Ένας ιδανικός τόπος για οικοκοινότητα

Το πρωί, ανταποκρινόμενος στην επιθυμία μιας φοιτήτριας που κάνει κάποια εργασία και ήθελε να την βοηθήσω πήγα στο Λεπροκομείο Χίου, το γνωστό και ως Λωβοκομείο.


Ένα θεραπευτήριο λεπρών και όχι απομονωτήριο όπως η Σπιναλόγκα, εντός του οποίου ζούσαν οι ασθενείς με όλες τις ανέσεις και με πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Ακόμα και σήμερα στον οικίσκο όπου στεγαζόταν το ιατρείο μυρίζουν τα φάρμακα και τα χάπια είναι χυμένα στο περβάζι λες και κάποιος τα χρησιμοποίησε χτες
Το συγκρότημα είναι εξαιρετικής αισθητικής. Τα τεκμήρια απίστευτης σπουδαιότητας.
Ακόμα υπάρχουν όλα τα αντικείμενα που εξυπηρετούσαν τους λεπρούς. Κρεβάτια, στρώματα, σεντόνια, κουβέρτες, σόμπες, λάμπες, τα πάντα. Ένα παγκόσμιο μνημείο Λέπρας
Πολλά έχουν κατά καιρούς γραφτεί για το Λεπροκομείο της Χίου, το μόνο νοσηλευτικό ίδρυμα για την λέπρα στην Ελλάδα και όχι απομονωτήριο, πολλά και για την ζωή των τροφίμων του
Σήμερα όμως ήταν η πρώτη φορά που δεν το ένιωσα ως μνημείο που ερειπώνεται το Λωβοκομείο αλλά ως προορισμό του άμεσου μέλλοντος
Σπιτάκια και υποδομές έτοιμα. Γη εύφορη, νερό καλό, ο χείμαρρος περνάει από μέσα του και τα πηγάδια φίσκα. Το Λωβοκομείο της Χίου αποτελεί τον απόλυτο, τον ιδανικό τόπο για την ανάπτυξη μιας οικοκοινότητας και παρακαλεί έτσι που στέκει και αντιστέκεται στον χρόνο και στους βάνδαλους, κάποιους ανθρώπους σύγχρονους να το επανακατοικήσουν. Ανήκει στον Δήμο Χίου, γεγονός που κάνει ευκολότερη ίσως μια κατάληψή του από ομάδα ανθρώπων που θα ζήσει εκεί, θα επισκευάσει με προσωπική εργασία κάποια σπιτάκια, θα αναπτύξει καλλιέργειες στη γη και θα ξεκινήσει μια νέα ζωή μέσα στην υπέροχη φύση, μια νέα αρχή, έναν νέο ιστορικό κύκλο για το εν λόγω οικοδόμημα
Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ κοντά η στιγμή που το Λωβοκομείο της Χίου θα επανακατοικηθεί
Για την Ιστορία θα αναφέρω ότι προσωπικά, με μεγάλη επιμονή και δυσκολίες κατάφερα να εντοπίσω την τελευταία πια πρώην ασθενή που έζησε μεγάλο μέρος της ζωής της εντός αυτού του Ιδρύματος και της έκανα μια συνέντευξη. Είχα σκοπό να γράψω ένα βιβλίο αλλά με πρόλαβε το σήριαλ στην τηλεόραση πριν μερικά χρόνια και ξενέρωσα. Το έχω όμως μέσα μου όλο το βιβλίο και όλη την ατμόσφαιρα της ζωής στο Λεπροκομείο της Χίου.
Ίσως ευτυχήσω να την ζήσω κιόλας μιας και θα είμαι συμμέτοχος, αρωγός και συγκάτοικος σε μια ενδεχόμενη προσπάθεια κατάληψης και επανακατοίκησής του
Αμήν

Οικουμενική Αριστερά. Η ρεαλιστική και ώριμη πολιτική πρόταση

Τα τρία τελευταία χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη μια επαναστατική διαδικασία στη βάση της ελληνικής κοινωνίας (όπως και σε όλο τον δυτικό κόσμο), μια δυναμική διαδικασία αλλαγής πορείας της διαρκούς επανάστασης των αθρώπων επί της γης.

