Μια συνωμοσία θαυμαστή!

Σήμερα μού ήρθε μια ενημέρωση για εκδήλωση σχετικά με την αλληλέγγυα και συνεργατική οικονομία, η οποία θα γίνει το απόγευμα στο προαύλιο της ΕΡΤ. Μου τηλεφώνησε επίσης μία δημοσιογράφος, παραγωγός εκπομπών στην ΕΡΑ, για να κάνουμε μια εκπομπή το απόγευμα 3-4 και να μιλήσουμε για την “ανταλλακτική οικονομία”, όπως μου είπε.

Όλα αυτά είναι μια τρανταχτή απόδειξη τού το πόσο ζυμώθηκε η ελληνική κοινωνία μέσα σε αυτά τα τρία μόλις χρόνια της χρηματοοικονομικής κρίσης. Έννοιες, όροι, δραστηριότητες, οι οποίες ήταν παντελώς άγνωστες αλλά και τύγχαναν αντικείμενο χλευασμού κάποιες φορές, φάνηκε πεντακάθαρα ότι αρκούσε μια απειροελάχιστη ιστορική περίοδος χρηματικής ανέχειας, για να λάβουν στην συλλογική μας συνείδηση, την θέση που αξίζει στην σπουδαιότητά τους. Το πλατύ κομμάτι της κοινωνίας βεβαίως ακόμη κοιμάται μακάριο, όπως γίνεται πάντα σε κάθε ιστορική αλλαγή και θα ακολουθήσουν κατόπιν παρασυρόμενοι από το ρεύμα, δίχως και πάλι να ξέρουν πού πάνε και τι γίνεται, όπως ακριβώς έκαναν και κάνουν οι αντίστοιχοί τους σε κάθε εποχή.

Αν αναλογιστούμε την πορεία της ανθρωπότητας, ένα συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι το ότι, πέραν της Φυσικής Οικονομίας, της μόνης αληθινής και αυθύπαρκτης, δεν μπορεί να υπάρξει, ούτε υπήρξε ποτέ μεταξύ ανθρώπων, κάποια οικονομία μη ανταλλακτική. Ακόμα και σήμερα η οικονομία μας ανταλλακτική είναι. Και χρησιμοποιεί ως μέσον και ως μέτρον, την ευφυέστερη σύλληψη του ανθρώπου, η οποία διευκολύνει τις ανταλλαγές του, και δεν είναι άλλη από το χρήμα.

Δεν μπορεί να υπάρξει δίκαιη οικονομία και ανταλλακτική σχέση μεταξύ ανθρώπων, αν δεν έχουν ορίσει και συμφωνήσει σαφώς και απολύτως το μέτρο, την μονάδα μέτρησης δηλαδή της αξίας των προϊόντων και των υπηρεσιών που παράγουν, που προσφέρουν και ανταλλάσσουν. Όταν το μέτρο δεν είναι ορισμένο σαφώς και απολύτως, αυτοί που αδικούνται είναι πάντοτε οι αδύναμοι. Γι’ αυτό και οφείλει ο καθένας από μας να απαιτεί και να αγωνίζεται συνεχώς για σαφείς όρους – νόμους και για την κατά γράμμα τήρησή τους.

Το χρήμα λοιπόν ως η ευφυέστερη ανταλλακτική μονάδα μέτρησης, αντί να ωθήσει την ανθρωπότητα προς το Τέλειον, τείνει, όπως αντιλαμβανόμαστε και νιώθουμε, να την αφανίσει ολοκληρωτικά.

Άρα κάτι, στην πορεία, είναι λάθος. Και τι είναι αυτό; Ολοφάνερα είναι ο άπληστος και ταυτόχρονα ο παρασιτικός εαυτός μας, αυτός που ο κάθε άνθρωπος έχει μέσα του. Αυτός που μας ωθεί να ζήσουμε όσο πιο άκοπα και συνάμα όσο πιο άνετα και όσο πιο πολύπλοκα. Αυτός που μας υπαγορεύει να συσσωρεύουμε χρήμα για να μπορούμε να ζούμε δίχως να παράγουμε, δίχως να προσφέρουμε. Αυτός που με τον καιρό μάς όρισε ότι το χρήμα είναι φυσικός πόρος και μάλιστα ο μοναδικός και μας έκανε να χάσουμε σταδιακά την επαφή με την πραγματικότητα και με τη φύση (μας).

Ορίσαμε λοιπόν τη μονάδα μέτρησης ως φυσικό πόρο και μετατρέψαμε την ευφυή αυτή ανθρώπινη σύλληψη, στο πλέον αποτελεσματικό όπλο αυτοκαταστροφής. Υποτάξαμε κάθε πραγματικό φυσικό πόρο, κάθε αρχέγονο αγαθό της ανθρώπινης κοινοκτημοσύνης και βεβαίως τους εαυτούς μας τους ίδιους και τις ζωές μας τις μοναδικές, στο χρήμα. Σήμερα βιώνουμε την ιστορική περίοδο κατά την οποίαν η ανθρωπότητα, βαδίζοντας πιστά σε αυτές τις επικίνδυνες ατραπούς, μεταλλάσσεται καθημερινά με γοργούς ρυθμούς χάνοντας την ανθρώπινή της υπόσταση και υποκαθιστά το οικοσύστημα από το χρηματοοικονομικό σύστημα και τον εαυτό της από ένα νέο “ον”, το οποίο ουδεμίαν ιδέα έχει περί του φυσικού του εαυτού και οτιδήποτε φυσικού.

