Φύγαν όλοι για την πόλη

Σήμερα το πρωί είδα τα χελιδόνια να κάνουν όλα μαζί κύκλους πάνω από τον μικρό μας κάμπο. Να μαζευτούμε, να φεύγουμε για νότια, ένιωσα πως τιτιβίζουν αναμεταξύ τους και γύρισε ο νους μου πίσω, στις προηγούμενες μέρες που ήταν όλοι εδώ και κάναμε βόλτες κι εμείς, κοπάδι επί γης, ένα τσούρμο ανθρώπων.

Το Απλεπιστήμιο της Βολισσού ξεκίνησε τις συναντήσεις του φέτος τον Αύγουστο κι ήτανε τόσο απίστευτα πετυχημένο το τριήμερο, που τελικά για πολλούς από τους “φοιτητές”, πήρε παράταση και έγινε βδομάδα.

Ήτανε διάχυτη η χαρά και η ικανοποίηση για την τόση συμμετοχή αλλά και για την αυτοοργάνωση της ομάδας, για την γνωριμία, την κοινή εργασία και ζωή, για τις κουβέντες και τα βλέμματα, για τα χαμόγελα και τις αγκαλιές

Περισσότεροι από 70 άνθρωποι γίναμε κοινωνοί μιας άλλης ζωής, της τρυφερής επανάστασης που φουντώνει μέσα μας, σε ολοένα και περισσότερους, νιώσαμε άνθρωποι, νιώσαμε τον διπλανό μας ως άνθρωπο και τη φύση ολόγυρα να μας προσφέρει ζωή, νιώσαμε τη ζωή παντού.

Κουβεντιάσαμε για την ανισορροπία της άκρατης αστικοποίησης και για τον σύγχρονο καταναλωτή που ζει στο φτιαχτό υποσύνολο όντας βέβαιος πως ζει το σύνολο, και κάναμε εισαγωγή στην φιλοσοφία της φυσικής καλλιέργειας στη γη και στην κοινωνία, με οδηγό τον Φουκουόκα στο πρόσωπο του Μήτσου Καραφυλλίδη

Είδαμε, καταλάβαμε και νιώσαμε ότι όλη η συμβατική ζωή μας είναι ένα ψέμα, μια άθλια παραπλάνηση μέσα σε ένα ανήθικο, ψεύτικο και σαθρό σύστημα, το χρηματοοικονομικό, που ρουφάει ζωές ανθρώπων, τους μετατρέπει σε αριθμούς και τους ξοφλάει αργά ή γρήγορα, τους καθιστά θύματα ενός πρωτοφανούς σε σφοδρότητα και εύρος ιμπεριαλιστικού πολέμου, τον οποίον έχουν εξαπολύσει λυσσωδώς οι καταναλωτές ενάντια στον άνθρωπο και στη ζωή γενικότερα.

Κι οι περισσότεροι από μας διαλέξανε ήδη στρατόπεδο

Προσωπικά, ζώντας επί μια εβδομάδα μαζί με τον Καραφυλλίδη κι ακούγοντας τα όσα έλεγε στο “μάθημα”, ένιωσα βέβαιος ότι ο δρόμος είναι ένας και μοναδικός κι ότι σ’ αυτόν σε οδηγεί η γη αν την αφουγκραστείς, αν δεν τη νιώθεις τη φύση εχθρό μα σύμμαχο και ζωοδότη, αν είσαι μέσα της ενταγμένος κι όχι αποκομμένο καρκίνωμα, αν γνωρίσεις τη ζωή, αν έρθεις σε επαφή με την αρχική μορφή της, τον σπόρο.

Όσα έλεγε ο Μήτσος τα είχα ήδη νιώσει κι ήταν πολύ ανακουφιστική αυτή η επιβεβαίωση της διαδρομής, σαν να πηγαίνεις με το ένστικτο σε χωματόδρομο καταμεσήμερο καλοκαιριού προς ερημική παραλία και ξάφνου να βλέπεις με μπογιά σε βράχο στο πουθενά, ένα βέλος που σου δείχνει πως πας καλά

Ευχαριστώ όλους όσους ήρθαν στη Βολισσό. Κανείς δεν με έκανε ούτε λεπτό να νιώσω άσχημα, ούτε στιγμή να σκεφτώ κάτι κακό και άβολο. Έτσι δημιουργούνται και καλλιεργούνται οι σχέσεις των ανθρώπων, έτσι ζυμώνεται η ανθρωπότητα και μέσα από προσωπικές επαναστάσεις οδηγείται στο μέλλον, στη στροφή από τον ιδιωτικό στον κοινοτικό βίο.