Οι άνθρωποι των δυτικών καταναλωτικών κοινωνιών, ερχόμενοι πλέον πρόσωπο με πρόσωπο με το αδιέξοδο στο οποίο οδηγεί η έως τώρα προσέγγισή τους στην ζωή, τα βασικά χαρακτηριστικά της οποίας είναι ο ανταγωνισμός μεταξύ τους αλλά και με τα άλλα όντα, η προσπάθεια πλήρους κυριαρχίας τους επί του οικοσυστήματος, η απομύζηση δίχως αναπλήρωση των φυσικών πόρων και η παραγωγή απορριμμάτων, στρέφονται τώρα γοργά προς την σταδιακή αποδόμηση αυτού του μοντέλου και υιοθετούν μιαν άλλη προσέγγιση και φιλοσοφία, αυτήν της οικουμενικότητας, της συνεργατικότητας ανθρώπου με άνθρωπο αλλά και με το υπόλοιπο οικοσύστημα.

Ο απεγκλωβισμός ολοένα και περισσότερων ανθρώπων κάθε ηλικίας, αλλά κυρίως νέων, από την στενάχωρη οπτική του χρηματοοικονομικού συστήματος εντός του οποίου (επι)βιώνουν ως άτομα, η επαφή τους με την παραμελημένη ανθρώπινή τους υπόσταση και η απελευθέρωσή τους ως φυσικά πλάσματα εντός του απέραντου οικοσυστήματος, η συνειδητοποίηση της ψευδαίσθησης που τους είχεκαλλιεργηθεί ότι το χρήμα αποτελεί φυσικό πόρο και η πλήρης πλέον συναίσθηση ότι οι πραγματικοί φυσικοί πόροι είναι αρχέγονα αγαθά κοινοκτημοσύνης όλων των πλασμάτων και όχι καταναλωτικά προϊόντα προορισμένα μόνο για την ανθρωπότητα των ατόμων καταναλωτών που διαθέτουν το χρήμα, η απόδρασή τους από την νοοτροπία της «μη ευθύνης» για οτιδήποτε δεν ορίζεται ως ατομική ιδιοκτησία τους και η προσωπική ανάληψη της ευθύνης για όσα αφορούν στη ζωή τους, στην υγεία τους, στην μόρφωσή τους, στην διαχείριση των φυσικών πόρων που χρειάζονται για να ζήσουν, η απεξάρτησή τους από την πλήρη υποταγή στα κουπόνια του μηνιαίου μισθού και η στροφή τους προς την φυσική ζωή, διατροφή, καλλιέργεια, η ενασχόλησή τους με την παραγωγή της τροφής τους, η έξοδός τους από τον μηχανισμό καθημερινής κυκλοφορίας του χρήματος και η δημιουργία νέων δομών και κοινωνιών που βασίζονται στην ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών αλλά και νέων μορφών και διαδικασιών πολιτικής εκπροσώπησης αποτελούν το ιδεολογικό υπόβαθρο της νέας πορείας και τις μεθόδους με τις οποίες αυτή υλοποιείται.

Στην ουσία ένα ολοένα αυξανόμενο μέρα με την ημέρα ρεύμα της ελληνικής κοινωνίας λειτουργεί πλέον με την λογική της αποδόμησης του καταναλωτικού μοντέλου, δρώντας επί των πυλώνων της αποανάπτυξης, της αποεκπαίδευσης, της μη επέμβασης, της αποδοχής του απαραβίαστου από τον άνθρωπο των αβίαστων φυσικών ρυθμών και νόμων, οι οποίοι τον ορίζουν και τον διέπουν ως φυσικό ον αλλά και της επανεκτίμησης του αξιακού του συστήματος.

