Ταξίδι στην Πόλη με την Κωσταντία

Η ανακοίνωση του Ζωγραφείου Λυκείου Κωνσταντινούπολης:

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ – ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

08-09 Μαΐου  2013

Θεατρική παράσταση  «Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΣΤΑΝΤΙΑΣ» από το ομώνυμο βιβλίο του Γιάννη Μακριδάκη

ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΓΕΡΑΣΙΜΙΔΟΥ, ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΒΑΓΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ : 1 ώρα και είκοσι λεπτά (χωρίς διάλειμμα )
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ : Διασκευή – σκηνοθεσία – μουσική επιμέλεια : Χρήστος Βαλαβανίδης, Φωτισμοί : Αλέκος Αναστασίου

 

Την παράσταση θα παρακολουθήσει και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, την Πέμπτη 9 Μαϊου, όπως με ενημέρωσε η Άννα Βαγενά.

Έχω να πάω στην Πόλη από το 2009 όταν έμεινα εκεί για ένα μήνα κάνοντας την έρευνα για την συγγραφή του βιβλίου. Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην πρόκληση αυτού του ταξιδιού, αν και είχα αποφασίσει ότι το φθινόπωρο πια θα ξαναφύγω από το χωριό και τον μπαξέ μου. Έτσι την επόμενη Τετάρτη θα περάσω απέναντι. Χίος-Τσεσμέ-Σμύρνη-Πόλη. Διαδρομή αγαπημένη που την νοστάλγησα.

 

Καλοκαιρινές συναντήσεις στη Βολισσό

Καλοκαιρινές συναντήσεις στη Βολισσό 

Διευκρίνιση: Λόγω του ότι δέχομαι αρκετά μέηλ στα οποία με ρωτάτε αν μπορεί να λάβει μέρος στην καλοκαιρινή μας συνάντηση κάποιος που δεν εμπλέκεται με οποιονδήποτε τρόπο σε κάποιο Κίνημα Πολιτών, διευκρινίζω ότι η συνάντηση είναι για όλους όσους επιθυμούν να την παρακολουθήσουν, για όλους όσους βρίσκονται σε προσωπική αναζήτηση και σκέψη επί των ζητημάτων που θέτει και στόχο έχει την γνωριμία ανθρώπων μεταξύ τους, την συζήτηση και δράση για έναν τρόπο ζωής διαφορετικό από αυτόν που επιβάλλει το αστικό χρηματοοικονομικό σύστημα και τέλος την δικτύωση μεταξύ των Κινημάτων, αν συμμετάσχουν και εκπρόσωποί αυτών.

