Πολιτισμένοι και απολίτιστοι

Καλημέρα Γιάννη,
Σου στέλνω αυτό το μήνυμα με αφορμή το σχόλιο σου στο fb σχετικά με το δυτικό “πολιτισμένο” κόσμο και τους ”απολίτιστους”. Δεν θέλω να σε ζαλίσω, απλά ένιωσα την ανάγκη να σου πω κάτι από την δική μου εμπειρία με πολιτισμένους και απολίτιστους.
  Είχα την τύχη να ζήσω, ή καλύτερα να μεγαλώσω σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Πιο συγκεκριμένα στη Σαουδική Αραβία όπου βρεθήκαμε με την οικογένεια μου όταν ήμουν τριών χρονών και στη Συρία απ’ όπου έφυγα στα δεκατρία αλλά συνέχιζα να επισκέπτομαι μέχρι τα δεκαπέντε μου κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα. Όσο ζούσαμε στη Δαμασκό, οι εκδρομές μας τις Παρασκευές ή τις Κυριακές που δεν είχαμε σχολείο, ήταν κυρίως εσωτερικές ή στο Λίβανο απ΄ όπου το σπίτι μας απείχε δεκαπέντε λεπτά. Στις χειμερινές διακοπές ή στις διακοπές του Πάσχα τραβούσαμε προς Ιορδανία μεριά.
Εδώ πρέπει να σου πω πως ένα από τα κοινά χαρακτηριστικά αυτών των ανθρώπων, από τον περήφανο Σαουδάραβα μέχρι τον πιο φτωχό και ταλαιπωρημένο Σύριο, είναι ότι θα σου ανοίξει την πόρτα του και θα θεωρήσει προσβολή να μην καθίσεις στο τραπέζι του.
 Από τα δεκατρία μου λοιπόν, μέχρι και τα είκοσι που αποφάσισα να γυρίσω στην Ελλάδα, έζησα σε άλλες δύο “πολιτισμένες” χώρες αυτή τη φορά, στην Ελβετία και στο Βέλγιο. Εκεί λοιπόν γνώρισα καινούρια πράγματα για μένα που μέχρι τώρα ζούσα με τους “απολίτιστους”, την αδιαφορία, τον ρατσισμό και την τσιγκουνιά – τόσο στη τσέπη όσο και στη ψυχή. Έχεις ακούσει γονιό να ζητάει από τα παιδιά του να πληρώσουν για να φάνε μαζί στο περίφημο “Réveillon” που θα γινόταν στο σπίτι τους; Το άκουσα στο πολιτισμένο Βέλγιο. Που να μάθουν ότι εσύ μοιράζεις αυτά που βγάζεις απ΄το μπαξέ σου, ζουρλομανδύα θα σου βάλουν.
 Μια ακόμα σύγκριση που δεν μπορώ να μη κάνω όταν επισκέπτομαι μια πολιτισμένη χώρα, κάτι που είναι χαραγμένο στις αισθήσεις μου από παιδί, είναι η μυρωδιά του αέρα μόλις φτάνεις στη πόρτα του αεροπλάνου για να κατέβεις.
Στην “απολίτιστη” είναι σαν να έρχεται να σε καλωσορίσει απ΄τη σκάλα, μπαίνει μέσα σου για να σε κάνει ένα με τον ουρανό και με το χώμα της. Και ΄συ παίρνεις βαθιές ανάσες για να τη χορτάσεις.
Στην “πολιτισμένη” πάλι, μια ατμόσφαιρα άοσμη, αδιάφορη όπως και οι περισσότεροι “πολιτισμένοι” κάτοικοι της. Άγευστη όπως τα πλαστικά φαγητά τους.
Και στο τέλος ξέρεις τι είναι αυτό που με λυπεί περισσότερο Γιάννη; Όταν ζούσα ακόμα στο εξωτερικό και ερχόμουν για διακοπές στην Ελλάδα, άνοιγε η πόρτα του αεροπλάνου και ο αέρας με καλωσόριζε, τώρα πια όχι. Γίναμε πολιτισμένοι.
Καλή σου μέρα, να είσαι πάντα καλά.
Ν.Φ.
Be Sociable, Share!

2 thoughts on “Πολιτισμένοι και απολίτιστοι

  1. Όταν ακούω για “πολιτισμένο” κόσμο, πάντα έρχεται στο νου μου ο “εκπολιτισμός” των ινδιάνων, μόλις “ανακαλύφθηκαν” από τη συμμορία των “πολιτισμένων” χριστιανών ευρωπαίων.
    Κατά τα άλλα έχει πολύ πλάκα που αυτοπροσδιοριζόμαστε ως “πολιτισμένοι”..
    Έχουμε συντονιστεί με τους “πολιτισμένους” στην τιβί κι έχουμε ξεχάσει τον “άνθρωπο”..
    http://kato-kefali.blogspot.gr/2013/06/rixaeinai-beite.html

  2. Γιάννη μου ελπίζω να είσαι καλά,

    Διαβάζω συχνά τα άρθρα σου και θα ήθελα να τοποθετηθώ σχετικά με τους “πολιτισμένους” και τους “απολίτιστους”. Αρχικά αντιτίθεμαι σε κάθε διαχωρισμό των ανθρώπων. Σαφώς και ίσως τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ανθρωπότητα διαπράττονται από τους Πολιτισμένους και πολλές φορές Χριστιανούς αδελφούς..Το να διαπιστώνουμε όμως ότι ναι όντως σε πολλές Ανατολικές ή Λατινοαμερικάνικες ή Αφρικανικές κοινωνίες υπάρχουν συναισθήματα ακόμα όπως π.χ της φιλοξενίας, της έγνοιας για το συνάνθρωπο και ότι ναι οφείλουμε να τα προσεγγίζουμε και τα “ρουφάμε”, δεν καθιστά πάντα τις κοινωνίες αυτές “πολιτισμένες” ή πιο πολιτισμένες..Αναρίθμητοι παράγοντες που έχουν να κάνουν με τις κοινωνικές, θρησκευτικές, πολιτικές και πολιτιστικές δομές δημιουργούν σκοπέλους μη “πολιτισμένης” εικόνας. Η ισορροπία είναι εσωτερική κατάσταση, όπως και η καλλιέργεια, όπως ίσως και ο βαθμός ή το βάθος της ευαισθησίας και πράγματα τα οποία μας φαντάζουν ανύπαρκτα στον Δυτικό Κόσμο μας πλέον, αποτελούν βιτρίνα για τους καλοσυνάτους π.χ Ανατολίτες. Καθώς επίσης, πολλές φορές στο πίσω μέρος μίας ευγένειας ή ανθρώπινης συμπεριφοράς υπάρχει το όφελος, πρακτικά το χρήμα. Οπότε δεν μπορούμε -αν μου επιτρέπεις – να πουμε οκ οι Βέλγοι, οι Τσέχοι είναι κακότροποι και οι Τούρκοι, οι Λιβανέζοι είναι ευγενικοί. Ποτέ και κανείς και πουθενά δεν υπάρχει το ισορροπημένο. Στο Βέλγιο κάτι χάνεις, αλλά και κάτι κερδίζεις. Το ίδιο συμβαίνει και παντού. Ευχαριστώ για το βήμα. Γαλαντής

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>