Στην ελληνική κοινωνία η επαναστατική αυτή διαδικασία  έχει σε αυτή την ιστορική στιγμή που διάγουμε σπουδαία και εντυπωσιακά χαρακτηριστικά όσον αφορά κυρίως στην ταχύτητα εξάπλωσής της αλλά και στις νέες συνθήκες ζωής των ανθρώπων που δημιουργεί και είναι ήδη υπαρκτές σε ένα βαθμό και εξελισσόμενες. Βρίσκεται σε εξέλιξη σαν διαδικασία αλλεπάλληλων σπορών με την μέθοδο της φυσικής καλλιέργειας και μέρα με την ημέρα αλλάζει το τοπίο στη βάση, κάνει πιο εύφορη την κοινωνία των ανθρώπων, περιορίζει τα «ζιζάνια» και αυτοκαθάρεται σταδιακά από τα όξινα και τα χημικά που την έπνιγαν για χρόνια, σε πολύ σύντομο ιστορικό χρόνο δε, θα έχει πλήρως αντικαταστήσει με τοπίο θαλλερό και καρπερό το ρυπαρό παρελθόν, το οποίο είναι βεβαίως ακόμη παρόν και πασχίζει να κυριαρχήσει με κάθε τρόπο πλέον, με ολοένα και πιο χυδαία «αναπτυξιακή» θεωρία και πράξη αλλά νομοτελειακά δεν έχει κανένα μέλλον.

Η Αριστερά με το σημερινό ιδεολογικό της υπόβαθρο, πόσω μάλλον με τους τρόπους που πολιτεύεται στην πράξη, δείχνει να έχει μείνει πίσω και να μην μπορεί να εκφράσει την κοινωνία όπως ταχέως διαμορφώνεται. Ο όποιοςαριστερός ανθρωποκεντρισμός εντός του καπιταλισμού είναι πλέον παρωχημένος κι αυτός και καταδικασμένη σε αποτυχία κάθε πολιτική βασισμένη πάνω του, αφού από τη μια οι άνθρωποι έχουν προ πολλού μεταλλαχθεί σε αριθμημένα άτομα-γρανάζια ενός συστήματος του οποίου η κυνικότητα έχει ξεπεράσει κάθε όριο και το οποίο ακόμη αποδέχεται ηΑριστερά και εντός του αυτοπροσδιορίζεται, από την άλλη η οικουμενικότητα της υφιστάμενης αλλά και επερχόμενης καταστροφής μόνο με νέα, σύγχρονηοικουμενική θεώρηση και πρακτική αντιμετωπίζεται.

Η Οικουμενική Αριστερά, η μόνη ρεαλιστική και ώριμη πολιτική πρόταση, που θα κάνει πράξη την αποανάπτυξη, την σμίκρυνση, τον επανακαθορισμό του αξιακού συστήματος, τον σεβασμό των φυσικών νόμων, ρυθμών, πόρων και βεβαίως της ζωής απ’ όπου κι αν προέρχεται, φαντάζει πλέον ως απόλυτη αναγκαιότητα.

Είναι η ρεαλιστική πολιτική πρόταση διότι ορίζεται και προσδιορίζεται εντός του αυθύπαρκτου άρα και ρεαλιστικού συστήματος, που είναι το Οικοσύστημα, με την προαιώνια σοφή Οικονομία, διότι προχωρεί μπροστά σε απόλυτη συνεργασία μαζί του και όχι πλέον ανταγωνιστικά και με τάση κυριαρχίας επ’ αυτού και δρα αποκομμένη πλέον από την ουτοπία του τεχνητού καπιταλιστικού συστήματος και της θεώρησής του ότι μπορεί και πρέπει να υποκαταστήσει το οικοσύστημα.

Είναι η ώριμη πολιτική πρόταση διότι όσο η ανθρωπότητα ωριμάζει επί της γης τόσο ο δρόμος της γίνεται οικουμενικός, στωικός, μη επεμβατικός, αφού αυτό ακριβώς σημαίνει ωρίμανση, η αποδοχή των όρων, των ορίων, των ρυθμών και των νόμων που μας διέπουν ως υπάρξεις και η παραδοχή ότι κάθε απόπειρα παραβίασης ή εκβίασης αυτών, επιστρέφει υπερμεγεθυμένη εις βάρος μας.

