Ξέρω τι να παίξω στα παιδιά …

Τις προηγούμενες μέρες συναντήθηκα με μαθητές σε κάποια σχολεία στην Αθήνα. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι τα παιδιά, κυρίως αυτά του Λυκείου, με τα οποία μπορέσαμε και εμβαθύναμε κάπως, με είδαν με περισσότερο ενδιαφέρον ως άνθρωπο που ζει όπως ζει, παρά ως συγγραφέα.

Η ιδιότητα του συγγραφέα και το ότι μιλούν με κάποιον που έχει γράψει ένα βιβλίο το οποίο διάβασαν, δεν τους δημιούργησε τόσο μεγάλη εντύπωση όση κάποιες απλές πληροφορίες καθημερινότητας, που βγήκαν αυθόρμητα ως απαντήσεις στις ερωτήσεις τους.

Όταν π.χ. τους απάντησα ότι δεν έχω τηλεόραση στο σπίτι μου εδώ και περίπου δεκαπέντε χρόνια ή όταν τους είπα ότι δεν πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ τα τελευταία τρία χρόνια, η έκπληξή τους ήταν εμφανής και τεράστια. Σαν να πίστευαν ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να ζήσει άνθρωπος μακριά από τηλεόραση και σούπερ μάρκετ.

Τα παιδιά είναι τα θύματα των μεγαλυτέρων που έχουν γύρω τους κι από τους οποίους μπολιάζονται στην μονοδιάστατη και αδιέξοδη ζωή εντός του χρηματοοικονομικού συστήματος, ευνουχίζονται, υπόκεινται σε λοβοτομή από μικρά και δεν έχουν ιδέα των δυνατοτήτων και δεξιοτήτων τους αν αυτές δεν έχουν να κάνουν με πτυχία και θέσεις εργασίας. Καμία άλλη διέξοδος και δυνατότητα ζωής δεν τους δίνεται παρά μόνο αυτή που τα θέλει αναπτυσσόμενα και ειδικευόμενα γρανάζια κυκλοφορίας χρήματος.

Όλα τα άλλα συστήματα που υπάρχουν, ζουν, αναπτύσσονται και λεηλατούνται από το επικυρίαρχο σύστημα του αστισμού δεν μπορούν ούτε να τα διανοηθούν και δικαίως.

Ξεκινήσαμε λοιπόν την προσέγγισή μας στο θέμα, με το παράδειγμα του πρόσφατου περιστατικού στην Χαλκίδα. Ένας υπάλληλος εταιρίας σεκιούριτι, ο οποίος κατά λάθος πάτησε το κουμπί του ειδικού κουτιού μεταφοράς χρημάτων και τα κατέστρεψε βάφοντάς τα κόκκινα. Η ζημιά ήταν 200.000 ευρώ. Όταν κλήθηκε να πληρώσει τη ζημιά που προκάλεσε, χρεώθηκε 10 λεπτά του ευρώ για κάθε χαρτονόμισμα που κατέστρεψε διότι τόση είναι η πραγματική του αξία, κι ας αναγράφει πάνω του 5, 10, 100 ή 500 ευρώ.

Τα παιδιά κατάλαβαν πολύ καλά ότι με ένα χαρτί που έχει αξία όσο 10 λεπτά του ευρώ αλλά φέρει τον αριθμό 500, μπορεί ο κάθε αστός καταναλωτής να σπαταλήσει φυσικούς πόρους αξίας 500 ευρώ. Με ένα μόνο τόσο δα ευτελές χαρτί μπορεί ο αστός να κάνει τεράστια ζημιά στο φυσικό οικοσύστημα που τον ζει. Όλοι βέβαια μπορούν να την προξενήσουν αυτή τη ζημιά, αρκεί να κατέχουν το χαρτονόμισμα, αλλά ο αστός, ο έγκλειστος εντός του χρηματοοικονομικού συστήματος, ο αστός που έχει ως βιότοπο το χρηματοοικονομικό περιβάλλον κι όχι το φυσικό, κάνει χιλιάδες φορές περισσότερη ζημιά από κάθε άλλον διότι δεν την αποκαθιστά, δεν την αναπληρώνει ούτε στο ελάχιστο.

