Λίγο πριν το μέλλον

Λίγο πριν φτάσουμε στην κορύφωση του καλοκαιριού και έχοντας ως κοινωνία προβεί σε έναν πρωτοφανή και εποικοδομητικό διάλογο σχετικά με το τι σημαίνει για το μέλλον του τόπου μας η τεράστια επένδυση της πολυεθνικής Ιμπερντρόλα Ρόκας, θα ήθελα να καταθέσω κάποιες τελευταίες σκέψεις σχετικές με την συνολική εικόνα που υφίσταται αυτή τη στιγμή στο πεδίο της κοινωνικής διαβούλευσης.

Το πρώτο σημείο άξιο σχολιασμού είναι ότι η εταιρία μέσω των εκπροσώπων της δήλωσε πλείστες όσες φορές ότι δεν πρόκειται να προβεί στην εν λόγω επένδυση αν δεν συμφωνήσει η τοπική κοινωνία, αφού, όπως υποστηρίζουν, η συμφωνία και η αρμονικές σχέσεις με τις κατά τόπους κοινωνίες είναι βασική αρχή της για να προβεί στις επενδύσεις της.
Με δεδομένο λοιπόν αυτό ας δούμε τι συνέβη στη Χίο και γενικότερα στην περιφέρειά μας που πλήττεται συνολικά από την Βιομηχανία Ρόκας.
Στη Χίο, μετά από όλους αυτούς τους μήνες κοινωνικής διαβούλευσης, βρισκόμαστε στο σημείο να έχουν εκφράσει την αρνητική τους θέση για το έργο πάνω από δέκα χιλιάδες πολίτες μέσω προσωπικών υπογραφών σε κείμενα άρνησης της επένδυσης αλλά και μέσω ψηφισμάτων συλλογικών τους φορέων ή συλλόγων όπως π.χ. το Εργατικό Κέντρο, ο ΣΕΣΝΟΧ, ο Κυνηγετικός Σύλλογος, η ΕΛΜΕ κ.α. Επίσης Περιφερειακοί και Δημοτικοί Σύμβουλοι αλλά και ολόκληρες πολιτικές παρατάξεις, έχουν εκφράσει με τοποθετήσεις στα όργανα αλλά και με αρθρογραφία τους, την αντίθεσή τους στο έργο. Ο Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος Χίου έχει δηλώσει κατηγορηματικά την αντίθεσή του επίσης. Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου με αρθρογραφία καθηγητών του του τομέα Περιβάλλοντος δηλώνει κατηγορηματικά ότι η εν λόγω επένδυση είναι καταστροφική για τα νησιά μας και αλλάζει τη φυσιογνωμία τους, δεν συνάδει με την κλίμακά τους και αποτελεί άμεση απειλή για τους τόπους και για τις τοπικές κοινωνίες. Στην Λήμνο δε, σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο απέρριψε την επένδυση και οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι του νησιού θα γνωμοδοτήσουν αρνητικά στο Περιφερειακό Συμβούλιο σε λίγες μέρες.
Οι μόνοι που στηρίζουν την καταστροφική αυτή επένδυση, είναι οι μόνοι που δεν έχουν αλλάξει καθόλου ως πολιτικά όντα παρ’ όλη την τόσο κρίσιμη περίοδο που περνάμε ως χώρα τα τελευταία χρόνια. Κομματικοί παράγοντες του κατεστημένου που κατάστρεψε τη χώρα, όπως π.χ. ο Δήμαρχος Χίου ο οποίος δεν άκουσε καθόλου τις ισχυρές φωνές της κοινωνίας και απέφυγε να λάβει θέση το Δημοτικό Συμβούλιο, ωσάν η τεράστια αυτή επένδυση να είναι ένα θέμα που δεν τον αφορά καθόλου ως Δήμαρχο του τόπου, κάποιοι αιρετοί παράγοντες της Περιφερειακής Διοίκησης που τάσσονται υπέρ της εταιρίας και αρνούνται ακόμη και να διαβάσουν τις εισηγήσεις των υπηρεσιών περιβάλλοντος της Περιφέρειας οι οποίες δηλώνουν την αντίθεσή τους, και κάποιοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι των κομματικών επιτελείων που συνεχίζουν απτόητα να ασελγούν πάνω στην Ελλάδα ως νεκρόφιλοι, και αφού την φόνευσαν τώρα την εκπορνεύουν.
