Σύνοδος ηγετών υποκριτών και ανοήτων περί κλίματος

Υποκρισία και ανοησία η σύνοδος για την κλιματική αλλαγή, αφού όλοι όσοι μετέχουν σ’ αυτήν, οι ηγέτες του καταναλωτικού καπιταλισμού είναι οι ίδιοι που έχουν ως πολιτικό στόχο μια συνεχή και υψηλών ρυθμών παγκόσμια οικονομική “ανάπτυξη”, που καταναλώνει, μολύνει, ρυπαίνει και αφανίζει το οικοσύστημα.
Βέβαια όλοι αυτοί οι υποκριτές ηγέτες είναι ο καθρέφτης του καθενός από μας που, π.χ., αγοράζει καφέ κάθε μέρα σε άλλο πλαστικό ποτήρι, από δαύτα τα “υπερπαραγωγή διαστημικά” με το καπάκι και το καλαμάκι ή που πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ και αγοράζει χίλια δυο πλαστικά, γυάλινα, χάρτινα και ό,τι άλλο υλικό κυκλοφορεί σακουλάκια, μπουκαλάκια, κουτάκια, σκατάκια για να πετάξει το απόρριμμα που περιέχουν μέσα του και την συσκευασία γύρω του ή που πατάει κουμπιά και καταναλώνει ενέργεια απερίσκεπτα, δίχως ποτέ να έχει σκεφτεί πού παράγεται αυτή ενέργεια και τι συνέπειες έχει στο φυσικό περιβάλλον εκεί…
Τίποτε δεν γίνεται μόνο του, ούτε υπεύθυνοι είναι άλλοι, ούτε υπάρχει κάποια παγκόσμια συνωμοσία. Η ανθρωπότητα που καταστρέφει τον εαυτό της και όλο το οικοσύστημα γύρω της είμαστε εμείς αυτοπροσώπως

Καιρός για σινεμά

Λιακάδα και άπνοια σήμερα, καλοκαίρι ακόμη, δεν έχουμε φορέσει ούτε καν μακρυμάνικη μπλούζα, πόσω μάλλον να σκεφτούμε για άναμμα τζακιού ή σόμπας, ούτε οι γέροντες του χωριού δεν ανάψανε, δεν καπνίζει καμιά καμινάδα τα βράδυα.
Τα μερομήνια φέτος δεν τα πιάσαμε, τουλάχιστον για τον Νοέμβρη. Τελείως έξω πέσαμε. Ούτε νερά έφερε το δεύτερο δεκαήμερο, ούτε κρύα και χιόνι το τρίτο.
Όταν ζεις στο οικοσύστημα, ο καιρός είναι ο βασικός παράγοντας δημιουργίας καθημερινών εκπλήξεων. Είναι ο κινηματογράφος σου, ας πούμε, και νιώθεις κι εσύ σαν να παίζεις στο έργο. Με κάθε του αλλαγή, ακόμη και ανεπαίσθητη, πόσω μάλλον βίαιη και απότομη, βλέπεις άλλα πλάνα, άλλες εικόνες, άλλα χρώματα, άλλους φωτισμούς, ακούς άλλους ήχους, βουητά και κρότους, νιώθεις άλλες πνοές, νηνεμίες και αύρες, οσφραίνεσαι άλλες μυρωδιές, συνυπάρχεις με άλλα είδη φυτών και πουλιών και ζουδιών.
Όταν ζεις όμως εε περιβάλλοντα αστικά, μη φυσικά, απλά βρέχει ή έχει ζέστη ή κρύο ή φυσάει και τέλος. Μπορείς να πας βέβαια σινεμά…

Ο κύκλος της Ζωής

Ωραία βροχή, ποτιστική δεν μας αφήνει σήμερα, για πρώτη φορά μετά από μήνες, να βγούμε προς πρωινή τροφοσυλλογή. Κάθομαι μέσα, ακούω τον ήχο της κ αναπολώ τον πλούτο αυτής της γης που απαξιώσαμε, καταστρέφουμε και εκποιούμε ασυνείδητα, ως εθισμένοι στο χρήμα κ πλανεμένοι από τις αξίες του τις ευτελείς.
Χόρτα άγρια κ ήμερα, λάχανα, μπρόκολα, παντζάρια, μανιτάρια, ξινά, άγρια σπαράγγια, ρίγανες, θυμάρια, άνθη, μούσμουλα, αγγινάρες, κουκιά, ρεβύθια, καίσια, ήμερα σπαράγγια, φιρίκια, νεράμπουλες, ρεγκλότες, μούρα, αμύγδαλα, τόσων ειδών λαχανικά, σύκα, σταφύλια, ρόδια, ελιές, κουρμάδες, όλα τα μαζέψαμε από φθινοπωρο σε φθινόπωρο, και τώρα ξανά πάλι χόρτα κ πρασινικά, απ την αρχή ο κύκλος.
Κάθε πρωί σκυμμένοι στη γη ή τεντωμένοι στα κλαδιά των δεντρών κερδίζουμε τη ζωή μας και υμνούμε τη γεύση, την όσφρηση, την κάθε αίσθησή μας.
Συνειδητά και αμετανόητα εδώ και χρόνια στο περιθώριο του “πολιτισμού” της κατανάλωσης, αλλά στο επίκεντρο της φυσικής διαδικασίας της Ζωής ως καθημερινής και τόσο απολαυστικής Άσκησης για τον Θάνατο..

