Το μέλλον είναι παρόν

Κάθε πρωί ανοίγω τα μάτια μου και το πρώτο που νιώθω είναι μια θλίψη ακαθόριστη. Σε λίγα δευτερόλεπτα και καθώς περνώ από τον ύπνο στη ζωή, το μυαλό αρχίζει να λειτουργεί και “σκανάρει” το είναι μου για να εντοπίσει την αιτία της θλίψης. Σηκώνομαι από το κρεβάτι με την καρδιά μαύρη σαν τη Χίο.

Δεν ξέρω πότε θα το ξεπεράσω όλο αυτό. Δεν είμαι αστός που θα πάει να κλειστεί στο κλουβάκι του στην πόλη και δεν θα βλέπει, θα ξεχάσει. Ζω στη φύση και έχω καθημερινή επαφή μαζί της.

Η φωτιά καίει ακόμα. Πέμπτη μέρα. Και οδεύει το μοναδικό της πια μέτωπο προς τα μέρη που ζω. Καίει το πευκοδάσος που διασχίζω όποτε αποφασίσω να κατέβω στην πόλη της Χίου. Ο πυκνός καπνός της μοίρας μας ταξιδεύει νότια κατά το Αιγαίο.

Η Χίος πυρπολήθηκε. Από τους πολιτισμένους καπιταλιστές που νοιάζονται για πράσινη ανάπτυξη και πράσινη ενέργεια. Από τους τεχνοκράτες πολιτικάντηδες πάσης κατηγορίας, που λένε παρλαπίπες ανάπτυξης.

Το μέλλον της Ελλάδας είναι παρόν στη Χίο. Όποιος έχει αμφιβολία ας κάνει λίγο υπομονή. Η χώρα θα καταστραφεί ολοσχερώς όπως το νησί μου. Θα ανεγερθούν παντού ξενοδοχειακά συγκροτήματα, θα εγκατασταθούν παντού καθρέφτες φωτοβολταϊκών και γιγάντιες ανεμογεννήτριες. Το λέγαμε τόσον καιρό αλλά δεν το είχαμε φανταστεί καθόλου έτσι.

Τη Χίο την αφάνισαν οι πολιτισμένοι άνθρωποι που νοιάζονται για το μέλλον της οικονομίας και μόνο. Οι πολιτισμένοι εγκληματίες με τις γραβάτες, που ταυτόχρονα με τα εγκλήματά τους μας πουλάνε και παραμύθια για  την προστασία του περιβάλλοντος και αγωνιούν δήθεν για το μέλλον του πλανήτη.

Ήδη μας είπαν πως κόστισε 4 εκ. ευρώ η επιχείρηση κατάσβεσης. Σε λίγο θα μας λένε ότι δεν συμφέρει να κάνουμε δασοπυρόσβεση μιας και δεν μπορούμε να τα βάλουμε με τον “στρατηγό άνεμο”, οπότε θα φυλάμε τα χωριά και τις περιουσίες μόνο και ας γίνουνε κάρβουνο όλα τα υπόλοιπα. Ήδη τα κανάλια και οι εφημερίδες πέρασαν το μήνυμα ότι στη Χίο κάηκαν τα πολύτιμα μαστίχια που είναι κατά 80% εξαγώγιμο προϊόν άρα επλήγη σφοδρά η εθνική οικονομία. Για τα πευκοδάση και τον πραγματικό πλούτο του νησιού τσιμουδιά.

Μας είπαν επίσης ξεδιάντροπα ότι αύριο θα έρθει η task force του Ράιχενμπαχ Πασά, απεσταλμένη από την Υψηλή Πύλη του Βερολίνου για να εκπονήσει αναπτυξιακό σχέδιο στην καμένη γη μας.