Με τις τοπικές κοινωνίες λοιπόν σε αναβρασμό, όπως γίνεται σε όλην την Ελλάδα που ξεπουλιέται στα διεθνή αρπακτικά αλλά με το Περιφερειακό Συμβούλιο κατά ισχνή πλειοψηφία θετικό ως φαίνεται, η εταιρία που έρχεται να αναπτύξει τους ιθαγενείς, δηλώνει ευχαριστημένη διότι έχει δήθεν την έγκριση των τοπικών κοινωνιών που εκφράζονται δήθεν μέσα από το Περιφερειακό Συμβούλιο και έτσι συνεχίζει να προωθεί την επένδυσή της. Βαφτίζει δηλαδή ως “γνώμη της κοινωνίας” την γνώμη μετρημένων στα δάχτυλα και χειραγωγημένων κομματικά και πολιτικά μεμονωμένων αιρετών. Παρ’ όλα αυτά βέβαια προβαίνει τελευταία σε γελοίες ενέργειες αποικιοκράτη με γυαλιστερά καθρεφτάκια αφού οι εκπρόσωποί της επισκέφτηκαν προχθές την Σιδηρούντα και υποσχέθηκαν την κατασκευή αλιευτικού καταφυγίου αλλά και υδρευτικού δικτύου στο χωριό, αρκεί οι χωρικοί να μην εκφράσουν αρνητική άποψη για τα έργα που πρόκειται να γίνουν στις παραλίες τους. Τις δυτικές παρθένες παραλίες της Χίου μας δηλαδή, τις οποίες θα εκμεταλλευτούν για να εξάγουν την παραγόμενη από τα βουνά μας ηλεκτρική τους ενέργεια δίχως εμείς ως νησί να την “δούμε” καθόλου.Τέτοιου είδους ενέργειες δείχνουν βέβαια το ποιόν τους και την σοβαρότητα με την οποία μας αντιμετωπίζουν ως πολίτες και ως ανθρώπους.
Δίχως λοιπόν κανέναν σεβασμό προς τους κατοίκους των νησιών οι αποικιοκράτες παρέα με κάποιους διοικούντες όλων των βαθμίδων, οι οποίοι αρνούνται να υπερασπιστούν τον τόπο τους και να γίνουν εκφραστές και μπροστάρηδες της κοινωνίας τους, βαφτίζουν την καταστροφή ως ανάπτυξη και ετοιμάζουν για την Ελλάδα και για το νησί μας ένα μέλλον εφιαλτικό. Έχουν δε τόση αλαζονεία που δεν ενδιαφέρονται διόλου για την αλλοίωση της φυσιογνωμίας του νησιού η οποία έχει διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες. Ετοιμάζονται να κάνουν το νησί μας βάση ανεμογεννητριών που θα εξάγουν ηλεκτρική ενέργεια, σχεδιάζουν να μετατρέψουν τη Χίο από νησί σε εργοστάσιο.
Λίγο πριν το Περιφερειακό Συμβούλιο που θα γνωμοδοτήσει για την μελέτη του έργου, λίγο πριν φύγει κι αυτό το καλοκαίρι, καλούνται οι Χιώτες που ζουν στο νησί, οι Χιώτες της διασποράς αλλά και όσοι αγαπούν τη Χίο, να υψώσουν τη φωνή τους και να πουν ένα βροντερό και τελεσίδικο όχι σε αυτού του είδους τα “αναπτυξιακά” σχέδια που αποτελούν ύβρη.
Την Τετάρτη 8/8 στις 8 το βράδυ με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου “Το ζουμί του πετεινού” που θα γίνει στο Σίτρους, θα προσπαθήσω να κάνω μία προσέγγιση στο θέμα της ζωής, της ευημερίας και βέβαια της ανάπτυξης που μας ετοιμάζουν. Καλώ όποιον θέλει να κάνουμε συζήτηση επί του ζητήματος, να έλθει.
Γιάννης Μακριδάκης
Be Sociable, Share!

2 thoughts on “Λίγο πριν το μέλλον

  1. Θα ήθελα να αναφέρω ένα παράδειγμα, ενδεικτικό του τρόπου με τον οποίο δραστηριοποιείται η Iberdrola εδώ και χρόνια στη Λατινική Αμερική. Στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, αποκομίζει περισσότερα κέρδη από ότι στην Ευρώπη, γιατί λειτουργεί σε συνθήκες πολύ πιο «ευνοϊκές».

