Αυτοί που ζουν μόνο Αυγούστους

Χθες με επισκέφθηκε για συνέντευξη ένας Γάλλος δημοσιογράφος ονόματι Marc Pennec, ο οποίος εργάζεται στην εφημερίδα Ouest France.

Μιλήσαμε περί κρίσης, περί φύσης αλλά και για το ζουμί του πετεινού.

Όσην ώρα συζητούσαμε για την μοναδική αλήθεια που είναι η οικονομία της φύσης και για το τεράστιο ψέμα, δηλαδή το σύστημα που φτιάξαμε και εντός του ζούμε, σκεφτόμουν όλα αυτά που γίνονται αυτές τις μέρες με την κυβέρνηση να ψάχνει από πού θα κόψει χρήμα.

Σκεφτόμουν την κατάντια των επιστημών και των “επιστημόνων”. Να τρώνε τη ζωή και τα νιάτα τους μέσα στα πανεπιστήμια για να μην μπορούν κατόπιν να μοιράσουν δυο γαϊδάρων άχυρα, που έλεγε και η γιαγιά μου, η τελειόφοιτη δευτέρας τάξης δημοτικού.

Αφού το χρηματοοικονομικό σύστημα είναι φτιαχτό και πλαστό, ό,τι κι αν κάνεις, με ό,τι κι αν ασχοληθείς, ούτε νόημα έχει, ούτε άκρη πρόκειται να βγει ποτέ. Φτιάχνεις τον έναν δείκτη και χαλάνε άλλοι δέκα. Άσε την υποκρισία και την κοροϊδία του εαυτού σου και της “επιστήμης” σου. Αφήνεις, λες, ανέγγιχτες τις συντάξεις και τους μισθούς, αλλά κόβεις από την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια κι έτσι αναγκάζεις τους πολίτες να πληρώνουν από τον μισθό ή την σύνταξή τους για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους αυτές τις πρωτογενείς, οπότε είναι σαν να τους έκοψες το εισόδημα. Υποκρισία μέγιστη. Διότι είναι εξ ορισμού υποκριτικό το να λες πως ασχολείσαι σοβαρά για να φτιάξεις την οικονομία του χρήματος.

Το σύστημα είναι δεδομένο, πεπερασμένο και τελειωμένο. Έχει φτάσει στο ζενίθ της όποιας ανάπτυξής του. Και τώρα δεν γίνεται τίποτε άλλο από το να μηχανεύονται οι παγκόσμιοι τοκογλύφοι και οι πολυεθνικές κόλπα για να ρουφήξουν το αίμα όσων ξεγελούσαν με ψίχουλα τόσα χρόνια για να τους έχουν γρανάζια την κυκλοφορία του χρήματος προς τα πάνω. Τώρα πλέον δεν τους χρειάζονται και τους πετούν στην άκρη σαν άψυχα τσουβάλια. Επίσης, για να απομυζήσουν και τις τελευταίες πλουτοπαραγωγικές πηγές και να τις θέσουν κι αυτές στην υπηρεσία της “ανάπτυξης” που τόσα χρόνια πρεσβεύουν και η οποία έφερε αυτή την άθλια κατάσταση.

Κι αναρωτιόμουν. Είναι τόσο γελοίοι ή έχουν υποστεί τέτοια πλύση εγκεφάλου όλοι αυτοί οι επιστήμονες που έχουν σπουδάσει σ’ αυτά τα κατευθυνόμενης εκπαίδευσης πανεπιστημιακά ιδρύματα ανά τον κόσμο; Είναι δυνατόν να μη βλέπουν ότι ασχολούνται με ένα ψέμα; Είναι δυνατόν να μη βλέπουν ότι ό,τι υποστήριζαν ως ανάπτυξη τόσα χρόνια, δεν ήταν παρά η ασφαλής οδός προς την εξαθλίωση και την καταστροφή; Είναι δυνατόν να πιστεύουν ακόμα ότι μπορεί να υπάρξει συνεχής και αυξανόμενη ανάπτυξη ενός πλαστού συστήματος που προσπαθεί να επιβιώσει πάνω σε έναν πεπερασμένο πλανήτη; Δεν βλέπουν ότι όλο αυτό εντός του οποίου αναλώνουν τη ζωή τους, είναι ένα καρκίνωμα επί της γης;

Τα πράγματα είναι απολύτως ξεκάθαρα αλλά τελείως θολά για όποιον δέχτηκε να γίνει υποχείριο του καπιταλισμού. Από τα τελευταία γρανάζια εργαζόμενους καταναλωτές έως τους κορυφαίους, οι οποίοι υπέστησαν λοβοτομή αποκτώντας πανεπιστημιακή εκπαίδευση στα ονομαστά ιδρύματα του καθεστώτος. Γι αυτό επιλέγονται να κυβερνούν τις χώρες και τον πλανήτη. Για να μην αλλάξει η ρότα που βαδίζει ολοταχώς προς το ολοκαύτωμα.

Όποιος είναι απεξαρτημένος κατά μεγάλο ποσοστό από το σύστημα, όποιος αρνείται ή σνομπάρει την χειραγωγούμενη εκπαίδευση, όποιος νιώθει τον εαυτό του όπως πραγματικά είναι και όχι όπως τον κατασκευάζει και του τον δίνει το σύστημα, όποιος αντιλαμβάνεται πως η ζωή είναι έξω από όλο αυτό το άθλιο ψεύδος του δήθεν χρηματοοικονομικού πλούτου, βλέπει πεντακάθαρα την απλή λύση, την ευημερία, την μοναδικότητα της ζωής αλλά και την γελοιότητα όλων αυτών που δίνουν, λένε, μάχες για να μας αναπτύξουν και να μας οδηγήσουν με ασφάλεια στην έξοδο από την κρίση. Δυστυχισμένοι θα πεθάνουν έχοντας ζήσει μόνο Αυγούστους.

