Από το μπλογκ της Λέσχης Ανάγνωσης Degas για την εκδήλωση της Μεσοποταμίας

Αγαπητοί φίλοι βρίσκομαι ακόμα σε περιοδεία εκδηλώσεων. Θα απαντήσω στα μέηλ σας εντός της ερχόμενης εβδομάδας οπότε θα επιστρέψω στη βάση μου. Προς το παρόν, μιας και βρήκα λίγη ώρα στο διαδίκτυο, ανεβάζω όσα έγραψαν στο ιστολόγιό τους η Βιβή Γ. και οι αναγνώστες της για την εκδήλωση που κάναμε στην Μεσοποταμία

Της Μεσοποταμίας και του Μακριδάκη τα Χαϊνια…β΄μέρος

Τι καταπληκτική Κυριακή ήταν αυτή χτες ,Χριστέ μου,150 και παραπάνω άνθρωποι, δημιούργησαν για ένα ολόκληρο τετράωρο ένα πρωτοφανές αδιαχώρητο στην αυλή της Μεσοποταμίας,άλλοι όρθιοι,άλλοι καθισμένοι οκλαδόν στο χωματάκι,άλλοι στην μπροστινή αυλή που δεν έβλεπαν μεν αλλά άκουγαν -ευτυχώς προνοήσαμε και είχαμε ένα μικρόφωνο-άλλοι πίσω από τα παραθύρια,άλλοι μέσα στους χώρους του παλιού σπιτιού,στο οποίο στεγάζεται η Κίνηση,όλοι αυτοί ένα ανθρωπολεφούσι ειρηνικό που στις φωτογραφίες δυστυχώς δεν το βλέπετε στο φουλ του,επειδή τραβήχτηκαν τις στιγμές που μπορούσε (!)να χωθεί ανάμεσα στους παρευρισκόμενους  ο φίλος που του είχαμε αναθέσει την φωτογράφιση, ανθρωπολεφούσι πολύχρωμο, διψασμένο να ακούσει αλήθειες,να μιλήσει,αποφασισμένο να βγει από το σαλόνι και την μίζερη ραχάτη του αλλά  να μην πάει για άκυρα ούζα κυριακάτικα-μια χαρά είναι τα ούζα μα να μην το ρίξουμε και σε αλκοολική κλάψα της κρίσης- και που διάλεξε συνειδητότατα να έρθει σε έναν κινηματικό χώρο να συναντήσει έναν χαρισματικό
ά ν θ ρ ω π ο, πολύ ευγενικό, αντισυμβατικό,αυθόρμητο, με λόγο μεστό και φιλοσοφημένο ,που,ναι, είναι και χαρισματικός συγγραφέας, από αυτούς που ανήκουν σε όλον τον κόσμο.
Άλλα σκεφτόμουν να σας γράψω,κάτι αρλούμπες δηλαδή,άλλα βγήκαν από όλο αυτό χτες, δεν μπορώ να το συμμαζέψω στο μυαλό μου το χτεσινό ,έχω μείνει στην ατμόσφαιρα της  γιορτής,ναι,μια γιορτή ήταν,χωρίς τυπικούρες,χωρίς δημοσιοσχετίστικες χαιρετούρες,χωρίς παραγοντοπαρελάσεις και χωρίς ,πολλούς τουλάχιστον μαϊντανούς,δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω,ήταν κι ο Χαϊνης μαζί με τον Γιάννη ,αυτός ο απίστευτος Δημήτρης Αποστολάκης,τι ποταμός είναι και αυτός ρε παιδί μου,μια εκδήλωση μόνος του,πληθωρικός, ευρυμαθής,  αυθεντικός ,να μιλάει,να τσαντίζεται, να γελάει και μαζί με τον Μακριδάκη-ένα εκρηκτικό δίδυμο- να γίνονται ένα με τον κόσμο!
Τον κόσμο,εμάς, που καταλαβαίνουμε ποιοί και γιατί είναι στο πλευρό μας και μας νοιάζονται επειδή και οι ίδιοι είναι κομμάτι μας ,τον κόσμο,εμάς, που ολοένα επουλώνουμε  τις πληγές μας από τα ύπουλα χτυπήματα που δεχόμαστε από τους αλήτες που μας  κατεβάζουν στην Κόλαση αλλά που δεν  χάνουμε το ηθικό μας και μαζί με τους πιο καλούς και ανιδιοτελείς εκφραστές μας σαν τον Γιάννη  και τον Δημήτρη, παλεύουμε με αλληλεγγύη και αξιοπρέπεια για την επιβίωσή μας, που δεν είναι μόνο οικονομική…
Περιττό να σας πω τι άλλο βλέπετε στις φωτογραφίες,είπαμε γιορτή ήταν,κάναμε και τα γενέθλια της Ρόζας,μας έπαιξε κι ένα θεατρικό σκετσάκι η Αμαλία και φάγαμε και ήπιαμε,όλοι μαζί από αυτά που φέραμε ρεφενέ κι αυτό θα κάνουμε μέχρι τελικής νίκης,όσο έχουμε έτσι  θα μοιραζόμαστε και την Κυριακή και την  ρακή και την λογοτεχνία!
Και τη μουσική,και τη μουσική, Παναγίτσα μου, μην με περιλάβει ο Χαϊνης….

