Δύσκολα πράματα!

Σήμερα αγόρασα το πρώτο μου γατσάφ!

Είχα ακούσει τον μαστρο Σωτήρη μια μέρα του περασμένου καλοκαιριού να το ζητάει από τον μπακάλη του χωριού, το είχε γραμμένο σε χαρτί μάλιστα μαζί με όλα τα ψώνια που τον είχε στείλει να πάρει η γυναίκα του και το διάβασε στον Στεφανή, ένα γατσάφ των δέκα, του είπε κι έμεινα να κοιτάζω απορημένος δίπλα του. Δεν μπορούσα να διανοηθώ τι ήταν αυτό που παράγγελνε ο κυρ Σωτήρης, μάλλον λάθος θα κάνει σκέφτηκα, αλλά είδα τον Στεφανή να μην αναρωτιέται καθόλου, απεναντίας, να σπεύδει αμέσως να τον εξυπηρετήσει σαν να του είχε ζητήσει το πιο απλό πράγμα, μισό κιλό φέτα ας πούμε και μεγάλωσε η απορία μου αλλά και η επιθυμία να μάθω τι διάολο είναι αυτό το γατσάφ.

Ομολογώ ότι ικανοποιήθηκα πάρα πολύ γρήγορα διότι ο Στεφανής άνοιξε αμέσως το συρτάρι δίπλα του, έπιασε από μέσα ένα μάτσο κάρτες για τηλέφωνα, τις οποίες είχε όλες μαζί σφιχτοδεμένες με ένα λαστιχάκι, έψαξε για λίγο με τα δάχτυλα και βρήκε μια που έγραφε εμφανώς απάνω 10 ευρώ στις αποχρώσεις του πράσινου. Αμέσως λοιπόν πήγε ο νους μου ότι το γατσάφ του κυρ Σωτήρη σημαίνει εκείνο το what’s up που έχω ακούσει τόσες φορές από διάφορες μεριές αλλά που ποτέ δεν αγόρασα μιας που είχα πάντοτε τηλέφωνο με σύνδεση, και έριξα μια ματιά στο χαρτί του για να δω αν το γράφει έτσι όπως το λέει. Πράγματι, με μολύβι και με γράμματα καλλιτεχνικά, μεγάλα και πλαγιαστά, ανθρώπου αγράμματου αλλά νοικοκύρη και δουλεμένου στη ζωή, είδα το γατσάφ και το φχαριστήθηκε το μάτι μου. Πήρε ο κυρ Σωτήρης την κάρτα του μαζί με τα υπόλοιπα ψώνια κι έφυγε, έμεινα εγώ με το χαμόγελο στο στόμα.

Σήμερα λοιπόν ήρθε και μένα η ώρα μου. Μιας και είπα να απαλλαχτώ από τους λογαριασμούς της κινητής τηλεφωνίας, έκανα στροφή και το γύρισα σε καρτοτηλέφωνο. Τα καρτοτηλέφωνα όμως χρειάζονται και κάρτα. κι εγώ δεν έχω ξανακάνει ποτέ αυτή τη διαδικασία. Πήγα λοιπόν στον Στεφανή και ζήτησα το πρώτο μου γατσάφ! Κι εκείνος μου έδωσε αμέσως μια κάρτα. Την κοίταξα κι από τις δυο μεριές και τον ρώτησα τι πρέπει να κάνω τώρα για να βάλω τις μονάδες μέσα στο τηλέφωνο. Όχου, μου λέει, αυτό είναι δύσκολο, δυο φορές το προσπάθησα στη ζωή μου αλλά δεν τα κατάφερα και το παράτησα. Τι λες ρε Στεφανή; Και τι θα κάνω τώρα; Διάβασε τις οδηγίες, μου λέει, πρέπει να πάρεις κάπου τηλέφωνο και κάτι σου λέει από μέσα αλλά εγώ δεν ακούω κιόλας, σούφρωσε τα χείλια του σαν να ζορίστηκε πολύ, κούνησε και το χέρι του σαν να μου έλεγε έμπλεξες φίλε μου, δύσκολα πράγματα πας να κάνεις και αφοσιώθηκε ξανά στην τηλεόραση που είχε απέναντι κι έδειχνε μπάλα.

Τέλος πάντων το πήρα το γατσάφ μου κι έφυγα. Μα ακόμα δεν έχω επιχειρήσει να το βγάλω από την ζελατίνα. Μάλλον το χω πάρει από φόβο!

Be Sociable, Share!

10 thoughts on “Δύσκολα πράματα!

  1. καλημέρα Γιάννη ήρωα! αν πράγματι δυσκολεύεσαι, αντί να ψάχνεις πληροφορίες στο διαδίκτυο και να παίρνεις τηλεφωνήματα -χωρίς χρέωση- στην εταιρεία, πετάξου μέχρι το γυμνάσιο Βολισσού. άνετα κάποιο από τα παιδιά θα σε βοηθήσει!