Τα παιδιά επίσης κατανόησαν ότι είναι η μέγιστη ύβρις και εξευτελισμός να σπαταλάει ένας άνθρωπος την μία και μοναδική του ζωή, ενοικιάζοντας τον εαυτό του, την ψυχή του, το κορμί του σε ένα ανήθικο σύστημα, το οποίο στο τέλος του μήνα θα του δώσει ως αντίτιμο ένα χαρτί αξίας 10 λεπτών του ευρώ, για να σπαταλήσει αυτός με τη σειρά του, μετά τον εαυτό του και τους φυσικούς πόρους που του αναλογούν δίχως να έχει σκεφτεί ούτε στιγμή πώς αυτοί παράγονται, υπάρχουν και βρίσκονται στην διάθεσή του όποτε τους χρειαστεί.

Ήταν πολύ εποικοδομητικές τελικά οι συναντήσεις αυτές με τα παιδιά. Κάποια από αυτά κατάλαβαν με την πρώτη ότι δεν υπάρχει μόνο αυτό το σύστημα, μέσα στο οποίο τα γέννησαν και τα μεγάλωσαν οι γονείς τους και η κοινωνία, ότι αυτό είναι απλά ένα υποσύνολο και ότι υπάρχει γύρω τους το υπερσύνολο, το φυσικό οικοσύστημα με την μία και μόνη αληθινή του οικονομία κι είναι τόσο δυναμικό και εμφανές που δεν μπορούν να μην το αντιληφθούν ακόμα και με τα μάτια σφραγισμένα και τις ψυχές αιχμάλωτες, όπως τα εκπαιδεύουν. Κατάλαβαν ότι όποιος δεν ζει εντός αυτού του ανήθικου και αδιέξοδου υποσυνόλου, δεν είναι απλώς κάποιος αντισυστημικός παράξενος ή εξωγήινος τύπος αλλά ένας άνθρωπος που ανήκει απλά στο άλλο σύστημα, το βασικό, το αυθύπαρκτο και το άπειρο. Κατάλαβαν ότι κάποιοι άνθρωποι αλλά και όλα τα υπόλοιπα πλάσματα αυτού του οικοσυστήματος ζουν και προτείνουν μιαν άλλη ζωή, η οποία είναι απολύτως εφικτή για τον καθένα, αρκεί να ανοίξει τους ορίζοντές του και να δει λίγο πιο έξω από τα σύρματα και τα τείχη εντός των οποίων μετοίκησε και διαβιεί ή γεννήθηκε και υπάρχει.

 

 

Be Sociable, Share!

7 thoughts on “Ξέρω τι να παίξω στα παιδιά …

  1. Πράγματι αυτή είναι η πραγματικότητα με τους εφήβους. Οι απορίες τους σηματοδοτούν από μόνες τους το τι έχει αλλάξει στην κοινωνία που ζούμε και τι είναι κατεστημένο σήμερα. Και αυτό το θερμόμετρο που συνιστούν οι έφηβοι είναι από τους βασικούς λόγους που αντέχουμε τις παράλογες συνθήκες δουλειάς μας οι καθηγητές που αγαπάμε ακόμη το σχολείο…

  2. Τα παιδιά σήμερα θεωρούν ως πραγματική επαναστατική πράξη το να παράγεις μόνος σου την τροφή σου και να είσαι ανεξάρτητος από τις πολυεθνικές και τα γρανάζια της κρατικής εξουσίας. Αναζητούν, λοιπόν, τρόπους και δρόμους για να ζήσουν με έναν διαφορετικό τρόπο ζωής από αυτόν που μέσα του γεννήθηκαν και μεγάλωσαν. Και ακούω ελπιδοφόρα νέα, για παράδειγμα, παρέες μεταξύ τους (μιλώ για φοιτητές) βρίσκουν εγκατελειμμένα χωριά και αποφασίζουν να οργανώσουν τη ζωή τους εκεί