Περίοδος 1η: Καλοκαίρι 2013
Συναντήσεις με γενικό τίτλο :
Άλλο είναι η ζωή κι άλλο αυτό που ζούμε
1η μέρα Παρασκευή 23 Αυγούστου: Άφιξη στο λιμάνι της Χίου και μετάβαση με λεωφορείο του υπεραστικού ΚΤΕΛ στην Βολισσό. Γνωριμία μεταξύ μας αλλά και με τη γη και τη θάλασσα της περιοχής.
Απόγευμα: Συζήτηση επί του θέματος : Το σύστημα είμαστε εμείς. Η αστικοποίηση του πλανήτη ως παράγοντας που συμβάλει στην υποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος από το χρηματιστηριακό. Η καπιταλιστική κρίση και ο όρος “ανάπτυξη” ως συνέπειες της υπερ-αστικοποίησης του πληθυσμού της γης.
2η μέρα Σάββατο 24 Αυγούστου: Πρωί : Βόλτα στον Ροδώνα και βασικά μαθήματα αυτάρκειας και φυσικής καλλιέργειας, Ανωτάτη Σχολή Μπαξεβανικής.
Απόγευμα: Συζήτηση επί του θέματος: Σπόροι, νερό, οξυγόνο, ενέργεια, οι πρώτες ύλες της Ζωής μας σε χέρια ανήθικων και κερδοσκοπικών πολυεθνικών. Εκποίηση φυσικών πόρων και Κινήματα Πολιτών. Γνωριμία και συνεργασία μεταξύ των ανά την Ελλάδα Κινημάτων Αλληλεγγύης και Αντίστασης. Εναλλακτικοί τρόποι διαβίωσης (Οικοκοινότητες)
3η μέρα Κυριακή 25 Αυγούστου: Ελεύθερη για εκδρομή, μπάνιο, εργασίες στον μπαξέ κλπ
Βράδυ:  ”Ολονυχτία” Λογοτεχνικών Αναγνώσεων με θέμα τον Άνθρωπο και τη  φύση. Θα διαβάσει ο καθένας ένα απόσπασμα από βιβλίο της επιλογής του, το οποίο θα φέρει μαζί του
4η μέρα Δευτέρα 26 Αυγούστου: Πρωί: Συμπεράσματα, αποφάσεις, λήξη εργασιών. Αναχώρηση όσων επιθυμούν το απόγευμα με το υπεραστικό ΚΤΕΛ για την πόλη της Χίου και το λιμάνι
Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν, παρακαλώ να το δηλώσουν με μέηλ στο akridaki@gmail.com μέχρι τέλος Ιουνίου
Η διαμονή θα γίνει, για όσους το επιθυμούν και διαθέτουν σκηνές στο προσκοπικό κατασκηνωτικό κέντρο Μανάγρου με κόστος 7 ευρώ το άτομο/ημέρα.   Οι υπόλοιποι μπορούν να μείνουν κατά ομάδες των τριών ή τεσσάρων σε διαθέσιμα ή ενοικιαζόμενα σπιτάκια εντός του χωριού, δωρεάν όπου είναι εφικτό ή, σε άλλη περίπτωση, με συμβολικό αντίτιμο ύψους περίπου 10 ευρώ. Όσοι το επιθυμούν βεβαίως μπορούν να ανεξαρτητοποιηθούν και να κλείσουν δωμάτιο μόνοι τους.
‘Ολες οι δραστηριότητες προσφέρονται δωρεάν.
Ευπρόσδεκτες οι προτάσεις σας
Βασική επιδίωξη είναι και η συμμετοχή αντιπροσώπων από όλα τα Κινήματα Πολιτών που έχουν δημιουργηθεί στην ελληνική επικράτεια και αγωνίζονται ενάντια στην εκποίηση των φυσικών πόρων της χώρας, στον ρατσισμό και την εξαθλίωση, ώστε να υπάρξει γνωριμία και συντονισμός δράσεων από τον Σεπτέμβριο. Επίσης η συμμετοχή ανθρώπων από Οικοκοινότητες και η ανταλλαγή εμπειριών.
Παρακαλώ να διαδώσετε την παρούσα πρόσκληση και να δηλώσετε την επιθυμία σας για συμμετοχή (και το αν διαθέτετε σκηνή) αυστηρά μέχρι το τέλος Ιουνίου,  έτσι ώστε να είναι εφικτός ο προγραμματισμός όσον αφορά στην διαμονή όλων.
Γιάννης Μακριδάκης

Βίντεο από την εκδήλωση στο Π. Ψυχικό

http://new.livestream.com/accounts/3709171/events/2049686

http://new.livestream.com/accounts/3709171/events/2049686/videos/17101730

http://new.livestream.com/accounts/3709171/events/2049686/videos/17102493

http://new.livestream.com/accounts/3709171/events/2049686/videos/17102815

http://new.livestream.com/accounts/3709171/events/2049686/videos/17102929

http://new.livestream.com/accounts/3709171/events/2049686/videos/17102630

http://new.livestream.com/accounts/3709171/events/2049686/videos/17103486

http://new.livestream.com/accounts/3709171/events/2049686/videos/17103895

Ξέρω τι να παίξω στα παιδιά …

Τις προηγούμενες μέρες συναντήθηκα με μαθητές σε κάποια σχολεία στην Αθήνα. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι τα παιδιά, κυρίως αυτά του Λυκείου, με τα οποία μπορέσαμε και εμβαθύναμε κάπως, με είδαν με περισσότερο ενδιαφέρον ως άνθρωπο που ζει όπως ζει, παρά ως συγγραφέα.

Η ιδιότητα του συγγραφέα και το ότι μιλούν με κάποιον που έχει γράψει ένα βιβλίο το οποίο διάβασαν, δεν τους δημιούργησε τόσο μεγάλη εντύπωση όση κάποιες απλές πληροφορίες καθημερινότητας, που βγήκαν αυθόρμητα ως απαντήσεις στις ερωτήσεις τους.

