Οι υβριστές (μου) κατέρρευσαν

Στις 15 Απριλίου είχα γράψει ένα κείμενο με τίτλο “Να τους ξαναψηφίσετε” αναφερόμενος στα πολιτικά ρετάλια, τους αχαρακτήριστους και ανεκδιήγητους Δήμαρχο Χίου Π Λαμπρινούδη, Αντιδήμαρχο Αμανής Γ Χρίτη και Αντιπεριφερειάρχη Χίου Κ. Γανιάρη, οι οποίοι κατέθεσαν ενόρκως εναντίον μου με γελοίες καταθέσεις υπερασπιζόμενοι στο δικαστήριο τους υβριστές μου δια του Τύπου.

Το δικαστήριο με δικαίωσε παρά τις προσπάθειές τους

Σήμερα οι πολίτες της Χίου έδωσαν και στους τρεις την καλύτερη απάντηση στην ανώτερη μορφή ηλιθιότητας, στην αλαζονεία τους.Οι εκλογικοί τους συνδυασμοί κατέρρευσαν και είναι πλέον και οι τρεις οριστικά απερχόμενοι, πολιτικά τελειωμένοι, μας αδειάζουν με λίγα λόγια τη γωνιά αυτοί και οι όμοιοί τους, που τόσα χρόνια κρατούσαν το νησί όμηρο της αμορφωσιάς τους και της πολιτικής τους οπισθοδρόμησης.

Ανάμεσα στα πολλά που σημαίνει ο πολιτικός τους εκπεσμός, σημαίνει και (ακόμη μία στην εικοσάχρονη και πλέον πορεία μου ως ενεργός πολίτης) απόλυτη προσωπική μου δικαίωση

Καλή επανεκκίνηση στο νησί

 

 

Ενδεικτικό πρόγραμμα Απλεπιστημίου 2014

Το πρόγραμμα είναι ενδεικτικό και συμπληρώνεται συνεχώς με νέες ιδέες και προτάσεις δράσεων – συζητήσεων.

Δευτέρα 18 Αυγ. αφίξεις, τακτοποίηση στο κατασκηνωτικό και στα δωμάτια, οργάνωση ομάδων μεταφοράς προσώπων, πρώτη συνάντηση και γνωριμία όλων, δείπνο στην ταβέρνα του χωριού

Τρίτη 19 Αυγ. Ξενάγηση, περίπατος, γνωριμία με τον τόπο. Φυσικοί πόροι και χρήμα, αξίες και ευτέλειες. Η θεώρηση του χρήματος ως φυσικού πόρου και μάλιστα μοναδικού. Όχι απλώς άλωση αλλά κατανάλωση, η μέγιστη ύβρις. Η αναπλήρωση φυσικών πόρων δεν αποτελεί ούτε καν σκέψη του “πολιτισμένου” καταναλωτή. Το διαρκές έγκλημα των ανυποψίαστων καταναλωτών και οι καθημερινές του συνέπειες επί της ζωής αυτών και των λοιπών πλασμάτων. Υποκατάσταση του οικοσυστήματος από το χρηματοπιστωτικό σύστημα και του ανθρώπου από το αριθμημένο αναλώσιμο άτομο.

Τετάρτη 20 Αυγ. Αφηγήσεις εμπειριών και συζήτηση. Περσινοί συμμετέχοντες στο Απλεπιστήμιο μάς κάνουν κοινωνούς της δικής τους εμπειρίας

Πέμπτη 21 Αυγ: Ο τρισυπόστατος σύγχρονος άνθρωπος. Φυσικό ον, καταναλωτικό άτομο, ψηφιακό προφίλ. Η φυσική ζωή, διατροφή και καλλιέργεια στη γη και στην κοινωνία ως μέθοδοι ευζωίας. Ο άνθρωπος ως κρίκος της αλυσίδας ζωής του οικοσυστήματος και ο καταναλωτής ως σημείο διακοπής της, ως ενσαρκωτής ενός στείρου θανάτου. Οι ασθένειες ως συνέπειες της καταναλωτικής διαβίωσης σε περιβάλλοντα αφύσικα, έξω από το οικοσύστημα και μακριά από την παραγωγή. Η ατομική στάση της μη ευθύνης. Η ανάθεση της ευθύνης της ζωής, της διατροφής, της υγείας μας στις πολυεθνικές του συστήματος που ενσαρκώνουμε και συντηρούμε οι ίδιοι. Η αφόδευση σπόρων ζώντων επί της γης ως απόδειξη υγείας και πολιτισμού.