Η μόνη λοιπόν συνειδητή μας πράξη που θα συμβάλει στην αλλαγή πορείας της ανθρωπότητας, είναι η καταπολέμηση του άπληστου και παρασιτικού εαυτού μας. Διότι δεν υπάρχει καμία παγκόσμια συνωμοσία που απεργάζεται τον αφανισμό μας και δρα εναντίον μας. Απεναντίας, υπάρχει ο ύπουλος εχθρός της ανθρωπότητας μέσα στον καθένα μας.

Αν θέλουμε να συμμετάσχουμε και να ζήσουμε σε κάποια οικοκοινότητα ή σε άλλου είδους εναλλακτική κοινότητα ανθρώπων, το πρώτο που καταπολεμούμε μέσα μας είναι ο παρασιτικός και ο άπληστος εαυτός μας, για να μπορέσουμε να συμβιώσουμε με τους υπόλοιπους εκεί, υπό όρους δικαιοσύνης και σεβασμού. Ολοφάνερα λοιπόν, αυτός ο εαυτός μας και η μη χαλιναγώγηση ή καταπολέμησή του στην καθημερινότητά μας, είναι η παγκόσμια συνωμοσία καταστροφής. Μια συνωμοσία, στην οποίαν συμμετέχει η πλειονότητα της ανθρωπότητας και μάλιστα ακούσια! Μια συνωμοσία θαυμαστή!

Be Sociable, Share!

6 thoughts on “Μια συνωμοσία θαυμαστή!

  1. Yπήρχε κάποτε και η κοινωνία του δώρου. Και υπάρχει, ακόμα, όταν ο γείτονας σου φέρνει ότι βγάζει ο κήπος του, ξέροντας ότι δεν έχεις να δώσεις το “αντάλλαγμα” σε είδος. Η κοινωνία του δώρου υπάρχει ακόμα, όταν βλέπεις τον άλλο να σκύβει πάνω από τον ανήμπορο, όταν προσφέρει, δίχως να περιμένει. Είναι γύρω μας, είναι μέσα μας, παρέα με το “κτήνος”. Είναι παντού και φαίνεται. Δεν υπάρχει αντάλλαγμα σε πολλές πράξεις ανθρώπων. Υπάρχει και το δώρο. Εκτός κι αν θεωρηθεί αντάλλαγμα το ευχαριστώ, η καλημέρα, η λάμψη ευχαρίστησης στο πρόσωπο του άλλου ή κάτι που φαίνεται, αλλά δεν υπάρχουν λόγια, που να το περιγράφουν.
    —————————————-
    Υπάρχει αυτό που είναι μέσα μας, αλλά υπάρχει και αυτό που έρχεται “απ΄έξω”. Από κάπου αλλού, από κάποιους λίγους.
    Θα αναλάβω όλες τις ευθύνες που μου αναλογούν, θα δηλώσω παράσιτο και εκμεταλευτής της καλοσύνης των άλλων, όταν ο πάσα ένας αναλάβει να μου εξηγήσει: “γιατί δεν μιλά για το χρήμα που είναι ιδιωτικό;”
    “Σύστημα” μπορεί να μην υπάρχει ή το “σύστημα” να είμαι εγώ, αλλά “τα του καίσαρος τω καίσαρι και τα του θεού τω θεώ”.
    Γιατί στην εποχή της υπερχρέωσης κρατών και ανθρώπων, κανείς δεν μιλά για την καρδιά του Θηρίου;
    Γιατί μιλά για όλα τα άλλα, εκτός από αυτό;
    Αριστοτέλης: “σαν ένα είδος ανταλλάξιμου αντιπροσώπου της ανάγκης δημιουργήθηκε με κοινή συμφωνία το νόμισμα”.
    Πού είναι γραμμένη και πότε υπήρξε “κοινή συμφωνία” , για την παράδοση του νομίσματος σε διαχείριση ολιγαρχική; Ποιος νομιμοποίησε την παράδοση του “ανταλλάξιμου αντιπροσώπου της ανάγκης” του καθενός μας σε κάποιους λίγους ιδιώτες;
    Και το χειρότερο: Γιατί τόση σιωπή γύρω από κάτι που ξέρουν πολλοί και είναι πραγματικό γεγονός;
    Για να μπορούμε να λέμε και να πιστεύει ο κόσμος ότι υπεύθυνος είναι ο παρασιτικός εαυτός μας και μόνο αυτός;
    Για να μπορούμε να λέμε ότι δεν υπάρχει κάποια παγκόσμια συνομωσία υπερχρέωσης από αυτούς που διαχειρίζονται το χρήμα, αλλά υπάρχει “μια θαυμαστή συνομωσία στην οποία συμμετέχει η πλειονότητα ημών”;
    Τα λέμε για να διαιωνίζεται το “σύστημα” ή ,σε κάθε περίπτωση, αυτό που ζούμε, όπως κι αν το πούμε;
    (Εξαιρώ τον γράψαντα το άρθρο, γιατί, προφανώς, δεν ξέρει τίποτα για την ιδιοκτησία του χρήματος. Ποτέ δεν είναι αργά για να μαθαίνουμε).

    • δεν προκειται για συνουσία. είναι βιασμός, κάτω από το σιωπηλό στόμα και το ορθάνοιχτο βλέμμα των υπολοίπων.

  2. Pingback: Μια συνωμοσία θαυμαστή!

  3. “Η μόνη λοιπόν συνειδητή μας πράξη που θα συμβάλει στην αλλαγή πορείας της ανθρωπότητας, είναι η καταπολέμηση του άπληστου και παρασιτικού εαυτού μας. Διότι δεν υπάρχει καμία παγκόσμια συνωμοσία που απεργάζεται τον αφανισμό μας και δρα εναντίον μας. Απεναντίας, υπάρχει ο ύπουλος εχθρός της ανθρωπότητας μέσα στον καθένα μας.”

    Ο δρόμος για την επανάσταση λοιπόν είναι πολύ συγκεκριμένος…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>