  3. Αργαλαστή, 29 Απριλίου 2013
    Κύριε Μακριδάκη,

    Ο σωτηριολογικός χαρακτήρας του κειμένου σου είναι εκκωφαντικός… Και εφ’ όσον ως βάση εκκίνησης ‘χρησιμοποιεί’ «μαθητές σε κάποια σχολεία στην Αθήνα», δηλ. έφηβους σε περίκλειστο χώρο, τότε (πόσω μάλλον αν αληθεύουν οι ισχυρισμοί σου ότι «Τα παιδιά κατάλαβαν πολύ καλά» και «Τα παιδιά επίσης κατανόησαν») το κείμενό σου αποτελεί προσπάθεια επιβολής συγκεκριμένου τρόπου ζωής (του δικού σου!) και άσκησης ιδεολογικού διαποτισμού που θα ζήλευαν οι κάθε είδους προπαγανδιστές – από τους απλούς δικτατορίσκους της σειράς μέχρι τους επαγγελματίες των φασιστικών και ολοκληρωτικών καθεστώτων.
    Οι μαθητές (ως ευκόλως προσεγγίσιμοι), κ. Μακριδάκη, δεν αποτελούν ευκαιριακό στόχο προς διαμόρφωση χαρακτήρα και φρονήματος, προς κατήχηση, προσεταιρισμό και προπαγάνδα και δεν χρήζουν κανενός ηλίθιου και κομπογιαννίτικα οικονομολογούντος πατερναλισμού.
    Οι ανανήψαντες τηλεορασόπληκτοι και σουπερμαρκετόπληκτοι πέφτουν (δίκην νεοφώτιστων θρησκόληπτων) με τα μούτρα στους βόθρους της σωτηριολογίας, με την πανηγυρτζήδικη (τουλάχιστον) αυτοαναφορικότητα να στήνει τρελό χορό…

    Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

    Ευδαιμονοίης διηνεκώς
    Παπαϊωάννου Παναγιώτης

    • Βεβαίως,βεβαίως! Πώς τα λες,βρε μπαγασάκο, έτσι και ψαρώνουμε!
      Υπερασπίζεσαι τα αγνά μυαλουδάκια των παιδιών,ε? Αχ,αν υπήρχαν κι άλλοι σαν εσένα, ευδαιμονίως τελούντες εν βεβαιότητα!(έτσι για να ταιριάξω στο μεγαλείο του ύφους σου!) Τι ησυχία θα ‘χαμε στον κόσμο, χάριν “αντικειμενικότητας” σιωπηλοί κι άνευ γνώμης! Ωραία που θα βαδίζαμε,συγυρισμένοι! Ανεπηρέαστοι κατά τα λοιπά! Έχουμε σαν και του λόγου σου, χίλιους υπερασπιστές των “ευκαιριακών στόχων προς διαμόρφωση χαρακτήρα και φρονήματος” ,που δεν τους ενόχλησε άλλη “άσκηση ιδεολογικού διαποτισμού” των παιδιών στην καθημερινότητά τους, μόνο τρέμουν συγκεκριμένων πηγών την επιρροή!
      Μπακαλάκος πνεύματος και μέγας υποκριτής: σε πήρε ο πόνος για τα παιδιά..

  4. …και Ο ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΔΙΑΠΟΤΙΣΜΟΣ το βιολί τ’ (με συντροφιά τώρα τον εξελιγμένο μεσσιανισμό της πολιτικής ορθότητας του μη-αντικειμενικού και του μη-συγυρισμένου- Mina, με τ’ όνομα…)

    ΠΡΟΛΟΓΟΣ

    «Κάποιος δε μας ξέρει καλά·
    κάποιος μας φωνάζει με ξένο όνομα…»

    «Και τότε εμείς λεγόμαστε θηρία
    κι εσείς λεγόσαστε άνθρωποι καλοί! …»