Μας είπαν ακόμη ότι τα Δασαρχεία θα φύγουν από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και θα περάσουν στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για να γίνουν πιο ευέλικτα και να υποστηρίζουν την ανάπτυξη και όχι την στασιμότητα που προκαλεί η προσκόλλησή τους στην προστασία των δασικών ειδών. Σε μερικούς μήνες θα τα περάσουν στο Υπουργείο Ανάπτυξης (σκέτο) ή θα τα καταργήσουν εντελώς ως δαπανηρά και άχρηστα.

Αυτή είναι η πατρίδα μας αγαπητοί αναγνώστες. Τις τελευταίες μέρες έχετε κατακλύσει κυριολεκτικά σε επισκέψεις αυτό το σάιτ και με έχετε συγκινήσει πολύ με τα μέηλ σας. Άνθρωποι άγνωστοι που νιώθουν τον πόνο του άλλου. Σας ευχαριστώ ξανά και σας γράφω όλα αυτά για να έχετε κατά νου τι θα συμβεί στο επόμενο διάστημα στα μέρη σας.

Η Χίος ήτανε ένας παράδεισος που είχε γλιτώσει από την λαίλαπα της τουριστικής ανάπτυξης των περασμένων δεκαετιών επειδή οι Χιώτες είχαν πόρους από τη θάλασσα και δεν στράφηκαν προς τον τουρισμό. Αυτός ο παράδεισος έγινε κόλαση για να αλλάξει η χρήση γης και να ξεπουληθεί. Αυτή είναι η πολιτική που ακολουθείται στην Ελλάδα σήμερα. Σε λίγο δεν θα μπορούμε να ζήσουμε πουθενά παρά μόνο σε κλουβιά στις πόλεις όπου θα μας φυλάνε με μπάτσους σε κάθε τετράγωνο και θα μας έχουν σκλάβους για φθηνή εργασία. Μην έχετε καμιά αμφιβολία γι αυτό. Ήδη η μισή Ελλάδα ζει έτσι. Δεν θα μείνει κανείς να νιώθει έστω και στιγμές ελευθερίας.

Προσωπικά ζω ακριβώς σαν το μυρμήγκι. Και τους ενοχλώ ακόμα κι εγώ. Και καταστρέφουν τον τόπο μου, τον βιότοπό μου για να μην έχω πόρους ζωής αλλά να τους εκμεταλλευτούν όλους αυτοί. Οι πολιτισμένοι άνθρωποι, οι αστοί του καπιταλισμού που νοιάζονται για το περιβάλλον, για την πράσινη ανάπτυξη για το μέλλον του πλανήτη στον οποίον φέρνουν τα παιδιά τους. Αυτές τις μέρες νιώθω σαν άγριο ζώο που καταστρέφεται ο βιότοπός του και απειλείται η ύπαρξή του από την ανθρώπινη ηλιθιότητα, δίχως να καταλαβαίνει το άμοιρο γιατί γίνονται όλα αυτά.

Το μέλλον φίλοι και φίλες προδιαγράφεται ζοφερό. Δεν σταματάει με τίποτα ο κατήφορος του ανθρώπου και η Ελλάδα είναι πρωτοπόρος σ’ αυτόν. Βαστάει την ολυμπιακή σημαία της παρακμής της ανθρωπότητας.

Σε λίγες μέρες στο Περιφερειακό Συμβούλιο Βορείου Αιγαίου θα πάνε οι εκλεκτοί της κοινωνίας και θα ψηφίσουν θετικά στην μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων που κατέθεσε πριν λίγο καιρό η πολυεθνική, για να γεμίσει τη Χίο ανεμογεννήτριες. Με την κάψα της πυρπόλησης ακόμα ζωντανή, το νησί θα δοθεί βορά στην πολυεθνική της πράσινης ανάπτυξης.

Κουράστηκα να φωνάζω τα αυτονόητα.