  2. Καρτοκινητό με κλειστά μάτια, πληρώνεις πολύ λιγότερα, μιλάς περισσότερο, δεν υπάρχουν δεσμεύσεις και το κυριότερο το χρησιμοποιείς πλέον μόνο όταν πραγματικά χρειάζεται! Χαιρετισμούς από την βροχερή Καβάλα

  3. Εχεις και κινητό Κε Μακρυδάκη;; Στην προκαπιταλιστική – ανταλλακτική και πλήρως εσωστρεφή κοινωνία και οικονομία που απαγγέλεσαι, τα κινητά δεν χρειάζονται. Αλλως τε, δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι κατασκευάζονται σε “μικρές οικογενειακές μονάδες που σέβονται το περιβάλλον και δημιουργούν ανθρώπινες σχεσεις μακρυά από την καπιταλιστική εκμετάλλευση του προλεταριάτου”. Πως λοιπόν ενισχύεις την καπιταλιστική – μονοπωλιακή αγορά των κινητών και των δικτύων;; Επιπλέον, αν θυμάμαι καλά, “τα πάντα τα βρίσκει κανείς στην μάνα γή. Τίποτα άλλο δεν χρειάζεται” . Και δεν έχω δει να φυτρώνουν πουθενά στο μουρκι, κινητά. Αλλως τε, ουτε καν, αν αρρωστήσεις, χρειάζεται να τηλεφωνήσεις στον γιατρό. Θα φτιάξεις ένα “ζουμί πετεινού” που όλα τα γιατρεύει, όπως “λένε οι παλιοί” τους οποίους επικαλείσαι τουλάχιστον 10 φορές στην τελευταία σου νουβέλα, με ενδελεχή αναζήτηση της νεωτερικότητας, της καινοτομίας και της προόδου.

    • Εχω αγαπητέ Χρήστο
      Κατάλοιπο της παλιάς αστικής ζωής μου, που τώρα πλέον δεν χρειάζομαι σχεδόν καθόλου. Το διατηρώ όμως ως φετίχ αστισμού.
      Αν σε έχουν πειράξει τόσο πολύ αυτά που γράφω, κόψε το διάβασμα. Εκτός αν είσαι από αυτούς που αυτοαποκαλούνται συγγραφείς, οπότε πηγάζουν από άλλα συναισθήματα οι ειρωνείες.

      • Αγαπητέ Γιάννη. Το διάβασμα δεν μπορώ να το κόψω. Ανεξαρτήτως αν διαφωνώ με τον συγγραφέα. Αλλως τε 1) αν δεν διαβάσεις κάτι, δεν ξέρεις αν συμφωνείς ή οχι. 2) Είναι ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ του συνειδητού αναγνώστη, η ΚΡΙΤΙΚΗ ανάγνωση. Ελπίζω ΕΣΕΝΑ να μήν πειράζει η έκφραση διαφωνιών. Επί πλέον συγγραφέας δεν είμαι. Αλλοι αυτοπροσδιορίζονται “επίμονοι συγγραφείς & φανατικοί (;;) αγρότες” (βλ. άρθρο σε κυριακάτικη εφημερίδα) (φανατικός αγρότης;; όπως λέμε φανατικός ράφτης, φανατικός χασάπης;;) Και την ειρωνία στον προφορικό μου λόγο δεν την χρησιμοποιώ. Είναι εκτός αισθητικής μου και δείχνει έλλειψη επιχειρημάτων. Την επιτρέπω όμως στον γραπτό μου λόγο, ως μιά “σωκρατική” μέθοδο, υπόδειξης των αντιφάσεων μεταξύ ζωής και ιδεολογίας. Το “άλλα θέλω & άλλα κάνω” του Μάλαμα θα αφορούσε μόνο εσένα (το πολύ πολύ και τον ψυχαναλυτή σου), αν δεν επεδίωκες να γίνεις “απόστολος των εθνών” διακηρύσσοντας την ιδεολογία σου ανά την Ελλάδα (με τις διαλέξεις σου, τα συγγράματά σου, το ιστολόγιό σου ή τις “ακτιβιστικές” σου δράσεις), και θέτοντας την ιδιωτική σου καθημερινότητα σε δημόσια θέα. Πρόθυμος για περαιτέρω διάλογο. Υ.Γ. Φέτος αισιοδοξώ να έχω αυτάρκεια σε πολλά αγροτικά προϊόντα – κρεμμυδια σκόρδα πατάτες όσπρια. Χωρίς να δηλώνω “φανατικός” αγρότης. Ούτε καν αγρότης.

        • καποιο κόμπλεξ διακρίνω
          Τους τίτλους των εφημεριδων κλπ δεν τους βαζω εγω
          οπότε δεν αυτοπροσδιορίζομαι

  4. Αντιλαμβάνεσαι τα ερεθίσματα κατα το μέσα σου ΚεΧρήστο. Αυτό το βρίσκω λογικό. Όμως το να μην τον γουστάρεις και να τον διαβάζεις διακαώς τον Μακριδάκη, μάλλον πρέπει να το ψάξεις..

  5. Σεις, δηλαδή Κε Χρήστο, αν καταλαβαίνω σωστά, μέσω της σωκρατικής σας μεθόδου, διαπιστώσατε αντίφαση λόγων και έργων στη ζωή του κ. Μακριδάκη, επειδή χρησιμοποιεί κινητό;! Μήπως πρέπει να αναθεωρήσετε τη μέθοδό σας;

  6. Ώχου μωρε! Γιατί έχει ο Μακριδάκης κινητό!……. Υστερίες.

    Αντε Καλά Χριστουγεννά και καλή αναγέννηση σε όλες και όλους.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>