 

Το παρόν άρθρο εστάλη στην εφημερίδα Αυγή στις 3 Δεκεμβρίου 2013 και δεν δημοσιεύτηκε μέχρι σήμερα 28 Δεκ 2013, παρόλες τις διαβεβαιώσεις του διευθυντή της εφημερίδας Ν. Φίλη.

Βέβαια προηγήθηκαν άρθρα μου στο διαδίκτυο, με τα οποία έκανα κριτική σε στελέχη του Σύριζα περί των επενδύσεών τους σε πολυεθνικές, οπότε μπορεί και να μετάνιωσε ο κ. Φίλης, να εφάρμοσε δημοκρατική και αριστερή λογοκρισία και να με έβγαλε από τις σελίδες της εφημερίδας. Ελπίζω να μην έχουν πάθει και αυτό οι “σύντροφοι” διότι ο εκφυλισμός της Αριστεράς διαφαίνεται πλέον τέλειος.

 

Εις κατώτερα

Ένα δέντρο είναι η ανθρωπότητα.

Ένα μεγάλο λιόδεντρο, χιλιόχρονο.

Μπολιασμένο

Ξεκίνησε από τις ρίζες και έκανε κορμό, άντρεψε με τα χρόνια και έφτασε ψηλά, έφτιαξε κλαδούρες και κλαράκια άπειρα, καρπούς

Κάθε κλαράκι από τη θέση που βρίσκεται όμως πια να ξέρει δε μπορεί, ούτε θυμάται, ούτε έμαθε ποτέ τι γίνεται εκεί κάτω, στην αρχή. Από πού ρουφάει χυμούς και ζει ολόκληρο το δέντρο. Ούτε καν πως είναι ένα δέντρο όλο το οικοδόμημα δεν ξέρει το κλαράκι, πως ανήκει σ’ ένα δέντρο. Δεν την ξέρει την υπόστασή του, δεν την ξέρει τη γη. Νομίζει πως τρέφεται από το αμέσως μεγαλύτερο κλαρί πάνω στο οποίο φύτρωσε. Νομίζει πως το παιχνίδι όλο παίζεται εκεί πάνω, κοντά του, πως όλος ο κόσμος είναι εκεί. Και ολοένα πιο πάνω πως ανεβαίνει και πάει. Γι’ αυτό κάνει επενδύσεις και όνειρα, εις ανώτερα του λένε όλοι γύρω του, κατώτερα να δει κανείς δεν το προτρέπει.

Μα το παιχνίδι όλο της ζωής και της επιβίωσης παίζεται στη βάση. Στη γη. Από εκεί ρουφάει χυμούς και πορεύεται το δέντρο της ανθρωπότητας.

Την παραμέλησε όμως τη βάση του, αποξεχάστηκε γενιά τη γενιά ο άνθρωπος. Κι ύστερα, σαν να μην έφτανε αυτό, το ότι αμέλησε γι αυτήν, άρχισε και να την μολύνει, να την καταστρέφει. Άρχισε και να την απομυζεί απερίσκεπτα με ελαφριά καρδιά. Όσο φουντώνει το δέντρο της ανθρωπότητας, όσο πηγαίνει “εις ανώτερα”, τόσο πιο ελαφριά και πιο ελαστική γίνεται η συνείδησή του.

Την ξ-έχασε τη βάση του, ξέχασε πως ριζώνει απ’ τη γη και θεωρεί πως ίπταται, πως είναι ανεξάρτητος, πως κυριάρχησε των πάντων επί γης

Και παίρνει ξαφνικά μια σοροκάδα αναμαλλιάρα, παίρνει ξαφνικά μια τραμουντάνα βουερή κι αρχίζουνε και σπάνε ένα ένα τα κλαριά και οι κλαδούρες, από την αμασκάλη κόβονται, γενιές επί γενιών κλαριά μέσα σ’ ένα λεφτό του χρόνου πέφτουνε στη γη. Ζωντανά ακόμα μα νεκρά ήδη από χρόνια. Χλωρά ακόμα μα καταδικασμένα να ξεραθούνε μαρτυρικά και να σαπίζουνε εκεί, στου δέντρου τη φύτρα. Να γίνουνε λίπασμα για τα άλλα που αρχίσανε να σκάνε μύτη κιόλας από τον ίδιο τον κορμό, προτού καν μπει η άνοιξη…