Το επόμενο καλοκαίρι η διοργάνωσή μας, ένα αφιέρωμα στην φιλοσοφία της φυσικής καλλιέργειας στη γη και στην κοινωνία, θα διαρκέσει μια γεμάτη βδομάδα. Ελπίζω να είμαστε όλοι καλά, να ξαναβρεθούμε εδώ μαζί και με άλλους πολλούς ακόμη.

 

Βολισσός

Μετάλλαξη
«Οι σκάλες άρχισαν να κυλούνε, απ’ την ψευδαίσθηση του χρόνου.
Τα όνειρα χάνονται μηχανιστικά μέσα στο βιαστικό πεπρωμένο, που επιφύλαξαν οι μάγοι της φυλής.
Τσαλακωμένες επιθυμίες κάθισαν  πάνω στο σβέρκο των περαστικών.
Μεταλλαγμένοι τρέχουν στους  βρώμικους δρόμους, για τους ανίερους σκοπούς μιας μαγειρεμένης ζωής.
Τα ποτάμια άλλαξαν με λεωφόρους κατακερματισμένων συνειδήσεων, καθώς ο ήλιος έδυε προς την άβυσσο.
Το άγγιγμα του φωτός έσβησε στ’ απέραντο σκοτάδι της ύπαρξης. Αλήθεια πως θα μπορούσε να κρατηθεί ζωντανό;
Η ολοκλήρωση του όντος, χώρα μακρινή είναι απ’ τις αλυσίδες της προβλήτας, που επιπλέουν επιδεικτικά στα λασπόνερα  που ξέμειναν στην άκρη του λιμανιού.
Το ερώτημα είναι, τι θα παιχτεί μετά το τέλος της παράστασης!»
 
Γιάννη αυτό το ποίημα το ‘γραψα, μόλις κατέβηκα στο λιμάνι του Πειραιά, αναλογιζόμενος όλη τη διαφορετική εμπειρία που ζήσαμε όλοι στο νησί. Μια εμπειρία που τα λόγια φτωχά να την περιγράψουν. Ελπίζω για ‘κείνη τη μέρα που όλος ο κόσμος θα ‘ναι μια τέτοια εμπειρία.
Σ’ ευχαριστούμε πολύ για τη δυνατότητα που μας έδωσες για να συνειδητοποιήσουμε καταστάσεις για μια άλλη πορεία ζωής, που λίγο-πολύ όλοι σκεφτόμασταν. Στη Βολισσό ήρθαμε σε μια σχετική επαφή μαζί της και είδαμε ότι είναι εφικτή, με τις όποιες δυσκολίες της. Να ‘μαστε καλά και για άλλα συναφή.
Θα σε δω και στη Δράμα. Μέχρι τότε τους χαιρετισμούς μου σε ‘σένα και όσους είναι ακόμα εκεί.
Γιώργος Χατζησαββίδης

Οι σπόροι έπεσαν

Σιγά σιγά συνειδητοποιώ
Πόσα πολλά και σημαντικά έγιναν σε τρία χρόνια
Πόσα πολλά και σημαντικά έγιναν σε τρεις μέρες

Οι σπόροι έπεσαν.
Πολλοί και διαφορετικοί.όλοι σημαντικοί.
(Ήταν σκέψεις, απόψεις και νέες γνώσεις, ήταν χαμόγελα, ματιές και αγκαλιές,ήταν γέλια, σιωπές, βόλτες στις ομορφιές κι απλές λεπτομέρειες.)
και πλούτισε η σκέψη και η καρδιά και η ψυχή
και ποιος ξέρει ποια όμορφα λουλούδια και ποια δέντρα θα φυτρώσουν..

Ήταν όλα τόσο οικεία
Τόσο απλά, αληθινά και όμορφα
Και τόσο σημαντικά

Ευχαριστώ!
Καλή αντάμωση

Μαριάννα Μπαγιαμπού

Ευχαριστώ

Πέρασαν ακριβώς  45 χρόνια για να συναντήσουν  τα μάτια μου αυτό το υπέροχο λουλούδι.