 

 

Be Sociable, Share!

13 thoughts on “Αυτοί που ζουν μόνο Αυγούστους

  1. Καλημέρα Γιάννη,
    γενικά είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, αλλά τελευταία αρχίζω να πιστεύω ότι δεν υπάρχει σωτηρία…….. δυστυχώς έχουμε υποστεί τέτοια πλύση εγκεφάλου,και δυστυχώς οι πλειοψηφία των ανθρώπων δεν μπορούν να καταλάβουν αυτό το ψέμα, ζούνε “ευτυχισμένοι” μέσα στη μπουρμπουλήθρα τους.
    Αυτό είναι ακόμα πιο απογοητευτικό όταν το βλέπεις στα μικρά παιδάκια.
    Πριν δυο μέρες βρισκόμουν σ΄ένα οικογενειακό σπίτι οπού υπήρχαν αρκετά παιδάκια ηλικίας 2-6 ετών.Κάποια στιγμή το βράδυ λόγω εκδηλώσεων άρχισαν να πέφτουν πυροτεχνήματα…… καλά δεν θα σχολιάσω ότι τα περισσότερα νόμιζαν ότι πέφταν αστέρια….και άρχισαν να κάνουν ευχές!!!
    Έτυχε να βρίσκομαι δίπλα τους όταν άκουσα να λέει το ένα παιδάκι :”εύχομαι η γονείς μου, η μαμά μου και ο μπαμπάς μου να έχουν λεφτά”. Πραγματικά μου ήρθε να βάλλω τα κλάματα για την κατάντια μας.
    Δεν ξέρω αν υπάρχει λύση και πια είναι,αυτό που ξέρω είναι ότι μας πουλάνε, μας πυροβολούν, σκοτώνουν το μέλλον των παιδιών μας και εμείς απλά κοιτάμε!
    Θέλω να βοηθήσω και δεν ξέρω με ποιόν τρόπο?
    Παλεύω κάθε μέρα με τον εαυτό μου, να αλλάξω, γιατί αυτά που μου μάθανε κατάλαβα ότι είναι όλα λάθος,δεν θεωρώ τον εαυτό μου ούτε πιο έξυπνο ούτε πιο μορφωμένο από τους άλλους, αλλά δυστυχώς οι πλειοψηφία των ανθρώπων δεν ακούει καν…..έχουν μαύρα μεσάνυχτα!!

    • Αυτο μπορούμε να κάνουμε ως κίνηση επανάστασης. Να απεξαρτηθούμε όσο μπορεί ο καθένας από το χρήμα τους. Και να νιώσουμε άνθρωποι. Σήμερα ερχόταν κάποιοι γνωστοί μου με το βαπόρι και είχε 8 μποφόρ στο πέλαγος. Οι πανίσχυροι άνθρωποι, οι κατακτητές και εξουσιαστές του σύμπαντος, πέφτανε κάτω σαν μυρμήγκια και ξερνούσανε σαν γατιά σε όλο το ταξίδι. Με κάτι τέτοια, με κάτι καύσωνες, με κάτι χιόνια, με κάτι σεισμούς, θυμόμαστε για λίγο πως είμαστε ένα τίποτα. Και με τον θάνατο κάποιου γνωστού μας. Ύστερα πάλι το ξεχνάμε και μας νοιάζει να χουμε φράγκα στην τσέπη. Κι όσοι έχουν, νομίζουν πως είναι άτρωτοι. Σαχλαμάρες. Θα τρώνε χαρτονομίσματα στο πολύ κοντινό μέλλον και θα τους φαίνονται και νόστιμα διότι την ίδια γεύση έχουν και τα μαρούλια που τους ταίζουν στα ταχυφαγεία σε όλη τους τη ζωή.

  2. Κάπου σε χάνω..Δεν καταλαβαίνω πώς περνάει ο συλλογισμός από τη ματαιοδοξία της επιστήμης στο κατεστραμμένο οικονομικό σύστημα που αποκάλυψε τα θεμελιώδη προβλήματα της σημερινής κοινωνικης οργάνωσης.

    Μάλλον αναφέρεσαι στις χρηματοοικομικές ”επιστήμες”.

  3. Γιαννη, χωρις ανάπτυξη δεν υπαρχει ζωή. Το πρόβλημα δεν είναι αυτο που περιγράφεις, αλλά η συνειδητή επιλογή τόσο του κράτους όσο και των πολιτών αυτού του κράτους να μην παράγουν αλλά να απομυζούν αυτα που δημιουργούν οι λίγοι.

    Το κράτος προφερε και οι πολίτες πίεζαν και αγόραζαν (κυκλικό πρόβλημα) θέσεις εργασίας μη παραγωγικές και μάλιστα επίδιωκαν την πλήρη απαξίωση σε όλους του τομείς που στο παρελθόν έστω και περιορισμένα προσθέταμε αξία στην κοινωνία.

