Απλεπιστήμιο Βολισσού 2014 (ενημέρωση 29 Ιουλίου)

Αρχίζουν κ πυκνώνουν οι συμμετοχές
Οι συμμετέχοντες μπορούν, όπως και πέρσι, να έρθουν για τις διακοπές τους και για “ανεπίσημο απλεπιστήμιο” όσες μέρες επιθυμούν πριν και μετά το Απλεπιστήμιο, οι μέρες του οποίου, αποφασίστηκε τελικά να είναι οι 20 έως 24 Αυγούστου, κατά την διάρκεια των οποίων θα ασχοληθούμε θεωρητικά και πρακτικά με τους φυσικούς πόρους, την φυσική ζωή, την φυσική διατροφή, την φυσική καλλιέργεια, τον φυσικό εαυτό μας. (Το κατασκηνωτικό κέντρο θα το έχουμε στην διάθεσή μας από 18 μέχρι 24 Αυγούστου).

Κατά τη διάρκεια του Απλεπιστημίου όσοι συμμετέχοντες επιθυμούν θα μπορούν είτε να εργάζονται στο κτήμα φυσικής καλλιέργειας, είτε να συμμετέχουν σε σεμινάρια Σατυανάντα γιόγκα, είτε στα σεμινάρια διαλογισμού που θα λαβαίνουν χώρα καθημερινά κατά τις ώρες 7-8.30μ.μ.

Λίγα λόγια για τα σεμινάρια αυτά

Σατυανάντα γιόγκα (Εισηγήτρια Εύα Καραϊτίδη): Η Σατυανάντα Γιόγκα διδάσκεται στην Ελλάδα εδώ και πολλές δεκαετίες. Είναι μια έγκυρη ινδική παράδοση με έδρα της τη σχολή διδασκαλίας στο Μπιχάρ της Ινδίας και ελληνικό κέντρο το άσραμ της Παιανίας. Κέντρα γιόγκα και εισηγητές της υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Ο ιδρυτής της παράδοσης είναι ο Σουάμι Σατυανάντα, κορυφαίος πνευματικός δάσκαλος του 20ού αιώνα. Η εδώ δασκάλα μας είναι η Σουάμι Σιβαμούρτι, μαθήτριά του, η οποία εισήγαγε και εδραίωσε την παράδοση αυτή την δεκαετία του ’80. Γιόγκα σημαίνει ένωση. Το χαρακτηριστικό της Σατυανάντα Γιόγκα είναι ότι απευθύνεται σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου και σωματικής ευλιγισίας. Μια τάξη διαρκεί μιάμιση ώρα και περιλαμβάνει πολλούς κλάδους της γιόγκα: Ήχο, επίγνωση αναπνοής, σωματικές στάσεις, χαλάρωση, διεύρυνση της ενέργειας με όχημα την αναπνοή και εισαγωγή σε μια πρακτική διαλογισμού. Κεντρικό σημείο είναι η άσκηση του μαθητή στην επίγνωση (νοητική, σωματική, συναισθηματική, πνευματική) ανά πάσα στιγμή, άσκηση που βαθμιαία χαλαρώνει και απομακρύνει τις νοητικές ακαθαρσίες καθιστώντας μας υγιέστερους και δημιουργικότερους. Η Σατυανάντα Γιόγκα είναι μια ολιστική στάση και φιλοσοφία ζωής, που έχει ως άξονα την προσφορά στο κοινωνικό σύνολο.

Διαλογισμός (Asupta Μικελία Λεγάτου): Εισαγωγή στο διαλογισμό – βιωματική εμπειρία – μοίρασμα. Ενα ταξίδι αυτογνωσίας και επανασύνδεσης με τον Φυσικό Θεικό Εαυτό μας! Σ’ αυτή τη συνάντηση θα χρησιμοποιήσουμε διάφορα εργαλεία ( συνειδητή αναπνοή, κίνηση – έκφραση του σώματος, γλώσσα – ήχους χωρίς νόημα – γέλιο κ.ά) για αποφόρτιση των σωματικών και νοητικών εντάσεων. Όταν το σώμα και ο νους απαλλαγούν από τα φορτία τους αυτό που μένει είναι μια καθαρή υπαρξιακή κατάσταση Επίγνωσης της ενότητας και της γαλήνης.

Πρόγραμμα Απλεπιστημίου 2014

Τετάρτη 20 Αυγ: αφίξεις, τακτοποίηση στο κατασκηνωτικό και στα δωμάτια, οργάνωση ομάδων μεταφοράς προσώπων, πρώτη συνάντηση και γνωριμία όλων, δείπνο στην ταβέρνα του χωριού

Αφηγήσεις εμπειριών και συζήτηση. Περσινοί συμμετέχοντες στο Απλεπιστήμιο μάς κάνουν κοινωνούς της δικής τους εμπειρίας

Πέμπτη 21 Αυγ: Ξενάγηση, περίπατος, γνωριμία με τον τόπο.

Συζήτηση: Φυσικοί πόροι και χρήμα, αξίες και ευτέλειες. Η θεώρηση του χρήματος ως φυσικού πόρου και μάλιστα μοναδικού. Όχι απλώς άλωση αλλά κατανάλωση, η μέγιστη ύβρις. Η αναπλήρωση φυσικών πόρων δεν αποτελεί ούτε καν σκέψη του “πολιτισμένου” καταναλωτή. Το διαρκές έγκλημα των ανυποψίαστων καταναλωτών και οι καθημερινές του συνέπειες επί της ζωής αυτών και των λοιπών πλασμάτων. Υποκατάσταση του οικοσυστήματος από το χρηματοπιστωτικό σύστημα και του ανθρώπου από το αριθμημένο αναλώσιμο άτομο.