Από πόση πίκρα δεν θα είχε προστατεύσει αυτή η γνώση κάποιους  (συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντος ).  Δεν θα πλήγωνε κανέναν ο χαρακτηρισμός «μπάμια» ως  χλευασμός του «ψιλόλιγνου»  της εμφάνισης αν ήξερε ότι είναι καρπός ενός τόσο τέλειου δημιουργήματος.

Ευχαριστώ όσους συνέβαλαν για να συναντήσω αυτή την ομορφιά:

Ευχαριστώ, τα «Θεϊκά» μάτια του Ροδώνα και την γοητευτικά τρυφερή «Ελαφίνα» που έχει δίπλα του, την «Δύναμη της Γνώση» που ήρθε από αλλού αλλά ακόμα και όποιον βρέθηκε γύρω από το δημιούργημα αυτό όταν το συνάντησα και με την παρουσία του εκεί είτε το πρόβαλε περισσότερο είτε το έκρυβε και μία απλή κίνηση του προς άλλη κατεύθυνση έφερε την αποκάλυψη.

Ευχαριστώ.

Στέλλα Μώρου

Τριήμερο στη Βολισσό 2013

Δυσκολεύομαι να χωρέσω την εμπειρία και τα συναισθήματα της 3ήμερης συνάντησης στην Βολισσό σε λέξεις.

Συναντηθήκαμε δεκάδες άγνωστοι άνθρωποι από διάφορα μέρη της Ελλάδος – και όχι μόνο – τόσο διαφορετικοί, ο καθένας με την δική του ιστορία και ζωή, με τις δικές του προσδοκίες και ανησυχίες, με τα δικά του συναισθήματα.

Και όλα κύλησαν ανεξήγητα αυτονόητα.

Με σεβασμό.

Αξιοπρέπεια.

Διάλογο.

Μοίρασμα.

Φυσικά, πολλή φύση.

Υπευθυνότητα.

Λόγο.

Συγκίνηση.

Σκέψη.

Και πολλή τροφή για σκέψη.

Οι μέρες αυτές άγγιξαν το Είναι μου.

Με μία απλότητα, που με αφήνει σχεδόν άναυδη.

Μίλησα με όσους «χώρεσε» ο σύντομος χρόνος.

Αναμενόμενα, όχι με όλους.

Συνάντησα ανθρώπους που με γοήτευσαν με την ευγένεια, την απαλότητα, την οξυδέρκεια, τον λόγο, την ειλικρίνεια και την δύναμή τους, κάποιοι ακόμη και χωρίς να προλάβω να συνομιλήσω μαζί τους.

Η αίσθηση κοινών στοιχείων και αντιλήψεων (όπου υπήρχαν) ήταν κάπως ανακουφιστική.

Μέσα από το 3ήμερο αυτό γεννήθηκαν σχέδια, που η αίσθησή μου λέει, ότι θα γίνουν και πράξη.

Ακόμη και έτσι να μην είναι όμως, νοιώθω ήδη κερδισμένη, αφού η εμπειρία αυτή, ξεπέρασε κάθε, μα κάθε προσδοκία που είχα ερχόμενη σε αυτό το μέρος.

 

Είναι όλα εκεί, μέσα μας.

Αρκεί να ξέρει ο καθένας τι να βγάλει μέσα από το μαγγανοπήγαδό του.

Αρκεί να τολμήσει.

Βήμα βήμα.

 

Γιάννη, σ’ ευχαριστώ από καρδιάς για αυτή την πρωτοβουλία σου.

Αναχωρώ πολύ πιο πλούσια από τον τόπο αυτό.

 

Εις το επανειδείν.

Βασιλική Μελισσοπούλου

Καλοκαιρινές συναντήσεις στη Βολισσό, καλή συνέχεια!

Πώς να εξηγήσω ότι τόσο διαφορετικοί και πολλοί άνθρωποι, συντονίστηκαν τόσο γλυκά και όμορφα και λειτούργησαν τρείς ολόκληρες μέρες χωρίς καμία παραφωνία; Μαγεία!

Πώς να εξηγήσω ότι εγώ η ίδια συμμετείχα σε αυτήν την ομάδα και παρά την αρχική μου αμηχανία γρήγορα ένοιωσα σαν να ήμουν μέρος της από πάντα.  Έκπληξη!