Όταν π.χ. τους απάντησα ότι δεν έχω τηλεόραση στο σπίτι μου εδώ και περίπου δεκαπέντε χρόνια ή όταν τους είπα ότι δεν πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ τα τελευταία τρία χρόνια, η έκπληξή τους ήταν εμφανής και τεράστια. Σαν να πίστευαν ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να ζήσει άνθρωπος μακριά από τηλεόραση και σούπερ μάρκετ.

Τα παιδιά είναι τα θύματα των μεγαλυτέρων που έχουν γύρω τους κι από τους οποίους μπολιάζονται στην μονοδιάστατη και αδιέξοδη ζωή εντός του χρηματοοικονομικού συστήματος, ευνουχίζονται, υπόκεινται σε λοβοτομή από μικρά και δεν έχουν ιδέα των δυνατοτήτων και δεξιοτήτων τους αν αυτές δεν έχουν να κάνουν με πτυχία και θέσεις εργασίας. Καμία άλλη διέξοδος και δυνατότητα ζωής δεν τους δίνεται παρά μόνο αυτή που τα θέλει αναπτυσσόμενα και ειδικευόμενα γρανάζια κυκλοφορίας χρήματος.

Όλα τα άλλα συστήματα που υπάρχουν, ζουν, αναπτύσσονται και λεηλατούνται από το επικυρίαρχο σύστημα του αστισμού δεν μπορούν ούτε να τα διανοηθούν και δικαίως.

Ξεκινήσαμε λοιπόν την προσέγγισή μας στο θέμα, με το παράδειγμα του πρόσφατου περιστατικού στην Χαλκίδα. Ένας υπάλληλος εταιρίας σεκιούριτι, ο οποίος κατά λάθος πάτησε το κουμπί του ειδικού κουτιού μεταφοράς χρημάτων και τα κατέστρεψε βάφοντάς τα κόκκινα. Η ζημιά ήταν 200.000 ευρώ. Όταν κλήθηκε να πληρώσει τη ζημιά που προκάλεσε, χρεώθηκε 10 λεπτά του ευρώ για κάθε χαρτονόμισμα που κατέστρεψε διότι τόση είναι η πραγματική του αξία, κι ας αναγράφει πάνω του 5, 10, 100 ή 500 ευρώ.

Τα παιδιά κατάλαβαν πολύ καλά ότι με ένα χαρτί που έχει αξία όσο 10 λεπτά του ευρώ αλλά φέρει τον αριθμό 500, μπορεί ο κάθε αστός καταναλωτής να σπαταλήσει φυσικούς πόρους αξίας 500 ευρώ. Με ένα μόνο τόσο δα ευτελές χαρτί μπορεί ο αστός να κάνει τεράστια ζημιά στο φυσικό οικοσύστημα που τον ζει. Όλοι βέβαια μπορούν να την προξενήσουν αυτή τη ζημιά, αρκεί να κατέχουν το χαρτονόμισμα, αλλά ο αστός, ο έγκλειστος εντός του χρηματοοικονομικού συστήματος, ο αστός που έχει ως βιότοπο το χρηματοοικονομικό περιβάλλον κι όχι το φυσικό, κάνει χιλιάδες φορές περισσότερη ζημιά από κάθε άλλον διότι δεν την αποκαθιστά, δεν την αναπληρώνει ούτε στο ελάχιστο.

Τα παιδιά επίσης κατανόησαν ότι είναι η μέγιστη ύβρις και εξευτελισμός να σπαταλάει ένας άνθρωπος την μία και μοναδική του ζωή, ενοικιάζοντας τον εαυτό του, την ψυχή του, το κορμί του σε ένα ανήθικο σύστημα, το οποίο στο τέλος του μήνα θα του δώσει ως αντίτιμο ένα χαρτί αξίας 10 λεπτών του ευρώ, για να σπαταλήσει αυτός με τη σειρά του, μετά τον εαυτό του και τους φυσικούς πόρους που του αναλογούν δίχως να έχει σκεφτεί ούτε στιγμή πώς αυτοί παράγονται, υπάρχουν και βρίσκονται στην διάθεσή του όποτε τους χρειαστεί.