Τ

20 σχόλια:

  1. Θάνος1/10/12 20:42

    Ρε θεομπαίχτες ,αυτό το πήλινο μόνοι σας το φάγατε;Τι έχει μέσα;Α,να χαθείτε!

    Απάντηση

  2. από την ΑΣΚΤ1/10/12 20:53

    Πολύ σημαντική εκδήλωση.Δίκαια την αποκαλείς γιορτή.Οι φωτογραφίες δεν δείχνουν τον κόσμο που είχε έρθει από την γειτονιά και από πολύ μακριά ακόμα,από Χολαργό.Εγώ ρε παιδιά καθόμουν κάτω, σε κάτι σκαλιά στριμωγμένος με δεν ξέρω πόσους άλλους.
    Φοβερή η επικοινωνία του Μακριδάκη με τον κόσμο,Δεν μου έχει ξανατύχει τόσο ανοιχτή εμπειρία που να είναι θεωρητικά παρουσίαση βιβλίου.Όσο για τον Χαϊνη,άπαιχτος.

    Απάντηση

  3. Ανώνυμος1/10/12 20:55

    Εντάξει,είχε και τους συνήθεις αριστερόβλακες αλλά γενικά άξιζε.Να ξαναφέρει η Μεσοποταμία τόσο ωραίους
    ανθρώπους,πολύ ζεστοί,πολύ αληθινοί.

    Απάντηση

  4. Νίκος1/10/12 20:57

    Δεν μπορέσαμε να έρθουμε,κρίμα,αν ήξερα ότι μείνατε μέχρι τόσο αργά θα ερχόμασταν κατευθείαν από Πάτρα κι ας είμασταν κομμάτια.

    Απάντηση

  5. Ανώνυμος1/10/12 20:58

    ΠΟλύ καλή εκδήλωση,πολιτική και λογοτεχνική.ΑΡΗΣ

    Απάντηση

  6. Μαρία1/10/12 21:08

    Όντως.Γιορτή.Να τον ξανακαλέσετε,δεν τον χορτάσαμε.Δεν ήταν πολιτικάντικος αλλά πολιτικός ο λόγος και των δύο.Όταν αναλογίζομαι στην βουλή φασίστες και αγράμματους να μας απειλούν τα καθίκια νομότυπα με πιάνει τρέλα

    Απάντηση

  7. Σταύρος1/10/12 21:09

    Με προβλημάτισε που αναφέρθηκε σε κάτι που δεν το ήξερα,ότι το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού έχουμε γίνει αστοί,παρατήσαμε τη φύση για να γίνουμε υπάλληλοι σε κρίση στο έλεος του καπιταλισμού.Αν δεν αντιδράσει μαζικά ο κόσμος μαζικά θα ψοφήσει.Εφιαλτικό.