Πώς να εξηγήσω τις αγκαλιές που αντάλλαξα με ανθρώπους που συνάντησα μόλις τρείς ημέρες πριν και την ζεστασιά που έλαβα, σαν αυτή να ήταν η πιο φυσιολογική κατάσταση; Θείο δώρο.

Πώς να εξηγήσω τις στιγμές που μου έφεραν δάκρυα στα μάτια και αυτά δεν ήταν από λύπη; Λύνομαι.

Μάλλον δεν χρειάζεται να εξηγήσω κάτι, αρκεί που το έζησα.
Συνάντησα ανθρώπους – ακόμη και κάποιους που ζούμε στην ίδια γειτονιά, δυο τετράγωνα απόσταση – που είναι σαν να τους γνωρίζω από πάντα.

Ξαναπήρα μπρός. Συνέρχεται σιγά-σιγά ο άνθρωπος που έχω μέσα μου και ο καλός μου εαυτός θαρρώ πώς έχει την ευκαιρία να ανθίσει. Μακάρι.

Στο προσωπικό μου πλάνο για την μετάβασή μου σε αυτό που η καρδιά μου επιθυμεί και η λογική λειτουργεί πλέον για να το υποστηρίξει, έχω πολλούς συμμάχους για να αντλώ δύναμη και διάθεση μεγάλη να την ανταποδώσω. Θα τα καταφέρω.

Όλα όσα έμαθα αλλά και αυτά που δεν ειπώθηκαν με λόγια και αντιλήφθηκα, τα κουβαλώ μαζί μου ώσπου να καταλαγιάσουν μέσα μου και πάρω τους καρπούς τους.

Γιάννη σε ευχαριστώ που ήσουν η αφορμή και με τον τρόπο σου μου έδωσες το κουράγιο να κάνω το «restart» που δειλά-δειλά προσπαθούσα καιρό.

Ευχαριστώ όλη την ομάδα των καλοκαιρινών συναντήσεων στην Βολισσό και ας μην πρόλαβα να μιλήσω με τον καθέναν ξεχωριστά, πιστεύω πώς αυτό θα γίνει στην επόμενή μας συνάντηση.

Αυτή άλλωστε η ομάδα δημιούργησε την θετική ενέργεια που μαζί με αυτήν του όμορφου τόπου θα πάρω μαζί μου στην πόλη που θα επιστρέψω.

Καλή συνέχεια να έχουμε!
Ειρήνη Δασκαλάκη

Συγκίνηση

και μέσα στο τρέξιμο της υποδοχής κ τακτοποίησης τόσων ανθρώπων που ήρθαν κι έρχονται ακόμη για τις συναντήσεις μας,με παίρνουν τηλέφωνο από το ταχυδρομείο του χωριού και μου λένε ότι ήρθε για μένα μια επιταγή των 30 ευρώ!
Να λάβω ή να δώσω, ρώτησα!
Δεν μου χει έρθει ποτέ επιταγή προς είσπραξη, μόνο λογαριασμοί προς εξόφληση κ κάπως μου φάνηκε πολύ περίεργο σήμερα αυτό.
Πήγα λοιπόν στο ταχυδρομείο κ πήρα τα χρήματα, μαζί κι ένα αποκομμα επιταγής ταχυδρομικής, σταλμένης από τον Μπάμπη Κ. εκ της προσφυγικής Νέας Ιωνίας, ο οποίος στην πίσω μεριά έγραφε “από το υστέρημά μου για το πιο σπουδαίο σεμινάριο του κόσμου..”
Να είσαι καλά Μπάμπη, με συγκίνησες..

Απλεπιστήμιο Βολισσού, πρόγραμμα συναντήσεων 23-26 Αυγούστου 2013

Έχουν αρχίσει να έρχονται σιγά σιγά οι άνθρωποι που θα συμμετάσχουν το σαββατοκύριακο στις συναντήσεις του Απλεπιστημίου εδώ στη Βολισσό.

