ΕΚΕΒΙ συνέχεια

Επανέρχομαι στο ζήτημα του ΕΚΕΒΙ, αποτελεί άλλωστε κομμάτι του προσωπικού μου ενδιαφέροντος, έστω και σε δεύτερη μοίρα το θέμα βιβλίο.

Το ελληνικό κράτος έχει Υπουργείο Πολιτισμού και το Υπουργείο Πολιτισμού έχει Τομέα Γραμμάτων. Για πολύ συγκεκριμένους λόγους ο Τομέας Γραμμάτων δεν εργάστηκε ποτέ δημιουργώντας εθνική πολιτική για τα “Γράμματα”. Για επίσης πολύ συγκεκριμένους λόγους, που καμία σχέση δεν είχαν με το αντικείμενο “Γράμματα”, δημιουργήθηκε το ΕΚΕΒΙ έτσι ώστε να φύγει το βάρος της χάραξης πολιτικής από το Υπουργείο και τους μόνιμους κομματικούς κατά βάσιν υπαλλήλους του, και να πέσει σε ένα Κέντρο με συμβασιούχους υπαλλήλους στην πλειονότητά τους, πληρωμένους από ευρωπαϊκά προγράμματα.

Το ίδιο έγινε και σε άλλες περιπτώσεις όπως πχ με το Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού, το οποίο καταργήθηκε προ πολλού.

Δεν έχω καμία ελπίδα ότι η σημερινή κυβέρνηση που διορίζει πολιτικούς προϊσταμένους σε οργανισμούς τους αποτυχημένους πολιτευτές της αλλά και που διόρισε τον Αιμίλιο Λιάτσο Πρόεδρο της ΕΡΤ, θα αντικαταστήσει τους απερχόμενους του ΕΚΕΒΙ με ανώτερης ποιότητας στελέχη. Απεναντίας, είμαι βέβαιος ότι η κατρακύλα θα συνεχιστεί και θα είναι μεγαλειώδης.

Η Ελλάδα δεν έχει καμία ανάγκη από Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Έχει ανάγκη από Εθνικό Κέντρο Λογοτεχνίας, Εθνικό Κέντρο Έρευνας, Εθνικό Κέντρο Προφορικής Μαρτυρίας, Εθνικό Κέντρο Παιδικής Λογοτεχνίας, Εθνικό Κέντρο Ιστορίας και Τεκμηρίωσης, ακόμα και Εθνικό Κέντρο Παραλογοτεχνίας και Ροζ Λογοτεχνίας αλλά και Εθνικό Κέντρο Φλυαρίας και Αυτοπροβολής Συγγραφέων, αν νομίζουμε ότι αυτά μάς είναι απαραίτητα για την πολυπόθητη ανάπτυξή μας.

Το να τσουβαλιάζονται όμως όλα αυτά σε ένα λεγόμενο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, όπου ως Βιβλίο ορίζεται κάθε αντικείμενο σε σχήμα και με τα χαρακτηριστικά βιβλίου, ό,τι κι αν γράφει μέσα, αυτό αποτελεί το πρώτο και βασικό πρόβλημα και αίτιο της κρίσης πολιτισμού και αξιών.

Θα μου πείτε ποιος σε αυτή τη χώρα θα ορίσει τι είναι πχ Λογοτεχνία και τι Παραλογοτεχνία ή Ροζ Λογοτεχνία; Εδώ είναι το πρόβλημα. Το ότι δεν έχουμε ακόμη καταφέρει να διαχωρίσουμε τα βασικά. Γι αυτό και η απαξίωση όλων, γι αυτό και η ισοπέδωση.

Ας βρούμε λοιπόν πρώτα τους ανθρώπους που είναι ικανοί, που έχουν το κύρος, τις γνώσεις, την κοινωνική απήχηση και που απολαμβάνουν τον σεβασμό των υπολοίπων μας, για να κάνουν το ξεσκαρτάρισμα και ύστερα θα χαράξουμε και πολιτικές, θα φτιάξουμε και Εθνικά Κέντρα για όλα, αν μας χρειάζονται.