Παρασκευή 22 Αυγ: Εισαγωγή στη φυσική καλλιέργεια, γνωριμία με τους σπόρους, παρασκευή σβόλων σποράς

Συζήτηση: Ο τρισυπόστατος σύγχρονος άνθρωπος. Φυσικό ον, καταναλωτικό άτομο, ψηφιακό προφίλ. Η φυσική ζωή, διατροφή και καλλιέργεια στη γη και στην κοινωνία ως μέθοδοι ευζωίας. Ο άνθρωπος ως κρίκος της αλυσίδας ζωής του οικοσυστήματος και ο καταναλωτής ως σημείο διακοπής της, ως ενσαρκωτής ενός στείρου θανάτου. Οι ασθένειες ως συνέπειες της καταναλωτικής διαβίωσης σε περιβάλλοντα αφύσικα, έξω από το οικοσύστημα και μακριά από την παραγωγή. Η ατομική στάση της μη ευθύνης. Η ανάθεση της ευθύνης της ζωής, της διατροφής, της υγείας μας στις πολυεθνικές του συστήματος που ενσαρκώνουμε και συντηρούμε οι ίδιοι. Η αφόδευση σπόρων ζώντων επί της γης ως απόδειξη υγείας και πολιτισμού.

Σάββατο 23 Αυγ: Εισαγωγή στη φυσική διατροφή, συλλογική κουζίνα

Συζήτηση: Το μάταιον της λεγόμενης ανάπτυξης, η διαστρέβλωση των εννοιών και των όρων και η μακάβρια κατάληξή της, η αρχή διατήρησης της ενέργειας, η αποανάπτυξη και το δημιουργικό εξισορροπητικό Χάος που όλα τα ορίζει. Άνθρωποι ως αντισώματα στην ύβρη των καταναλωτών. Από το σύστημα στο οικοσύστημα, πορεία ανάστροφη. Φυσική ζωή, διατροφή, καλλιέργεια. Ο Άνθρωπος ως ισότιμο μέλος του Κόσμου, ως μαέστρος και οργανωτής των πάντων και όχι πια καταναλωτής και κουρσάρος τους. Η αλλαγή πορείας της διαρκούς επανάστασης του Ανθρώπου επί της γης. Η Ζωή ως προετοιμασία για έναν ζωογόνο Θάνατο.

Κυριακή 24 Αυγ:  Συμπεράσματα, προγραμματισμός δράσεων

Αναγνώσεις λογοτεχνικών κειμένων-αποσπασμάτων με θέμα την σχέση του ανθρώπου με τα άλλα πλάσματα (φυτά και ζώα). Επιλέξτε βιβλίο και φέρτε το μαζί σας για να διαβάσετε. Μπορείτε να βγείτε και εκτός θέματος αν θέλετε να μας διαβάσετε κάτι αγαπημένο σας ή που θεωρείτε σημαντικό και δυνατό.

Καθ’ όλες τις μέρες θα κάνουμε και βιωματικά πειράματα επί της φυσικής – αλκαλικής διατροφής και φυσικής καλλιέργειας με θεωρητική προσέγγιση από τον φυσικό καλλιεργητή Μήτσο Καραφυλλίδη και με εργασία στους μπαξέδες φυσικής και παραδοσιακής καλλιέργειας.

Η ελευθερία του καθενός να κάνει οτιδήποτε σε οποιαδήποτε ώρα επιθυμεί είναι δεδομένη, το πρόγραμμα είναι ενδεικτικό, προέχει η ζωή, τα μπάνια, η φροντίδα του φυσικού εαυτού μας.

Δηλώσεις συμμετοχής στο μέηλ akridaki@gmail.com

Πληροφορίες

Από Χίο για Βολισσό λεωφορείο του ΚΤΕΛ καθε Δευτέρα Τετάρτη Παρασκευή 05.15 και 13.45

Από Βολισσό για Χίο ομοίως ώρα 08.00 και 17.00

Το Απλεπιστήμιο είναι εντελώ δωρεάν και δεν έχουμε ανάμιξη καθόλου στα χρήματα και στις τιμές δωματίων κλπ

Η διαμονή στο κατασκηνωτικό κέντρο προσκόπων στον Μάναγρο κοστίζε 7 ευρώ το άτομο για κάθε βραδιά.

Για να κλείσετε την διαμονή σας όσοι δεν μείνετε σε σκηνές, διαλέξτε από την παρακάτω λίστα καταλυμάτων :

Λευκάθια – Λήμνος
http://www.aigiali.gr/

Βίγλα. τηλ:22740 21304
Πανόραμα τηλ: 22740 21884 και 22740 21670
Βολισσός
Όσοι και όσες θέλουν να μοιραστούν έξοδα διαμονής και να συγκατοικήσουν, ας δηλώσουν την επιθυμία τους και την συμμετοχή τους στο μέηλ akridaki@gmail.com για να γίνει όσο το δυνατόν καλύτερη οργάνωση
Απλεπιστήμια παντού
Για κοινωνίες Αξιών και όχι ευτέλειας. Για πάταξη του καταναλωτή εαυτού μας. Για πολιτισμό πραγματικό και όχι αυτόν τον δήθεν, του καπιταλισμού, της παραγωγής σκουπιδιών και της απομύζησης του πλανήτη. Για συνύπαρξη και συνεργασία με τα πλάσματα και με τους ανθρώπους και όχι για ανταγωνισμούς και επιθέσεις στο οικοσύστημα. Βιώματα και θεωρητικές κατευθύνσεις φυσικής ζωής, διατροφής, καλλιέργειας στο Απλεπιστήμιο. Για αλλαγή πορείας της διαρκούς επανάστασης των ανθρώπων επί της γης
Κείμενα των περσινών συμμετεχόντων στο Απλεπιστήμιο σχετικά με την εμπειρία που ζήσαμε όλοι μαζί, μπορείτε να διαβάσετε εδω και εδώ και εδώ

Μήνυμα αξιοπρέπειας στις εκλογές

Κανονικά με τέτοια κυβέρνηση και τέτοια πολιτική που εφαρμόζει αυτά τα δύο χρόνια αλλά και με όσα αναμένεται, ως γνωστόν, να εφαρμόσει, ο Σύριζα θα έπρεπε ήδη να έχει παρελάσει θριαμβευτής και απελευθερωτής στο Σύνταγμα μετά από παλλαϊκό ξεσηκωμό και πτώση της ακροδεξιάς και κατόπιν εκλογών στις οποίες θα ελάμβανε συντριπτική πλειοψηφία και αυτοδυναμία.