Το αντίτυπο του σκηνοθέτη…

Συγκλονιστικός ο Βασίλης Βασιλάκης ως Κωσταντής στον Ήλιο με δόντια.Τον είδα απόψε στην θεατρική παράσταση που έδωσε τιμής ένεκεν εδω στη Χίο πριν ξεκινήσει επίσημα στο θέατρο Αθηναίς απο 27 Ιανουαρίου κ με καθήλωσε.Όπως κ όλους τους θεατές.Το κείμενό μου απέκτησε άλλη διάσταση,πήρε μορφή κ ψυχή,έγινε πρόσωπο,ένιωσα μεγάλη συγκίνηση.Θα το ξαναδώ και αύριο να το χωνέψω.Νιώθω ότι στον Βασιλάκη ο ήρωας μου ο Κωσταντής βρήκε τον άνθρωπό του.Ιστορική συνάντηση

Αυτό που με άγγιξε όμως πολύ βαθιά ήταν που σήμερα το πρωί ξαναπέρασα από τον χώρο στον οποίο ανεβαίνει η παράσταση και είδα το αντίτυπο του βιβλίου μου χρησιμοποιεί ο Βασιλάκης ως ηθοποιός και σκηνοθέτης. Το αντίτυπο του βιβλίου μου που γέννησε αυτή την παράσταση στην ψυχή και στο κορμί αυτού του σπουδαίου καλλιτέχνη

Η εικόνα του βιβλίου τα λέει όλα

Γαβαθούλα γεμιστή!

 

Είπα και γώ να ετοιμάσω το Χριστουγεννιάτικο γεύμα μου…

Ακολούθησα λοιπόν τη χθεσινή σου συνταγή…

Όχι κατά γράμμα

Μία μικρή παραλαγή ας πούμε…

 

Λοιπόν:

1 μικρή γλυκοπατάτα

1 μικρό κουνουπιδάκι

Λίγη σελινόριζα

Μπόλικο σέλινο και μαϊντανό

1 μικρό πράσο

1 κρεμμυδάκι φρέσκο

Λίγα αντίδια

Λίγο λάχανο άσπρο

Λίγο λάχανο κόκκινο

Αυτά…

 

Καλό πλύσιμο και μπάπ στη γαβαθούλα…

 

Α έκανα και λίγη σώς (ας την πούμε έτσι)

Ταχίνι

Λαδάκι από το καλό

Λίγο κουρκουμά

Μπόλικο λεμόνι…

 

Καλό ανακάτεμα και περιχύνουμε από πάνω το ωραίο μας πιάτο…

Και μερικά κρίθινα παξιμαδάκια είναι ότι πρέπει…

 

Λοιπόν από τη θεωρία στην πράξη ….

 

Σ ευχαριστούμε πάλι για την ωραία ιδέα που μας έδωσες…

 

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ

 

ΜΠΑΜΠΗΣ

“Γεμιστή χριστουγεννιάτικη γαβαθούλα”

Θα σας δώσω τώρα συνταγή!
“Γεμιστή χριστουγεννιάτικη γαβαθούλα”
Για δύο ανθρώπους, όχι άτομα. Και για να φάνε, όχι για να καταναλώσουν
Υλικά
1/2 Γλυκοπατάτα
1/3 μικρού κουνουπιδιού
1 μέτριο μπρόκολο
2 κρεμμυδάκια φρέσκα
1 αβοκάντο
Ταχίνι 50γρ
Φύλλα από : σπανάκι, μολώχα, ζοχούς και ό,τι άλλο ραδικοειδές, αντίδια
Σέλινο
Μαϊντανό
Λεμόνι
Ελαιόλαδο
Κουρουμά
Μαραθόσπορους