    Απάντηση

  8. Ανώνυμος1/10/12 21:12

    Είπε πολλά και σοβαρότατα πράγματα.Και ο Αποστολάκης έβαλε ζητήματα.Πιστεύω γι αυτό δεν πολυμιλήσαμε,τι άλλο να πούμε,να δράσουμε πρέπει,κάτι έλεγε γι δίκτυο,δεν κατάλαβα.Σπύρος

  9. Στέλιος Φαζάκης1/10/12 21:40

    Σας ευχαριστούμε για την εκδήλωση που μας ανοίγει τους ορίζοντες σε τόσο δύσκολες συνθήκες επιβίωσης!
    Αλλά όπως λέει και σε ένα του τραγούδι ο Αποστολάκης, ” με τον καιρό να ‘ναι κόντρα έχει τιμή να πετάς”…
    Καλά κουράγια στα δύσκολα που έρχονται!!!

    Απάντηση

  10. Ελένη2/10/12 11:30

    Καλημέρα,δίκιο έχει ο Στέλιος ,σε παρακαλώ βάλε το τραγούδι αυτό!Δεν χρειάζονται άλλα λόγια,ήταν καταπληκτική εμπειρία.Ελένη

  11. Σοφία Τούντα2/10/12 15:15

    Καταπληκτικός άνθρωπος ο Γιάννης Μακριδάκης.Με συγκίνησε βαθύτατα.Εύχομαι να παραμείνει ο αγνός και οραματιστής άνθρωπος που γνώρισα την τελευταία Κυριακή του Σεπτέμβρη του θλιβερού 2012.Συγχαρητήρια στο Degas και στη Μεσοποταμία.
    Βιβή ψηλά το κεφάλι,δεν θα χαθείς ό,τι και αν γίνει με το μαγαζί σου.

    Απάντηση

  12. Καλησπέρα και από μένα.Σας διαβεβαιώνω ότι δεν υπήρξε άνθρωπος από όλους αυτούς που είχε έρθει που να μην έφυγε στο τέλος χορτασμένος από συντροφικότητα και πολιτισμό.
    Μπράβο σε όλους.Η ευγένεια του Μακριδάκη και η πληθωρική προσωπικότητα του Χαΐνη θα μείνουν στην καρδιά όλων μας.

    Απάντηση

  13. ανδρ.2/10/12 15:32

    Σπουδαία εκδήλωση και απελευθερωμένη από στησίματα γι αυτό πέρασε αμέσως σε μεγάλο φάσμα διαφορετικού κόσμου.Για μένα χαρισματικοί άνθρωποι όπως ο Μακριδάκης είναι η επιβεβαίωση της αμεσότητας και της δύναμης της Τέχνης όταν η Τέχνη είναι τρόπος ζωής και όχι βιοπορισμός.

    Απάντηση

  14. Στέφανος2/10/12 18:27

    Ποιός έφαγε τους χοχλιούς τελικά;Ο φοβερός και τρομερός Χαΐνης;
    Λοιπόν σοβαρά τώρα,έχουμε μείνει νοερά στην αυλή σας ακόμα. Λατρέψαμε τον Μακριδάκη και απαιτούμε να ξανάρθει να τον γνωρίσουμε καλύτερα,είναι μπροστάρης και τον χρειάζεται ο κόσμος.Ωραίες και οι νουβέλες του.Όλες.Δεν τις υποτιμώ ως εργαλείο αφυπνισμού.