Αυτά βεβαίως θα είχαν συμβεί αν ο Σύριζα ήταν αξιοπρεπές κόμμα, ριζοσπαστικό που ενέπνεε και έδινε ελπίδα στους καταληστεμένους και τσαλαπατημένους επί της αξιοπρέπειάς τους πολίτες αυτής της χώρας.

Όμως ο Σύριζα από τότε που έγινε αξιωματική αντιπολίτευση, άλλαξε και ρότα πολιτικής. Αντί να στέκει με αξιοπρέπεια και σταθερότητα στις θέσεις του, αντί να απευθύνεται ξεκάθαρα στην κοινωνία των πολιτών, αντί να είναι μπροστάρηδες στην πορεία της κοινωνίας προς την ανατροπή του ίδιου του αναξιοπρεπούς και ιδιώτη εαυτού της οι βουλευτές και τα στελέχη του, άρχισαν όλοι μαζί την οικειοθελή βίαιη “ωρίμανσή τους”, την ευθυγράμμισή τους με τις επιταγές του συντηρητισμού για να λάβουν θέση κυβέρνησης εν αναμονή, την καθημερινή ενασχόλησή τους με τα δελτία τύπου των μουρούτηδων που είχαν στόχο να τους τραβήξουν στον βόθρο τους, την τελική διολίσθηση, τις εκπτώσεις, τις απαράδεκτες και ανήθικες δηλώσεις και ενέργειες, τον εναγκαλισμό με ανθρώπους γνωστού αναξιοπρεπούς πολιτικού παρελθόντος, την ανάδειξη πρωτοκλασσάτων στελεχών δουλοπρεπών και ανέντιμων, ανακόλουθων πολιτικάντηδων με προσωπικές οικονομικές επενδύσεις σε πολυεθνικές που απομυζούν και καταστρέφουν τον πλανήτη, έγινε δηλαδή εντός δύο ετών αναμονής εξουσίας ο Σύριζα ένα κόμμα ίδιο και απαράλλαχτο με όσα χείριστα τέτοια μάθαμε να ανεχόμαστε στους κυβερνητικούς θώκους εδώ και δεκαετίες.

Προφανώς αυτή είναι ακόμα η ελληνική κοινωνία, κοινωνία ιδιωτών και όχι πολιτών. Δεν έχει αλλάξει ακόμη η δυναμική της παρ’ όλες τις τεράστιες αλλαγές που έχουν συντελεστεί . Οπότε ένα κόμμα για να λάβει την πλειοψηφία της και να κυβερνήσει πρέπει, σύμφωνα με τα παλαιοπολιτικά δεδομένα, να την εκφράζει, πρέπει να είναι ο καθρέφτης της και ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, δικαιολογεί συνεργασία ακόμα και με τον διάβολο, όπως αρέσκονταν να λένε τα στελέχη του Σύριζα τότε, στην αρχή αυτής της πορείας ενδοτισμού, τότε που μασούσαν με κάθε τρόπο για να καταπιούν όπως όπως τις εισροές γνωστών για το ποιόν τους πολιτικών προσώπων στον χώρο τους και τον εφεξής συναγελασμό μαζί τους. Διάλεξαν δηλαδή όλοι τους την εύκολη πορεία της προσαρμογής παρά την δύσκολη πορεία της ανατροπής του κοινωνικού κατεστημένου.

Με γεια τους με χαρά τους λοιπόν εκεί στον Σύριζα που το σκέφτηκαν και το σκέφτονται ακόμη έτσι το “πράμα” και έγιναν ένα συμπαγές αναξιόπιστο πράμα, όπως λέει και ο ανεκδιήγητος πολιτικάντης υποψήφιος ευρωβουλευτής τους που κορδίζεται ότι έδιωξε την Σαμπιχά από το ψηφοδέλτιο διότι ήταν ακροδεξιά τσιγγάνα (γελάνε και οι όρνιθες). Με γεια τους με χαρά τους που μετρούν κουκιά και πορεύονται, που θεωρούν δεδομένους ανθρώπους-ψήφους στο σακούλι τους και πάνε να ανοιχτούν συνειδησιακά ολοένα για να προσεταιριστούν και άλλους. Με γεια τους με χαρά τους που δεν έχουν πρόβλημα να αδειάσουν συνεργάτες τους, να εκθέσουν ανθρώπους, να πράξουν αναξιοπρεπώς, να μιλήσουν δουλοπρεπώς, να γίνουν γλίτσες ξεφτίλες ανακόλουθοι και αναξιόπιστοι μόνο και μόνο για να λάβουν την πλειοψηφία στις εκλογές με παλαιοπολιτικά κριτήρια και μεθόδους και όχι με ριζοσπαστισμό και αξιοπρέπεια. Με γεια τους με χαρά τους που διάλεξαν να πορευτούν και πορεύονται ακόμη στον εύκολο απλοϊκό δρόμο που θα έπαιρνε ο κάθε ηλίθιος πολιτικάντης αν έφτανε μέχρις εκεί. Με γεια τους με χαρά τους όλα αυτά αλλά τους αξιοπρεπείς πολίτες, όσους δεν τους αρέσει να νιώθουν ότι τους έχει ο Σύριζα δεδομένους ψήφους δικούς του, όσους δεν ανέχονται την ανηθικότητα, την ιδιοτέλεια, την αναξιοπρέπεια τους χάνει καθημερινά εδώ και δύο χρόνια γι αυτό και προφανώς δεν ανεβαίνει στις δημοσκοπίσεις αλλά πέφτει κιόλας ύστερα από τόση κοσμοχαλασιά. Επίσης, όπως πολύ ευκρινώς διαφαίνεται, δεν παίρνει ούτε σημαντικό ποσοστό από τους “άλλους”, οι οποίοι προτιμούν βέβαια τους ομοίους τους παρά αυτούς που προσαρμόζονται ως όμοιοί τους. Εξ ου και η εμφάνιση των ποταμιών στην πολιτική ζωή, η ανάδυση των άλλων ακροδεξιών, των καμουφλαρισμένων πίσω το προσωπείο της απολιτίκ ποταμίσιας πέστροφας. Για όλη αυτή την κατάντια είναι συνυπεύθυνος με την ακροδεξιά που κυβερνά, ο Σύριζα που περιμένει και ενδίδει.

