Και τόσο σημαντικά

Ευχαριστώ!
Καλή αντάμωση

Μ.Μ.
Απλεπιστήμιο Βολισσού
Ζω σε ένα γκρίζο τοπίο, που βρωμάει καυσαέριο, με γκρίζους ανθρώπους, άχρωμους και ισοπεδωμένους, που βλέπουν την μια μέρα να διαδέχεται απλά την άλλη και αντεύχονται να συμβεί κάτι διαφορετικό γιατί τρομάζουν!
Σκεπτόμενη όμως το τριήμερο που περάσαμε όλοι μαζί στην Βολισσό  πήρα λίγο κουράγιο.
Γνώρισα όμορφους ανθρώπους, έκανα καινούργιους φίλους και συνάντησα παλιούς, που είχαν καταφέρει να κάνουν το βήμα και να φύγουν.
Μοιράστηκα τις ίδιες ανησυχίες μαζί τους, είπαμε όμορφες κουβέντες μέχρι αργά στην παραλία και είδα και «άλλους», ανυποψίαστους μέχρι εκείνη την στιγμή, να ξυπνούν και να προβληματίζονται.
Γνώρισα ανθρώπους χρωματιστούς, ζεστούς, ζωντανούς, που δεν φοβούνται να κάνουν την διαφορά, να ταράξουν τα νερά, να αλλάξουν τον κόσμο τους και τον κόσμο γύρω τους.
Όλοι αυτοί λοιπόν, οι χρωματιστοί και όχι γκρίζοι άνθρωποι, που ακόμα είναι ζεστοί και νιώθουν και νοιάζονται, όλοι αυτοί, κάπου μέσα σ’ αυτή την γκρίζα πόλη μένουν, ή σε άλλες εξίσου γκρίζες πόλεις και ελπίζω, θέλω να πιστεύω, ότι αυτό που μας ένωσε στην Βολισσό θα παραμείνει ζεστό, θα μας κρατήσει ενωμένους, θα συνεχίσουμε και θα φέρουμε κι άλλους στην παρέα μας.
Το τοπίο θα αλλάξει, θα γεμίσει χρώματα, χαμόγελα, οι σπόροι θα βλαστήσουν.Η Ελλάδα θα αλλάξει.
Όπως λέει και ο Ελύτης στον ‘Μικρό Ναυτίλο’
 Εάν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου
απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι, κι ένα καράβι. Που σημαί-
νει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.”
 
Τόσο απλά. Απλεπιστήμιο.
Μ.Σ.
Η μεγάλη απόδραση

Από γεωργικά δεν έχω ιδέα. Είμαι το κλασικό παιδί της πόλης που έχει προγραμματιστεί να τρέχει με το ρολόι στο χέρι για να προλάβει μαθήματα, προθεσμίες, δουλειές, που παθαίνει στερητικό χωρίς αυτοκίνητο και Ίντερνετ. Που μπορεί να σου κάνει διάλεξη για τη Φύση στον Όμηρο ή στη ρομαντική ποίηση, χωρίς να καταφέρνει να ξεχωρίσει δύο διαφορετικά πράσινα φύλλα. Έτσι με έμαθαν και προφανώς χρειάζομαι format. Χωριό δεν έχω.  Πριν από μερικά χρόνια, τύχη αγαθή με οδήγησε στη Χίο. Από τότε επιστρέφω συχνά-κατά κάποιο τρόπο βρήκα τον τόπο που μου ταιριάζει. Οι περασμένες μέρες με έδεσαν ακόμη περισσότερο με το νησί. Είναι πολύ ενθαρρυντικό να βρίσκεσαι ανάμεσα σε ανθρώπους που σου δείχνουν την άλλη όψη της ζωής. Μπορεί να μην είμαι (ακόμη) αρκετά έτοιμη ή θαρραλέα για τη μεγάλη απόδραση. Και μόνο τα ερωτήματα και η προοπτική της επιλογής, όμως, είναι υγιείς ενδείξεις…

Σας ευχαριστώ και καλή αντάμωση το συντομότερο δυνατόν!
Μ.Μ.
Ο σβόλος ερρίφθη!
Ένα διαφορετικό άρωμα, ένα άρωμα ελπίδας, δεν μπορεί να αποτυπωθεί εύκολα μέσα από λέξεις…
Αυτό αισθάνθηκα να αναδύεται, τις ημέρες παραμονής μου στην Βολισσό. Ένα λιβάδι ανθρώπων με κοινές ανησυχίες, αναμένοντας την βροχή που θα το κάνει να ανθίσει και θα το πολλαπλασιάσει. Σπόροι ψυχών λογής λογής, που αναζητούν το κατάλληλο μουρκί, για να κάνουν το απλό, το ανιδιοτελές, το αλληλέγγυο.
Προσμονώντας λοιπόν την στιγμή της “συγκομιδής”, θα έχουμε κερδίσει σίγουρα την εμπειρία της διαδρομής, που αφετηρία της αποτέλεσε το ταξίδι μας στην Βολισσό.
Ο “σβόλος” ερρίφθη!
Β.Κ.
Be Sociable, Share!

One thought on “Απόηχος από το Απλεπιστήμιο Βολισσού!

  1. Pingback: Απλεπιστήμιο Βολισσού 2014 | Γιάννης Μακριδάκης

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>