    Απάντηση

  15. Δήμος Αγαπίου3/10/12 13:01

    Ο Γιάννης Μακριδάκης γράφει με συγκεκριμένο τρόπο τον οποίο δεν θεωρώ εντάξιμο σε καμία επιμέρους λογοτεχνική σχολή από αυτές που μας μαθαίνουν στα σχολεία και στις σχολές οι φιλόλογοι.
    Ο ίδιος μας είπε ότι κάνει πολιτική λογοτεχνία.Δεκτό,σωστό και θα συμπλήρωνα:ακτιβιστική και οικολογική πολιτική λογοτεχνία υψηλού λογοτεχνικού επιπέδου.
    Αφότου τον άκουσα στην εκδήλωση να μιλάει για το πώς αποφάσισε να γυρίσει σελίδα στη ζωή του σιγουρεύτηκα ότι το ιδιαίτερο γράψιμο που τον χαρακτηρίζει ως προς τη θεματολογία αλλά και τη φόρμα, είναι απόρροια της καλωσύνης του χαρακτήρα του, τα καλά στοιχεία του οποίου προφανώς ήδη υπήρχαν και τα οποία βγήκαν στην επιφάνεια και απογειώθηκαν με την επιστροφή του στη Φύση.
    Ο κάθε άνθρωπος που ζει στη Φύση και τρέφεται από αυτήν χωρίς να την εκμεταλλεύεται βάναυσα και φυτεύει,σπέρνει,έχει ζώα και τα λοιπά με μεθόδους ήπιες και παλαιικές,τότε τη σέβεται και τη πονάει και αντιλαμβάνεται αλλιώς ολόκληρη τη ζωή.
    Γίνεται συμπαντικός.Υπάρχουν πάμπολλες εξαιρέσεις λόγω της αλλοτρίωσης που έχει επιφέρει ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός που κυριάρχησε απροσχημάτιστα ως σύστημα εξουσίας μετά τη φεουδαλιστική βαρβαρότητα ειδικά από τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο και ύστερα αλλά σε γενικές γραμμές ο άνθρωπος όσο πιο κοντά στη φύση ζει τόσο πιο ανθρώπινα λειτουργεί.
    Δηλαδή τρώει κρέας αλλά όπως είπε πολύ σωστά ο Μακριδάκης το σέβεται επειδή ξέρει ότι αφαίρεσε τη ζωή ενός έμβιου πλάσματος, ξέρει το γιατί το έκανε και το χρησιμοποιεί όχι άσκοπα και καταναλωτικά αλλά από μια ανάγκη του πραγματική που δεν είναι καθημερινή και δεν φτάνει στο άλλο άκρο των ανθρώπων της πόλης που δηλώνουν χορτοφάγοι και το εκδηλώνουν με αντιστοίχως ακραίο τρόπο δηλαδή δεν τρώνε ούτε τα προϊόντα, γάλα,αυγά και λοιπά των ζώων.
    Ωραία πράγματα,ωραίες αναφορές περί της συμπαντικότητας του ανθρώπου έκανε και ο έτερος ομιλητής της βραδιάς,ο εκ διαμέτρου αντίθετος στην έκφραση και προσέγγιση,πληθωρικός και εκρηκτικός Χαΐνης,ο Δημήτρης Αποστολάκης.
    Ο Μακριδάκης είναι διαφορετικός σαν προσωπικότητα,είναι η καλή πάστα ανθρώπου που η μόρφωση και η καλλιέργεια τον οδηγεί στον μετριοπαθή αναχωρητισμό αλλά χωρίς να κόβεται η επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο. Όταν αποκαλώ κάποιον άνθρωπο “καλό” δεν εννοώ εκείνον τον δήθεν του κατηχητικού που βάζει φόλα σε σκυλιά επειδή συνουσιάζονται δημοσίως στη πλατεία γύρω από την εκκλησία.Καταλαβαίνουμε όλοι νομίζω τη διαφορά.
    Πολλά θα ήθελα να πω αλλά ας μην κάνω κατάχρηση της φιλοξενίας σας.Η εκδήλωση ήταν εξαιρετική από κάθε πλευρά,ζωντανή, χαρούμενη,με τον προβληματισμό,την φιλοσόφηση,την αναζήτηση που επιβάλει η εποχή.
    Τα γενέθλια της φίλης σας που έγιναν στα τελειώματα της βραδιάς και ο τρόπος που οι δυο επίσημοι καλεσμένοι πήραν μέρος στην στιγμή ήταν η καλύτερη απόδειξη της αλήθειας για την οποία λίγο πριν μιλούσαν!Δεν νομίζω πως υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που είναι τόσο αληθινοί ώστε που μοιράζονται σε μια εκδήλωση που γίνεται γι αυτούς τη χαρά ενός άλλου από το κοινό γενόμενοι μια παρέα όλη!
    Έφυγα πλήρης προβληματισμών,σκεφτόμενος πολλά.Παράλληλα είχα περάσει καλά και δεν είχα ενοχές γι αυτό!Χαίρομαι που ήμουν εκεί.Στη πιο ανατρεπτική και αντισυμβατική παρουσίαση βιβλίου που μπορούσα να φανταστώ.
    Γιάννη Μακριδάκη,Δημήτρη Αποστολάκη,Μεσοποταμία,Βιβή σας ευχαριστώ πολύ.