Παρακαλώ όποιον θέλει να στείλει το παρακάτω κείμενο στο μέηλ του Αντιπεριφερειάρχη Χίου κ. Γανιάρη (“Αντιπεριφερειάρχης Χίου Κωνσταντίνος Γανιάρης” <k.ganiaris@chios.pvaigaiou.gov.gr>) και να το κάνει, αν θέλει, κρυφή κοινοποίηση και σε μένα (akridaki@gmail.com) για να έχω μια εικόνα της πίεσης που ασκούμε όλοι μαζί:

“Προς Αντιπεριφερειάρχη Χίου κ. Κ. Γανιάρη

Μετά από την βιβλική καταστροφή που υπέστη η Χίος από την πυρκαγιά σάς ζητώ να γνωμοδοτήσετε αρνητικά στο Περιφερειακό Συμβούλιο για το θέμα της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου “Αιγαία Ζεύξις”. Τα δεδομένα των περιβαλλοντικών συνθηκών του νησιού κατά την περίοδο που εκπονήθηκε η εν λόγω μελέτη ήταν τελείως διαφορετικά από αυτά που ισχύουν σήμερα. Ως Έλληνας πολίτης αιτούμαι να ζητήσετε την απόσυρση της μελέτης ως μη ισχύουσα πλέον υπό τις σημερινές περιβαλλοντικές συνθήκες του νησιού. Το νησί χρειάζεται προστασία και όχι γιγαντιαίες επενδύσεις.

Ευχαριστώ”

 

Ενημέρωση για τις δράσεις :http://www.kinima18.gr/

Be Sociable, Share!

33 thoughts on “Το μέλλον είναι παρόν

  1. Με πέτρα την καρδιά πέρασα από τα καμμένα, προσπαθώντας να φτάσω και στους πατρικούς μου σχίνους. Τα δυσάρεστα τα ξέρετε όλοι, δεν χρειάζεται να γράψω κι άλλα. Το ευχάριστο τώρα είναι, πως πολλά δέντρα δεν έχουν γίνει στάχτη, αλλά έχουν απλώς καψαλιστεί από την φωτιά. Ένας ηλικιωμένος μού είπε πως επειδή η φωτιά έτρεχε στην κυριολεξία, πολλά δεντράκια απλά τα “έγλειψε” και πως αν τα αφήσει ο άνθρωπος και δεν τα πειράξει ένα μεγάλο μέρος θα ξανασκάσει.
    Δεν πρόλαβα να γυρίσω στο σπίτι σκεπτόμενος πως ίσως κάτι σωθεί,
    αλλά φευ ! Άρχισαν ήδη να λένε για παρεμβάσεις μέσα στα καμμένα, για “έργα”, για “υλοτόμηση”, για “αντιπλημμυρικά”. Αυτό που πρέπει να γίνει τώρα στα καμμένα είναι να προστατευτούν από την οποιαδήποτε ανθρώπινη παρέμβαση ! Εδώ δεν τα προστατεύσαμε όσο ήταν ζωντανά, ας αφήσουμε τώρα πάλι τις εξυπνάδες . Ένα δάσος έχει πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να ξαναυπάρξει από τον ίδιο τον καμμένο πυρήνα του -άμυνες της φύσης- παρά αν μπούμε εμείς με πριόνια και μπουλντόζες για αντιπλημμυρικά, τα κόψουμε όλα και μετά αρχίζουμε να “δεντροφυτεύουμε”.
    Ευχαριστώ

  2. Γιάννη,
    πενθούμε μαζί σου ειλικρινά … γιατί ο τόπος σου είναι και τόπος μας …
    Η φύση αν την αφήσουμε σίγουρα θα βρεί τον “τρόπο” της.
    Το ζήτημα είναι τι γίνεται με τους ανθρώπους.
    Καλή δύναμη