    ΕΙΣΑΓΩΓΗ

    Γεια σ’, τι κάν’ς, Mina, καλά;
    Ιεγώ υγιαίνω – και με το συμπάθιο, δηλαδής (ε, τι να κάνουμι, αυτά έχ’ η ζωή) και το αυτό ’π’θυμάω και για τ’ εσένα.
    Τήρα ’δώ τώρα… Άμα είσι έτσ’ φταρωμέν’ και ζαλοταραμέν’ (όπως όταν έγραφες – π’ λέει κι ο λόγος- αυτά τα ζουρλά, ντε), καλύτερα να μη διαβά’εις παρακάτ’, γιατί θα πάθ’νε τα τζίφλια σ’. Άσε π’ μπουρεί να υποπτευτείς υπογείως (άκ’ ικεί ‘υπογείως’, πού το βρήκα, ο «μπαγασάκος»!) ότι τα ’χεις μπερδέψει ψίχα…

    ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ («Αχ, αυτά τα μωρά! Πόσα ξέρουν»)

    1. Ισύ, ψ’χή μ’, τα ξέρ’ς όλα! Τι για «βεβαιότητες» των αλλ’νών τζαμπ’νάς [καλά, ικείνου το «εν βεβαιότητα!(sic) » δε σου ’βγαλε του μάτ’; (μου ’θελες και θαυμαστικό – αστραπή να σε βάραε…)], τι για υπερασπιστές αραδιά’εις, τι για «άνευ γνώμης» εξεμείς. Αλλά, μωρ’ αρχόντ’σσα ισύ, βάλε μια σειρά…Δεν ξέρω για σένα, αλλά αυτά π’ γράφ’ς – π’ λέει κι ο λόγος- βαΐζ’νε απ’ όλες τ’ς μεριές… Εμ, κλουβάκια, κλουβάκια, εύκολο είναι να τα κουμαντάρ’ς;
    2. Και για να μη σε αδικώ, χρονιάρες μέρες, για κείνο το «Μπακαλάκος πνεύματος και μέγας υποκριτής» έχ’ς δίκιο… Και μπακαλάκος έκανα (καλύτερα να μη σ’ πω τι πούλαγα, εκτός από πνεύμα) και τον υποκριτή στις ερημιές των υπόγειων τσαϊριών ενεδύθην (καλύτερα να μη σ’ πω τι ρόλους υποδυόμουν…). Αλλά κι εδώ μ’σά πρά’ματα. Πώς και δεν διαλάλ’σες ανά τας οδούς και τας ρύμας πόλεων και χωρίων (πού το βρήκα πάλι, ο «μπαγασάκος»!) ότι είμαι όμορφος:
    «…κατώπτρισα τα κάλλη μου εις διαυγή πυθμένα.
    Δεν ήταν ωραιότερος ο Πάρις και ο Λίνος,
    εμπρός μου και ο Νάρκισσος ακόμα ας σιγήσει…»
    και ότι «Είμαι, περίπου, μεγαλοφυΐα δωματίου!» (Πώς τα λέω, ο μπαγασάκος!)
    Τώρα «ψάρωσες», δεν «ψάρωσες» να ’ούμ’;
    3. Ευτυχώς που εμφανίστηκες εσύ, Mina, και εισήλθα σε ένα ανώτερο επίπεδο αυτογνωσίας. Βρήκες κι εσύ έναν υψηλό σκοπό στην ζωή σου… Με τις υγείες σου…

    ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

    1. «…συγκεκριμένων πηγών την επιρροή!». Ευχαριστώ για την επιβεβαίωση.
    2. Κρίνεται ένα κείμενο του κ. Μακριδάκη, το οποίο εντάσσεται από την Mina στις «συγκεκριμένες πηγές».
    α) Αυτό σημαίνει «σιωπηλοί κι άνευ γνώμης!» (Α, ρε αθάνατε Τερτυλλιανέ- μέρες που ’ναι: «..et sepultus resurrexit, certum est, quia impossible» – είδις η μόρφωσ’ τι κάν’ η άτιμ’; Αποζουρλαίν’ μπιτ για μπιτ…)
    β) Ο ιδεολογικός διαποτισμός και η προπαγάνδα βαφτίζονται «γνώμη» (Α, ρε αθάνατε Όργουελ…)

    Σημείωση: Εντάξει, Mina, είσαι ‘σιωπηλή’ και «άνευ γνώμης», αλλά να το διατυμπανίζεις κιόλας!