Τα κάνετε όλα μικρά κομματάκια, τα φυλλώδη με το χεράκι, όχι με μαχαίρι, γεμίζετε με το μείγμα την “χριστουγεννιάτικη γαβαθούλα”, ανακατεύετε πολύ καλά με κουταλοπίρουνα και έτοιμο το γεύμα. Όλα ωμά εντελώς, μην τα ξαναλέμε. Ταιριάζει μαζί και παξιμάδι κρίθινο

και αφήστε τους άλλους να τρώνε λίπη επιχορηγούμενα ή όχι από τις 8 μυστηριώδεις κυρίες με τα μαύρα που ταϊζουν κρέας τον φτωχό καταναλωτή

Διότι αν έχουμε φτάσει εδώ που φτάσαμε ως ανθρωπότητα, πολύ σημαντικό ρόλο έχει παίξει η όξινη και επιθετική διατροφή μας
Καλές γιορτές

 

Εκπορνευόμενη Αριστερά

Αρχίσανε, μέρες που είναι, τις προσωπικές επιθέσεις εναντίον μου κάποιοι αρτηριοσκληρωτικοί φανατίλες του Σύριζα, επειδή γράφω για την κατάντια στην οποία φέρανε την Αριστερά με την αναξιοπρέπεια, την ανακολουθία των στελεχών τους και την τάση των ιδίων για συγκάλυψη μη τυχόν και σκοντάψει το κόμμα στην πορεία του προς την εξουσία.

Οι επικίνδυνοι αυτοί φανατικοί που νομίζουν ότι έφτασε πλέον η ώρα να λάβουν σύνταξη και εφάπαξ για τις ντουντούκες που βαστούσαν τόσα χρόνια, καταπίνουν με περισσή ευκολία και δικαιολογούν απόλυτα τις επενδύσεις βουλευτών τους σε πολυεθνικές και τις δηλώσεις ενδοτισμού άλλων, αλλά επιτίθενται σε μένα ξεθάβοντας κείμενό μου από το μακρινό παρελθόν, τότε που σχολίασα αρνητικά κάποια από τις απεργίες, μιας άλλης εποχής, των καθηγητών!!!!!!

Μέχρι εκεί μπορεί να φτάσει η βρομιά τους και η υποκρισία τους. Να στηρίζουν Βουλευτές που επενδύουν στην Μπλακροκ, να στηρίζουν Βουλευτές που δηλώνουν με κάθε ευκαιρία την ανάγκη συνεργασίας με το παρελθόν που έφερε τη χώρα στα μνημόνια και στο ξεπούλημα, αλλά την ίδια στιγμή να επιτίθενται σε μένα επειδή έκανα κριτική σε μια απεργία-φωτοβολίδα που έκαναν οι καθηγητές την εποχή προ μνημονίων, δήθεν ότι τότε έθιξα τους δημοσίους υπαλλήλους που τώρα υπερασπίζομαι! Αλίμονό μας τι θα κάνουνε δηλαδή άμα πάρουνε και την κυβέρνηση. Η ομάδα αλήθειας του Σαμαρά δεν φτουράει μπροστά τους…

Για την πραγμάτωση των κυβερνητικών ονειρώξεων κάποιων φανατικών χειραγωγημένων βλακών, εκπορνεύεται η Αριστερά τον 21ο αιώνα. Με αποτέλεσμα τον πλήρη ευτελισμό της, όπως όλων των Αξιών, σ’ αυτή την εποχή της ισοπέδωσης και την εδραίωση του νεοφασισμού που έρχεται ολοταχώς για να μείνει.

Όλοι αυτοί οι εκπορνευτές της Αριστεράς είναι γρανάζια και υπηρέτες του νεοφασισμού. Άλλοι εκούσια και άλλοι από βλακεία.