Παρασκευή 22 Αυγ: Το μάταιον της λεγόμενης ανάπτυξης, η διαστρέβλωση των εννοιών και των όρων και η μακάβρια κατάληξή της, η αρχή διατήρησης της ενέργειας, η αποανάπτυξη και το δημιουργικό εξισορροπητικό Χάος που όλα τα ορίζει. Άνθρωποι ως αντισώματα στην ύβρη των καταναλωτών.

Σάββατο 23 Αυγ Από το σύστημα στο οικοσύστημα, πορεία ανάστροφη. Φυσική ζωή, διατροφή, καλλιέργεια. Ο Άνθρωπος ως ισότιμο μέλος του Κόσμου, ως μαέστρος και οργανωτής των πάντων και όχι πια καταναλωτής και κουρσάρος τους. Η αλλαγή πορείας της διαρκούς επανάστασης του Ανθρώπου επί της γης. Η Ζωή ως προετοιμασία για έναν ζωογόνο Θάνατο.

Κυριακή 24 Αυγ. Συμπεράσματα, προγραμματισμός δράσεων, αναγνώσεις λογοτεχνικών κειμένων παρά θιν αλός με θέμα τον άνθρωπο και τη φύση

Δευτέρα 25 Αυγ.

Αναχωρήσεις

Καθ’ όλες τις μέρες θα κάνουμε και βιωματικά πειράματα επί της φυσικής – αλκαλικής διατροφής και φυσικής καλλιέργειας με συλλογική παρασκευή φαγητού και με εργασία στους μπαξέδες φυσικής και παραδοσιακής καλλιέργειας. Η ελευθερία του καθενός να κάνει οτιδήποτε σε οποιαδήποτε ώρα επιθυμεί είναι δεδομένη, το πρόγραμμα είναι ενδεικτικό, προέχει η ζωή, τα μπάνια, η φροντίδα του φυσικού εαυτού μας.

Δηλώσεις συμμετοχής στο μέηλ akridaki@gmail.com

Δεξιότητες και αριστερότητες ή αλλιώς πτυχία στον κάδο

Όσο η λεγόμενη Αριστερά λειτουργεί ακόμη ως Δεξιά, έχοντας δηλαδή ως υπέρτατη αξία το χρήμα, εγκλωβισμένη στα ψευτοδιλήμματα και στην πολιτική χυδαιότητα του συστήματος, ας ασχολούμαστε εμείς με κάποια άλλα, ανούσια και ανάξια λόγου θέματα.

Αλλάζουν οι εποχές και ό,τι θεωρούνταν προσόν χθες, σήμερα δεν έχει καμία απολύτως χρησιμότητα και αξία, αύριο όμως θα ξαναβρεί σίγουρα την χαμένη του αίγλη διότι, είπαμε, αλλάζουν οι εποχές. Και επειδή από τη γη και τη φύση κινούνται όλα, ακόμα και οι καταναλωτές οι χυδαίοι του πλανήτη από τη γη εξαρτώνται, κι ας το έχουν ξεχάσει εντελώς οι τραγικά αδαείς, πάλι στη γη και στη φύση θα γυρίσουν μια μέρα μετά από το μάταιο μεγάλο ταξίδι τους προς την “πρόοδο” και την “εξέλιξη” της Ύβρης, της Ασθένειας και του Στείρου Θανάτου.