    Από το “μπουντρούμι” της Σόλωνος
    με αγάπη

  3. Pingback: Το μέλλον είναι παρόν, του Γιάννη Μακριδάκη | Chios Mastic News

  4. Την Χίο την γνώρισα υπηρετώντας την θητεία μου. Τότε, καλοκαίρι στην αρχή της χιλιετίας, πάτησα για πρώτη φορά το πόδι μου στο νησί. Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά,έρωτας με τον τόπο, τις ομορφιές του, τα αρώματά του και τους «τρελούτσικους» ανθρώπους του. Την αγάπησα την Χίο, όπως αγαπά κανείς αληθινά, μια για πάντα.
    Πρώτες μέρες στο νησί, βγήκαμε άσκηση με το τάγμα κάπου στα Αυγώνυμα. Το μεσημεράκι, κάναμε διάλειμμα για φαγητό και λίγη ξεκούραση. Βρήκα σκιά κάτω από κάποιους δενδρόμορφους θάμνους που δεν είχα ξαναδεί αλλού. Γρήγορα διαπίστωσα ότι τα ρούχα μου άρχισαν να κολλάνε! Αυτή ήταν η γνωριμία μου με τα μαστιχόδεντρα! Όταν το κατάλαβα προσπαθούσα να κρύψω τον ενθουσιασμό μου, να συγκρατηθώ, υπήρχαν άλλωστε πολλά μάτια γύρω μου. Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί με κατέλαβε αυτή η συγκίνηση, ίσως είναι η έκπληξη που δοκιμάζει ένας ερωτευμένος καθώς ανακαλύπτει ακόμα μια πτυχή του αγαπημένου του προσώπου. Γιατί η Χίος δεν είναι ένας τόπος απρόσωπος, ένας τόπος όμοιος με άλλους. Την Χίο θαρρείς και την κατοικεί μια ασώματη παρουσία. Νά ’ναι η χαρά των ανθρώπων που ζούσαν εκεί πριν το 1822 και η καταστροφή την άφησε ημιτελή, άσαρκη, να διαποτίζει την φύση της και να μεθάει με τους ανέμους της στον Κάμπο, στα Μαστιχοχώρια, στο Πελινναίο;
    Αλλά στην Χίο βρήκα και κάτι άλλο. Είναι από τους λίγους τόπους που γνώρισα στους οποίους δεν υπάρχει ούτε η θλίψη των πόλεων,ούτε η μιζέρια της επαρχίας. Ίσως γι’ αυτό δεν συνάντησα πολλούς ανθρώπους έτοιμους να ξεπουληθούν στον τουρισμό. Ίσως γι’ αυτό επιμένει να παράγει προϊόντα ποιοτικά, εκμεταλλευόμενη την πλούσια και μοναδική φύση της. Καθετί χιώτικο είχε λες μια γεύση από τον τόπο του που το έκανε εξαίσιο. Σύντομα έγινα φανατικός φίλος οποιουδήποτε χιώτικου προϊόντος. Περιφερόμουν στην Απλωταριά και τα αναζητούσα με επιμονή, χωρίς συγχρόνως να παραβλέπω μια επίσκεψη στα βιβλιοπωλεία της. Με βαριά καρδιά πήρα το πλοίο ένα κρύο απόγευμα του χειμώνα, για να πάω στον επόμενο προορισμό της θητείας μου.
    Την επισκέφτηκα άλλη μια φορά, ένα καλοκαίρι πριν λίγα χρόνια, για να την γνωρίσω καλύτερα, να πάω όπου, με τους περιορισμούς της θητείας, δεν μπόρεσα να πάω την πρώτη φορά. Και την επισκέφτηκα μαζί με την αγαπημένη μου. Μαζί την γυρίσαμε και μαζί ανακαλύψαμε τις αμέτρητες ομορφιές της. Θυμάμαι ένα απομεσήμερο σε κάποιον αγροτικό δρομάκο γεμάτο με μαστιχόδεντρα που δοκιμάσαμε το «δάκρυ» τους, ρευστό ακόμα, πικρό και μεθυστικό. Θυμάμαι πως το άρωμα της μαστίχας έπλεε, θαρρείς χειροπιαστό, στον αέρα και προκαλούσε ευφορία και γλυκές σκέψεις. Θυμάμαι επίσης ένα τεράστιο μαστιχόδεντρο στα Αρμόλια, στην σκιά του οποίου φωτογραφήθηκα εγώ ο ελάχιστος μπροστά σε εκείνο το μέγιστο.
    Τα νέα για την πυρκαγιά με γέμισαν θλίψη. Ο νους μου τρέχει σε εκείνες τις ευτυχισμένες στιγμές, στα «δικά» μου μαστιχόδεντρα, εκείνα που μοιράστηκαν μαζί μου την ανάσα και το δάκρυ τους. Να υπάρχουν άραγε σήμερα; Να ζουν ακόμα; Ή μήπως τα έχει κατακάψει η «πύρινη λαίλαπα», όπως ο ξύλινος λόγος των ΜΜΕ ξανά και ξανά την αποκαλεί; Έχω δει τί αφήνει πίσω της μια μεγάλη πυρκαγιά. Έχω πατήσει σε καμένο δάσος. Σιωπή και θάνατος! Δεν θέλω να δω τα μαστιχόδεντρα «μου» έτσι, ελπίζω να γλύτωσαν, να αναπνέουν και να θάλλουν ακόμα. Ας γίνουν αυτά ο πυρήνας ανάπλασης της χιώτικης φύσης. Γιατί η Χίος έχει μάθει να αναγεννάται από τις στάχτες της. Αρκεί ο σύγχρονος άνθρωπος να την αφήσει.
    Φοβάμαι όμως αυτούς που θα σκεφτούν: «Δεν βαριέσαι βρε αδελφέ! Τί να τα κάνουμε τα σχίνα και τους πεύκους; Τί να μάς πουν αυτοί οι ανόητοι που δεν καταλαβαίνουν από ανάπτυξη, πράσινη ή μαύρη, και από επιχειρηματικές ευκαιρίες (που τόσο απλόχερα γεννά η καταστροφή); Από αύριο business as usual!»
    Απέραντη θλίψη!