Υπάρχει τρόπος;

Υπάρχει τρόπος να ξεφύγει κανείς από το αδιέξοδο καπιταλιστικό καταναλωτικό και αντιφατικό αυτό σύστημα;
Υπάρχει τρόπος ένας άνθρωπος να είναι πλάσμα της φύσης και όχι καταναλωτής της;
Υπάρχει τρόπος ένας αριστερός πολίτης ή πολιτικός να μην είναι ανακόλουθος, ανήθικος, αναξιοπρεπής;
Υπάρχει τρόπος η Αριστερά να γίνει σύγχρονη, Οικουμενική, να εκφράσει την συνεργασία του Ανθρώπου με το Οικοσύστημα και όχι πια το μένος του για επικυριαρχία;
Υπάρχει τρόπος για να ξεφύγει η ανθρωπότητα από το αδιέξοδο που διαφαίνεται;
Και βέβαια υπάρχει. Είναι η μετάβαση από το υποσύνολο στο σύνολο, η απελευθέρωση από το σύστημα στο οικοσύστημα, η επαφή με τον φυσικό μας εαυτό και κάθε τι φυσικό γύρω μας και η απόρριψη κάθε τεχνητού – συστημικού, η συνειδητοποίηση του ότι τίποτα δεν είναι μοιραίο, για όλα είμαστε εμείς υπεύθυνοι και κυρίως για τον εαυτό μας, για την υγεία και την προσωπική μας διαδρομή και ιστορική πορεία
Εργαλείο αυτής της προσωπικής μετάβασης του καθενός η φιλοσοφία του τρίπτυχου:
Φυσική ζωή, φυσική διατροφή, φυσική καλλιέργεια.


Όποιοι ενδιαφέρονται να μάθουν και να πράξουν αλλιώς, να βιώσουν την αλλαγή πορείας της διαρκούς επανάστασης των ανθρώπων επί της γης, να απεξαρτηθούν από την παθογένεια, τις αρρώστιες και τις δήθεν γιατρειές του συστήματος, από τον συστημικό δέσμιο και χειραγωγημένο εαυτό τους, το γρανάζι αυτό που σπαταλά τη ζωή του για να κυκλοφορεί το χρήμα και να ζει το σύστημα, μπορούν να απευθυνθούν στο Απλεπιστήμιο και να προγραμματίσουμε και να οργανώσουμε μαζί ημερίδες ή διήμερα φυσικής ζωής, διατροφής και καλλιέργειας στους τόπους τους, να κάνουμε πράξη την Οικουμενική Αριστερά που έχει γεννηθεί και μεγαλώνει όσο το σάπιο σύστημα γίνεται κοπριά στις ρίζες της
Απλεπιστήμιο
Γιάννης Μακριδάκης akridaki@gmail.com
Για επικοινωνία στην Αθήνα : Ειρήνη Δασκαλάκη eirinidas@gmail.com
Δεν είμαστε δάσκαλοι ούτε παντογνώστες. Εμπειρίες, συναισθήματα και συμπεράσματα των μεθόδων μας μοιραζόμαστε. Για ζωή ελεύθερη από κάθε τι που την περιορίζει, την αρρωσταίνει και την χειραγωγεί.Και βέβαια δωρεάν χρημάτων. Δεν χωράει το χρήμα στην φιλοσοφία και στην ελευθερεία της ζωής και της δράσης. Είναι από μόνο του πλέον σκλαβιά