    Οι φταίχτες… εμείς οι ίδιοι, οπότε ας μη τα ρίχνουμε στους ξένους.
    …………………………….
    Ένας καθηγητής οικονομικών σε ένα τοπικό κολλέγιο δήλωσε ότι δεν είχε αποτύχει ποτέ κάποιος σπουδαστής πριν, αλλά άφησε μεταξεταστέα πρόσφατα μια ολόκληρη τάξη.

    Αυτή η τάξη επέμενε ότι ο σοσιαλισμός του Obama θα λειτουργούσε και ότι αν κανένας δεν ήταν φτωχός και κανένας δεν ήταν πλούσιος, το σύστημα θα λειτουργούσε ως ένας μεγάλος εξισωτής.

    Ο καθηγητής έπειτα είπε «ο.κ., θα κάνουμε κι εμείς ένα πείραμα σε αυτήν την τάξη με το σχέδιο Obama». Όλοι οι βαθμοί στα γραπτά διαγωνίσματα θα υπολογίζονται κατά μέσο όρο και ο καθένας θα λάβει τον ίδιο βαθμό -έτσι κανένας δεν θα αποτύχει αλλά και κανένας δεν θα πάρει Α (άριστα)…

    Μετά από το πρώτο τέστ, οι βαθμοί υπολογίστηκαν κατά μέσο όρο και ο καθένας πήρε ένα Β (λίαν καλώς). Οι σπουδαστές που μελέτησαν σκληρά στενοχωρήθηκαν και οι σπουδαστές που μελέτησαν λίγο ήταν ευτυχείς.

    Καθώς το δεύτερο τέστ διεκπαιρεώθηκε, οι σπουδαστές που μελέτησαν ελάχιστα είχαν μελετήσει ακόμα λιγότερο και αυτοί που μελέτησαν σκληρά μελέτησαν λιγότερο. Ο δεύτερος μέσος όρος των διαγωνισμάτων ήταν ένα Γ (βάση)!

    Μετά το τρίτο τέστ, ο μέσος όρος ήταν ένα Δ (κάτω από τη βάση). Κανένας δεν ήταν ευτυχής.

    Καθώς τα τέστ προχωρούσαν, τα αποτελέσματα δεν βελτιώνονταν. Ξεσπούσαν μικροκαυγάδες, οι μαθητές κατηγορούσαν ο ένας τον άλλο και όλο αυτό το κακό κλίμα οδήγησε στο να μην διαβάζει κανένας για το όφελος του άλλου.

    Προς μεγάλη τους έκπληξή, ΟΛΟΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΜΕΙΝΑΝ ΜΕΤΕΞΕΤΑΣΤΕΟΙ και ο καθηγητής τους είπε ότι ο σοσιαλισμός είναι καταδικασμένος να αποτύχει. Όταν η ανταμοιβή είναι μεγάλη, η προσπάθεια των ανθρώπων να πετύχουν είναι μεγάλη, αλλά όταν η κυβέρνηση παίρνει όλη την ανταμοιβή, κανένας δεν θα προσπαθήσει ή θα θελήσει να πετύχει. Δεν θα μπορούσε να είναι πιό απλό από αυτό.

    Αυτές είναι ενδεχομένως οι 5 καλύτερες προτάσεις που θα διαβάσετε και είναι εφαρμόσιμες:

    1. Δεν μπορείς να οδηγήσεις τους φτωχούς σε ευημερία με το να θέσεις εκτός ευημερίας τους πλούσιους.

    2. Για να λάβει οτιδήποτε ένα άτομο που δεν εργάζεται, πρέπει κάποιο άλλο άτομο να εργάζεται χωρίς να λαμβάνει.

    3. Για να δώσει κάτι η κυβέρνηση σε κάποιον, πρέπει πρώτα να το στερήσει από κάποιον άλλο.

    4. Δεν μπορείτε να πολλαπλασιάσετε τον πλούτο διαιρώντας τον!

    5. Όταν οι μισοί νομίζουν ότι δεν χρειάζεται να δουλέψουν γιατί θα τους φροντίσουν οι άλλοι μισοί, και όταν οι μισοί που δουλεύουν καταλάβουν ότι δεν χρειάζεται να προσπαθούν γιατί τον κόπο τους τον μοιράζονται με τους άλλους μισούς, τότε πλησιάζει η αρχή του τέλους για οποιοδήποτε έθνος.

    Όσο απλό είναι να περιπλέξεις τα πράγματα, τόσο περίπλοκο είναι να τα απλοποιήσεις.