    • Ευτυχής όποιος αισθάνεται πέραν των πέντε αισθήσεων, την Χίο.
      Δεν είναι πρόδηλη, δεν είναι εμφανής, δεν είναι πραμάτεια στη βιτρίνα.
      Λες : ‘…Την Χίο θαρρείς και την κατοικεί μια ασώματη παρουσία. ”
      Αγγελοσκιασμένος ψιθύριζε ένας φίλος Ιταλός λάτρης της Χίου “Chios mystica” . Αυτό είναι . Κι αυτό υπάρχει. Δεν καίγεται.

  5. Απίστευτος πόνος για τα καμμένα και τεράστια οργή για τους “σωτήρες”, τους “πράσινους” , τους ξεπουλημένους. Μα και για εμάς που απλά παρακολουθούμε, θλιμμένα μεν , άπραγα δε , την κατρακύλα μας. Πότε επιτέλους θα ξεσηκωθούμε να τους πάρουμε με τις πέτρες?

  6. Γιαννη συμφωνω απολυτα μαζί σου με τις ανανεωσιμες και τα εχουμε πει, αλλα γιατι να θεωρούμε ότι λόγω της ανάπτυξης και των πολυεθνικών καηκε το νησί?

    Οι αρμοδιες υπηρεσίες τι κανουν όλα αυτά τα χρόνια, αλλα τα πάντα έχουν παγώσει γιατι τους μειώσαν τους μισθούς, να δουλέψουν έστω και αυτά τα λιγοτερα που παίρνουν το θεωρούν ιεροσυλία.

    Γιατί όπως μου έγραψε κάποτε μια αναγνωστρια σου, οι αδύναμοι λέει πρέπει να έχουν πρόσβαση σε βασικά δικαιώματά τους, όπως ένα δικό τους σπίτι, αξιοπρεπή δουλειά με καλό μισθό κλπ, δηλαδή θεωρούμε ότι το σημαντικότερο τμήμα του μισθού τους πρέπει να ειναι κοινωνική παροχή του κράτους χωρίς να το δικαιολογούν με την εργασία τους.