Περιμένουμε τους πολλούς να ρθουν αύριο Παρασκευή

Το πρόγραμμα που θα ακολουθήσουμε μετά και τις διάφορες αλλαγές είναι το εξής:

Παρασκευή 23, ώρα 18.00 στο κατασκηνωτικό κέντρο Μανάγρου, πρώτη συνάντηση γνωριμίας, οργάνωση. Ώρα 21.00 μετάβαση για τη σούμα του καλωσορίσματος στην ταβέρνα Φάμπρικα

Σάββατο 24, ώρα 10.00 συνάντηση στην παραλία Μαγεμένα και ξενάγηση σε μούρκια και μπαξέδες στον Ροδώνα. Ώρα 18.00 στο κατασκηνωτικό συζήτηση επί του θέματος : Το σύστημα είμαστε εμείς. Η αστικοποίηση του πλανήτη ως παράγοντας που συμβάλει στην υποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος από το χρηματιστηριακό. Η καπιταλιστική κρίση και ο όρος “ανάπτυξη” ως συνέπειες της υπερ-αστικοποίησης του πληθυσμού της γης. Σπόροι, νερό, οξυγόνο, ενέργεια, οι πρώτες ύλες της Ζωής μας σε χέρια ανήθικων και κερδοσκοπικών πολυεθνικών. Εκποίηση φυσικών πόρων και Κινήματα Πολιτών. Γνωριμία και συνεργασία μεταξύ των ανά την Ελλάδα Κινημάτων Αλληλεγγύης και Αντίστασης. Εναλλακτικοί τρόποι διαβίωσης

Κυριακή 25, ώρα 10.00 Συνάντηση στον Ροδώνα, σεμινάριο Φυσικής Καλλιέργειας με τον Δ. Καραφυλλίδη, παρασκευή σβόλων σποράς. Ώρα 20.00 Λογοτεχνικές αναγνώσεις στο μπιτς μπαρ Γωνιά και θεατρική παράσταση ” Ο Φουντούκος”

Θεατρική- μουσική παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο χιώτικο παραμύθι (σε ντοπιολαλιά) και σε κείμενα της σύγχρονης πεζογραφίας και ποίησης ( Μπωντλαιρ, Πεσσόα,Χριστιανόπουλος, Νερούντα, Σάρα Κέην, Δ. Σκανδάλη). Η ιστορία ενός κοριτσιού, που στην προσπάθειά της να γλιτώσει απο την καταδίωξη του Αγαρηνού πατέρα της την κρίσιμη στιγμή παρακαλεί το Θεό να την κάμει φουντούκο, σκυλάκι στην παλιά χιώτικη διάλεκτο. Έτσι, σα φουντούκος ξεκινάει την περιπλάνησή της στη ζωή.
Ένα απoλύτως ρεαλιστικό παραμύθι για τον έρωτα και την αγάπη.

Διασκευή – Σκηνοθεσία. Αρκαδία Ψάλτη
Ηθοποιοί. Μαρία Ρεβελάκη, Αρκαδία Ψάλτη
Θέρεμιν Τραγούδι. Nalyssa Green
Βιολί Μπαγλαμαδάκι Τραγούδι. Ελένη Τσαμπούρη
Μάσκες. Μάρθα Φωκά
Φωτισμοί. Έλενα Μαργαριτίδη
Φωτογράφιση.Κάκια Κωνσταντινάκη

Δευτέρα 26, αναχωρήσεις

Γράμμα από τη Βολισσό ή αλλιώς η τρυφερή επανάσταση

Η απάντησή μου στην επιστολή που μου έγραψε ο Νίκος Μπελαβίλας. Δημοσιεύθηκε στην Αυγή την Κυριακή 18 Αυγούστου 2013

http://www.avgi.gr/article/785865/gramma-apo-ti-bolisso-i-allios-i-truferi-epanastasi

 

Αγαπητέ σύντροφε Νίκο Μπελαβίλα

Με έκπληξη και χαρά διάβασα το ανοιχτό σου γράμμα σε μένα, που δημοσίευσες στην “Αυγή” την περασμένη Κυριακή και θέλω να σ’ ευχαριστήσω για τα λόγια σου και για την ευκαιρία που μου έδωσες να θέσω επιγραμματικά μερικά ζητήματα, τα οποία κατά τη γνώμη μου αποτελούν πρόκληση για τη σύγχρονη Αριστερά.

