Η Ελλάδα σε άγρυπνο κώμα

Οι Τούρκοι εξεγέρθηκαν για να βάλουν φρένο στον κατήφορο και την οπισθδρόμηση της κοινωνίας αλλά και στην εκποίηση της πατρίδας τους από την εκλεγμένη φασιστική κυβέρνηση Ερντογάν

Οι Έλληνες ακόμα κάθονται και κοιτούν με αδιαφορία τον δικό τους κατήφορο και την δική τους οπισθοδρόμηση που προωθεί και χτίζει μέρα με την ημέρα η εκλεγμένη φασιστική κυβέρνηση Σαμαρά Κουβέλη Βενιζέλου

Διότι ο κατήφορος και η οπισθδρόμηση δεν εκφράζονται μόνο με εξισλαμισμό, με κράτος μαντήλας, με ανέγερση τζαμιού στο Ταξίμ. Εκφράζονται κατ’ αναλογίαν και με την εμφυλιοπολεμική νοοτροπία και δράση της δεξιάς, με την άνοδο και την υποστήριξη των ναζιστών και κάθε είδους παρόμοιων αποβρασμάτων τα οποία έχουν ακόμα και θέσεις δίπλα στον Πρωθυπουργό, με την υποβάθμιση της Παιδείας, με την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και πόρων, με την εμφανέστατη προπαγάνδα μέσω του ελέγχου των ΜΜΕ, με την εμφανέστατη επίσης άσκηση ελέγχου και επιρροής επί των δικαστικών λειτουργών, την έλλειψη δικαιοσύνης δηλαδή, με τον αναχρονιστικό διαχωρισμό των ανθρώπων σε νοικοκυραίους και σε αυτούς που απειλούν το νοικοκυριό των άλλων, με την στοχοποίηση των γκέι, των πορνών, των αναπήρων, των αρρώστων, των ανέργων, των μαύρων κ.α., με την επικράτηση ενός βαθιά πουριτανικού, ίδιο σε αναχρονιστικότητα με το ισλαμικό των γειτόνων μας κράτος στην Ελλάδα.

Δεν έχει καμιά διαφορά η Τουρκία που ονειρεύεται ο Ερντογάν από την Ελλάδα που ονειρεύεται ο Σαμαράς κι ο Κουβέλης. Διότι όλων αυτών τα όνειρα τα κατευθύνουν άλλοι. Οι μαριονέτες δεν ονειρεύονται.

Χτίζουν οι πολυεθνικές δυο αντίπαλους ακραίους κόσμους ξανά στις δυο όχθες του Αιγαίου, αρκετή ήταν όσο διήρκησε η περίοδος ηρεμίας και προσέγγισης, αρχίζουν πάλι να πολώνουν το κλίμα. Με φανατικούς πουριτανούς νοικοκυραίους κι από τις δυο μεριές.

Οι εκλεγμένες φασιστικές κυβερνήσεις των πολυεθνικών συμφερόντων στις δυο όχθες του Αιγαίου δουλεύουν πυρετωδώς για την αποσταθεροποίηση της περιοχής, μέσω της συντηριτικοποίησης, της οπισθδρόμησης, της εξαθλίωσης των κοινωνιών Ελλήνων και Τούρκων.

Οι Τούρκοι, ως ίδιας πάστας άνθρωποι με εμάς, προτού όμως εμείς γίνουμε ισοπεδωμένοι ευρωπαίοι, ιδιώτες, πλαδαροί καταναλωτές, ξεσηκώθηκαν και φυσούν τη σπίθα κατά δω μπας και αρπάξει η φλόγα τώρα που είναι καλοκαίρι και τα ξερά πληθύνανε. Η εκτίμησή μου είναι ότι δεν πρόκειται να μεταδοθεί στην Ελλάδα των παχυδέρμων idiots η σπίθα, δυστυχώς, ακόμα κι αν πέσει ο Ερντογάν και δούνε πως όλα είναι εφικτά τελικά στη ζωή.

Η Ελλάδα των μουλάδων, το Αφγανιστάν της Ευρώπης, η Ελλάδα της μετεμφυλιακής δεξιάς βρίσκεται ήδη σε άγρυπνο κώμα. Κι αν ποτέ επανέλθει στη ζωή, θα δει πως βρίσκεται στην καρδιά του Μεσαίωνα

 