    Εγω δεν ταχω με τους πολιτικούς και με τις πολυεθνικές αλλά με όλους αυτούς που τα ξύνουν καθημερινά, και με αυτούς που τους μεγάλωσαν με τη “ρήση – μπες στο δημόσιο να την αράξεις”, δημιουργήσαμε έιναι νέο ανθρώπινο είδος στην χώρας μας ….

    Βλέπω τη φωτια από το σπίτι τωρα προς τα βόρεια, ευχομαι να σταματήσει και να μην προχωρήσει προς Βολισσό

    • Διότι φίλε Βαγγέλη μόνος όποιος δεν θέλει δεν βλέπει ότι μόλις έδωσε το ΣτΕ το πράσινο φως για εγκατάσταση ΒΑΠΕ σε αναδασωτέες περιοχές, έγινε παρανάλωμα του πυρός η Ελλάδα
      Διότι φίλε Βαγγέλη μόνο στην ανάπτυξη και στις επενδύσεις είναι προσανατολισμένη χρόνια τώρα οι πολιτική της χώρας και έχει αφήσει στη μοίρα του τον πραγματικό πλούτο, το φυσικό και πολιτισμικό κεφάλαιο

      • Ποια ανάπτυξη Γιάννη, δεν την βλέπω πουθενά, μονο μετατροπή της χώρας σε παροχή υπηρεσιών με δανεικά από τους ξένους, με στόχο την μίζα και τον γρήγορο πλουτισμό – και το ψάρι δεν βρωμάει μόνο από το κεφάλι.

        Αστο δεν χρειάζεται να κανουμε διάλογο από την ιστοσελίδα σου.

  7. Pingback: Το μέλλον είναι παρόν. Του Γιάννη Μακριδάκη | Crystalia Patouli ————-

  8. Pingback: Το μέλλον είναι παρόν. Του Γιάννη Μακριδάκη | Crystalia Patouli ————-

  9. Pingback: Το μέλλον είναι παρόν | Ανιχνεύσεις

  10. ime chiotis tis Germanias ke zo edo ke 45 Chronia edo stin xenitia. Den ascholoume ke poli me tin Ellada an ke me echoun diorissi i Germani se kali Thessi stin EE. Erchomuna mono kathe chrono stin Chio na do ton patera, tin adelfi (apo Elata) ke na perasso gia mia ewdomada stin idieteri patrida mou tin Chio liges imeres apo tis diakopes mou. Tora ti kano? Afta ta liga pou apominan strin Ellada pou ontos agapissame ke agapame, tis idieteres patrides mas. TORA MAS TIS KENE.
    Ewlepa sto Internet edo stin Xenitia na troi i fotia to kathe ti prasino, ola giro apo ta orea mas choria sta Mastichochoria, tin Vessa, ta Armolis, to Lithi, tin…ELATA ke eklega ton pono ke tin mira mou.

  11. Ο Μακριδακης εχει δικιο για τα φωτοβολταϊκα και τις ανεμογεννητριες. Στην Ερεσσο Λεσβου απ’ οπου καταγομαι, κατα διαβολικη συμπτωση σκοπευουν να κανουν ενα παρκο με ανεμογεννητριες παρα τις εντονες αντιδρασεις των κατοικων του χωριου. Οι Ερεσσιωτες ειναι αποφασισμενοι να μην επιτρεψουν να αλλαξει ο χαρκτηρας του χωριου τους. Λυπαμαι πολυ για τη Χιο και φοβαμαι για το κοινο μελλον που επιφυλασσουν οι κεφαλαιοκρατες για την Ελληνικη γη.