Πρόσω ολοταχώς

Το να κατεβαίνεις στην πόλη φορτωμένος με προϊόντα της εποχής, (κουρμάδες, λάδι, σούμα, πρασινικά διάφορα, λαχανικά, φρούτα, σπαράγγια κλπ), τα οποία παρήγαγες ή συνέλεξες και διάλεξες προσεκτικά, με αγάπη και σεβασμό στη φύση και στον άνθρωπο που θα τα γευτεί, είναι υπέροχη αίσθηση προσφοράς και ανταμοιβής.
Όταν σύντομα θα λειτουργήσουν οι κοινωνίες των αξιών, όταν ξεφύγει η ανθρωπότητα από τον ευτελή εαυτό της που έχει ως υπέρτατο πόρο και στόχο το χρήμα, τότε θα εδραιωθούν και θα επικρατήσουν οι παραγωγοί, οι τροφοσυλλέκτες, οι Καλλιτέχνες και οι δημιουργοί, οι άνθρωποι της ψυχής, της Τέχνης, της ποιότητας, της αγνότητας, της ανταλλαγής και του σεβασμού στον Άλλον, όποια έμβια μορφή κι αν έχει Αυτός.
Μέχρι τότε, ας κάνουμε όλοι μας ό,τι μπορούμε για να φτάσουμε όσο το συντομότερο εκεί, αλλά και για να μη μας καταπιεί, να μη μας κάνει όμοιούς του το ανόητο και χυδαίο παρόν καταναλωτικό σύστημα των ευτελών αξιών και της Ύβρης των χαμένων ζωών.

Σπορά προπολεμική

Σύννεφα βροχής ή σύννεφα πολέμου είναι αυτά που μαζεύονται;
Ντύσαμε καλού κακού με πανοπλία από αργιλόχωμα τα κουκιά στη μπετονιέρα.
Ύστερα σπείραμε τους σβόλους στη γη.
Να περιμένουν τις υγρασίες που έρχονται.
Είτε νερά, είτε δάκρυα φέρει ο καιρός, αυτά να φυτρώσουν, για να θρέψουν όποιον βρει ζωντανό η ερχόμενη άνοιξη

Καλό ξημέρωμα…

Όχι, δεν πρόκειται να γράψω τίποτε πια περί των θλιβερών εξευτελισμένων συριζαίων βουλευτών και οπαδών, τους περιφρονώ, όπως αξίζει σε κάθε αναξιοπρεπή, φθηνό και απολίτιστο ατομιστή.
Αυτό που θέλω να γράψω είναι ότι η ζωή περνά μέρα με την ημέρα ενώ οι περισσότεροι εδώ μέσα, το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε μόλις ξυπνήσετε κάθε πρωί και αποκτήσετε συνείδηση είναι ο εαυτός σας μέσα από την επαγγελματική του ιδιότητα, μέσα από την υπόσταση δηλαδή που του δίνει το σύστημα των Αγορών. Ξυπνάτε και συνειδητοποιείτε το Είναι σας ως επαγγελματία, ως στέλεχος, ως ιδιωτικό ή δημόσιο υπάλληλο, ως επιχειρηματία, ως άνεργο, ποτέ όμως ως άνθρωπο, ον φυσικό που έχει ανάγκη από αναπνοή, νερό, σποράκια και αγάπη…
Έτσι η ζωή περνά επαγγελματικά, αγοραία, μηχανικά, δίχως συνείδηση καμιά της ανθρώπινης, της φυσικής υπόστασης, εκτός από κάτι άβολες αλλά περαστικές στιγμές, που έρχεται το θλιβερό μαντάτο κάποιου άλλου…
Καλό ξημέρωμα…