Ό,τι αφήνεις σ’ αφήνει

Συναγερμός σήμανε ξαφνικά, και οι άντρες της ασφάλειας του μεγάλου εμπορικού κέντρου, που ανεγέρθηκε πρόσφατα στο Gezi Park της Κωνσταντινούπολης, άρχισαν να τρέχουν αλλόφρονες. Οι πελάτες που κυκλοφορούσαν στους διαδρόμους του υπερκαταστήματος τα έχασαν, αλλαχ αλλαχ αναφωνούσαν και προσπαθούσαν να κρυφτούν πίσω με κάθε τρόπο.
Σε λίγα λεπτά όμως όλα είχαν τελειώσει. Συνελήφθη ο Κερίμ, ένας 25χρονος τούρκος από την συνοικία του Γενί Σεχίρ και οι σκύλοι του, τέσσερις τον αριθμό, ένα λυκόσκυλο γερμανικό, δυο γκριφόν κανίς και ένα τσόου-τσόου, που είχαν κατορθώσει να εισέλθουν στο κτίριο και οι κάμερες τα εντόπισαν να ουρούν και να αφοδεύουν επί των πλακιδίων του δαπέδου, στο τμήμα όπου βρίσκονται τα είδη προικός, έκαναν δε και κάτι ολοστρόγγυλες και βρομερές κουράδες επί των ακριβών εφαπλωμάτων.
Στη θέα των ασθμαινόντων ανδρών της ασφάλειας όλα τα σκυλιά άρχισαν να γαυγίζουν δημιουργώντας μεγαλύτερο πανικό στους παρακειμένους καταναλωτές, και ο Κερίμ ματαίως προσπαθούσε να τα συγκρατήσει από τα λουριά τους. Ο Ονούρ, το λυκόσκυλο, δάγκωσε στον μηρό έναν από τους διώκτες του.
Σε λίγο τους δέσανε όλους, τον Κερίμ μπροστά και τα σκυλιά από πίσω, τους τράβηξαν με βία μέχρι την έξοδο του πολυκαταστήματος και ειδοποίησαν την αστυνομία.
Σαν ήρθανε οι αστυνομικοί να τον συλλάβουνο Κερίμ τους εξήγησε ήρεμα ότι σε αυτό το σημείο ουρούσαν επί 5 και πλέον χρόνια οι τετράποδοι φίλοι των πελατών του. Διότι ο Κερίμ ήτανε εδώ και μια δεκαετία κατ’ επάγγελμα συνοδός σκυλιών. Πήγαινε και τα έπαιρνε από τους ιδιοκτήτες τους, που μένανε στο Τζιχάγκιρ, κάτι πλούσιες κυρίες και κύριοι ήτανε, οι οποίοι είχαν άλλες δουλειές, μεγάλες και πολύ σοβαρές, δεν προλαβαίνανε να ασχοληθούνε με τα σκυλιά τους όλη μέρα, ούτε ξέρανε πού ουρούν και πού αφοδεύουν οι φίλοι τους, ίσως δεν ξέρανε καθόλου ότι ουρούν και αφοδεύουν, διότι πληρώνανε τον Κερίμ για να κάνει αυτή τη δουλειά. Πρωί απόγευμα λοιπόν εκείνος τα έβγαζε βόλτα στο Gezi Park, δεμένα με τέσσερα λουράκια κι αλυσίδες, δυο με το ένα χέρι και δυο με το άλλο βαστούσε και πήγαιναν όλοι μαζί παρέα να βολτάρουν και να κάνουν τις ανάγκες τους στην ρίζα μιας μεγάλης ακακίας Κωνσταντινουπόλεως, στη θέση της οποίας όμως πλέον βρίσκεται το τμήμα με τα είδη προικός του πολυκαταστήματος. Ο Κερίμ μάζευε και τότε με σακουλίτσες τις κουράδες τους, όπως τις μάζεψε και από το δάπεδο και τα εφαπλώματα του πολυκαταστήματος, τις έδειξε δε και στους αστυνομικούς για να τους πείσει πως λέει αλήθεια.
Σαν λύθηκε η παρεξήγηση και πήγε ο Κερίμ τα σκυλιά του πίσω στους ιδιοκτήτες τους, οι περισσότερες κυρίες και κύριοι τον επέπληξαν σκαιότατα για το επεισόδιο που προκάλεσε. Ήσαν πολιτισμένοι οι πελάτες του, δεν ήσαν αγροίκοι. Λίγο έλειψε κιόλας να χάσει μια πελάτισσα, η οποία όχι μόνον ήταν τακτική επισκέπτης του πολυκαταστήματος από την πρώτη μέρα κιόλας που άνοιξε (πήγαινε και έτρωγε κάτι κεφτεδάκια κοκκινιστά όπως αυτά που είχε μέσα το κονσερβοκούτι του αγαπημένου της γκριφόν), αλλά και δεν μπορούσε να πιστέψει ότι υπήρχε πάρκο και ακακίες Κωνσταντινοπόλεως στο ίδιο σημείο προτύτερα, αφού όποτε περνούσε από κει με το αυτοκίνητό της, ήταν τόσο πολυάσχολη και βιαστική, που ποτέ δεν είχε παρατηρήσει τα δέντρα.