Ήταν πολύ εποικοδομητικές τελικά οι συναντήσεις αυτές με τα παιδιά. Κάποια από αυτά κατάλαβαν με την πρώτη ότι δεν υπάρχει μόνο αυτό το σύστημα, μέσα στο οποίο τα γέννησαν και τα μεγάλωσαν οι γονείς τους και η κοινωνία, ότι αυτό είναι απλά ένα υποσύνολο και ότι υπάρχει γύρω τους το υπερσύνολο, το φυσικό οικοσύστημα με την μία και μόνη αληθινή του οικονομία κι είναι τόσο δυναμικό και εμφανές που δεν μπορούν να μην το αντιληφθούν ακόμα και με τα μάτια σφραγισμένα και τις ψυχές αιχμάλωτες, όπως τα εκπαιδεύουν. Κατάλαβαν ότι όποιος δεν ζει εντός αυτού του ανήθικου και αδιέξοδου υποσυνόλου, δεν είναι απλώς κάποιος αντισυστημικός παράξενος ή εξωγήινος τύπος αλλά ένας άνθρωπος που ανήκει απλά στο άλλο σύστημα, το βασικό, το αυθύπαρκτο και το άπειρο. Κατάλαβαν ότι κάποιοι άνθρωποι αλλά και όλα τα υπόλοιπα πλάσματα αυτού του οικοσυστήματος ζουν και προτείνουν μιαν άλλη ζωή, η οποία είναι απολύτως εφικτή για τον καθένα, αρκεί να ανοίξει τους ορίζοντές του και να δει λίγο πιο έξω από τα σύρματα και τα τείχη εντός των οποίων μετοίκησε και διαβιεί ή γεννήθηκε και υπάρχει.

 

 

Το σύστημα είσαι εσύ

Το γεγονός ότι ο πλανήτης εδώ και δεκαετίες αστικοποιείται και μάλιστα με γοργούς ρυθμούς τελευταία, έχει ως συνέπεια την υπερμεγέθυνση ενός υποσυνόλου, που έχει κυριαρχήσει των υπολοίπων υποσυνόλων εντός του γενικού συνόλου, το οποίο και τείνει να αντικαταστήσει πλήρως, κάτι που θα αποβεί βέβαια απόλυτα καταστροφικό, όπως ήδη δείχνει η κατάσταση.

Εξηγούμαι :

Το γενικό σύνολο είναι ο πλανήτης γη ως οικοσύστημα, το οποίο, ως γνωστόν, είναι πεπερασμένων δυνατοτήτων όσον αφορά στους φυσικούς πόρους. Το υπερμεγέθες υποσύνολό του είναι ο αστικός πληθυσμός. Ένας πληθυσμός που μονάχα καταναλώνει φυσικούς πόρους, δίχως να μεριμνά για την αποκατάσταση ή την αναπλήρωση ούτε στο ελάχιστο των όσων καταναλώνει ή σπαταλά με την απλή ή σύνθετη καθημερινή του διαβίωση. Έτσι έχουμε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της ανθρωπότητας να ζει την κάθε μέρα του εις βάρος του πλανήτη, εις βάρος του εαυτού του δηλαδή, αφού στην καλύτερη των περιπτώσεων το μόνο που προσπαθεί να κάνει είναι εξοικονόμηση φυσικών πόρων και ενέργειας. Ο “καλός αστός”, ο “συνειδητοποιημένος αστός”, είναι αυτός που εξοικονομεί, ανακυκλώνει, επαναχρησιμοποιεί κλπ.  Αυτές είναι έννοιες όμως, που απέχουν πάρα πολύ από το “παράγει” και κυρίως από το “αναπληρώνει” έστω και μικρό μέρος όσων καταναλώνει. Αυτές είναι ακόμη έννοιες που δεν τον έχουν ποτέ απασχολήσει το “συνειδητοποιημένο αστό”..