Το κράτος του τρόμου

Η κυριαρχία του τρόμου επί της καπιταλιτικής ανθρωπότητας των ασυνειδητων καταναλωτών, που διαβιούν πλέον αφύσικα, στριμωγμένοι κατά εκατομμύρια εντός περιβαλλόντων τεχνητών ως ανυποψίαστοι αφανιστές άλλων ειδών ζωής, βιαστές τόπων κ αυτόχθονων ανθρώπων, καταστροφείς κ απομυζητές του οικοσυστήματος, κ που αυτοκτονούν καθημερινά λίγο λίγο κάνοντας ότι ζουν, ευημερούν, αναπτύσσονται κ προοδεύουν, είναι ένα εντελώς “φυσιολογικό” εξελικτικό στάδιο της κατάντιας κ της Ύβρης τους, το οποίο σηματοδοτεί κ μαρτυρά την παταγώδη τρομακτική κατάρρευσή τους κ σε αυτήν ακριβώς οφείλεται

Αθώα θύματα

Με απωθεί η βία κ η τρομοκρατία. Όχι μόνον απέναντι σε ανθρώπους αλλα σε όλα τα φυσικά πλάσματα, κυρίως στα άλλα, τα αθώα κ ανυποψίαστα της ανθρώπινης ιταμότητας. Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου λοιπόν η βία κ η τρομοκρατία ούτε καν απέναντι σε αυτούς που την ασκούν. Επίσης πολιτικά θεωρώ ότι μας πάνε πολλά χρόνια πίσω, ενεργοποιώντας τα συντηρητικά ένστικτα των κοινωνιών. Είναι η βία κ η τρομοκρατία ό, τι χυδαιότερο, αναξιοπρεπές κ σιχαμερότερο μπορεί να βάλει ο νους μου.
Οφείλω όμως να ομολογήσω ότι θεωρώ πως στο γένος των ανθρώπων καταναλωτών που με τον τρόπο της καθημερινής τους διαβίωσης κ δήθεν ευημερίας συντηρούν κ εκπροσωπούν τις Αγορές κ τισ Κυβερνήσεις, οι οποίες λεηλατούν, ξεκάνουν και αφανιζουν τόπους κ ανθρώπους προκαλώντας πολέμους κ οικολογικές καταστροφές αλλά κ δημιουργούν κ εξοπλίζουν τους μισαλλοδοξους τρομοκράτες, κανείς δεν είναι αθώος. Αθώα θύματα δεν υπάρχουν πια στην ανθρωπότητα, μόνο στο υπόλοιπο οικοσύστημα. Στην ανθρωπότητα υπάρχουν μικροί ανυποψίαστοι καθημερινοί δολοφόνοι που προκαλούν το κάρμα τους…

Εντύπωση αθωότητος

Από την Ινδονησία όπου οι πυρκαγιές κατακαίνε τα δάση εδω κ δύο μήνες αφανίζοντας 8.000 είδη ζωής κ μολύνοντας την ατμόσφαιρα μέχρι την Εγνατία οδό όπου χθες πάλι μια αρκούδα έπεσε θύμα τροχαίου, η ανθρωπότητα δηλαδή ο καθένας μας, πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται κ οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στον πόλεμο για έλεγχο των ολοένα κ πιο περισμένων φυσικών πόρων, στις ομαδικές μετακινήσεις κ στον βίαιο αποδεκατισμό πληθυσμών, στον τελικό κανιβαλισμό.
Το φυσικό ον άνθρωπος, μεταλλαγμένο σε καταναλωτή όπως κατήντησε, παραδομένο εντελώς στη λογική κ στην ηθική του χρήματος απομυζεί το οικοσύστημα και ρημάζει τον εαυτό του κάνοντας ότι ζει.
Μια πεταλούδα που ανοιγοκλείνει τα φτερά της μπορεί να προκαλέσει καταιγίδα στην άλλη άκρη του πλανήτη. Αυτό είναι το Χάος κ το μεγαλείο της ανθρωπότητας είναι ότι το συνέλαβε, το όρισε, το μελέτησε κ το εξήγησε. Παρόλα αυτά η ίδια πορεύεται καθημερινά με κινητήρια δύναμη την μικρότητα κ όχι το μεγαλείο της.
Κι αν η ανεπαίσθητη κίνηση της πεταλούδας μπορεί τόσα, ο βίαιος αφανισμός κ η ευρεία μόλυνση σπρώχνουν την ιστορική αυτή φάση του πλανήτη κ του ανθρώπου στο τέλος της.
Γύρω μου μαζεύουν ελιές οι άνθρωποι κ έχουν την εντύπωση ότι οι ελιές τους δεν επηρεάζονται από όλα αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο αλλα κ ότι οι ίδιοι δεν φταίνε για τίποτε…