Η πιο αξιόπιστη και επίσημη όμως δημοσκόπηση θα είναι οι εκλογές για ευρωβουλή και περιφέρειες. Εκεί ο Τσίπρας και το επιτελείο της διγλωσσίας, της δουλοπρέπειας και της αναξιοπρέπειας πρέπει να λάβουν το μήνυμα της αποτυχίας τους, το οποίο κάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται τόσον καιρό. Οι αξιοπρεπείς πολίτες δεν δύνανται να τους ψηφίσουν ούτε καν με βαριά καρδιά, για να φύγουν οι άλλοι διότι αν πράξουν έτσι, νιώθουν ότι δεν θα διαφέρουν σε τίποτε από τους βουλευτάδες του άθλιου δικομματισμού της ακροδεξιάς, οι οποίοι με βαριά καρδιά κι αυτοί (έλεγαν ότι) ψήφιζαν τα μνημόνια δήθεν για να μην καταρρεύσει η χώρα. Αν η αριστερά θέλει να “ωριμάσει” και να γίνει δεξιά, οι “ανώριμοι” αξιοπρεπείς πολίτες δεν δύνανται να την ακολουθήσουν στην κατηφόρα της.

Κανονικά ο Τσίπρας και το επιτελείο της διγλωσσίας, της δουλοπρέπειας και της αναξιοπρέπειας που τον περιστοιχίζει θα έπρεπε ήδη να έχουν αποδεχτεί την πλήρη και καταφανή αποτυχία τους βλέποντας τα σημάδια της κοινωνίας, η οποία, παρόλα όσα οι ίδιοι αλλά κυρίως οι αντίπαλοί τους πράττουν, δεν τους αποδέχεται, δεν συμβαδίζει με αυτούς, δεν συμμετέχει, δεν τους εμπιστεύεται, το κόμμα δεν έχει μέλη καλά καλά για να στελεχώσει συνδυασμούς αυτοδιοίκησης και τρώει πόρτα από τους πολίτες τους οποίους προσεγγίζει. Αυτό και μόνο είναι η απόδειξη παταγώδους αποτυχίας των πολιτικών επιλογών τους. Οι περιφερειακές εκλογές και ευρωεκλογές απλά θα αποδείξουν και θα καταγράψουν επίσημα τα ηλίου φαεινότερα, τα οποία μονάχα οι ενδιαφερόμενοι να τα δουν και να τα αναλύσουν δεν βλέπουν και δεν δύνανται, νοητικά πιθανόν, να εκτιμήσουν.

Όπως ανήγαγαν τις κατά καιρούς απεργίες σε κομβικές ημέρες και εμβληματικές δράσεις για την πτώση της ακροδεξιάς αλλά διαψεύστηκαν όλες τις φορές οικτρά δίχως όμως να κατανοήσουν, όπως φάνηκε, το παραμικρό, με τον ίδιον ακριβώς τρόπο έχουν αναγάγει και τις επερχόμενες εκλογές ως κόμβο στην πορεία της ανατροπής της ακροδεξιάς, μιας πορείας που όμως ουσιαστικά δεν έχει αρχίσει ποτέ. Διότι ο Σύριζα επέλεξε εξ αρχής την πορεία δικής του ωρίμανσης και ενδοτισμού και όχι την πορεία ανατροπής του συστήματος και  των εκφραστών του.

Οι επερχόμενες εκλογές λοιπόν, ευρωεκλογές και περιφερειακές είναι ευκαιρία των πολιτών να δείξουν στο δίπολο της αναξιοπρέπειας, της ακροδεξιάς που κυβερνά και του Σύριζα που αναμένει και εξευτελίζει τις αξίες και την αξιοπρέπειά μας, ότι δεν τους ανεχόμαστε πια. Τους μεν για τον τρόπο που κυβερνούν και ξεπουλούν την Ελλάδα και την ζωή μας, τους δε για τον τρόπο που ωριμάζουν και προοιωνίζονται μια καλή συστημική διαχείριση της κατάντιας μας.

 

ΥΓ

Η Αριστερά όσο συνεχίζει να ασχολείται και να μιλάει για το χρήμα και όχι για τις πραγματικές αξίες, τόσο θα είναι δέσμια του ευτελούς και αναξιοπρεπούς συστήματος που την γέννησε, την ορίζει και την περιορίζει, τόσο θα είναι μια παρωχημένη Αριστερά. Μια Μουσειακή Αριστερά όπως το ΚΚΕ και λοιπές ομοειδείς δυνάμεις ή μια ενδοτική αναξιόπιστη και αναξιοπρεπής συστημική “αριστερά” όπως ο Σύριζα.

Η Αριστερά επιβάλλεται πλέον να μιλήσει με άλλους όρους και να προβάλει στην πολιτική ζωή τις πραγματικές αξίες. Η Οικουμενική Αριστερά είναι η μόνη προοπτική ζωής για το οικοσύστημα και για την ανθρωπότητα.