Όσο αυξάνεται λοιπόν ο αριθμός των αστών στον πλανήτη, τόσο αυξάνεται η μονομερής καταναλωτική διαβίωση, τόσο αυξάνονται και οι ανάγκες για κατανάλωση, τόσο αυξάνονται οι άνθρωποι που ζουν εις βάρος του εαυτού τους, των υπολοίπων όντων αλλά και των μελλοντικών. Και επειδή το αστικό υποσύνολο του πληθυσμού τείνει καθημερινά να μετατραπεί σε γενικό σύνολο, αυτό έχει ως αποτέλεσμα, το χρηματοοικονομικό σύστημα, εντός του οποίου διαβιεί και από το οποίο εξαρτάται ο αστικός πληθυσμός, να τείνει κι αυτό μεγεθυνόμενο συνεχώς να υποκαταστήσει τη φύση. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο έχει “βάλει χέρι” ή διεκδικεί τα φυσικά αγαθά και την μετατροπή τους σε χρηματιστηριακά προϊόντα. Η τροφή, το νερό, το οξυγόνο, η ενέργεια, τα βασικά συστατικά του φυσικού συστήματος, τα οποία δίνουν ζωή σε όλα τα έμβια όντα, μετονομάζονται, όσο ο αστισμός γιγαντώνεται, σε προϊόντα κατανάλωσης και εντάσσονται στο χρηματοοικονομικό σύστημα. Δηλαδή η ανθρωπότητα χάνει το επί χιλιάδες χρόνια ισχύον δικαίωμα ελεύθερης και κοινής χρήσης των “αγαθών”, το οποία την έζησε και την έφερε ως το σήμερα, και αυτοεγκλωβίζεται, μετατρέποντας όσα εκ φύσεως την κρατούν στη ζωή σε χρηματιστηριακά προϊόντα, τα οποία θα μπορεί να αγοράζει και να απολαμβάνει μόνο όποιος έχει την οικονομική δυνατότητα. Οι υπόλοιποι, άνθρωποι και άλλα όντα, οδηγούνται στον θάνατο.

Συμπέρασμα: Το συνεχώς μεγεθυνόμενο υποσύνολο του αστικού πληθυσμού της ανθρωπότητας, το οποίο ζει εγκλωβισμένο ως γρανάζι και σπαταλά συνεχώς φυσικούς πόρους, διεκδικεί, αυτή την ιστορική στιγμή στην πορεία της ανθρωπότητας, να επιβληθεί εντελώς, επί της φύσης και του οικοσυστήματος συνολικά, υποκαθιστώντας το φυσικό περιβάλλον με το χρηματιστηριακό περιβάλλον.

Βρισκόμαστε ήδη στην τελική ευθεία. Η ιδιωτικοποίηση των σπόρων, του νερού, του οξυγόνου και της ενέργειας, η αντικατάσταση δηλαδή της φύσης από την οικονομία του χρήματος, θα φέρει την τελική κατάρρευση και οι συνέπειες θα είναι τρομακτικές για κάθε έμβιο ον, γεγονός που είναι ήδη εύκολα αντιληπτό και το νιώθουμε όλοι.

Όποιος αστός θέλει λοιπόν να ζει συνειδητά και όχι υποκριτικά, όποιος θέλει να συμβάλλει αποφασιστικά στην διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος και να πολεμήσει την αντικατάστασή του από το χρηματιστηριακό, όποιος θέλει να παραδώσει στα παιδιά του ζωή και όχι δουλεία, φυσικό περιβάλλον με δυνατότητα να τα ζήσει και όχι χρηματιστηριακό περιβάλλον με δυνατότητα να τα αφανίσει, αυτό που επιβάλλεται να νιώσει είναι ότι το σύστημα είναι ο ίδιος, το σύστημα είναι η αδιέξοδη καθημερινότητά του και να αλλάξει ρότα, να ανοίξει την οπτική του και να δει το σύνολο της φυσικής σοφίας και Οικονομίας, να ξεφύγει από το υποσύνολο της χρηματηστηριακής πλαστής και βλακώδους οικονομίας, να απελευθερωθεί από τα κάγκελα που έχει υψώσει γύρω του, να αλλάξει καθημερινότητα και να επιστρέψει στη φύση, στην παραγωγή, στην αναπλήρωση, για να συμβάλλει έτσι στην αναστροφή της κατάστασης.

Άμεση ενεργοποίηση, αποφάσεις και πράξεις προς την κατεύθυνση της αποδυνάμωσης του αστισμού χρειάζονται αυτή την ώρα. Αντ’ αυτών όμως, βλέπουμε μονάχα θεωρίες συνωμοσίας, οι οποίες βεβαίως είναι ό,τι καλύτερο για να αποδιώχνουμε τις ευθύνες και τις ενοχές απόπάνω μας.