Σε κάδο απορριμμάτων λοιπόν του χωριού βρήκα μεταξύ άλλων βιβλίων και κιταπιών της κοινότητας Βολισσού, τα κάτωθι έγγραφα:

Βασίλειον της Ελλάδος

Υπουργείον Γεωργίας, Διεύθυνσις Γεωργίας Χίου

Πτυχίον Δεξιοτεχνίας Ελαιοκλαδευτού

Ο Ιωάννης Θερμενός του Μιχαήλ ετών 38 εκ Παρπαριάς παρακολουθήσας τακτικώς τα διδαχθέντα μαθήματα και τας γενομένας πρακτικάς ασκήσεις εις τα υπό της καθ ημάς Υπηρεσίας λειτουργήσαντα Μεταβατικά Σχολεία Ελαιοκλαδευμάτων Νόμου 4142/1929 ηυδοκίμησεν εις τας δημοσία γενομένας εξετάσεις και έλαβε το παρόν πτυχίον δεξιοτεχνίας ελαιοκλαδευτού

Εν Χίω τη 17η Σεπτεμβρίου 1949

Ο Διευθυντής Γεωργίας Χίου

Ιωάννης Δ. Κουφοπαντελής

 

Εντός του φακέλου που βρήκα στον κάδο απορριμμάτων υπήρχαν τα πτυχία των εξής δεξιοτεχνών ελαιοκλαδευτών:

Ηλίας Μαρωνίτης του Βασιλείου, ετών 37 εκ Φυτών

Μιχαήλ Παπουλής του Γεωργίου, ετών 32 εκ Παρπαριάς

Μιχαήλ Κατσιγιώργης του Ιωάννου, ετών 36 εκ Παρπαριάς

Ιωάννης Ψυλλής του Μιχαήλ, ετών 20 εκ Παρπαριάς

Παναγιώτης Καρυάμης του Αντωνίου, ετών 38 εκ Ποταμιάς

Ανδρέας Χειλάς του Δημητρίου, ετών 48 εκ Παρπαριάς

Βασίλειος Τσιμής του Ιωάννου, ετών 36 εκ Παρπαριάς

Μιχαήλ Τσίκουρας του Νικολάου, ετών 21 εκ Πυραμάς

Γεώργιος Τσίκουρας του Σταματίου ετών 47 εκ Πυραμάς

Γεώργιος Σγαρδανάς του Ισιδώρου, ετών 50 εκ Πυραμάς

Δημήτριος Κοντός του Κων/νου ετών 34 εκ Πυραμάς

Ιωάννης Κοντός του Νικολάου, ετών 23 εκ Πυραμάς

Νικόλαος Κοντός του Χριστοφόρου, ετών 40 εκ Πυραμάς

Πολυχρόνης Κολόμβος του Ηλίας ετών 32 εκ Πυραμάς

 

Προφανώς οι ανωτέρω δεξιοτέχνες ελαιοκλαδευτές αμέλησαν να λάβουν τα πτυχία τους τότε ή δεν ειδοποιήθησαν έγκαιρα ή μετανάστευσαν προτού αυτά εκδοθούν ή οτιδήποτε άλλο, με αποτέλεσμα, μισόν αιώνα και βάλε μετά από τότε, να τα κρατάω στα χέρια μου και να αναλογίζομαι πώς οι εποχές προσπερνούν και απαξιώνουν την γνώση και τη δεξιότητα των ανθρώπων αλλά και πώς χάνονται οι γνώσεις, οι τέχνες και οι τεχνικές, θυσιάζονται στην δήθεν ανάπτυξη, στην δήθεν πρόοδο, στην δήθεν εξέλιξη, στον δήθεν πολιτισμό.

Αν κάποιοι απόγονοι των ανθρώπων αυτών ενδιαφέρονται να λάβουν τα πτυχία των προγόνων τους, ας επικοινωνήσουν μαζί μου στο akridaki@gmail.com να τους τα δώσω

 

«Κουκιά τρως, κουκιά ομολογάς…»

Μετακόμισα στο καλύβι του χωραφιού. Μακριά από διαδίκτυο και λοιπά, τελείως έξω πλέον από το σύστημα και τελείως μέσα στο οικοσυστημα. Αραιώνουν όπως θα έχετε ήδη καταλάβει οι αναρτήσεις εδώ και πυκνώνουν οι συλλογισμοί και οι συναναστροφές με τα φυτά και τα πουλιά.