Το αδιέξοδο, το οποίο αυτή τη στιγμή καλείται να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα, είναι η ταχύτατη αστικοποίηση του πλανήτη. Σήμερα το 60% των κατοίκων της γης που ανήκουν στο ανθρώπινο είδος, είναι αστοί καταναλωτές, γεγονός που σημαίνει ότι:

Α) Από την ώρα που θα ανοίξουν τα μάτια τους το πρωί, μέχρι την ώρα που θα τα κλείσουν το βράδυ, καταναλώνουν, λελογισμένα ή σπάταλα, φυσικούς πόρους, τους οποίους ούτε στο ελάχιστο δεν αναπληρώνουν. Οι πιο συνειδητοποιημένοι από αυτούς κάνουν ανακύκλωση, ενέργεια που απέχει πολύ από την αναπλήρωση και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι έχει τελικά θετικό περιβαλλοντικό πρόσημο. Όλη αυτή η στάση ζωής οδηγεί σε οφθαλμοφανές αδιέξοδο, με δεδομένο και επιστημονικά τεκμηριωμένο το πεπερασμένο του πλανήτη.

Β) Έχουν απομακρυνθεί από τις συνέπειες των απλών καθημερινών τους κινήσεων. Έτσι, δεν γνωρίζουν και δεν σκέφτονται π.χ. τι συνέπειες έχει, «κάπου μακριά», η παραγωγή της ενέργειας που καταναλώνουν με κάθε πράξη τους, δεν σκέφτονται ότι οι φυσικοί πόροι είναι πεπερασμένοι. Απεναντίας, έχουν γενιά με τη γενιά γαλουχηθεί πλέον με την εντύπωση ότι ο μοναδικός φυσικός πόρος, η αρχή των πάντων είναι το χρήμα, το έχουν αναγάγει αυτό καθαυτό σε αξία, ενώ δεν είναι παρά μια μονάδα μέτρησης αξιών, μια ευφυής σύλληψη του ανθρώπου για να διευκολύνει τις ανταλλαγές του. Δώσαμε υπέρτατη αξία στη μονάδα μέτρησης των αξιών και απαξιώσαμε τις αξίες δηλαδή, γεγονός που οδηγεί στο να έχουμε απαξιώσει πρώτα απ’ όλα τον ίδιο μας τον εαυτό, να τον βλέπουμε και να τον ορίζουμε πλέον ως έναν αριθμό του συστήματος, κατόπιν στο να παράγουμε χρηματοοικονομικές φούσκες που γίνονται ολοένα και μεγαλύτερες, και τέλος στο να «παράγουμε απορρίμματα», σχήμα οξύμωρο και τρανή απόδειξη της κατάντιας του λεγόμενου πολιτισμού μας.

Γ) Έχουν αφήσει πίσω τα αρχέγονα, τα βασικά, τα πρωταρχικά της ανθρώπινης ύπαρξης και δεν ασχολούνται καθόλου με αυτά. Κανείς καταναλωτής στις πόλεις δεν ασχολείται και δεν ασχολήθηκε ποτέ με τα τρία βασικά στοιχεία της ύπαρξής του, τους σπόρους, το νερό και οξυγόνο. Παράτησαν αυτά τα ταπεινά, τα χαρακτήρισαν ως ανούσια και ανάξια λόγου και ενασχόλησης, παράτησαν και τις πατρίδες τους, τους τόπους που έθρεψαν, με δυσκολίες βέβαια, γενιές και γενιές, για να μετακομίσουν από το χωριό στην πόλη κι από το οικοσύστημα στο χρηματοοικονομικό σύστημα, να μεταλλαχθούν από πλάσματα της φύσης σε καταναλωτές, από ελεύθεροι άνθρωποι – όντα του οικοσυστήματος σε αριθμημένα γρανάζια του χρηματοοικονομικού συστήματος κι από πλούσιοι με πολλά μικρά εισοδήματα και προϊόντα σε εξαρτημένους εκ μηνιαίου μισθού εξειδικευμένους πένητες. Άφησαν τα ταπεινά αλλά τόσο ουσιώδη και τόσο απαραίτητα για την ίδια τους την ύπαρξη, και στράφηκαν σε μια πρόοδο και μια ανάπτυξη συνώνυμη του γιγαντισμού και της Ύβρης.

Και είναι απόλυτα σαφές σύντροφε Νίκο, πώς ό,τι αφήνεις, το παίρνει άλλος. Κι όσα εμείς ως ανθρωπότητα αφήσαμε, όλα αυτά που απαρχής της ύπαρξης του ανθρώπου επί γης αποτελούσαν αγαθά κοινοκτημοσύνης, τα παραδώσαμε τώρα με την αδιαφορία μας και τη μετάλλαξή μας σε καταναλωτές, στα χέρια ανήθικων και κερδοσκοπικών πολυεθνικών, για να τα διαχειρίζονται (να τα δηλητηριάζουν) και να μας τα πουλάνε ως προϊόντα αγορών.