    • Αγαπητε Βαγγέλη, παρολο το οτι το πειραμα που αναφερες δειχνει αρκετα ενδιαφεροντα πραγματα, κατα την αποψη μου ειναι ενας υπεραπλουστευμενος και συναμα και λανθασμενος τροπος να αποδειξει κανεις οτι ο σοσιαλισμος ειναι ενα αποτυχημενο συστημα. Στην Μ.Βρετανια που διαμένω τα τελευταια 22 χρονια, εχω εμπειρια και το πως αφησε την κοινωνια ο καπιταλισμος της Θατσερ και μετεπειτα πως αλλαξε κατω απο τον σοσιαλισμο του Μπλέρ. Μεχρι την δεκαετια του ’70, η βρεταννικη κοινωνια ηταν πρωτιστως εργατική. Να το πω απλουστευμενα, ζουσαν με τον ιδρωτα τους οι ανθρωποι, ήταν φειδωλοι με τα λεφτα τους, και ενιωθαν οι περισσοτεροι, τις βιομηχανιες στις οποιες δουλευαν σαν οικογενειες τους. Αλλα τα εργατικα συνδικατα ηταν πολυ ισχυρα, και αυτο δεν αρεσε στο κεφαλαιο. Την εποχη της Θατσερ που μπηκε αυτο που λενε “ο πιο ικανος παει μπροστα”, ουσιαστικα αποσχιστηκε αυτο που λεμε “εθνική οικονομια” απο την ευημερια του λαου. Ωραιο ειναι να λεμε αν εισαι ικανος θα προχωρησεις, αλλα κανεις δεν σκεφτεται τα εφοδια που χρειαζετε για να κανει κατι τετοιο. Αλλα εφοδια εχουν οι ιδη εχοντες, και αλλα εφοδια εχουν αυτοι που ξεκινανε με το μηδεν. Αφου η Θατσερ αποκρατικοποιησε ενα σωρο εθνικες υπηρεσιες, αφου απελευθερωσε τα ενεργειακα (και πληρωνουμε τωρα το γκαζι χρυσο), και αφου εκλεισε την πλειοψηφια των Βρεταννικων βιομηχανιων, εφτασε η Βρεταννια να μην παραγει τιποτα, και να ειναι μια κοινωνια υπαλληλων που προσφερουν υπηρεσιες. Μεταλλαχθηκε ετσι ενα πολυ μεγαλο κομματι της κοινωνιας σε νεοπτωχους. Αυτοι οι νεοπτωχοι δεν θα μπορουσαν να πετυχουν;; Δεν εγινε κατι τετοιο. Οταν ηρθε ο Μπλερ, επιασε το αλλο ακρο. Τεμπελικες πολιτικες, γιγαντωσε τα κοινωνικα επιδοματα, και ετσι οι νεοπτωχοι, χωρις παραλληλα μετρα προσωπικης αναπτυξης, εμεινε με το χερι απλωμενο να περιμενει τα επιδοματα και η φυση της απο εργατικη περασε στην τεμπελικη. Μ’αλλα λογια σκουπισε ολα τα προβληματα κατω απο το χαλί. Το θεμα ειναι το εξης. Συνδεουμε την κοινωνικη επιτυχια με το χρημα και το κοινωνικο στατους. Και εδω ειναι το προβλημα. Αυτοι που δεν εχουν τα εφοδια να προχωρησουν νομιμα, αλλα εχουν συναμμα ζυμωθει με την φιλοσοφια του χρηματος, θα αποζητησουν μη νομιμα να αποκτησουν το χρημα και γιγαντωνετε η διαθφορα. Εγινε ερευνα προσφατα για την διαθφορα και την κομπινα, και βγηκαν τα εξης ενδιαφεροντα αποτελεσματα: Οι νεαροι σε ηλικια, απο την μια μερια ηταν πιο ελαστικοι στο κανουν μια κομπινουλα να αποφυγουν να πληρωσουν καποιο φορο, ή να κερδισουν ευκολα καποια λεφτα, και απο την αλλη δεν ήταν καθολου ελαστικοι στις κομπινες που γινοντε με τα κοινωνικα επιδοματα. Και μιλαμε για ενα λαο που στην πλειοψηφεια του στο παρελθον ηταν και πολυ τιμιοι, αλλα και πολυ εμπαθεις στα κοινωνικα προβληματα. Η κοινωνια ανεξαρτητα του οικονομικου προφιλ της, διαβρωνετε οταν συνδεουμε τα παντα με το χρήμα. Ο καπιταλισμος αυτου καθ’εαυτου, ειναι η οικονομια του χρηματος, τουλαχιστον στην τερατομορφη μορφη που εχει λαβει στις μερες μας. Αλλα ουτος ή αλλιως, απο την στιγμη που βαζεις το χρημα στο κεντρο της οικονομικης πολιτικης, και παντρευεις την πολιτικη με την επιχειρηση, στο τελος οι πολιτικοι θα δουλευουν για την επιχειρηση και οχι για την κοινωνια. Αρα, ο καπιταλισμος πρεπει να πεθανει και να τον θαψουμε στα μαυρα ταρταρα. Ο σοσιαλισμος απο την αλλη, οπως λεει και το ονομα του, βαζει την κοινωνια στο κεντρο του. Και δεν μιλαμε για τον μεταλλαγμενο σοσιαλισμο του σημερα. Φυσικα και πρεπει να δινοντε κινητρα για προσωπικη αναπτυξη, ο ανθρωπος θελει να νιωσει τους καρπους της αναπτυξης του. Αλλα η επιτυχια, καθως και η αναπτυξη πρεπει να χωριστει απο τα χρηματικα κινητρα και απολαβες. Πρεπει να παρει ενα πιο ηθικο και ανθρωπιστικο χαρακτηρα. Η επιτυχια του ενος πρεπει να εχει θετικα αποτελεσματα για ολους. Ετσι ολοι δουλευουν για ολους, ολοι αναπτυσοντε για ολους, ολοι πετυχαινουν για ολους. Και να σταματισει επιτελους ο γιγαντισμος. Οποιοδηποτε συστημα κι αν εφαρμοσεις, οταν προσθετεις τον γιγαντισμο στο DNA του, τοτε το μεταλλασεις σε καρκινο, αυτο ειναι βιολογικη καθολικη αρχη και πρεπει να καταλαβουμε οτι διεπει και ολα αυτα που δημιουργουντε απο ανθρωπους. Οποτε αν στο πειραμα που εκανε ο καθηγητης, δεν ελεγε πως ολοι οι βαθμοι θα συμψηφιστουν για να βγαλουν το μεσο ορο, αλλα ελεγε πως οσοι βοηθησουν τους αδυναμους να γραψουν Α, θα παρουν κι αυτοι εχτρα βαθμους, και θα ανεβει ο μεσος ορος ολων, τοτε ολοι οχι μονο θα διαβαζαν, αλλα και θα βοηθουσαν και θα εγραφαν και Α.