    3. Γιατί λες εσύ, Mina, να αναφέρομαι σε μαθητές και όχι σε παιδιά, όπως (δίκην γκεμπελικής τακτικής) κάνεις εσύ; Πράγμα που αποτελεί ένα από τα στοιχεία που καθιστούν την φαντασίωσή σου περί «υπεράσπισης» επικίνδυνη (Α, ρε αθάνατε Φρόιντ).

    ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ

    1. «Η Γη δεν είναι επίπεδη».
    Άρα είμαι «υπερασπιστής» της Γης και όχι του γεγονότος αυτού καθαυτό ότι η Γη είναι σφαιροειδής.
    2. «Οι μαθητές (ως ευκόλως προσεγγίσιμοι), κ. Μακριδάκη, δεν αποτελούν ευκαιριακό στόχο προς διαμόρφωση χαρακτήρα και φρονήματος, προς κατήχηση, προσεταιρισμό και προπαγάνδα και δεν χρήζουν κανενός ηλίθιου και κομπογιαννίτικα οικονομολογούντος πατερναλισμού».
    Άρα «υπερασπίζομαι» «τα αγνά μυαλουδάκια των παιδιών (sic)» (α, ρε άτιμε Γκέμπελς) και όχι την αρχή (στα πλαίσια της κοινωνικής ηθικής) ότι οι μαθητές ευρίσκονται στο σχολείο για άλλον λόγο και όχι για να υφίστανται τον ιδεολογικό διαποτισμό, την κατήχηση και την προπαγάνδα των κάθε είδους σωτηριολόγων και των ματζουνοφόρων του μεσσιανισμού.

    ΕΠΙΛΟΓΟΣ

    1. Ασκήθηκε ιδεολογικός διαποτισμός κ.λπ. («Βεβαίως, βεβαίως»).
    2. «Οι μαθητές (ως ευκόλως προσεγγίσιμοι), κ. Μακριδάκη, δεν … οικονομολογούντος πατερναλισμού». («Βεβαίως, βεβαίως»).
    3. «Οι ανανήψαντες τηλεορασόπληκτοι … αυτοαναφορικότητα να στήνει τρελό χορό…» («Βεβαίως, βεβαίως»).

    ὅπερ ᾿έδει δεῖξαι

    ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

    Ο «μπακαλάκος» της γειτονιάς σου και ο «υποκριτής» της παραπέρα ρούγας.
    Μπάρμπα Πάνος, με τ’ όνομα.