Μετατρέψαμε με λίγα λόγια τα αγαθά σε προϊόντα, την κοινοκτημοσύνη σε ιδιώτευση, την αξία σε τίποτα, το τίποτα σε αξία, τον πολυμήχανο άνθρωπο σε εξειδικευμένο, αριθμημένο γρανάζι καταναλωτή και με αυτή την πορεία που ακολουθούμε, συμβάλλουμε καθημερινά, ο καθένας με την προσωπική του στάση ζωής στο να επέλθει σύντομα η πλήρης υποκατάσταση του αυθύπαρκτου οικοσυστήματος από το φτιαχτό, πλαστό και πλάνο χρηματοοικονομικό σύστημα, στην εξολοκλήρου άλωσή μας δηλαδή, αφού ολόκληρος ο πλανήτης σε λίγα χρόνια θα έχει αστικοποιηθεί, με όλες βέβαια τις συνέπειες που έχει κάτι τέτοιο και διαφαίνονται ήδη, στα άλλα πλάσματα, στα τοπία, στο κλίμα, στον εναπομείναντα άνθρωπο. Ζούμε δηλαδή έναν ανηλεή ιμπεριαλιστικό πόλεμο, τον οποίον έχουν εξαπολύσει και τροφοδοτούν με τη ζωή τους καθημερινά οι καταναλωτές εναντίον των ανθρώπων (που έχουν οι ίδιοι μέσα τους αλλά και όσων δεν εντάχθηκαν ακόμα στο σύστημα και συνεχίζουν να αντιστέκονται) και κάθε άλλου πλάσματος, κι αυτό το ζούμε στο πετσί μας πολύ έντονα τα τελευταία χρόνια εδώ στην Ελλάδα.

Ζούμε τις συνέπειες της άκρατης αστυφιλίας των περασμένων δεκαετιών. Η ανθρωπότητα αυτή την ιστορική στιγμή της, μοιάζει με τον σκορπιό που έχει γυρίσει το κεντρί του και ετοιμάζεται να τσιμπήσει το κεφάλι του. Η ιδιωτικοποίηση των βασικών φυσικών πόρων (σπόρων, νερού, οξυγόνου, ενέργειας) είναι η τελευταία πράξη του καπιταλιστικού δράματος. Κι η μόνη διέξοδος πλέον, η μόνη πρόταση ζωής, είναι η αποσυμπίεση, η αλλαγή πορείας, η αποανάπτυξη, το τέλος του γιγαντισμού, η κατεδάφιση του πύργου της Βαβέλ μας τούβλο – τούβλο, και η στροφή της ανθρωπότητας στη μικρή κλίμακα με σεβασμό στον άνθρωπο και στη φύση γύρω του, η επιστροφή στην παραγωγή, στα ταπεινά αλλά τόσο βασικά, τα αρχέγονα της ύπαρξής μας διότι αν δεν επιζούμε ως βιολογικά όντα, ούτε ανθρώπινες σχέσεις, ούτε ανάπτυξη, ούτε πρόοδο, ούτε τεχνολογία, ούτε σπουδές, ούτε τέχνες, ούτε πολιτική μπορούμε να παράξουμε και να θεραπεύσουμε. Αυτά τα ζητήματα έχει χρέος να θέσει στην κοινωνία η σύγχρονη Αριστερά σύντροφε Νίκο, κι όχι να μπαίνει στο πλαστό καπιταλιστικό δίλημμα «λιτότητα ή ανάπτυξη», του οποίου όλοι οι όροι είναι παντελώς αλλοιωμένοι, αφού η λιτότητα από αρετή έχει πλασαριστεί ως κατάρα και η ανάπτυξη από πρόοδος έχει μετατραπεί σε οπισθοδρόμηση, κατάντια και καταστροφή.