Συνέντευξη στην Μ. Πελεβάνη (toperiodiko.gr) 29/04/2014

Ο Γιάννης Μακριδάκης είναι γνωστός στο αναγνωστικό αλλά και στο πολιτικοποιημένο κοινό. Σπούδασε μαθηματικά, επέλεξε να ζει σε ένα χωριό της Χίου, έχει γράψει εννιά βιβλία που διαβάζονται πολύ, κάνει σεμινάρια φυσικής καλλιέργειας και πολιτικής στάσης ζωής με γνώμονα τον αντικαταναλωτισμό και τη θεωρία της αποανάπτυξης ενώ γενικότερα δεν χάνει ευκαιρία να διαδίδει τις ιδέες του. Η ιδιαίτερη περίπτωσή του μάλιστα, έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον και σε ξένα μέσα ενημέρωσης, όπως στους «Νιου Γιορκ Τάιμς». Ως συνηθίζεται μετά από όλα αυτά, έχει πολλούς φίλους και αρκετούς εχθρούς. Η αλήθεια είναι ότι δεν ευστοχεί πάντα στο δημόσιο λόγο του. Αυτό συμβαίνει, όμως, όταν κινείται κάποιος εκτός γραμμής κυρίαρχων κύκλων, λογοτεχνικών, κομματικών, κ.ά. Πάντως  ο Γιάννης Μακριδάκης υψώνει μια κόκκινη σημαία στο μπαλκόνι του, σηκώνει το δικό του μπαϊράκι και φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν.

Από τη μία η φυσική «απομόνωσή» σας στο χωριό, από την άλλη η καθημερινή ή τέλος πάντων πολύ συχνή παρουσία σας στο δημόσιο λόγο, λόγω της καταιγιστικής συγγραφικής αλλά και πολιτικοκοινωνικής σας δράσης και με τη συνέργεια βέβαια της τεχνολογίας. Zείτε στο περιθώριο του συστήματος και στην καρδιά του οικοσυστήματος; Επιλέξατε να ζείτε στην άκρη ή να ζείτε ακραία;

Ζω μέσα στο οικοσύστημα, σε φυσικό περιβάλλον, στον βιότοπο δηλαδή κάθε φυσικού πλάσματος και όχι στο τεχνητό αστικό περιβάλλον του καταναλωτικού συστήματος. Ζω στην άκρη του συστήματος εδώ και 17 χρόνια διότι ανέκαθεν ένιωθα ότι υπάρχει κρίση αξιών εντός του και ότι καθόλου δεν με αφορά σχεδόν το σύνολο των «προσφορών» του. Δεν ζω ακραία. Πόσο ακραία μπορεί να ζει ένας άνθρωπος που έχει να κάνει όλη μέρα με ακίνδυνα και ζωογόνα σποράκια και έχει στόχο να εμπλουτίζει χρόνο με τον χρόνο με νέες ζωές ένα μικρό κομμάτι γης;

Μάλλον λαχταράτε να αλλάξει ο κόσμος όλος, όχι μόνο ο δικός σας. Πιστεύετε στην αλλαγή; Αλλάζουμε οι άνθρωποι; Αλλάζει στην ουσία της η κοινωνία μας ή είναι ουτοπία των ρομαντικών; Γιατί δεν καταφέρνουν οι πρωτοπορίες να γυρίσουν τον κόσμο ανάποδα και παραμένουν μειοψηφίες;

Αλλάζουν οι άνθρωποι φυσικά. Όλα αλλάζουν κάθε στιγμή. Ο χρόνος τους αλλάζει τους ανθρώπους, τους φέρνει πιο κοντά στον θάνατο και θωρούν αλλιώς τη ζωή, ωριμάζουν. Ωρίμανση είναι η αποδοχή του απαράβατου και απαραβίαστου των φυσικών νόμων και ρυθμών που μας γέννησαν και μας ορίζουν.