    Η Iberdrola, στις διαφημίσεις της υπερασπίζεται με θέρμη τις αξίες της «πράσινης ανάπτυξης» και της μάχης ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Διατείνεται επίσης ότι προσφέρει «καθαρή» ενέργεια, προερχόμενη από ανανεώσιμες πηγές. Στην πράξη, όμως, η πολιτική που ακολουθεί είναι εντελώς διαφορετική. Σήμερα η επενδυτική της παρουσία είναι έντονη κυρίως στη Βραζιλία και το Μεξικό. Εκεί η «πράσινη» ρητορική καταρρίπτεται στην πράξη. Η Iberdrola έχει υπογράψει συμβόλαια ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών ηλεκτρικής ενέργειας με λατινοαμερικάνικες κυβερνήσεις, τα οποία ήταν ιδιαίτερα επικερδή. Αυτό έγινε δυνατό μέσω πολιτικής πίεσης και παρεμβάσεων, ώστε να πετύχουν «ευνοϊκό» επενδυτικό κλίμα αλλά και νομοθετικό πλαίσιο. Τι σημαίνει αυτό:

    Οργανώσεις όπως το Διεθνές Παρατηρητήριο για τις Πολυεθνικές, καταγγέλλουν ότι η Iberdrola κάνει κατάχρηση των λεγόμενων «ευνοϊκών μηχανισμών» του Πρωτοκόλλου του Κιότο, παρουσιάζοντας μια θυγατρική της εταιρία στη Γουατεμάλα να αξιοποιεί τον «μηχανισμό καθαρής ανάπτυξης». Η συγκεκριμένη εταιρία είχε καταδικαστεί το 2003 για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για μόλυνση του περιβάλλοντος, εξαιτίας της ρίψης λυμάτων στον ποταμό Motagua.

    Η δηλώσεις περί υποτιθέμενης συμφωνίας των τοπικών κοινωνιών δεν είναι σπάνιες. Αλλά όταν δεν υπάρχει αυτή η συναίνεση, υπάρχουν κι άλλο τρόποι. Στην περίπτωση του Μεξικού, για παράδειγμα, κοντά στον Ισθμό του Tehuantepec, η Iberdrola χρησιμοποίησε την αστυνομία και το στρατό και εκτόπισε τους ιθαγενείς κατοίκους από τις περιοχές όπου διέμεναν, προκειμένου να εγκαταστήσει ανεμογεννήτριες.

    Οι πολυάριθμες καταγγελίες που έχουν προκαλέσει οι πρακτικές της Iberdrola έχουν προκαλέσει έντονες κοινωνικές αντιδράσεις και κινητοποιήσεις εναντίον της, όχι μόνο εξαιτίας της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, αλλά και για το εργασιακό καθεστώς που εφαρμόζει.

    Προκειμένου να περιορίσει μια επιχείρηση τα έξοδα της υπάρχουν διάφοροι τρόποι. Ένας από τους πιο δημοφιλείς, αλλά και σύμφωνος με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, είναι η μείωση προσωπικού. Αυτό πραγματοποιείται είτε καταφεύγοντας σε απολύσεις, είτε επιδεινώνοντας τις εργασιακές συνθήκες των υπαλλήλων που παραμένουν. Η Iberdrola και οι θυγατρικές της χρησιμοποιούν και τις δυο αυτές μεθόδους. Στη Βολιβία, λ.χ., οι περικοπές σε προσωπικό είχαν ως αποτέλεσμα το ωράριο εργασίας να κυμαίνεται από 48 έως και 60 ώρες εβδομαδιαίως. Το δικαίωμα, όμως, που παραβιάζεται περισσότερο απ’ όλα, είναι εκείνο στο συνδικαλισμό, με την επιβολή μιας πολιτικής απειλών και κατατρομοκράτησης των εργαζομένων. Στη Βραζιλία οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι μεταξύ αυτών των πρακτικών είναι οι εκβιασμοί, καθώς και η παρακολούθηση και βιντεοσκόπηση των γενικών τους συνελεύσεων.

    Αυτά είναι λίγα μόνο από τα περιστατικά που βγαίνουν στη δημοσιότητα.

    Τα συμπεράσματα δικά μας..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>