Τύφλα να χει ο μπαλτάκος

Η κατρακύλα του Σύριζα είναι ατελείωτη. Σε όλα τα επίπεδα. Ανηθικότητα, βλακεία, καιροσκοπισμός…

Ουδεμία σχέση πλέον έχει αυτό το “πράμα” με Αριστερά, έστω και με την παρωχημένη συστημική – γέννημα του καπιταλισμού.

Ανυποψίαστοι ήταν όταν πήραν 27% και από την ώρα εκείνη, που άρχισαν όχι μόνο να υποψιάζονται αλλά και να  παθαίνουν ονειρώξεις με κυβερνητικές καρέκλες, άρχισε ταυτόχρονα και ο ευτελισμός.

Μόνη σταθερά ο γέρων Γλέζος, τον οποίον προφανώς, με την συναίνεσή του βεβαίως ακόμη, χρησιμοποιούν ως λάβαρο στην υποκριτική τους πορεία κουτρουβαληδόν προς την απαξία και το τελικό στραπατσάρισμα στον πάτο της διαδρομής τους.

Το κακό είναι ότι στο τέλος το μόνο που θα καταφέρει ο Τσίπρας και το επιτελείο ανοήτων που τον περιστοιχίζει, είναι να φέρουν στην κυβέρνηση, όποτε γίνουν εκλογές, ξανά τους ακροδεξιούς σε συνεργασία με τους καμουφλαρισμένους κάτω από το προσωπείο της απολιτίκ ποταμίσιας πέστροφας ομοίους τους. Τύφλα να χει ο Μπαλτάκος δηλαδή…

Διότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να ψηφίσει ο νεοέλληνας νοικοκυραίος κάποιους που προσπαθούν, έστω και συνειδητά, έστω και μετά βασάνων και κόπων να του μοιάσουν, όταν υπάρχουν στην πολιτική πιάτσα οι αυθεντικοί δικοί του.

 

 

Ήλιος με δόντια στο Booze Cooperativa

Ήλιος με δόντια του Βασίλη Βασιλάκη στο Booze Cooperativa

Το Booze Cooperativa παρουσιάζει τον μονόλογο του Βασίλη Βασιλάκη,με τίτλο Ήλιος με δόντια, από την 1η Μαΐου και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη για όλο τον Μάιο.

Ένας σπαραχτικός μονόλογος, μία χειμαρρώδης συνειρμική αφήγηση ζωής, που ακροβατεί ανάμεσα στο λογικό και το παράλογο, στο τώρα και στο χθες, με πικρές αναφορές στα “χρηστά ήθη” της ελληνικής επαρχίας, την υποκρισία, τον μιζερο καθωσπρεπισμο.

Ο Κωνσταντής. Ένα θύμα κοινωνικού ρατσισμού στις αρχές του αιώνα στη Χώρα της Χίου. Ένας άνθρωπος, παράπλευρη απώλεια ενός ιστορικού πολεμικού δυστυχήματος, ο φάκελος του οποίου δεν άνοιξε ποτέ…

Ο Γιάννης Μακριδάκης, συγγραφέας μεγάλων επιτυχιών, ένας πνευματικός άνθρωπος, ερευνητής, μελετητής, που έχει ταράξει τα πολιτιστικά νερά του τόπου του και ο Βασίλης Βασιλάκης, συνεπής για άλλη μία φορά στη θεατρική γραμμή και πορεία που έχει χαράξει,  προσκαλούν το κοινό σε ένα ταξίδι στη βαθειά αλήθεια του θεάτρου.

Βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο «Ήλιος με δόντια», του Γιάννη Μακριδάκη, Εκδόσεις Εστία

Σκηνοθεσία – Ερμηνεία – Θεατρική μεταφορά: Βασίλης Βασιλάκης
Επιμέλεια σκηνικού χώρου: Αντώνης Δαγκλίδης
Κοστούμια: Γιούλα Ζωιοπούλου
Video art – Μουσικές επιλογές: Ανέστης Κορνέζος
Φωτογραφία back-stage: Κορίνα Χαριτοπούλου, Πέννυ Κτενά, Χριστίνα Σαρλάμη

Εαρινός εσπερινός

Απόγευμα, απόλυτη γαλήνη στη φύση ολόγυρα. Έβαζα φυτά από νωρίς, είχε φτάσει πια η ώρα της δύσης και φύτευα ακόμη, τις τελευταίες για σήμερα ντοματιές, έτσι τουλάχιστον είχα ορίσει μέσα μου.

Από το χωριό ακουγόταν τα μεγάφωνα του Άη Γιώργη. Εσπερινός. Παραμονή της χάρης του.

Δεν έχω σχέση με εκκλησιές, με χριστιανικές τελετές, εορτές και λοιπά, δεν με ενδιαφέρουν ούτε με αγγίζουν, ούτε μετέχω στα χριστιανικά έθιμα και στις τελετουργίες, μπορώ όμως να τον διακρίνω τον Θεό παντού, στη φύση, στα πλάσματα, στην τέχνη των ανθρώπων.

Μόλις φύτεψα το τελευταίο φυντάνι κατέκλυσε το σύμπαν μου ο Ύμνος. Φως ιλαρόν. Τα ξέμακρα μεγάφωνα φέρνανε ως εμένα γλυκά και χαμηλότονα τη φωνή του ψάλτη του Γιώργου.

Κάθισα στη γη και έκλεισα τα μάτια μου, απόλαυσα τον κορυφαίο των Ύμνων. Γαλήνη και ένα λεπτό άρωμα γαζίας στον αέρα, τα πουλιά υποκλίθηκαν στην τέχνη του ανθρώπου.