Παρόλα αυτά η κοινωνία, όπως λέτε, γίνεται ολοένα και πιο κυνική διότι έρχονται συνεχώς νέες γενιές να βαδίσουν πάνω στις λάθος ράγες που έστησαν οι παλιοί, και να συνεχίσουν μια ζωή λαθών πάνω στα λάθη. Η κοινωνία δεν αποτελείται πλέον από ανθρώπους συμπληρωματικούς αλλά από άτομα- καταναλωτές ανταγωνιστικούς μεταξύ τους και με όλα τα υπόλοιπα πλάσματα.  Όσο για τους «πρωτοπόρους», έχουν γυρίσει ήδη πολλές φορές τον κόσμο ανάποδα αλλά δεν το έχει αντιληφθεί ακόμη η ανθρωπότητα…

Θεωρείτε δηλαδή το παρελθόν και την παράδοση συνυπεύθυνη για το αδιέξοδο που βιώνουμε σήμερα, αν και είστε σχεδόν εμμονικός με τα παλιακά «υλικά». Τι χρεώνετε στον παλιό κόσμο, τι καλούμαστε να αφήσουμε πίσω και ποιες ρίζες να κρατήσουμε;

Όλα λάθος μάς τα δίδαξαν και γι αυτό φτάσαμε ως εδώ. Μας δίδαξαν την μη ευθύνη για τη ζωή μας, για την υγεία μας, για την αναπλήρωση και την φειδωλή χρήση των φυσικών πόρων, μάς δίδαξαν να τρώμε λάθος, να καλλιεργούμε λάθος, να ζούμε λάθος, να θεωρούμε φυσικό πόρο, και μάλιστα μοναδικό, το χρήμα, να θεωρούμε εαυτούς κυρίαρχους της φύσης, να θεωρούμε ανάπτυξη τον γιγαντισμό και κατάρα την αρετή της λιτότητας και της ολιγάρκειας, όλα λάθος, εγωιστικά, αλαζονικά, απαίδευτα, ελαφριά, ασυνείδητα τα έπραξαν και ομοίως μας τα δίδαξαν, τίποτε δεν μας έδειξαν σωστά, με την έννοια του να προάγει η γνώση την υγεία, τον πολιτισμό, τον κύκλο της ζωής στη γη. Μας έμαθαν να τα προσεγγίζουμε όλα στρεβλά, εγωιστικά, να σταματούμε με το σαρκίο μας τη ζωή, να καταναλώνουμε τη γη, να τρεφόμαστε με θάνατο και να αφοδεύουμε αδρανή ύλη, μετά δε, να θεωρούμε ως χτύπημα της μοίρας ή θεομηνία τις συνέπειες των πράξεών μας που πολλαπλασιάζονται μέσα στο χρόνο και επιστρέφουν σε μας.

Καλούμαστε λοιπόν να κρατήσουμε μονάχα τα καλά αγνά υλικά από το παρελθόν, τους φυσικούς πόρους τους ανόθευτους και αυθεντικούς αλλά να τους χρησιμοποιήσουμε με άλλη αντίληψη πλέον, ως σύγχρονοι, μορφωμένοι, πεπαιδευμένοι άνθρωποι, να αλλάξουμε την πορεία της επανάστασης του ανθρώπου επί της γης επιτέλους μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια στρεβλής προσέγγισης

Ο άνθρωπος δεν ήρθε για να επιτίθεται στη φύση και στα άλλα πλάσματα, μαζί με τα οποία συναποτελεί τον κόσμο. Ο ρόλος του είναι οργανωτικός και όχι κατακτητικός, δεν είναι επιδρομέας, είναι μαέστρος ο άνθρωπος, συνεργάτες του είναι όλα τα όντα και η γη, όχι εχθροί και ανταγωνιστές. Χιλιάδες χρόνια η γη τον βάζει κάτω, τον εξουθενώνει, τον κατατροπώνει, τον νικά, τον απορροφά, τον αφομοιώνει αλλά αυτός εκεί, επιμένει ανοήτως να της επιτίθεται ακόμη μάταια, με κάποια πρόσκαιρα ίσως οφέλη αλλά με την τελική του ήττα προδιαγεγραμμένη, αναπότρεπτη και με τις συνέπειες τις ανεπίστροφης καταστροφής να κρέμονται πάνω από το κεφάλι του.