    Απάντηση

  16. Ανώνυμος3/10/12 13:24

    Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ.Θάνος

    Απάντηση

  17. Γράφει η Κλωντ Εντμόντ Μαγνύ στο γράμμα της προς τον Χόρχε Σεμπρούν(Η προϋπόθεση της γραφής,εκδόσεις Ολκός):

    Πολλές φορές εκπλαγήκατε όταν μιλούσα γιά έναν άνθρωπο,επειδή επέμενα τόσο πολύ στην καλοσύνη του.Διακρίνατε σε αυτήν την τοποθέτηση ένα κατάλοιπο πουριτανισμού.Με βρίσκατε ηθικολόγο μέχρι τοξινώσεως.Όταν όμως διαβάζω στον Μπαλζάκ τα μέρη που αγαπώ περισσότερο,που θεωρώ τα πιο επιτυχημένα καλλιτεχνικά, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ όσα λέει ο Λαμαρτίνος στη θαυμάσια προσωπογραφία που μας άφησε γι΄αυτόν: «Θα του ήταν αδύνατον αν μην είναι καλός».Αγαπώ επίσης,για την καλοσύνη τους,τους πιο αλλόκοτους ανθρώπους και τους πιο απρόβλεπτους:Π.χ τον Ρετς,που αυτήν τη στιγμή διαβάζω με μεγάλη ευχαρίστηση για να ξεκουραστώ από τον Μπαλζάκ.Ναι,τον αγαπώ περισσότερο και από την γλωσσική του δεινότητα για τον πηγαίο αυθορμητισμό του πνεύματός του.Τον αγαπώ για την αγάπη και κατανόηση που δείχνει στους ανθρώπους του λαού,μοναδικό φαινόμενο για την εποχή του, πράγμα που……..

    Kαι συνεχίζει πιο κάτω:

    Σχεδόν θα έμπαινα στον πειρασμό ν΄αντιστρέψω τον αφορισμό του Ζιντ,και να πω: «Χωρίς καλά αισθήματα κάνουμε μόνον κακή λογοτεχνία»,εάν δεν φοβόμουν να μου καταλογίσουν ότι βρήκα έναν περίεργο τρόπο να υπερασπίσω την ηθική!…..

    Και ακόμη:

    Ευχαρίστως θα έλεγα: «ουδείς μπορεί να γράψει αν η καρδιά του δεν είναι καθαρή»,δηλαδή αν δεν έχει πάρει αρκετή απόσταση από τον εαυτό του.