  12. Στη Χίο δεν έχουμε έρθει, με σένα ταξιδέψαμε εκεί…τα παιδούδια μας μικρά είναι , δε διαβάζουν ακόμα…
    Όλοι μυρμήγκια είμαστε ,και αυτοί και ολοι, και η γης θα τιμωρήσει, αλλά θα πληθύνουμε αδερφέ, η γης θα δώσει πάλι, θα το κάνει από μόνη της το θαύμα της και όσοι με καλοσύνη συνεχίζουμε και αυτά και εμείς δε θα χαθούμε.
    Αγάπη, μόνο.

    Οικογένεια Οικονόμου
    Πρώτη Σερρών

  13. Τα περισσότερα από αυτά έχουν ξανακαεί. Φύτρωσαν ξανά μόνο και μόνο επειδή κανείς δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία. Αυτό θέλει η φύση: να την αφήσουμε ήσυχη.

    Η διαδρομή από τη Νέα Μονή μέχρι τη Σιδηρούντα ήταν από τις ομορφότερες του κόσμου. Τι να πω;

  14. Γιάννη καλημέρα ,είμαι ο γιατρός που ηλθα και σε βρηκα πρό 15νθημέρου στην παρουσίαση του βιβλίου σου στο <>,πιστεύω να θυμάσαι.Δεν μπόρεσα να σε αποχαιρετήσω και να σε συγχαρώ για την παρουσίαση και την συζήτηση που ακολούθησε,γιατι λόγω χρόνου φύγανε λίγο πριν την λήξη της.
    Γιάννη ΄΄ολοι μας μείναμε αποσβολωμένοι με αυτό που συνέβη στο νησί,στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε προσπάθεια που γίνεται είτε από σενα η θα γίνουν απο άλλους,ήδη έχω στείλει πολλα e-mail σε φίλους και συντρόφους για την συλλογή υπογραφών, που θα σταλούν συνοδέια της επιστολής σου προς τον υπουργό,σε μιά προσπάθεια αναχαίτησης των όσων πρόκειται να συμβούν.
    Συμφωνώ με την ανάλυση σου ( παρόλο που καποιοι κάτι τέτοια τα θεωρούν σενάρια συνωμοσίας ) γιατί δυστυχώς πιστεύω πως η κυβέρνηση αυτή των εντολοδόχων,και αυτών που ενυπόγραφα πουλάνε την χώρα μας ,είναι ικανή γιά όλα.Η εθνική προδοσία εκτυλίσσεται καθημερινά μπροστα στα μάτια μας,και εμείς παραμένουμε, σαν φοβισμένα ανθρωπάκια, αδρανείς και παθητικοί δέκτες!ως πότε όμως ?ελπίζω γρήγορα να ξυπνήσουν τα αντανακλαστικά μας, και να πάρουμε τις τυχες στα χέρια μας.

    κρατάω το e-mail σου και θα είμαστε σε επικοινωνία

  15. Καλό κουράγιο και μη ξεχνάτε πως δεν είστε μόνοι.
    Υπάρχει κόσμος εκεί έξω που νιώθει θυμό για όλα αυτά και θρηνεί μαζί με σας. Ήδη έχουν σταλεί πολλά μηνύματα για την συλλογή υπογραφών.
    Ίσως ακουστεί εκτός χρόνου, αλλά για τη “φυσική καλλιέργεια” (την λένε και τεχνική του “δεν κάνω τίποτα”) άκουσα πρόσφατα κι εγώ. Πιστεύω πως αξίζει τον κόπο να το ψάξετε και να μιλήσετε με τους ανθρώπους που την έχουν εφαρμόσει.