  5. ΠΑΡΑΔΟΧΗ: Το “εν βεβαιότητα”, πράγματι, μου ‘βγαλε το μάτι, μετά το enter (που καταστρέφει υπολήψεις!). Πάτα γερά!
    Κατά τα λοιπά: και οι περίτεχνες πορδές βρωμάνε εξίσου! (Με θόλωσε το πνεύμα σου, οι γνώσεις σου, το.. έρμα σου!)
    Τα ‘βαλα, που λες, στα κλουβάκια τους και τα κουμαντάρω! Εσύ, απ’την άλλη, τα βγάζεις απ’τα κλουβάκια – τις αγνοείς τις χίλιες δυό επιρροές επί των “μαθητών” (είδες;-δε σου χαλώ χατίρι-για Γκέμπελς προπονούμαι σκληρά…), κάθε μέρα απο βιβλία, καθηγητές, προσκεκλημένους ομιλητές (μη μ’ ευχαριστήσεις πάλι), πατριωτικές παράτες, αξιώματα- επισήμως ή ανεπισήμως ενταγμένα στη διδακτέα ύλη-και κάνεις τη σουπίτσα σου, της “κοινωνικής ηθικής”, να τα ταίσεις τα παιδιά (τους μαθητές!-κάτσε μην κλάσει ο Φρόυντ,που’μαι και θηλυκιά!), που’ναι, τα έρ’μα, άβουλο ζυμάρι.
    Μα, έχεις δίκιο, εσύ δεν “υπερασπίζεσαι” τους μαθητές , ούτε τη Γη, αλλά το γεγονός “αυτό καθαυτό” ότι είναι σφαιρική!
    Σ’αδίκησα! Όχι μπακαλάκος! Εναέριος ακροβάτης στον υψηλό κόσμο των ιδεών, κούτσα-κούτσα με την πεντακάθαρη πνευματική σου πατερίτσα «καθαυτή»!
    Πάω, λοιπόν, εγώ, προς το παρόν, να συντροφέψω «τον εξελιγμένο μεσσιανισμό της πολιτικής ορθότητας του μη-αντικειμενικού»- αν και βρήκα νέο «υψηλό σκοπό στην ζωή μου»:του τρισμέγιστου πνεύματός σου τη θεραπεία (εσύ , πεφωτισμένε, δε θα παρανοήσεις..)
    Υ.Γ. Έχει Πανσέληνο απόψε και ψαρώνω..
    Υ.Γ.2 Μέγα τεκμήριο της ..μεγαλοφυούς μοναδικότητας πως τους παρεξηγούν, πως δεν τους ξέρουνε καλά! Και κούτσα-κούτσα με στίχους οδοιπορούν στο θρίαμβό τους μόνοι!
    Υ.Γ.3 Κόψε και κανα επιθετάκι, μην τ’ αραδιάζεις όλα στη σειρά, σα νεόπλουτη κυρά με τα χρυσαφικά της όλα κρεμασμένα-σε βεβαιώ,δε θα δείξεις λιγότερο βαθύνους!

  6. ΕΥΔΑΙΜΟΝΟΙΗΣ !

    Ο άρτι προαχθείς σε ‘εύοσμο’ (α, ρε αθάνατε Φρόιντ με τα «στάδιά» σου!) «μπακαλάκο» των ορέων (και ωραίων)
    και ομού και εν ταυτώ σε «υποκριτή» των αβυσσαλέων χαραδρών (εκεί να δουν «θεραπευτικές» οβίρες τα μάτια σου)

    και υποβιβασθείς
    σε shκέτο μπάρμπα- Πάνο ποιητή, ντενεκετζή της γειτονιάς σου…

    ΕΡΡΩΣΟ ΔΙΗΝΕΚΩΣ!

    Υ.Γ.
    1. …και Ο ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΔΙΑΠΟΤΙΣΜΟΣ το βιολί τ’ [με συντροφιά τώρα (εκτός από τον Γκέμπελς) τα κουκιά του Γιάννη και την ρούσα πρεσβυτέρα (την γνωστή παππαδιά), η οποία, έχοντας χάσει παντελώς τον βηματισμό της, πέφτει κουτρουβαλιάζοντας στα θολά νερά και τα κάνει μαύρα - θεοσκότεινα].
    2. Δεν έλαβες υπ’ όψιν σου την προειδοποίηση, με αποτέλεσμα να λουστείς πατόκορφα τις συνέπειες…
    3. Καλή είναι η μίμηση , αλλά εσύ την κατάντησες τραγωδία (όχι με την θεατρική έννοια).
    4. «Κόψε και κανα επιθετάκι»… Τι είναι τα «επιθετάκια», ύφασμα για ταγιέρ της κυρα-Κατίνας, της γεροντοκοριάζουσας, νεόπτωχης φιλολόγου οκταταξίου τινός Γυμνασίου;

    Σημείωση: Η καθυστέρηση σύνταξης και αποστολής του παρόντος ποιήματος οφείλεται στην συνηθισμένη περιπλάνηση στα γνωστά όρη και βάραθρα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>