    Και πολλά ακόμα από την φωτισμένη αυτή γυναίκα των γαλλικών γραμμάτων της οποίας θυμήθηκα το παλιό αυτό βιβλιαράκι επειδή μετά την εξαιρετική σας εκδήλωση για μένα ήταν σαν να περιγράφει τον θαυμάσιο αυτό συγγραφέα και άνθρωπο, που επιτέλους φάνηκε στον ελληνικό λογοτεχνικό ορίζοντα,τον Γιάννη Μακριδάκη!

    Απάντηση

  18. Καιρό είχατε να μας τιμήσετε με σχόλιό σας.
    Τυχαίνει,νομίζω κάπου να έχω χωμένο στο σπίτι μου το ολιγοσέλιδο βιβλίο της Μαγνύ, αγορασμένο από πάγκο σε βιβλιοπαζάρι.Σπεύδω να το εντοπίσω.
    Ωραία αυτά που αντιγράψατε για μας.
    Αφού ήρθατε γιατί δεν θελήσατε να μιλήσουμε;

  19. Νίκος3/10/12 21:07

    Με τις ίδιες πολύ καλές εντυπώσεις έφυγα κι εγώ προχτές,ότι πρόκειται για θαυμάσιο άνθρωπο,χαμηλών τόνων,ψαγμένο και καλλιεργημένο που αποφάσισε να ζήσει εναλλακτικά και από αυτή τη στροφή του εμπνεύστηκε και άρχισε να γράφει την υπέροχη λογοτεχνία που γράφει.

    Απάντηση

  20. Δημήτρης Αθανασάς3/10/12 21:15

    Δεν μου φάνηκε καθόλου αναχωρητής,το αντίθετο,πολύ μαχητικός άνθρωπος απλώς χαμηλών τόνων.Όποιος δεν μένει στην Αθήνα και επιστρέφει σε μια πιο φυσική ζωή δεν είναι αναχωρητής.Μπορεί να συμμετέχει στα κοινάγιατί σήμερα η τεχνολογία του δίνει τη δυνατότητα και να προσφέρει περισσότερα από τον αστό που καθηλώνεται άπραγος μπροστά σε μια τηλεόραση. Καθένας στο πόστο του κι ο Γιάννης βρήκε το δικό του,ευτυχώς και για μας που τον αγαπάμε από τη τέχνη του και για εκείνον.

    http://youtube/v1cDbCUqPvU

    2 σχόλια:

    1. Ανώνυμος3/10/12 21:10

      Καλησπέρα.Δυστυχώς αυτό το βίντεο τους αδικεί και πρέπει να κάποιος να το υποτιτλίσει.Ήμουν εκεί μαζί σας και θα προσυπογράψω ότι δεν το έχω ξαναζήσει,ήταν κάτι πραγματικά σα μια γιορτή με πολύ συντροφικότητα και ζεστασιά και όχι μια συνήθης παρουσίαση βιβλίου.Φραντζ.

      Απάντηση

      Απαντήσεις

      1. Κορίνα3/10/12 21:49

        Φραντζ όλα τα παραπάνω ισχύουν και για μένα, ο Αποστολάκης όμως δεν καταλάβαινες μερικές φορές τι έλεγε λόγω της βαριάς κρητικής του προφοράς.Κρίμα που δεν είχε τη λύρα του μαζί αλλά και χαλάλι γιατί δεν τον είχα ξανακούσει να μιλάει και δεν φανταζόμουν τι επίπεδο έχει.Επίσης δεν φανταζόμουν πόσο δυναμικό θα έβγαινε το δίδυμο που έφτιαξαν με τον εντελώς διαφορετικό Μακριδάκη για την εκδήλωση και τα έχω ακόμα χαμένα από αυτά που έμαθα.Είχα αγαπήσει το γράψιμο του Μακριδάκη από τη Δεξιά τσέπη του ράσου,τώρα τον εκτιμώ και σαν άνθρωπο και σαν αγωνιστή.

        http://youtu.be/awD-i6tAzcc

Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>