Αίσθηση Θείας Χάρης. Η Φύση και η Τέχνη σε στιγμή απόλυτης αρμονίας. Ο Θεός είναι αυτή ακριβώς η στιγμή, η αρμονική συνύπαρξη του Ανθρώπου με τη Φύση, η ανείπωτη γλύκα εντός μας.

 

 

 

Άλλη μια φορά… και που σαι ακόμα…

Η εφημερίδα κιτρινισμένη ήτανε πάτος στο παλιό συρτάρι

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Ένα μόνο φύλλο της, η Σελίδα 5-6

Η ημισέλιδη διαφήμιση μάς προσδιορίζει τον χρόνο:

“Ο οίκος Ζελιώτου εύχεται εις την πολυπληθή πελατείαν του αίσιον και ευτυχές το νέον έτος 1929″

Ο τίτλος του κύριου άρθρου στη στήλη Επίκαιρα Ιδικά μας:

Εις τας φυλακάς του Π. Στρατώνος.

Υπότιτλοι: Ένας ολόκληρος κόσμος κλεισμένος εις την φυλακήν διότι δεν έχει να πληρώσει τους φόρους. και πρόκειται ως επί το πλείστον δια ποσά εντελώς ασήμαντα. Η φρίκη της φυλακής

Αποσπάσματα από το άρθρο:

… Δεξιά και αριστερά τα φραγμένα με αλύγιστα κάγκελα δωματιάκια ή μάλλον τρώγλες των φυλακισμένων. Εκεί βλέπεις μερικά κεφάλια να κινούνται. Κάτι βαθουλωμένα μάτια καρφώνονται επάνω μου λες και θέλουν να με φάνε. Το τετράγωνο αυτό που στεγάζει δεν ξέρω κι εγώ πόσους υποδίκους και καταδίκους (500-650) περιβάλλουν υψηλοί τοίχοι και πάνω από το πηγάδι αυτό του τρόμου φαίνεται ένα τετράγωνο φωτεινού παρήγορου ουρανού, τα χείλη του λαμπρύνονται από τον λίγο ήλιο που φευ δεν φτάνει ποτέ μέχρι την επίγεια αυτή κόλαση για να φωτίσει τα σώματα και τις ψυχές των καταδίκων. Ίσως γι’ αυτό στη φυλακή οι συνειδήσεις των σκοτεινιάζουν περισσότερο, ίσως γι αυτό οι κατάδικοι που μπήκανε στη φυλακή εγκληματίσαντες εξ ανάγκης ή εκ περιπτώσεως εξ εκδικήσεως ή εκ παθολογικών ή φρενολογικών λόγων βγαίνουνε από κει εξ επαγγέλματος εγκληματίαι….

… Στο πάτωμα είναι ξαπλωμένα μερικά ανθρώπινα ράκη ενώ άλλοι τριγυρίζουν εδώ κι εκεί. Τους βλέπεις τώρα έτσι ακουμπισμένους με τα μάτια αχανή σαν να προσπαθούν να εισδύσουν στα αδιόρατα σημάδια του μοιραίου… Ενας από αυτούς φαίνεται σαν δακρυσμένος. Το μελαγχολικό πρόσωπο και τα αθώα σαν μικρού παιδιού χαρακτηριστικά σε κάνουν να αμφιβάλεις αν ο άνθρωπος είναι εγκληματίας. Κλαίει. Από τα μάτια του τρέχουν δάκρυα. Στο πλησίασμά μου σηκώνεται. Δοκιμάζω να τον ρωτήσω γιατί κλαίει αλλά αυτός με προλαμβάνει

-Πώς καταδέχεσαι να μιλάς με έναν εγκληματία; μου λέγει με κάπως παραπονιάρα φωνή. Μιλάει σαν μηχανικώς αλλά η γλώσσα του τρέχει

Δεν σκότωσα, δεν έκλεψα, δεν έκαμα καμία ατιμία αλλά είμαι εγκληματίας. Τέτοιον με θέλει το Κράτος. Ναι, εγκλημάτισα γιατί δεν είχα να πληρώσω τους φόρους. Και το Κράτος με έριξε στην φυλακή. Ναι, είναι αλήθεια. Γνώρισα την φυλακή που δεν γνώρισα ποτέ. Τι ειρωνεία.

Ο άνθρωπος κρύβει το κεφάλι στα δυο του χέρια και αρχίζει να κλαίει..

Είχα ένα μαγαζάκι στο Παγκράτι, μου λέγει μόλις συνήλθε από την θλίψιν εις την οποίαν τον έρριψε η σκέψις της θέσεώς του. Εκέρδιζα το ψωμάκι μου και ζούσα ευτυχισμένος με την γυναικούλα μου και τα παιδάκια μου. Όταν μία ημέραν με επισκέφθηκε ένας εφοριακός υπάλληλος. Μου ζητούσε κι εγώ δεν ξέρω τι. Δεν είχα να πληρώσω ούτε μία πεντάρα και μάλιστα αναδρομικούς φόρους. Αλλά το Κράτος δεν εξετάζει αυτά όταν δεν έχεις και μίαν ωραία πρωίαν ήρθε ο αντιπρόσωπος αυτού του ίδιου κράτους για να με παρει στη φυλακή και να μου χαράξει το στίγμα της ατιμίας στο μέτωπο. ναι αυτή είναι η αλήθεια. Η ευτυχία μου και το σπίτι μου διαλύθηκαν επειδή το Κράτος δεν μπορούσε να περιμένει λίγο καιρό να καταβάλω πόσα νομίζετε; Τριακόσιες δραχμές, που δεν τις χρωστούσα και αυτές αλλά παρανόμως μου τις ζητούσε.

