Μνήμη κηπουρού, γενέθλια ποιητή

“Από το χώμα ερχόμαστε, στο χώμα καταλήγουμε. Στο μεταξύ διάστημα παριστάνουμε τους κηπουρούς.” Στίχοι του ποιητή Αργύρη Χιόνη, ο οποίος ζούσε στο Θροφαρί, ένα μικρό χωριό της ορεινής Κορινθίας “παριστάνοντας”, όντως τον κηπουρό στο μεταξύ ζωής και θανάτου του διάστημα.
Τον σκέφτηκα σήμερα αξημέρωτα τον Αργύρη. Από τη μια επειδή ξεκινά σε λίγο μια ακόμα μέρα μου κατά την οποίαν παριστάνω κι εγώ τον κηπουρό, από την άλλη διότι ακόμα και από κει που βρίσκεται συνεχίζει να με τιμά και να μου το δείχνει, όπως έκανε και κατά το διάστημα που ήταν εδώ, κοντά μας.
Τον γνώρισα προσωπικά ενάμιση χρόνο πριν φύγει. Είχαμε βρεθεί ταυτόχρονα στο Ηράκλειο της Κρήτης για παρουσιάσεις βιβλίων και πήγα στην εκδήλωσή του μιας και ήμουν ήδη συνδεμένος με το έργο του. Κι εξεπλάγην απίστευτα όταν συστηθήκαμε. Μεγάλη τιμή και χαρά ένιωσα σαν με αγκάλιασε και μου είπε πως έχει διαβάσει όλα μου τα βιβλία και πως είμαι ένας από αυτούς που αγαπάει, όπως ήταν κι εκείνος για μένα.
Δεν πρόλαβα να πάω στο χωριό του. Με προσκάλεσε, χειμώνα να ‘ρθεις, μου είπε, τα καλοκαίρια έχει οχιές και σκορπιούς. Μια απ’ τα ίδια και εδώ Αργύρη. Με τις όχεντρες ζούμε κάθε που θα ‘ρθουν οι ζέστες. Ένα χειμώνα ίσα ίσα έζησε μετά τη γνωριμιά μας. Στα πρόθυρα του δεύτερου έφυγε.
Και τώρα πάλι με τιμά από κει πάνω. Μου γράψανε γράμμα οι φίλοι του πως ξεκινάνε από φέτος να κάνουνε κάθε άνοιξη, τον μήνα Απρίλη που είχε γενέθλια ο Αργύρης, λογοτεχνική και όχι μόνο εκδήλωση εις μνήμην του, και πως την πρώτη αυτή χρονιά σκεφτήκανε να με καλέσουν, να κάνω την αρχή, αφού θα ήταν σύμφωνος κι ο Αργύρης γι’ αυτή την επιλογή τους.
Κι έτσι θ’ αφήσω την κηπουρική μου για λίγες μέρες, εκεί κατά τις 20 του Απρίλη, για να πάω να τιμήσω τη μνήμη του κηπουρού που έγινε πια ποιητής και με τιμά ακόμα. Διότι το “ποιητής” και το “συγγραφέας” είναι τίτλοι τιμής και τους αποκτάς, αν τους αξίζεις, αφού φέρεις εις πέρας αξιοπρεπώς τον βίο και την αποστολή σου “στο μεταξύ διάστημα”. Προσδοκώντας κι εγώ κάποια μέρα να ονομαστώ συγγραφέας, θα παραστώ, ως κηπουρός προς το παρόν, στα γενέθλιά σου αγαπημένε ποιητή.

Στην φωτό:
Δ. Περοδασκαλάκης, Γ. Μακριδάκης, Α. Χιόνης, Ζ. Κατσακός, στο Ηράκλειο Κρήτης

Φωτογραφία: "Από το χώμα ερχόμαστε, στο χώμα καταλήγουμε. Στο μεταξύ διάστημα παριστάνουμε τους κηπουρούς." Στίχοι του ποιητή Αργύρη Χιόνη, ο οποίος ζούσε στο Θροφαρί, ένα μικρό χωριό της ορεινής Κορινθίας "παριστάνοντας", όντως τον κηπουρό στο μεταξύ ζωής και θανάτου του διάστημα.<br />
Τον σκέφτηκα σήμερα αξημέρωτα τον Αργύρη. Από τη μια επειδή ξεκινά σε λίγο μια ακόμα μέρα μου κατά την οποίαν παριστάνω κι εγώ τον κηπουρό, από την άλλη διότι ακόμα και από κει που βρίσκεται συνεχίζει να με τιμά και να μου το δείχνει, όπως έκανε και κατά το διάστημα που ήταν εδώ, κοντά μας.<br />
Τον γνώρισα προσωπικά ενάμιση χρόνο πριν φύγει. Είχαμε βρεθεί ταυτόχρονα στο Ηράκλειο της Κρήτης για παρουσιάσεις βιβλίων και πήγα στην εκδήλωσή του μιας και ήμουν ήδη συνδεμένος με το έργο του. Κι εξεπλάγην απίστευτα όταν συστηθήκαμε. Μεγάλη τιμή και χαρά ένιωσα σαν με αγκάλιασε και μου είπε πως έχει διαβάσει όλα μου τα βιβλία και πως είμαι ένας από αυτούς που αγαπάει, όπως ήταν κι εκείνος για μένα.<br />
Δεν πρόλαβα να πάω στο χωριό του. Με προσκάλεσε, χειμώνα να 'ρθεις, μου είπε, τα καλοκαίρια έχει οχιές και σκορπιούς. Μια απ' τα ίδια και εδώ Αργύρη. Με τις όχεντρες ζούμε κάθε που θα 'ρθουν οι ζέστες. Ένα χειμώνα ίσα ίσα έζησε μετά τη γνωριμιά μας. Στα πρόθυρα του δεύτερου έφυγε.<br />
Και τώρα πάλι με τιμά από κει πάνω. Μου γράψανε γράμμα οι φίλοι του πως ξεκινάνε από φέτος να κάνουνε κάθε άνοιξη, τον μήνα Απρίλη που είχε γενέθλια ο Αργύρης, λογοτεχνική και όχι μόνο εκδήλωση εις μνήμην του, και πως την πρώτη αυτή χρονιά σκεφτήκανε να με καλέσουν, να κάνω την αρχή, αφού θα ήταν σύμφωνος κι ο Αργύρης γι' αυτή την επιλογή τους.<br />
Κι έτσι θ' αφήσω την κηπουρική μου για λίγες μέρες, εκεί κατά τις 20 του Απρίλη, για να πάω να τιμήσω τη μνήμη του κηπουρού που έγινε πια ποιητής και με τιμά ακόμα. Διότι το "ποιητής" και το "συγγραφέας" είναι τίτλοι τιμής και τους αποκτάς, αν τους αξίζεις, αφού φέρεις εις πέρας αξιοπρεπώς τον βίο και την αποστολή σου "στο μεταξύ διάστημα". Προσδοκώντας κι εγώ κάποια μέρα να ονομαστώ συγγραφέας, θα παραστώ, ως κηπουρός προς το παρόν, στα γενέθλιά σου αγαπημένε ποιητή.</p>
<p>Στην φωτό:<br />
Δ. Περοδασκαλάκης, Γ. Μακριδάκης, Α. Χιόνης, Ζ. Κατσακός, στο Ηράκλειο Κρήτης

Be Sociable, Share!

One thought on “Μνήμη κηπουρού, γενέθλια ποιητή

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>