Χαρακτηρίζετε τη λογοτεχνία σας πολιτική. Μάλιστα λόγω των απόψεών σας έχετε «δεθεί» με ένα κοινό αλλά έχετε απωθήσει ένα άλλο, ίσως μεγαλύτερο. Σας φέρνει σε διλήμματα αυτό;

Δεν έχω κανένα δίλημμα στο να εκφράζομαι ενάντια στον καταναλωτικό τρόπο ζωής και τους φορείς του. Είναι χυδαία στάση ζωής ο καταναλωτισμός, χυδαίοι και οι ενσαρκωτές του. Μόνο η λέξη «κατανάλωση» τα λέει όλα. Όχι απλώς άλωση, αλλά κατανάλωση, δηλαδή το χείριστο, το υπερθετικό, το χυδαίο, η Ύβρις.

Προπαγανδίζετε, διαδίδετε αν προτιμάτε, τις ιδέες σας, δεν τις υπαινίσσεστε, ούτε τις στέλνετε στο αόριστο… Η τέχνη και η πολιτική έλκονται ή απωθούνται; Οι καλλιτέχνες, οι πνευματικοί, λεγόμενοι, άνθρωποι πρέπει να τοποθετούνται άμεσα και παρεμβατικά ή να μιλούν μόνο μέσω του έργου τους;

Όποιος λέει ότι μιλάει με το έργο του μόνο, είναι γελοίος αλαζόνας και σιωπηρός χειροκροτητής της καταναλωτικής χυδαιότητας και του καπιταλιστικού φασισμού με την ελπίδα κάποιας βράβευσης από το σύστημα. Ο καλλιτέχνης αμφισβητεί εκ φύσεως την Εξουσία, συντάσσεται, πάλι εκ φύσεως, με την Ζωή «απ’ όπου κι αν προέρχεται», την νιώθει, την πονά, πνίγεται αν δεν αρθρώνει λόγο και άποψη για να την υπερασπιστεί, είναι μικρόψυχος αν δεν το κάνει, δεν είναι καλλιτέχνης, έχει δεύτερες σκέψεις που σκοτώνουν την Τέχνη, αυτολογοκρίνεται, είναι εντελώς ανάξιος, αναξιοπρεπής και ανυπόληπτος, ένας αυτόχειρας ευνούχος, με απλά λόγια δεν είναι καλλιτέχνης.

Πως μπορεί, όπως συμβαίνει συχνά, να υπάρχει σημαντική απόσταση, ιδεολογική, αισθητική, ακόμη και ηθική, μεταξύ έργου και προσωπικής στάσης και πράξης σε έναν καλλιτέχνη ή διανοούμενο;

Δεν γίνεται. Δεν υπάρχει καλλιτέχνης ή διανοούμενος, που μεταξύ του έργου και της προσωπικής στάσης του να υπάρχει χάσμα. Δεν λογίζονται καλλιτέχνες ή διανοούμενοι κάτι τέτοιοι. Αυτοαποκαλούνται ως καλλιτέχνες ή διανοούμενοι βέβαια, αλληλοαποκαλούνται μεταξύ τους, βραβευθέντες και βραβευόμενοι πάλι μεταξύ τους, αποτελούν το χυδαίο σύστημα, τους γεννήτορες και τους γόνους του. Ο χρόνος και ο θάνατος όμως τα ορίζουν όλα, ποιος ήταν καλλιτέχνης και ποιος διανοούμενος.

Ασκείτε όμως έντονη κριτική και στην παγκόσμια, σύγχρονη Αριστερά. Τη θεωρείτε εγκλωβισμένη σε σχήματα και «αιτείστε» τον επαναπροσδιορισμό της από ό,τι καταλαβαίνω και κυρίως αξιακά. Θέλετε να μας αναλύσετε λίγο την άποψή σας; 

Η Αριστερά είναι γέννημα θρέμμα του καπιταλισμού και μέσα στα όριά του κινείται, δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτόν και από την θεώρηση της ζωής μέσα από το πρίσμα του χρηματοοικονομικού συστήματος. Γι’ αυτό φτάσαμε στο σημείο, όπου έγινε κυβέρνηση η λεγόμενη Αριστερά να πράττει με τρόπον όμοιο ακριβώς, να καταστρέφει δηλαδή και να απομυζεί τον πλανήτη για την παραγωγή χρηματικού πλούτου. Μία μόνο διαφορά υπάρχει.