Μέχρι τότε καλό είναι να σιωπούμε.

Be Sociable, Share!

11 thoughts on “ΕΚΕΒΙ συνέχεια

  1. Καλα, μην τα ισοπεδωνουμε ολα! Συγκρινεις το Εθνικό Κέντρο Έρευνας με το Εθνικό Κέντρο Προφορικής Μαρτυρίας, Ιστορίας και Τεκμηρίωσης! Οτι να ‘ναι..

      • το καταλαβα το κειμενο ομως θεωρω λαθεμενη τη σκεψη του να αναφερεις το Εθνικό Κέντρο Έρευνας μεσα στο κειμενο σου. Δεν εχει καμια συγγενεια με ολα τα αλλα κεντρα που αναφερεις, αποτελει απο μονο του μια κατηγορια και πιστευω πως γνωριζεις τη σημασια υπαρξης τετοιων κεντρων στη χωρα μας. Και οταν μαλιστα το τοποθετεις στην ιδια προταση με τα ροζ λογοτεχνειας , παραφιλολογιας , τι να πω.. Καταλαβαινω τη σκεψη σου απολυτα ομως θεωρω ατυχη την εν λογω αναφορα σου

        • ok να αποσαφηνίσω λοιπόν ότι εννοώ λογοτεχνικής, ιστορικής, λαογραφικής κλπ έρευνας και όχι τις έρευνες που κάνουν οι επιστήμονες πάσης φύσεως. Νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι απολύτως κατανοητό αυτό μιας και ασχολούμαστε με το ΕΚΕΒΙ και όχι πχ με τον Δημόκριτο. Απλά, έχουμε συνηθίσει εδώ και χρόνια σε λογοτεχνία που γράφεται δίχως καμία έρευνα και δεν έχουμε πια την αίσθηση ότι για να γράψεις ίσως χρειάζεται και να ερευνήσεις, δηλαδή ότι η έρευνα είναι βασική προϋπόθεση της Τέχνης.

          • παρολα αυτα συμφωνω μαζι σου οσον αφορα την ουσια αυτου του κειμενου. Καλη συνεχεια!

          • παρολα αυτά άφησες την ουσία για να σχολιάσεις μια λεπτομέρεια!

  2. Καλή σου μέρα, Γιάννη. Η έρευνα που αναφέρεις προϋποθέτει απερίσπαστη δουλειά και σοβαρότητα. Και όταν λέω “έρευνα” ενδέχεται αυτή να ασχολείται και με ιστορίες και στοιχεία που δεν υπάρχουν καν γραμμένα, ή σωσμένα. (δεν είναι όλη η γραμματεία εστιασμένη στην Ιστορία κλπ). Όπως και νάχει, ούτε χώρο ούτε άνεση μπορεί να βρει κανείς στο τσίρκο -όπου ο εκάστοτε ακροβατών εν μέσω των θηρίων ανεβαίνει και ψηλότερα-.
    Αλλά πιστεύω και φοβάμαι ότι σαφέστερη εικόνα έχουμε οι σιωπώντες, οι απόμακροι, οι άγνωστοι αναγνώστες που δεν συμμετέχουμε στα bras de fer. Νοσταλγώ εικόνες από πολιτισμένες χώρες -καπιταλιστικές όμως, εδώ θα διαφωνίσω σφοδρά μαζί σου- όπου απερίσπαστοι επιστήμονες και λογοτέχνες σκύβουν πάνω στην έρευνα (ακόμα και εαυτού), απερίσπαστοι, νηφάλιοι και μεθυσμένοι απ΄ τη χαρά της ανακάλυψης μίας μονάχα αλήθειας.
    Οι αλλάγες όμως είναι ευπρόσδεκτες πάντα, και η λογοτεχνία (και όλα τα άλλα) αν δεν είναι πρώτη προτεραιότητα -βλέπε “υπαρκτό σοσιαλισμό”- πάλι τα ίδια θα δούμε. Μόνο που το τσίρκο θα είναι κάτι σαν τα Κινέζικα, πειθαρχημενο και με κάποια επωνυμία με τη λέξη “λαϊκό” στον τίτλο.

