Ραβδοσκόπος

Στη ραβδοσκοπική μέθοδο με μύησε πριν 20 περίπου χρόνια ένας τρελός. Για σπίτι είχε ένα παλιό λεωφορείο μες στο χωράφι του, κάπου στα νότια του νησιού, έξι χιλιόμετρα απόσταση από το πιο κοντινό χωριό, και το μεταφορικό του μέσον ήταν ένα οικοδομικό καρότσι, το οποίο έσπρωχνε και κουβαλούσε διάφορα χρειαζούμενα.
Ήταν περίπτωση μεγάλη ο Δημητρός. Ζούσε απομονωμένος, δίχως τις ευκολίες της σύγχρονης ζωής, και πάνω σε ένα άχρηστο ψυγείο που είχε μες στο λεωφορείο φύλαγε τα οστά κάποιου, που έλεγε ότι ήταν αδερφός του.
Κάναμε πολύ παρέα τότε μαζί. Πήγαινα πολύ συχνά και τον έβρισκα. Μου μάθαινε να βρίσκω νερό, πετρέλαιο και χρυσό,μ έτσι έλεγε τουλάχιστον, με τα δυο ραβδιά του, αλλά ή εγώ ήμουν ανεπίδεκτος ή τα μαγνητικά πεδία δεν με γουστάριζαν. Εκείνος βαστούσε σφιχτά τις δυο ράβδους μπροστά το ύψος του στέρνου του και παράλληλα με τη γη και μεταξύ τους, περπατούσε δε με βήματα κοφτά και μόλις περνούσε πάνω από φλέβα, οι ράβδοι κινούνταν μόνες τους, του χάραζαν σχεδόν τα δάχτυλα στην προσπάθειά του να τις συγκρατήσει και γίνονταν χιαστί μεταξύ τους ή άνοιγαν σε γωνία 180 μοιρών, αναλόγως την κατεύθυνση της ροής του νερού.
Μου έλεγε πως την είχε πάρει την τέχνη στην Αμερική που ήτανε μετανάστης και είχε κάνει κοντά σε πνευματιστές αλλά είχε παρακολουθήσει και ειδικά σεμινάρια. Δεν ήξερα να τι να πιστέψω τότε από όσα μου έλεγε, διότι είχε κάνει και φόνο, είχε σκοτώσει τον πρόεδρο του γειτονικού χωριού επειδή θεώρησε ότι τον παρακολουθούσε, δεν ήτανε στα καλά του, καταδικάστηκε ισόβια, δηλαδή 21 χρόνια, αλλά τον βγάλανε στα 7 διότι δούλευε σαν σκυλί στις αγροτικές φυλακές που τον στείλανε. Το μόνο που πίστεψα απ’ όσα μου είπε περί ραβδοσκοπικής ήτανε ότι δεν κάνω για ραβδοσκόπος διότι δεν είμαι καλός δέκτης των μαγνητικών πεδίων.
Χτες το βράδυ όμως ένας φίλος εδώ την ξαναθυμήθηκε την ραβδοσκοπική, έβγαλε δυο χάλκινα ελάσματα και κάναμε δοκιμή στα πεδία, χορεύανε μες στα δάχτυλά μας σαν τρελά τα ελάσματα σαν περνούσαμε πάνω από φλέβα.
Χάρηκα. Ή βελτιώθηκε η αύρα μου στα μαγνητικά πεδία τώρα που ζω κι εγώ διαλογιστικά όπως ζούσε ο Δημητρός τότε ή που δεν μου τα έδειχνε σωστά μες στην τρέλα του, μην και του πάρω την τέχνη.
Ας είναι καλά εκεί που είναι τώρα.

Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>