    • Αγαπητέ Βαγγέλη, επειδή κάποιος φίλος πρόσφατα μου έστειλε την ίδια ιστορία σε email παρακάτω θα βρείς τον προβληματισμό μου, στην ουσία copy and paste, της απάντησης email μου.

      Μια μικρή πληροφορία, που στην πραγματικότητα δεν κάνει μεγάλη διαφορά, αφού σημασία έχει κυρίως το νόημα και όχι ο “τύπος” σε μια κουβέντα, αυτή η ιστορία δεν είναι πραγματική αλλά ένα hoax όπως τα ονομάζουν, κάτι δηλαδή σαν urban myth. Αυτό φυσικά δίνει άλλη βαρύτητα γιατί στην πράξη δεν ξέρουμε αν όντως θα εξελισόταν έτσι το αποτέλεσμα του πειράματος αλλά θεωρητικά θα μπορούσε, αν δεχτούμε ότι όλοι προτιμούν το free riding και να ζούν σε βάρος των υπολοίπων, το οποίο δεν είναι δίκαιο αφού νομίζω ότι ο καθένας θέλει να είναι δημιουργικός και να προσφέρει κάνοντας αυτό που αγαπάει, δηλαδή επειδή πιστεύω στους ανθρώπους νομίζω ότι στην πραγματικότητα θα υπήρχε συνεργασία και αλληλοβοήθεια με αποτέλεσμα πιθανόν να πέσει η ατομική απόδοση κάποιων, να έχουν δηλαδή λιγότερα- αλλά θα ανέβαινε ο μέσος όρος. Η έννοια του free riding εξάλου αποτελεί και κομμάτι έρευνας στο game theory με τους περιορισμούς που υπάρχουν κάθε φορά σε διαφορετιά μοντέλα.

      Γενικότερα η έννοια της επιτυχίας και το ποιός οδηγεί την “ανάπτυξη” είναι μια μεγάλη κουβέντα, απο τη μια έχουμε αυτούς που πιστεύουν ότι η αγορά λειτουργεί δίκαια και ο καλύτερος ανταμοίβεται και απο την άλλη έχουμε κάποιους άλλους που πιστεύουν ότι όλοι θα πρέπει να έχουν δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή που θα παρέχει τη δυνατότητα της πνευματικής εξέλιξης του ατόμου και φυσικά ένα άτομο το οποίο έχει αναπτυχθεί δεν έχει καμμιά άλλη απολύτως επιλογή – όχι απο εξαναγκασμό, αλλά απο προσωπική ανάγκη, να είναι χρήσιμο για τους γύρω του, να είναι δηλαδή ένας καλός πολίτης -.

      Για αρχή θα πω ότι θεωρώ δίκαιο όλοι να μπορούν να ζήσουν, δηλαδή να έχουν φαγητό, σπίτι, υγεία, ρούχα και την ευκαιρία να κάνουν αυτό που χρειάζεται για να νοιώσουν την ικανοποίηση της δημιουργίας, τα ποιό πάνω κατά τη γνώμη μου αποτελούν τον ελάχιστο παρανομαστή που θα πρέπει μια κοινωνία να παρέχει στα μέλη της.
      Δεν μπορώ δηλαδή να δεχτώ σε καμμιά περίπτωση ότι ένα παιδάκι που γεννιέται και οι γονείς του δεν έχουν το απαραίτητο εισόδημα θα πρέπει να πεθάνει απο ασυτία, κρύο ή έλλειψη ιατρικής φροντίδας ούτε καν ότι θα πρέπει να καταδικαστεί σε μια ζωή χωρίς ευκαιρίες επειδή δεν έχει την οικονομική δυνατότητα ατομικά να μάθει και να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του και στη συνέχεια να νοιώσει ισότιμο και δημιουργικό μέλος της κοινωνίας δίνοντας πίσω ότι μπορεί.

      Η σχολή σκέψης που περιγράφει “Το Πείραμα” είναι αυτή της νεο-φιλελεύθερης (neo-liberal), η οποία θεωρεί ολόκληρη τη Γαία – χώμα, φυτά, ζώα(περιλαμβάνονται και οι άνθρωποι), νερά, ορυκτά- ως πόρους για εκμετάλευση. Εξάλου έτσι παράγεται ο πλούτος, χρησιμοποιώντας resources και δίνοντας τους κάποια ονομαστική αξία, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη για παράδειγμα το πραγματικό κόστος της αποψίλωσης του Αμαζονίου -με όλα τα είδη που εξαφανίσαμε- για να έχουμε ένα σετ φτηνές καρέκλες για την τραπεζαρία. Αν βέβαια βάλουμε κάτω όλα τα στοιχεία θα δούμε ότι για ένα μάτσο νεκρά κομμάτια ξύλου, έχουν καταστραφεί δέντρα που υπήρχαν αιώνες, που ισοροπούσαν το περιβάλλον, που έδιναν προστασία, φαγητό και φάρμακα σε διάφορα πλάσματα (περιλαμβανομένου και του ανθρώπου) ο οποίος τώρα θα πρέπει να βρεί μια δουλειά στο εργοστάσιο ξυλείας και να βοηθήσει την καταστροφή του παιδιού του με τα ίδια του τα χέρια γιατί αλλοιώς δεν θα μπορέσει να πάρει αυτα τα δέκα δολλάρια τη μέρα για να θεωρείται απο “Το Πείραμα” παραγωγικός και άρα άξιος για να ζήσει.