 

ΥΓ

Όσο δεν καλλιεργείς σπόρους, θα τους διεκδικούν αποκλειστικά ανήθικες πολυεθνικές.

Όσο δεν σκέφτεσαι το νερό, το οξυγόνο και την ενέργεια που πίνεις, αναπνέεις και χρησιμοποιείς καθημερινά, όσο δεν σε απασχολεί πώς παράγονται και πώς μπορείς να συμβάλλεις στην αναπλήρωσή τους, τόσο αυτά θα τα διαχειρίζονται και θα σου τα πουλάνε οι ίδιοι ανήθικοι κερδοσκόποι

Στιγμιότυπα και συμπέρασμα ταξιδιού

Οι αξιοσημείωτες στιγμές του ταξιδιού άρχισαν με το καλημέρα. Βγαίνοντας από το αεροδρόμιο και κατεβαίνοντας στην αποβάθρα του τρένου, έρχεται μια κυρία που έσερνε δυο μεγάλες βαλίτσες, η οποία είχε φτάσει μόλις από Κομοτηνή, όπου ζει κι εργάζεται, όπως με πληροφόρησε κατόπιν, με κοιτάζει με το κεφάλι λοξά και με ρωτάει αν είμαι εγώ. Ομολογώ ότι τρόμαξα. Λέω μέσα μου, Γιάννη, βάλε με το νου σου ποιοι άλλοι μπορούν να σε αναγνωρίσουν, αγχώθηκα με την σκέψη αυτή ο χωρικός, και χώθηκα αμέσως στον συρμό του προαστιακού για να πάω όσο γίνεται πιο γρήγορα στον Ισθμό, όπου θα με περίμενε ο Μιχάλης για να με πάει στο Ναύπλιο.

Φτάνοντας στο Ναύπλιο ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση όταν είδα το Φουγάρο. Ένας χώρος υπέροχος. Παλαιό εργοστάσιο κονσερβοποιίας χυμού ντομάτας, το οποίο η κ. Κυριακοπούλου αναπαλαίωσε με σεβασμό απόλυτο και πολύ γούστο. Γνώρισα την ίδια και τους συνεργάτες της, είδα φίλους που είχα χρόνια να δω, συνάντησα από κοντά νέους διαδικτυακούς φίλους και αναγνώστες που μου κάνανε γλυκά δώρα βιβλία, χειροποίητες κατασκευές και σπόρους δειλινού για μοσχομυριστές καλοκαιρινές νύχτες. Στο Ναύπλιο βρέθηκα και με τον Δημήτρη Γ., παλιό μου γνώριμο, ο οποίος με πληροφόρησε για το Ελπιδοχώρι, την οικοκοινότητα που ετοιμάζουν κι ένιωσα για ακόμα μια φορά πως η επανάσταση έχει αρχίσει ήδη, λαμβάνει χώρα μέσα μας, καθημερινά και σε περισσότερους, και θα ρθει μια μέρα που όλοι πια θα μαστε διαφορετικοί κι απλά το σκηνικό θα αλλάξει. Κάθε τόπος και πυρήνες ανθρώπων που εργάζονται για την διάδοση της εσωτερικής μας επανάστασης.

Το ίδιο ένιωσα και στο Ξυλόκαστρο. Ο Ανδρέας και οι φίλοι που με φιλοξένησαν, άνθρωποι με σαφή πολιτική άποψη και στάση ζωής, έχουν εδώ και χρόνια συστήσει ανεξάρτητη και ακομμάτιστη Δημοτική Κίνηση, έχουν εκλεγμένο σύμβουλο στον Δήμο, διοργανώνουν πολιτικές και πολιτιστικές δράσεις, υποστηρίζουν την αποανάπτυξη και τον σεβασμό στη φύση και τον άνθρωπο, αντιστέκονται και μάχονται καθημερινά για την αλλαγή όλων μας και την μετάβασή μας στην πολιτική αξιοπρέπεια. Μια σοβαρή και δεμένη ομάδα ανθρώπων, που όμοιά της θα ήταν εξαιρετικό να υπήρχε σε κάθε Δήμο. Μεγάλη ελπίδα η Συμπολιτεία στο Ξυλόκαστρο.