Τον αφήνω και προχωρώ, δεν θέλω να παρατείνω το μαρτύριό του. Περνώ σε έναν άλλο θάλαμο. και σε αυτόν πλανάται το φάσμα της δυστυχίας. Η ίδια κι εκεί σκηνή. Κάποιος διαβάζει. Είναι το αλφάβητο του κομμουνισμού. Εκεί μέσα βρίσκεται το πανεπιστήμιο της εγκλημα- ( Η συνέχεια εις την 7ην σελίδα)

 

Η 7η σελίδα δεν υπάρχει στον πάτο του παλιού συρταριού και έτσι δεν μπορώ να διαβάσω παρακάτω, τι λέει για τους εγκληματίες κομμουνιστές…

Διαβάζω όμως τους τίτλους των υπολοίπων άρθρων της σελίδας 5 και από πίσω, της σελίδας 6

Τα φρικαλέα όργια εις τα μοναστήρια της Δύσεως. Η εποχή των οργιών και της ακολασίας.

Ένα υπέροχο ρομάντσο: Νενέλλα… Σ’ αγάπησα με τα σωστά μου

Οι έρωτες της Μεσσαλίνας. Η οργιώδης ζωή της διαβοήτου αυτοκράτειρας της εκπροσωπούσης την αποκορύφωσιν του εκφυλισμού της ρωμαϊκής παρακμής επί τη βάσει ιστορικών δοκουμέντων.

Τι να σχολιάσει κανείς έπειτα απ΄όλα αυτά. Ίσως μονάχα ότι όποιος δεν διαβάσει και δεν γνωρίσει το παρελθόν είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει. Ίσως μονάχα ότι η ανθρωπότητα είναι εδώ και χιλιάδες χρόνια ένα τσούρμο τυφλοί που πάνε πορεία στο χρόνο

Αυτά…

Πρώτο εργαστήριο της φετινής περιόδου

Σήμερα κάναμε το πρώτο μας “μάθημα” για την φετινή περίοδο του Απλεπιστημίου, με ένα γκρουπ “μαθητών” που δημιουργήθηκε αυθορμήτως από πασχαλινούς επισκέπτες, οι οποίοι εκδήλωσαν ενδιαφέρον περί φυσικής καλλιέργειας και περί κεντρίσματος δέντρων.

Μιλήσαμε για τις σπορές, για την συνεργασία του ανθρώπου με τη φύση και την μη επέμβαση, περπατήσαμε κατόπιν στην περιοχή, βρήκαμε κατάλληλα μπόλια από ελιά χιώτικη θρούμπα και από λεμονιά δίφορη και κάναμε κατόπιν το κέντρισμα μιας αγρελιάς με πένα και μιας νεραντζιάς με μάτι για να έρθουν σε επαφή και με τους δύο τρόπους εμβολιασμού.

Εξαιρετική μέρα με εξαιρετικούς ανθρώπους και εξαιρετικές ασχολίες. Το Απλεπιστήμιο ξεκίνησε δυναμικά την σεζόν!

 

ΥΓ

Οι πραγματικές Αξίες. Η ζωή δίχως χρήμα, δίχως την σκέψη και την προσδοκία του. Η απελευθέρωση από το σύστημα της αναξιοπρέπειας και η μεταφορά στη φύση και στην ανιδιοτελή ενθουσιώδη προσφορά.  Όταν ακούς στο τέλος της μέρας από τα χείλη ανθρώπων ότι μόνο και μόνο για την εμπειρία που βίωσαν σήμερα, άξιζε ολόκληρο το ταξίδι τους στο νησί, έχεις λάβει την πιο σπουδαία ανταμοιβή. Ανταλλαγή συναισθημάτων και κουράγιου, ζωής. Το φέρετρο του καταναλωτή που μας φέρει, τρίζει…

Πασχαλινές απορίες

Αυτές τις μέρες του Πάσχα συναντώ μίαν ασυνήθιστη εικόνα στην συνηθισμένη μου βόλτα.

Στο εξοχικό σπίτι του πολιτευτή της ΝΔ κ. Γ. Επιτροπάκη, ο οποίος έχει τοποθετηθεί από την παρούσα κυβέρνηση στην πολύ σημαντική θέση του Διοικητή του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Χίου, είναι σταθμευμένο όλες αυτές τις μέρες ένα κρατικό αυτοκίνητο, με πινακίδες κόκκινες, υπηρεσιακές. Το αυτοκίνητο αυτό υποθέτω ότι ανήκει στο Νοσοκομείο και ως φορολογούμενος πολίτης αυτού του κράτους, από του οποίου τους λειτουργούς έχω πικράν πείρα μιας και το χρεωκόπησαν και μας οδήγησαν σε αυτή την κατάντια, δεν μπορώ παρά να μπω σε χίλιους δυο πειρασμούς υποθέσεων, στους οποίους όμως θα αντισταθώ σθεναρά και θα θέσω στην πρώτη γραμμή την καλή μου διάθεση, μέρες που είναι…

Έχω λοιπόν όλη την καλή διάθεση να δεχτώ ότι επειδή ο Διοικητής του Νοσοκομείου Χίου έχει ιδίαν πείρα και γνώση από πρώτο χέρι της κατάστασης η οποία επικρατεί στην καταρρέουσα δημόσια υγεία, δεν προβαίνει σε ιδιωτικές μετακινήσεις από και προς το εξοχικό του στις διακοπές του Πάσχα, αυτός και οι οικείοι του ίσως, με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο του νοσοκομείου.