      Ξεφεύγω λίγο απο την απλότητα της περιγραφής του “Πειράματος” γιατί η ιστορία υπερ-απλουστεύει εξαφανίζοντας όλους τους παράγοντες που θα επέτρεπαν στον αναγνώστη να σχηματίσει μια διαφορετική εντύπωση.
      Αυτό που έχει προσωπικά για εμένα σημασία είναι σε κάθε μας απόφαση και πράξη να λαμβάνουμε υπόψη μας πως θα επηρεάσουμε το Περιβάλλον, πως θα επηρεάσουμε τους συνανθρώπους μας και τελικά τι καλό αυτή μας η ενέργεια θα φέρει.

      Υπάρχει μια τεράστια συζήτηση για την αξία των οικονομικών ως επιστήμη, προσωπικά συμφωνώ με την αιρετική πλευρά που λέει ότι τα Οικονομικά είναι μια ψεύτο-επιστημή με βάση τον Descarte και την εποχή του, όπου όλα έπρεπε να έχουν μια μηχανιστική εξήγηση, με αποτέλεσμα να ξεφύγουμε απο την ολιστική κατανόηση και να καταλήξουμε στην σαλαμοποίηση και εκεί που όλα φαινόταν ¨λογικά¨ ήρθε η κβαντική φυσική να μας πεί ότι το πέταγμα μια πεταλόυδας στη Βραζιλία μπορεί να δημιουργήσει έναν τυφώνα στο Τέξας, δηλαδή όλα είναι συνδεδεμένα. Θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι δεν μπορεί να υπάρχει συνεχής ανάπτυξη σε μια Γη με περιορισμένα, στην πραγματικότητα resources, και κάθε φορά που γεμίζουμε βενζίνη το εξελιγμένο και πολιτισμένο μας αυτοκίνητο θα πρεπει να θυμομάστε ότι θυσιάζονται παιδάκια σε πολέμους για το δικό μας εξελιγμένο δυτικό καταναλωτικό μοντέλο ζωής, και πού είσαι ακόμη έρχονται οι Κινέζοι που θέλου να ζήσουν τα ίδια -που σημαίνει mega business αλλα δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι η Γη θα μας αντέξει -

      Επειδή ίσως η απάντηση μου να φαίνεται λίγο υπερβολικά μεγάλη σε σχέση με την απλότητα της περιγραφής του “Πειράματος” θα αναφερθώ σε δυο άλλους δασκάλους, πιο παλιούς βέβαια απο αυτόν τον δάσκαλο του Texas, ελπίζω όλοι να θυμόμαστε τον Σόλων και τον Κλεισθένη και το δικό τους πείραμα πρίν κανα 2μιση χιλιάδες χρόνια.

      Αυτό είναι ένα video απο ενα Tedx event όπου μιλάει ένας απίστευτα γλυκός και δουλευταρας άνθρωπάκος για τη ζωή: http://www.youtube.com/watch?v=21j_OCNLuYg

      Ένα link για την αξία της Οικονομίας ως Επιστήμης: http://permaculture.org.au/2012/06/15/myth-of-perpetual-growth-is-killing-america/

      Και ένας οικονομολόγος μιλάει για τον πλούτο στην Αμερική: http://www.youtube.com/watch?v=hjcbBnM2OUo

      Ελπίζω να μην κούρασα.

      Να είσαι καλά,
      Jo

      • Πολύ ωραία λινκ! Στο πρώτο βλέπουμε και τον Ταϋλανδό Μακριδάκη.. Οι συζητήσεις εδώ μέσα είναι βάλσαμο..σίγουρα ευθύνεται το υπόστρωμα…
        Θα θελα να υπάρχει ένα χωριό, σαν τη Μαριναλέντα κάπως, κατοικημένο από κόσμο που μπορεί να συζητάει όπως εδώ και ένα άλλο σαν μια βαυαρική αποικία (ωραία είναι και κει) να στέλνω κόσμο…
        θα ήταν πιο απλά τα πράγματα έτσι

  4. Vangelis
    θα συμφωνήσω σε ένα βαθμό ότι πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία αλλά είναι μεγάλη γενίκευση και ιστορική ανακρίβεια να τους βάλεις όλους στο ίδιο καζάνι και να βγάλεις και τους ξένους απ’ έξω. Για τα υπόλοιπα διαφωνώ κάθετα,
    με “ανάπτυξη” δεν υπάρχει ζωή ή δεν θα υπάρχει σύντομα, με τόσες μπαρούφες που ακούμε από τα προπαγανδιστικά παπαγαλάκια των ΜΜΕ έχουμε ξεχάσει και τα ελληνικά μας τι σημαίνει ανάπτυξη για εσένα μπορείς να το εξηγήσεις; αν σημαίνει αυτό που σημαίνει και για τον πρετεντέρη τον μπάμπη και τον σαμαρά δηλαδή ξεπούλημα των γης για αμφιβόλου ποιότητας επιχειρήσεις που καταστρέφουν τον τόπο και μολύνουν θάλασσες, υδροφόρο ορίζοντα, αέρα για εργασία σε μερικούς ανθρώπους και να πεθαίνουν οι υπόλοιποι γύρω τους και οι ίδιοι και τα παιδία τους όχι ευχαριστώ δεν θα πάρω χορτάσαμε από αυτά.
    τώρα το παράδειγμα με τον δάσκαλο (ο ίδιος δάσκαλος έπαιζε και στην διαφήμιση της ΝΔ; θα μπορούσε) και οι 5 προτάσεις σου μου φαίνεται σαν νεοφιλελεύθερο παραλήρημα μόνο στο εγωιστικό γονίδιο του χομπς δεν αναφέρθηκες .