Τις επόμενες μέρες στην Αθήνα συνάντησα επίσης εξαιρετικούς ανθρώπους και ομάδες. Από τους δραστήριους Ψυχικιώτες που μέσα από τις Ομπρέλες οργανώνουν δράσεις αλληλεγγύης και λογής εκδηλώσεις, μέχρι τους συνεταιριστές του Θαλείν στο Νέο Ηράκλειο, μέχρι αναγνώστες των βιβλίων μου, μέχρι φίλους που είχα να δω από προηγούμενες εκδηλώσεις, μέχρι την Μαριλένα Π., η οποία ένιωσα πως αποτελεί το πρώτο μου λογοτεχνικό τέκνο (μιας και όπως έμαθα θα εκδώσει το πρώτο της βιβλίο, το οποίο μου είχε κάποτε εμπιστευθεί σε χειρόγραφο) και χάρηκα τόσο παρόλο που είναι όλο αυτό η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι …μεγαλώνω!. Θα σας πως κάποια στιγμή περισσότερα για την Μαριλένα Π. αρκεί να μου δώσει την άδεια ή να γράψει εκείνη κάτι τις για να το δημοσιεύσω εδώ, να μας πει την ιστορία όπως εκείνη την ένιωσε.

Συνάντησα επίσης την αγαπημένη μου κυρία Μάνια, τον άνθρωπο που με επέλεξε ως “συγγραφέα”, που διάβασε το πρώτο μου χειρόγραφο. Στο σπίτι της την επισκέφθηκα, μιας και το γραφείο της στο Βιβλιοπωλείο της Εστίας δεν υπάρχει πια, είχα να την δω πάνω από ένα χρόνο, κι είχαμε μια συγκινητική, γεμάτη αγάπη συνάντηση.

Τέλος, συνάντησα πολλούς ανθρώπους που ήρθαν στις εκδηλώσεις. Γελάσαμε, μιλήσαμε, προβληματιστήκαμε, γνωριστήκαμε. Τους ευχαριστώ όλους για την μεγάλη τιμή που μου κάνουν διαβάζοντας τα βιβλία μου και συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις.

Είμαστε πάρα πολλοί και σιγά σιγά γνωριζόμαστε, δικτυωνόμαστε, συνεργαζόμαστε, αλλάζουμε το τοπίο. Καλή δύναμη σε όλους.

Επιστροφή στο χωριό

Πέρασαν πολύ γρήγορα οι μέρες, σαν νεράκι, διότι ήταν γεμάτες εκδηλώσεις. Παρασκευή στον υπέροχο χώρο του Φουγάρου στο Ναύπλιο συναντηθήκαμε με αναγνώστες και φίλους, καινούριους αλλά και κάποιους παλαιούς, ήπιαμε κρασί από “το ζουμί του πετεινού” και συζητήσαμε περί λογοτεχνίας, φύσης και κρίσης.

Το Σάββατο στο Ξυλόκαστρο. Με πρώτη στάση στο Θροφαρί, στο χωριό του Αργύρη Χιόνη, όπου επισκεφθήκαμε το σπίτι όπου ζούσε και το σπίτι το τωρινό κι αιώνιο στο νεκροταφείο του χωριού, ήπιαμε στην ταβέρνα ένα κρασί στη μνήμη του και θυμηθήκαμε κάποιες στιγμές μαζί του. Το βράδυ στο Δημοτικό Θέατρο Σικελιανός είδαμε βίντεο από τη ζωή και τη δράση του, ακούσαμε αφηγήσεις από το έργο του, έκανε ο Χριστόφορς Κάσδαγλης παρουσίαση του βιβλίου μου και ύστερα γευτήκαμε τα όσα μυρωδάτα κι όμορφα είχανε μαγειρέψει οι φίλοι του για μια σπονδή σ’ εκείνον.