Προσωπικά λοιπόν σύντροφε Νίκο, κάνω πράξη την πεποίθησή μου ότι δεν υπάρχει καμία παγκόσμια συνωμοσία που απεργάζεται την καταστροφή μας, κάνω πράξη την πίστη μου ότι το σύστημα είμαι εγώ, κι αφού συνειδητοποίησα την αδιέξοδη καταναλωτική ζωή μου ως αστός, επέστρεψα στη γη για να ασχοληθώ με τους σπόρους και τα νερά, έτσι ώστε να συμβάλλω στην επανάσταση από ένα άλλο μετερίζι, το οποίο αφήσαμε, με κίνδυνο όταν και αν, εξεγερθούμε μια μέρα στις πόλεις, όπως λες, να ξεκάνουμε και να διαλύσουμε τους καπιταλιστές μέσα μας κι έξω από μας αλλά ύστερα να πεθάνουμε όλοι από έλλειψη καθαρής τροφής, μιας και τους σπόρους και τα νερά μας τα έχουμε παραδώσει προ πολλού στα βρόμικα χέρια του χρηματοοικονομικού μας συστήματος.

Κλείνοντας λοιπόν έχω να σου πω ότι μπορεί από τη βιομηχανική επανάσταση κι ύστερα οι ιδέες και οι εξεγέρσεις να ξεκινούσαν πάντοτε από τις πόλεις, αλλά ας μην υποτιμούμε τον ρόλο των ανθρώπων του βουνού και του λόγγου σε αυτές. Ιδίως στη σημερινή εποχή που ενώ οι κάτοικοι της πόλης είναι, όπως και στην προηγούμενη Κατοχή, υπό σφιχτή και αδίστακτη επιτήρηση, σε όλη την άλλη Ελλάδα, από το Αποπηγάδι μέχρι τις Σκουριές γεννιούνται και δρουν ανυποχώρητοι πυρήνες όχι μόνο αντίστασης αλλά και επίθεσης, με όπλο μια διαφορετική φιλοσοφία ζωής, μια διαφορετική θεώρηση του εαυτού και του κόσμου μας, μια αλλαγή του τοπίου μέσα κι έξω μας.

Αυτή είναι η ελπίδα μιας τρυφερής επανάστασης σύντροφε Νίκο, οι νέοι άνθρωποι που αλλάζουν και καθημερινά ζυμώνουν το διαφορετικό μέσα τους, και ένα μεγάλο κομμάτι αυτών, πίστεψέ με, ειδικά σήμερα, δεν βρίσκονται στα αστικά κέντρα αλλά έχουν πάρει των ομματιών τους και προετοιμάζουν το μέλλον που έρχεται ολοταχώς ύστερα από την επερχόμενη ολοφάνερη κατάρρευση του παρελθόντος, το οποίο ακόμα μας κυβερνά.

Με απόλυτη εκτίμηση και πάθος για προσέγγιση, σύνθεση, αγώνα…

Σεμινάριο Φυσικής Καλλιέργειας. Δηλώσεις Συμμετοχών

Στα πλαίσια των καλοκαιρινών συναντήσεων στη Βολισσό θα οργανωθεί σεμινάριο Φυσικής Καλλιέργειας με τον Μήτσο Καραφυλλίδη, ο οποίος μαθήτευσε επί χρόνια μαζί με τον Π. Μανίκη κοντά στον Φουκουόκα.

Ο Μήτσος Καραφυλλίδης θα έρθει από τα Τέρτσα του νότιου Ηρακλείου και θα μείνει στην Βολισσό για μερικές μέρες, όπου θα διδάξει σε όποιον επιθυμεί τις βασικές αρχές της φυσικής καλλιέργειας
Ο κύριος κορμός του σεμιναρίου θα γίνει την Κυριακή 25 Αυγούστου στον Ροδώνα της Βολισσού, όπου θα προβούμε και στην παρασκευή σβόλων για την φθινοπωρινή σπορά.
Παρακαλούνται όσοι θέλουν να παρακολουθήσουν τα σεμινάρια, τα οποία άτυπα θα διαρκέσουν και για τις επόμενες μέρες, να δηλώσουν συμμετοχή με ένα μέηλ στο akridaki@gmail.com
Όσοι, κάτοικοι Χίου και όχι επισκέπτες, παρακολουθήσουν τα σεμινάρια, καλό θα είναι να συνεισφέρουν οικονομικά στην κάλυψη των εξόδων μετακίνησης του προσκεκλημένου.
Προωθήστε το για να το μάθουν όλοι όσοι ενδιαφέρονται διότι ο χρόνος είναι λίγος μέχρι τότε και ο Φυσικός Καλλιεργητής – Δάσκαλος σπουδαίος!