  5. Ελεαννα συμφωνα απολυτα με τα σχόλια σου, με μονο μια μικρή διαφορά, αλλο να υποστηρίζω τους αδύναμους και διαφορετικό να υποστηρίζω τους χαραμοφαηδες.

    Εχω επίσης ζησει αρκετα χρόνια στην Αγγλία και συμφωνω απόλυτα ότι η Αγγλία μεταλλάχθηκε σε μία χώρα παροχής υπηρεσιών με έμφαση στον χρηματοπιστωτικό τομέα, το κανει ομως καλά. Εμεις καταστρέψαμε το σύνολο της εγχώριας παραγωγής, μεταλλαχθήκαμε σε μία χώρα παροχής υπηρεσιών δημοσίου συμφέροντος, και υποσχεθήκαμε στον Ελληνα ότι μπορεί να κάθεται, να ζει πλουσιοπάροχα χωρίς να προσφέρει/παράγει. Ο Ελληνας το αγορασε το “πακέτο” και δημιούργησε εναν ολοκληρο μηχανισμό συντήρησης του και άσκησης πίεσης συνεχούς “βελτίωσης” του.

    Για αυτό το λόγο θα βρεθούμε τώρα να ξεπουλήσουμε τα πάντα, και όπως πάντα ρίχνουμε τα βάρη σε τρίτους ότι φταίνε αυτοί και όχι εμείς. Να μάθουμε να ζούμε στην πραγματικότητα και να προσπαθήσουμε να επιβιώσουμε. Δυστυχως οι τρίτοι έχουν μέσα τους το “εγωιστικό γονίδιο του χομπς” που αναφέρει και ο πιο πανω σχολιαστής, εμεις τι περιμένουμε ότι θα μας λυπηθούν και θα μας χαρίσουν τα πάντα;

    Τρία πράγματα έκανε καλά ο Ελληνας, αγροτιά, ναυτιλία και τουρισμό. Στο πρώτο μετατρέψαμε τον αγρότη σε επιστήμονα – συνδικαλιστη, την ναυτιλία τη θεωρήσαμε χαμαλοδουλειά και μεγάλο κεφάλαιο, τον τουρισμό ότι πρέπει να προσφέρουμε υπηρεσίες σε κορόιδα.

    Ειμαι πιο σοσιαλιστης από αυτούς που το παίζουν σοσιαλιστές και στην ουσία απομυζούν τον συνάνθρωπό τους και δεν ζω με θεωρίες ενος “κόσμου ομορφα και αγγελικά πλασμένου” περιμένωντας το μαννα εξ ουρανού.

  6. Καταλαβαινω Βαγγελη απο πια οπτική γωνια βλεπεις την ολη κατασταση και κατανοώ την γνώμη που εχεις. Σιγουρα και εγω δεν θα ήθελα να υποστηριζω χαραμοφαηδες. Το προβλημα ομως ειναι πως οπως ειναι δομημενη η καπιταλιστικη κοινωνια, καποια μεριδα της κοινωνιας καθιστατε ως αδυναμη για πολλαπλους λογους. Και εδω ήταν το λαθος του Μπλέρ. Εδινε αβερτα αλλα αυτα που εδινε δεν τα ακολουθησαν μετρα προσωπικης αναπτυξης. Κανεις δεν γεννιετε χαραμοφαης. Ο χαραμοφαης γινετε. Και κατω απο ιδανικες συνθηκες ο οποιοσδηποτε θα ενιωθε πιο ολοκληρωμενος και αξιος ανθρωπος αν του δινονταν η ευκαιρια να προσφερει στην κοινωνια και να λαμβανει το αντιστοιχο της προσφορας του. Ο χαραμοφαης ειναι ο αδυναμος που τον πεταξαν στην ακρη, του κοψανε και ενα μηνιατικο σε επιδοματα, και τον ξεχασαν στη γωνια (εχεις δει τα παιδακια που τα παρατανε οι γονεις μπροστα σε μια τηλεοραση ολη μερα πως γινοντε;), και τον ταϊζουν καθημερινα τα χλιδατα lifestyles του σημερα στη ΤV και στα περιοδικα και πως για να σε υπολογιζουν πρεπει να’χεις τα χιλια μυρια μάνταλα, απο ακριβο κινητο, και μαρκε ρουχα, μεχρι αυτοκινητα και διακοπες στο εξωτερικο και νιωθει αποκομμενος, αλλα και συναμμα να ποθει να’χει και κεινος ολα αυτα γιατι ετσι θα τον θεωρουν επιτυχια. Ναι υπαρχουν εξαιρεσεις δεν διαφωνω, θα δεις και καποιον φυλακισμενο που βγηκε απο την φυλακη και αλλαξε την ζωη του και πετυχε, θα δεις και τον πρωην ναρκομανη να γυριζει την ζωη του και να πετυχαινει, και τον χρόνια ανεργο, αλλα ολα ειναι μια ευαισθητη ισορροπια κοινωνιας, φιλικου περιγυρου και οικογενειας το τι ψυχικες δυναμεις εχει ο καθενας για να προχωρησει κατω απο αυτες τις καταστασεις.