  16. Λυπη και οργη.
    …Και επειδη ολα γινονται με προσχημα την “κλιματικη αλλαγη” και την αναγκη “σωτηριας του πλανητη” καλο θα ειναι να αρχισουμε να διερευνουμε τα θεμελιωδη.
    Το θεμελιωδες ερωτημα ειναι: Η θεωρια της κλιματικης αλλαγης που μας παρουσιαζουν ειναι πραγματικη η ενα τεραστιο προσχηματικο ψεμα δηλαδη η μεγιστη απατη;;;
    Τα παρακατω βιντεο θα βοηθησουν στο προβληματισμο και τη διερευνηση.
    1. http://www.youtube.com/watch?NR=1&feature=endscreen&v=DKnVEFI1ALM

    2. http://www.blod.gr/lectures/Pages/viewlecture.aspx?LectureID=323

  17. Pingback: Το μέλλον είναι παρόν « "ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ" ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ

  18. Pingback: The Future is Present by Yiannis Makridakis » 99GetSmart

  19. Pingback: The Future is Present by Yiannis Makridakis | OccuWorld

  20. Pingback: http://www.occuworld.org/news/76949 | Γιάννης Μακριδάκης

  21. Pingback: http://www.occuworld.org/news/76949 » Κίνημα 18 Αυγούστου

  22. Σε ποιο κομμα εδωσε την εντολη η παλαι ποτε πανεμορφη Χιος;
    Οι ξακουστοι Χιωτες εφοπλιστες θα συνδραμουν στην επαναφορα του περβαλλοντος στην προ- εμπρησμου κατασταση;
    Εσυ που εξεφρασες την νεοδημιουργησαθα κατασταση, τι πρωτοβουλιες σχεδιαζεις να παρεις;

  23. Pingback: Επιστολή πολιτών στον Αντι-περιφερειάρχη Χίου για την επένδυση Ρόκα | Πρωτοβουλία Πολιτών για τη Διάσωση του Πράμνειου Όρους

  24. Κε Αντιπεριφερειάρχα Χίου

    Η πατρίδες, τα νησιά, τα βουνα, τα ποτάμια, οι λόγγοι και τα λαγκάδια, ειναι οι βιότοποι των κατοίκων τους. Κι εννοώ, οχι μόνο τους ανθρώπους. Σ’ αυτα ζουν κι αναπνέουν άνθρωποι και ζώα, (όσα σώζονται, η έχουν μεινει, κι απ τα “δύο”). Όλοι αυτοι έχουν γνώμη και δικαιωματα, λίγότεροι απ αυτούς μιλιά, και ακόμα λιγότεροι σοφία, να δουν στο μέλλον, και να αποφασίζουν για τη ζωή.
    Θέλοντας να ανήκω στους τελευταίους, σας ζητω να γνωμοδοτήσετε αρνητικά στο Περιφερειακό Συμβούλιο για το θέμα της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου “Αιγαία Ζεύξις”.
    και πειτε τους επι λέξει:
    “Κάτω τα Ξερά σας, απ τη Δημόσια περιουσία. Δε σας ανήκει.”
    Το λέει και τ όνομά της. Ελληνική λέξη ο “Δήμος”, (βλ. Ο λαός).
    Ο Λαός. Απ αυτόν εκλέγεστε. Εκπροσωπήστε τον λοιπόν, και προστατέψτε τον.
    Μπήτε και εσεις, στην κατηγορία αυτη των Σοφών..

    Παντελής Θαλασσινός

  25. Pingback: Επιστολή πολιτών στον Αντι-περιφερειάρχη Χίου ενάντια στην Εγκατάσταση των Α/Γ « Πετρίτης Ικαρίας

  26. Αξιότιμε κΜακριδάκη. Μόλις διάβασα την ανάρτηση σας.
    Κατανοόντας το πόνο και την καταστροφή από την πρόσφατη πυρκαγιά θα προσπαθήσω να μαζέψω μια κοινή φωνή και από την γειτονική Ικαρία, από τον άμεσο κύκλο μου έτσι ώστε να γίνει σαφές προς τον κ.Αντιφερειάρχη και να σταματήσει το έργο εγκατάστασης των Ανεμογεννητριών!
    Καλό αγώνα! Στην προστασία του περιβάλλοντος της Χίου θα με βρείτε στο πλευρό σας για ότι μπορούμε να βοηθήσουμε.
    Πολλούς χαιρετισμούς

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>