Λουκάνικα Φρανκφούρτης

Η αναγνώστρια Ν.Ζ. που διάβασε το Αντί Στεφάνου και ταυτίστηκε, μου έστειλε σήμερα το παρακάτω γράμμα:

Πανσέληνος. Στην αυλή του σπιτιού μας, με κρασάκι και μεζεδάκια, κουβεντιάζουμε με τη Ρ. και το Γ. Η κουβέντα προσωπική για τις σχέσεις μας, τις συμπεριφορές μας, τη μακρόχρονη συμβίωση.
Η Ρ. (Γερμανίδα) για πολλοστή φορά φεύγει από το θέμα μας και γενικευόντας με τα “ελληνικα” της (45 χρόνια στην Ελλάδα, με Ελληνα σύζυγο) αρχίζει την επίθεση, τύπου Bild, εσείς Ελληνες δε μπορείτε συζητησετέ, δεν άκουτε ποτέ άλλο, δε διαφεύεστε παρά μόνο στον εαυτό σας”.Την προηγούμενη φορά “όλοι Ελληνες είστε ρατσιστές,πιστοδρομικοί, Κατίνες, και ουκ έστιν τέλος στους χαρακτηρισμούς, Για μιαν εισέτι φορά την παρακαλώ να μη γενικεύει, να μην είναι αφοριστική, γιατί αυτό οδηγεί σε στερεότυπα που καλλιεργούν εχθρότητες, ρατσισμό κ.λ.π.” είσαι σοβινίστ” μου λέει” -τι θα έλεγες αν χαρακτήριζα όλους τους Γερμανούς φασίστες”, “αχ, τι λες τώρα”, μου λέει, κι εκεί ζητώ να σταματήσουμε την ανεδαφική συζήτηση, που μ’έχει κουράσει η επανάληψη της. Μέσα μου όμως δούλεψε γι’άλλη μια φορά και βγήκε στ’όνειρο μου.
Ονειρο.
Είμαι σε μια κατασκήνωση και πηγαίνω στην τουαλέτα, που μοιάζει με παλιό πλυσταριό και έχει μέσα δέο λέκανες, χωρίς διαχωριστικό. Βάζω το σύρτη και καθώς ανακουφίζομαι, ακούω βροντερά χτυπήματα στην πόρτα και τη φωνή μιας Γερμανίδας “άνοιξε αμέσως, δεν επιτρέπεται να κάθεσαι τόσην ώρα. Θα περιμένεις λίγο, δεν τέλειωσα άκομα” απαντώ. Μαζί με δυο άλλες Βαλκυρίες σπάζουν την πόρτα και εισβάλλουν μέσα βρίζοντας. Η μια κάθεται στη δεύτερη λεκάνη, αφοδεύει βιαστικά και εξακολουθεί να με ψέλνει. Τελειώνω και σηκώνομαι να σκουπιστώ. Πετιέται και σκύβει να εξετάσει τα κακά μου και με ύφος ξυνό και απαξιωτικό και έκφραση αηδίας τα δείχνει. Είναι κάτι σαν καφετιά τουρτίτσα με ίχνη απο φλουδίτσες ντομάτας και πιπεριάς Φλωρίνης! Μ’αρπάζει από το μπράτσο και μου δείχνει τη δική της λεκάνη όπου κολυμπάει μιαν απόλυτα συμμετρική, κυλινδρική, κίτρινη κουράδα, κάτι σαν μεγάλο λουκάνικο Φρανκφούρτης. Με ικανοποιημένο μούτρο λέει ”να πώς πρέπει να είναι, όχι σαν τη δική σου αηδία.”
Εξαλλη ούρλιαζω. “ε, οχι ρε κωλογερμαναράδες, δε θα μας βάλετε νόρμες και στον κώλο μας, δε θα μας καταντήσετε κουραδομηχανές!
Ξύπνησα και έτρεξα στην τουαλέτα. Με ανακούφιση είδα ό,τι δεν έκανα λουκάνικο Φρανκφούρτης!