Επίσης έχω όλη την καλή διάθεση να δεχτώ ότι ο Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Χίου έχει την ικανότητα, την απαραίτητη παιδεία και την καλλιέργεια ώστε να κατανοεί και να νιώθει ότι η πλήρης απαξίωση του πολιτικού συστήματος και των εκφραστών του καθιστά τουλάχιστον θρασύ βλάκα και ξετσίπωτο κάθε δημόσιο λειτουργό που συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως παλαιοκομματικό ρετάλι που αντί να ενοικιάσει αυτοκίνητο μεταβαίνει ιδιωτικώς σε διακοπές με το υπηρεσιακό όχημα ασελγώντας προκλητικά στο δημόσιο χρήμα των υπερφορολογημένων πολιτών, άρα δεν θα τολμούσε ποτέ να εκτεθεί έτσι πράττοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Αναρωτιέμαι λοιπόν μετά από όλα αυτά για ποιον λόγο βρίσκεται όλες αυτές τις μέρες των διακοπών του Πάσχα το υπηρεσιακό αυτοκίνητο του Νοσοκομείου Χίου σταθμευμένο εντός του εξοχικού του σπιτιού και για ποιον λόγο δεν έφερε τουλάχιστον ένα ασθενοφόρο, να το έχουμε και σε ετοιμότητα δίπλα μας μιας που εδώ στην ΒΔ Χίο των ηλικιωμένων κατοίκων δεν υπάρχει ούτε γιατρός τις περισσότερες μέρες του έτους.

Καλή Ανάσταση λοιπόν και καλή αντάμωση..

Ευλογία

Όλη μέρα χτες ζούσαμε μες στο σύννεφο που έβρεχε ποτιστικά τη γη. Ο χείμαρρος Μαλαγκιώτης ξανακατηφόρησε και τρέχει ήρεμα τα καφετιά του νερά κατά τη θάλασσα. Ήπιε η γη, αναζωογονήθηκαν τα φυντάνια, σταθήκανε στο μπόι τους, μύτισαν οι σπόροι κι άρχισαν να βλασταίνουν, έλιωσαν οι σβόλοι που ρίξαμε και φυτρώνουν, τα πουλιά ξανάρχισαν το τραγούδι τους σήμερα μετά από τη χθεσινή διακοπή.

Βόλτα στο χωράφι. Δεν είναι σκαμένο και φρεζαρισμένο κι έτσι δεν έχει λασπουριά, μπορείς να το περπατήσεις άνετα πατώντας στην πυκνή εδαφοκάλυψη από τα φύλλα και τα άχερα. Όλων των ειδών τα φυτά σε όλες τις φάσεις. Από μόλις φυτρωμένα, μέχρι φυντάνια, μέχρι ανεπτυγμένα, μέχρι ανθισμένα και καρπισμένα, μέχρι φυτά με σπόρο που μεστώνει για να πέσει στη γη ξανά, να συνεχίσει τον κύκλο.

Φυσική καλλιέργεια, φυσική ζωή. Ζωή και καθημερινότητα αφοσιωμένη στις πραγματικές αξίες. Στον κύκλο της ζωής και στην συνεργασία των πλασμάτων. Μακριά από τις γελοιότητες του συστήματος της αναξιοπρέπειας, μακριά από την ευτέλεια του χρήματος και της δήθεν εξουσίας.

Όλες τις Κυριακές του Μάη αλλά και όποτε ακόμη σας προκύψει, μπορείτε να έρθετε στον Ροδώνα, να δούμε μαζί και να ξεναγηθούμε στην φυσική καλλιέργεια και στην φυσική ζωή, στην φυσική διατροφή, στον φυσικό εαυτό μας, να τον αναστήσουμε μέσα από το φέρετρο του καταναλωτή που τον σκεπάζει. Να πάρετε τα φυντάνια σας από τις πρασιές, να φτιάξετε τον μπαξέ σας. Να μπείτε στη φιλοσοφία της μη επίθεσης στη φύση, να κάνουμε πράξη την αλλαγή πορείας της διαρκούς επανάστασης του ανθρώπου επί της γης.

Είναι ευλογία και ανάσταση πραγματική να ξαναγίνεσαι άνθρωπος, ον φυσικό, να πεθαίνεις τον καταναλωτή και ματαιόδοξο εαυτό σου, αυτόν που σου έμαθαν και σου φόρεσαν άλλοι όταν ήρθες στη γη και στην οργανωμένη συστημική κοινωνία.

Χρήμα και εξουσία έρχονται πλέον στην πραγματική τους θέση όπως κάθε ευτέλεια στη ζωή, δεν σε αφορούν, απλά.

Ξεφεύγεις, πας σε άλλα επίπεδα ζωής και στοχασμών, δεν φοβάσαι πια τον θάνατο όπως τον τρέμουν οι καταναλωτές, αλλά τον μη θάνατο και το τρομακτικό σύστημα που υπόσχεται ίαση από τις ασθένειες που σου προξενεί αλλά σου δίνει χημεία και άλλες ασθένειες.

Ξεφεύγεις, γίνεσαι ένα με τη Φύση και μετέχεις στο θάυμα του κόσμου και στην αέναη ισορροπία του, γίνεσαι Ζωή ο ίδιος, ακόμα και ο θάνατός σου όταν θα έρθει μια μέρα είναι ζωογόνος και όχι στέρφος.

Ξεφεύγεις και ζεις αυτό το υπέροχο δώρο που σου δωσε η φύση, τη μία και μοναδική μικρή σου ζωή. Κι αφήνεις πίσω μακριά, να μην σε αγγίζουν πλέον καθόλου, τις αναξιοπρεπείς χεσόμυγες, που έκαναν και κάνουν ακόμη τούμπες στο χρήμα και στους παραγοντισμούς της δήθεν εξουσίας εντός του μικροκόσμου τους οι αδαείς της ζωής, που θρέφουν χημικά αρρωστημένα κορμιά με σαπιοκοιλιές και χάνουν δόντια και κουράγια στην πορεία τους οι “πολιτισμένοι”, ζώντας την ζωή τους την όξινη μέσα στη μικροπρέπεια των ευτελειών που έχουν αναγάγει σε αξίες, και που αφήνουν τα περιττώματά τους εδώ κι εκεί αλλά δεν μπορούν να σε αγγίξουν καθόλου.

Καλή ανάσταση λοιπόν και καλή αντάμωση…