Η απόδειξη

Μες στη νύχτα ένας φίλος Συριζαίος μού στειλε την συνέντευξη Τσακαλώτου στο Κόκκινο, επειδή, λέει, του κάνω άδικη κριτική
Διαβάστε την. Την παραθέτω εδώ.
Ο Τσακαλώτος σε δέκα γραμμές αποδεικνύει και αποδέχεται τα όσα λέω για την παρωχημένη συστημική αριστερά που είναι γεννημένη και οριοθετημένη εντός του καπιταλισμού και πλέον είναι ένα με αυτόν και τις αντιφάσεις του.
Ο Τσακαλώτος είναι ένας αριστερός άνθρωπος, ο οποίος μπλεγμένος εντός αυτής της συστημικής αριστεράς δεν μπορεί κι αυτός να αποφύγει τις αντιφάσεις της και τον καπιταλιστικό της χαρακτήρα.
Ο Τσακαλώτος όμως δεν είναι μόνο ένας αριστερός άνθρωπος. Είναι και ένας αριστερός, πολιτικός. Και σαν πολιτικός είναι αναξιοπρεπής και ανήθικος διότι έχει επενδύσεις στις πολυεθνικές που είναι ο πολιορκητικός κριός του Ανθρώπου και του Οικοσυστήματος, τις στηρίζει με τα λεφτά του, τους δίνει όπλα και ύπαρξη, τρόπο και δύναμη να δρουν όπως δρουν στον κόσμο.
Αυτό που λέει για τα σούπερ μάρκετ, που όλοι τους κάνουν κριτική και όλοι ψωνίζουν, είναι η τρανταχτή απόδειξη του ότι το σύστημα είμαστε εμείς και μόνο έτσι αλλάζει, όταν αλλάξουμε εμείς, όποιος διαβάζει εδώ και καιρό τα άρθρα μου και όποιος έχει έρθει σε εκδηλώσεις και ομιλίες, το έχει δει γραμμένο και το έχει ακούσει πάμπολλες φορές και με το ίδιο ακριβώς παράδειγμα, αυτό του σούπερ μάρκετ και των άθλιων συσκευασιών και προϊόντων διατροφής και τη στάση μας απέναντί σε αυτό.
Κι ο κάθε Τσακαλώτος θα έπρεπε να είναι μπροστάρης στην αλλαγή, να αλλάζει τον εαυτό του για να αλλάξει το σύστημα. Αν δεν είναι, είναι πολιτικός νάνος. Αν όχι μόνο δεν είναι μπροστάρης αλλά είναι και ανακόλουθος, τότε αυτό λέγεται ανηθικότητα και αναξιοπρέπεια.
Και στο τέλος της συνέντευξης, κατά τον προσφιλή τους τρόπο όλοι αυτοί οι αριστεροί επενδυτές του χρήματος ή της ματαιοδοξίας (κι εδώ κολλάει ο θλιβερός Πετράκης της μισής Αθήνας που αναρωτιέται κι αυτός πού κολλάει στα όσα γράφω), μιλούν για εμάς τους ανθρωποφάγους, για να το παίξουν και θύματα.
Ο αναξιοπρεπής ανήθικος επενδυτής, ο πολιτικός τσαρλατάνος που πλούτισε, εκπαιδεύτηκε, αναδείχτηκε μέσα από το σύστημα και προετοιμάστηκε από αυτό για να εισχωρήσει ως Δούρειος Ίππος στην Αριστερά και να την εξευτελίσει, να χαμηλώσει τον πήχη της, να την μικρύνει στα μάτια της μάζας, αυτός τώρα λαμβάνει ρόλο θύματος με θύτες εμάς που τον ανεχόμαστε να αυτοαποκαλείται πολιτικά όμοιός μας.

http://left.gr/news/e-tsakalotos-pothen-eshes-kai-i-ithiki-tis-aristeras-ihitiko

Καλές γιορτές

Του χρόνου τέτοιες μέρες μπορεί να βρεθεί και κάνας βουλευτής να δηλώσει στο πόθεν έσχες του το σπίτι σας
Και μετά να πει ότι ο μπαμπάς του πήγε σε έναν πλειστηριασμό και το χτύπησε, αυτός δεν ήξερε τίποτα

 

Αφού ψήφισαν την δήμευση των σπιτιών σας θα αρχίσουν από αύριο να κυκλοφορούν ανάμεσά σας, στις κατά τόπους εορταστικές αγορές και να σας στέλνουν και χριστουγεννιάτικες ευχές, με κάποιους δε από σας θα ανταλλάσσουν αγκαλιές, φιλιά και χειραψίες. Θα πάνε και στις μητροπόλεις την πρωτοχρονιά και θα μοιράζουν αφειδώς ευχές σε όλους για το νέο έτος
Χυδαίοι πολιτικοί νάνοι, υπόδουλοι της αμορφωσιάς τους και της αδυναμίας να νοηθούν και να αισθανθούν τον κόσμο