Την Κυριακή στην Λέσχη Ανάγνωσης Πήγασος στον Νέο Κόσμο, πάλι με διάφορα καλούδια που χαν φτιάξει οι γυναίκες της λέσχης, στα γραφεία τους που γέμισαν ασφυκτικά με ανθρώπους, τόσο που δεν χωρούσαμε και καταλάβαμε και το πεζοδρόμιο. Την Δευτέρα το πρωί κουβέντα παρέα με τους μαθητές του 2ου Γυμνασίου Μοσχάτου και το βράδυ στο Π. Ψυχικό, στο blue bell, που πλημμύρισε από κόσμο κι ήταν από τις πιο επιτυχημένες εκδηλώσεις που έχω ζήσει. Τρίτη πρωί στο 2ο Λύκειο Αλίμου, με μεγαλύτερα παιδιά, έξυπνα και ανοιχτά στους προβληματισμούς και το βράδυ στο Περιστέρι, στο βιβλιοπωλείο Μαθιουδάκη, σε μια πολύ ζεστή ατμόσφαιρα με ανθρώπους γλυκούς κι εκφραστικούς στα συναισθήματά τους

Ένα εξαιρετικό πενθήμερο

Ευχαριστώ από καρδιάς την Φ. Κυριακοπούλου, την Μ. Κωνσταντοπούλου και τον Μ. Τριανταφυλλίδη στο Ναύπλιο, τον Α. Ζάρρο και τους φίλους Λουκά και Γιούλα στο Ξυλόκαστρο, τις κυρίες του Πήγασου που διοργάνωσαν με τόση αγάπη την εκδήλωσή μας, τα μέλη της συλλογικότητας αλληλεγγύης Ομπρέλες του Ψυχικού για την άρτια και απόλυτα επιτυχημένη εκδήλωση, τον Μανόλη και την Νίνα Μαθιουδάκη για την αγάπη και την φροντίδα τους στο βιβλιοπωλείο τους στο Περιστέρι, την Μαρία Μανωλέλη και τον Αλέξανδρο Καρατζά για την συμπαράσταση και την βοήθειά τους, τον Χρήστο Βαλαβανίδη και την Ασπασία Κράλλη, τα παιδιά των σχολείων στο Μοσχάτο και στον Άλιμο για την όμορφη εμπειρία καθώς και τους υπεύθυνους καθηγητές τους που ανέλαβαν να μας φέρουν σε επαφή.

Εις το επανιδείν

Πλημμύρα στο Blue Bell

Φωτογραφίες από την εκδήλωση εδώ

Πλημμύρισε το Blue Bell στο Π.Ψυχικό από τον κόσμο και τον βιωματικό λόγο του συγγραφέα και ακτιβιστή Γιάννη Μακριδάκη και οι καρέκλες αποδείχτηκαν τελικά λίγες, για να χωρέσουν τις φίλες και τους φίλους των «ΟΜΠΡΕΛΩΝ» που παρακολούθησαν την εκδήλωση ακόμα και όρθιοι ,για δύο συνολικά ώρες. Από τα χαρακτηριστικά στοιχεία της εκδήλωσης ήταν η έναρξη και η ολοκλήρωσή της μέσα στον προγραμματισμένο χρόνο και η σχεδόν ευλαβική παρακολούθηση του κοινού που άκουσε το συγγραφέα να αναπτύσσει με γλαφυρό τρόπο τις απόψεις του για τη   ζωή που ζούμε ,την κρίση του καταναλωτικού μοντέλου ανάπτυξης,τους ήρωες των βιβλίων του και τις προσωπικές ιστορίες που αποτέλεσαν την πρώτη ύλη για την συγγραφή των βιβλίων του.Είναι ενδεικτικά τα λόγια μιας φίλης  που παραβρέθηκε στην εκδήλωση , «η ατμόσφαιρα ήταν πολύ ζεστή και αναδύονταν συναισθήματα». Η εκδήλωση μεταδόθηκε ζωντανά – live streaming- μέσω του tvxs αλλά και του facebook    των ΟΜΠΡΕΛΩΝ και παρακολουθήθηκε από εκατοντάδες ανθρώπους. Μετά τη λήξη της ομιλίας του συγγραφέα ακολούθησε ολιγόλεπτη συζήτηση με το κοινό . Ένας σημαντικός αριθμός βιβλίων του Γ.Μακριδάκη πωλήθηκε στη διάρκεια της εκδήλωσης  από τοπικό βιβλιοπωλείο του Δήμου μας. Ακολούθησε οινοποσία με συνοδεία σνανκς και ζωηρή συζήτηση σε αυτοσχέδια «πηγαδάκια» μεταξύ των παρισταμένων και του συγγραφέα. Σύντομα θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας ,ολόκληρο το βίντεο της εκδήλωσης.