  3. Ἐμένα, πάλι, μοῦ φαίνονται πολιτισμένοι οι τόποι ποὺ,
    εἴτε διαθέτουν εἴτε δὲν διαθέτουν ΕΚΕΒΙ τῆς προκοπῆς,
    μποροῦν νὰ βγάζουν τραγούδια σὰν κι αὐτὸ:
    http://www.youtube.com/watch?v=ToZf8hWn8GE
    Νὰ εἴμαστε μιὰ χώρα ἀληθινὴ,
    ὄχι ψεύτικη = γερμανικὴ (= ὑποκριτικὴ τοῦ κερατά),
    νὰ εἴμαστε μιὰ χώρα ἀληθινἠ
    ἰκανὴ νὰ τραγουδάει τὴ ζωἠ, τὸν πόνο καὶ τὸν ἔρωτα
    χωρὶς νὰ καταφεύγει σὲ ξένα νομίσματα
    γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν παρουσία της στὸν κόσμο.

  4. Μου αρέσουν πολύ τα βιβλία του Γιάννη Μακριδάκη,ευχαριστώ που είπε αυτά που ήθελα να πω,είτε μέσω των βιβλίων του ,είτε μέσω των άρθρων του.
    Αλλά μία ερώτηση προς άλλους όχι τον ΓΜ:εμείς που ζούμε εκτός Αθήνας ,εκτός ομάδων και δεν έχουμε πρόσβαση στην “άλλη “πληροφόρηση,μήπως δικαιούμεθα ανοιχτές διαδικασίες συμμετοχής ,ενημέρωσης ; Δεν θα πω διαφάνειας γιατί η λέξη έχει ήδη δεινοπαθήσει.
    Κουραστήκαμε από σοφούς διανοούμενους και απο πριν κατέχοντες την πληροφορία να την παρέχουν με το αζημείωτο.
    Κουρασθήκαμε από δήθεν καθαρά βραβεία ,απο ¨καθαρούς ¨διαγωνισμούς¨
    Κουρασθήκαμε να ακολουθούν καταγγελίες και ο καταγγέλων κάτι ήξερε που εμείς αγνοούσαμε .Οι παρατηρήσεις δεν αφορούν απαραίτητα στο ΕΚΕΒΙ.
    Όμως,μήνες έχω που έστειλα μήνυμα στο ΕΚΕΒΙ για να ενημερωθώ για τα βραβεία και την ημερομηνία αίτησης συμμετοχής σε αυτά .Εννοείται ότι απάντηση δεν πήρα.Θα μου πείτε όφειλα να ξέρω.
    Άλλη ερώτηση: γιατί πρέπει να διατηρώ μία πληροφορία που ίσως μου είναι άχρηστη,όταν αυτή στο σωστό χρόνο θα έπρεπε να φθάνει στο τελευταίο χωριουδάκι με τον πιο ξεκάθαρο κι απλό τρόπο;
    Υπάρχει βασική έλλειψη πρόσβασης στην πληροφορία κυρίως σε αυτό που χαρακτηρίζεται “γράμματα και τέχνες¨όχι γιατί λείπουν τα μέσα αλλά γιατί η πληροφορία ανοίγει,κλείνει,μικραίνει,πολλαπλασιάζεται,βιάζεται ,διανθίζεται,διαχέεται,κρύβεται ,εκδημοκρατίζεται ,υπηρετεί και υπηρετείται επιλεκτικά.
    Ας μου συγχωρεθεί το ενοχλητικό ύφος αλλά όπως γνωρίζετε υπάρχουν πολλές πραγματικότητες κι ο καθένας καταθέτει την δική του

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>