    Οσο αφορα την Ελληνικη πραγματικοτητα, δεν διαφωνω καθολου μ’αυτα που λες περι του δημοσιου και της καταστροφης της εγχωριας παραγωγης. Και σιγουρα υπαρχει κοσμος που καταλογιζει ευθυνες μονο στους ξενους, ή μονο στη κυβερνηση. Το σωστο ειναι να πουμε οτι σ’ολους καταλογιζετε ενα μερος της ευθυνης. Οπως για παραδειγμα κατηγορω την Ευρωπαϊκη ενωση για τις αγροτικες πριμοδοτησεις στη Καλαματα, που ξερω, να ξεριζωσουν για καποιο αγνωστο λογο σε μενα τα αμπελια τους, κατηγορω και την θεια μου που δεν πια εν ζωη που πηρε τα λεφτα και ξεριζωσε το αμπελι. Κατηγορω και την κυβερνηση και τους αυλικους της που τα τσεπωσε. Το θεμα εδω ειναι διπλο. Πρωτον ειναι πως το ολο συστημα, Ευρωπαϊκη ενωση, κυβερνησεις, λαος ειναι μια αλυσιδα. Καποιος κρικος πρεπει να αλλαξει για να κοπει ο φαυλος κυκλος και η κατρακυλα. Και κατα δευτερον, στα τοπικα πολιτικα δικα μας, ποιος πρεπει να αλλαξει πρωτος, το κυβερνητικο συστημα ή οι πολιτες; Αν θεωρεις πως το κυβερνητικο συστημα ειναι ο καθρεφτης της κοινωνιας, τοτε πρεπει πρωτα οι πολιτες να αλλαξουν χαρακτηρα και τροπο ζωής. Αν θεωρεις οτι το κακο ξεκιναει απο το κεφαλι που λεει και η λαϊκη παροιμια με το ψαρι τότε πρεπει να πιεσουμε να αλλαξουν αυτοι πρωτα και να δωσουν την σωστη ροτα στη κοινωνια. Προσωπικα πιστευω πως πρεπει να γινουν παραλληλα, και μεις να αλλαξουμε, και να πιεσουμε τους προς τα πανω ταυτοχρονα.

    Και κατι που διαφωνω μαζι σου…οι αγροτες δεν μεταλλαχθηκαν σε επιστημονες-συνδικαλιστες, μαλλον σε λαμογια που τα τρωγανε με χρυσες καδενες της οκας στα σκυλαδικα ειναι το πιο κοντινο στην πραγματικοτητα. Και τελευταιο για τον συνδικαλισμο. Ο συνδικαλισμος δεν ειναι κακο, το αντιθετο μαλιστα, αλλα θα πρεπει να αποκοπει απο τα πολιτικα, δηλαδη οποιος εχει μπλεχτει με τον συνδικαλισμο πρεπει πρωτον να ασκει το επαγγελμα ενεργα, και ταυτοχρονα να μην εχει δικαιωμα να πολιτικευετε οσο τουλαχιστον ασκει το επαγγελμα για το οποιο συνδικαλιστικε αρχικα.

    Και για να κλεισω, κανεις δεν περιμενει το μαννα εξ’ουρανου – αν δεν κοπιασεις, δεν θα κανεις τιποτα και δεν θα λαβεις τιποτα. Αλλα, μερικα πραγματα πρεπει και ειναι απαραιτητο να θεωρουντε θεμελιώδες ανθρωπινο δικαιωμα, είτε κοπιαζεις είτε οχι. Και αυτα ειναι: Δικαιωμα στην αξιοπρεπη εργασια, αξιοπρεπες εισοδημα, ελευθερη παιδεια, ελευθερη υγεια, δικαιωμα στο νερο, ελεγχομενη ενεργεια και οχι σε ιδιωτες απατεώνες και δικαιωμα του να’χεις ενα κεραμμυδι πανω απο το κεφαλι σου. Δεν νομιζω πως αυτα συγκαταλεγοντε στο μαννα εξ’ουρανου για τα οποια ο Ελληνικος λαος αλλα κι αλλοι λαοι ανα το κοσμο και ανα την ιστορια διαμαρτυρονταν και διαμαρτυροντε και αγωνιζοντε καθημερινα.

    • Σωστο, αλλα αν ερθεις καποιο καλοκαιρι να σου πω καποια πραγματα για το τι γινεται εδω γιατι λειπεις πολλα χρονια, γιατι εγω τα ζω καθημερινα μεσα από την δουλεια μου. Και για μην εχουμε διαφορές απόψεων, γιατι οτι γραφεις το πιστεύω και εγω αλλά χρησιμοποιούμε διαφορετική ερμηνεια στους ορους που χρησιμοποιούμε.

      Επίσης πιστευω και εγω στον συνδικαλισμό αλλά οι κομματικοποιημένοι συνδικαλιστές μας οδηγούν τη χώρα στην πλήρη απαξίωση του και κατά συνέπεια κατάργησή του.

  7. Pingback: Αυτοί που ζουν μόνο Αυγούστους | Από Κοινού – Κίνηση Αποανάπτυξης Τρικαλινών Πολιτών

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>