Be Sociable, Share!

One thought on “Λουκάνικα Φρανκφούρτης

  1. Πανσέληνος. Στην αυλή του σπιτιού μας, με κρασάκι και μεζεδάκια, κουβεντιάζουμε με τη Ρ. και το Γ. Η κουβέντα προσωπική για τις σχέσεις μας, τις συμπεριφορές μας, τη μακρόχρονη συμβίωση.
    Η Ρ. (Γερμανίδα) για πολλοστή φορά φεύγει από το θέμα μας και γενικευόντας με τα “ελληνικα” της (45 χρόνια στην Ελλάδα, με Ελληνα σύζυγο) αρχίζει την επίθεση, τύπου Bild, εσείς Ελληνες δε μπορείτε συζητησετέ, δεν άκουτε ποτέ άλλο, δε διαφεύεστε παρά μόνο στον εαυτό σας”.Την προηγούμενη φορά “όλοι Ελληνες είστε ρατσιστές,πιστοδρομικοί, Κατίνες, και ουκ έστιν τέλος στους χαρακτηρισμούς, Για μιαν εισέτι φορά την παρακαλώ να μη γενικεύει, να μην είναι αφοριστική, γιατί αυτό οδηγεί σε στερεότυπα που καλλιεργούν εχθρότητες, ρατσισμό κ.λ.π.” είσαι σοβινίστ” μου λέει” -τι θα έλεγες αν χαρακτήριζα όλους τους Γερμανούς φασίστες”, “αχ, τι λες τώρα”, μου λέει, κι εκεί ζητώ να σταματήσουμε την ανεδαφική συζήτηση, που μ’έχει κουράσει η επανάληψη της. Μέσα μου όμως δούλεψε γι’άλλη μια φορά και βγήκε στ’όνειρο μου.
    Ονειρο.
    Είμαι σε μια κατασκήνωση και πηγαίνω στην τουαλέτα, που μοιάζει με παλιό πλυσταριό και έχει μέσα δέο λέκανες, χωρίς διαχωριστικό. Βάζω το σύρτη και καθώς ανακουφίζομαι, ακούω βροντερά χτυπήματα στην πόρτα και τη φωνή μιας Γερμανίδας “άνοιξε αμέσως, δεν επιτρέπεται να κάθεσαι τόσην ώρα. Θα περιμένεις λίγο, δεν τέλειωσα άκομα” απαντώ. Μαζί με δυο άλλες Βαλκυρίες σπάζουν την πόρτα και εισβάλλουν μέσα βρίζοντας. Η μια κάθεται στη δεύτερη λεκάνη, αφοδεύει βιαστικά και εξακολουθεί να με ψέλνει. Τελειώνω και σηκώνομαι να σκουπιστώ. Πετιέται και σκύβει να εξετάσει τα κακά μου και με ύφος ξυνό και απαξιωτικό και έκφραση αηδίας τα δείχνει. Είναι κάτι σαν καφετιά τουρτίτσα με ίχνη απο φλουδίτσες ντομάτας και πιπεριάς Φλωρίνης! Μ’αρπάζει από το μπράτσο και μου δείχνει τη δική της λεκάνη όπου κολυμπάει μιαν απόλυτα συμμετρική, κυλινδρική, κίτρινη κουράδα, κάτι σαν μεγάλο λουκάνικο Φρανκφούρτης. Με ικανοποιημένο μούτρο λέει ”να πώς πρέπει να είναι, όχι σαν τη δική σου αηδία.”
    Εξαλλη ούρλιαζω. “ε, οχι ρε κωλογερμαναράδες, δε θα μας βάλετε νόρμες και στον κώλο μας, δε θα μας καταντήσετε κουραδομηχανές!
    Ξύπνησα και έτρεξα στην τουαλέτα. Με ανακούφιση είδα ό,τι δεν έκανα λουκάνικο Φρανκφούρτης!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>