Ενώ οι καπιταλιστές καταστρέφουν τον πλανήτη στο όνομα των Αγορών, οι «Αριστεροί» το κάνουν στο όνομα του φτωχού «Λαού»

Οι Αριστεροί στην Ευρώπη προσβλέπουν να έρθουν στην εξουσία για να δώσουν τέλος στην λιτότητα, έτσι λένε οι ίδιοι, να επαναφέρουν δηλαδή μιαν αλόγιστη κατανάλωση και «ανάπτυξη» στα ίδια με πριν και χειρότερα ίσως πρότυπα αλλά στο όνομα των «Λαών» και όχι των Αγορών. Προσωπικά δεν βλέπω καμία διαφορά στις δύο προσεγγίσεις και πολιτικές, είναι εξίσου καταστροφικές και οι δύο. Η Αριστερά αυτή είναι η συστημική, η καταναλωτική Αριστερά, που δεν μπορεί να ξεφύγει από τα όρια του συστήματος εντός του οποίου δημιουργήθηκε.

Η Οικουμενική Αριστερά είναι ο πολιτικός όρος που έχω προτείνει, μια Αριστερά όχι του χρηματοοικονομικού συστήματος, το οποίον είναι ένα ισχνό και χωλό τεχνητό υποσύνολο, απόλυτα ουτοπικό αλλά μια Αριστερά του γενικού συνόλου, του αυθύπαρκτου και ρεαλιστικού Οικοσυστήματος.  Μια Αριστερά που επαναστήνει το αξιακό μας σύστημα και μιλάει μόνο για τον πραγματικό πλούτο που δεν είναι άλλος από τους φυσικούς πόρους, την υγεία και την ζωή του ανθρώπου αλλά και τον σεβασμό στη ζωή κάθε πλάσματος. Περισσότερα εδώ: http://yiannismakridakis.gr/?p=4048.

Τέχνη ή πολιτική, σώμα ή ψυχή, ύλη ή πνεύμα, επιστήμη ή θρησκεία, τεχνολογία ή ηθική, κ.λπ. Μήπως έχει «σκαλώσει» το ανθρώπινο πνεύμα σε ξεπερασμένες αντιθέσεις, μονοδιάστατες ερμηνείες και εξειδικευμένη στενή γνώση;

Δεν είναι αντίθετα και ανταγωνιστικά όλα αυτά. Είναι συμπληρωματικά. Σε αυτό ακριβώς έχει σκαλώσει η ανθρωπότητα, ότι τα θεωρεί όλα ανταγωνιστικά και δρα επιθετικά, βίαια, με αποτέλεσμα την διατάραξη της ισορροπίας και όχι οργανωτικά, μη επεμβατικά, με στόχο και αποτέλεσμα την αρμονία.

Από αγάπη σπουδάσατε μαθηματικά; Τι σας έμαθαν, τι νόημα δώσανε σε αυτά που βλέπετε αλλά και σε αυτά που δεν βλέπετε;

Τα μαθηματικά είναι η βάση των πάντων, ιδίως της Τέχνης. Η μαθηματική λογική είναι εφόδιο ανεκτίμητο, που σε συνδυασμό με την συναισθηματική νοημοσύνη και την ψυχή μπορούν να παράξουν θαύματα.

Πως μπορούμε τώρα να γράψουμε ιστορία; Πώς να πετάξουμε την άχρηστη κοινωνική δυστυχία;

Αλλάζοντας προσωπική πορεία ο καθένας και διδάσκοντας τις επόμενες γενιές αλλιώς, θέτοντας νέες ράγες για να κινηθεί από εδώ και μπρος επ’ αυτών η ανθρωπότητα μιας και αυτές που μας έθεσαν οι προηγούμενες γενιές οδήγησαν αποδεδειγμένα στην καταστροφή και στον θάνατο. Αν κατανοήσουμε επιτέλους ότι η Ανθρωπότητα είναι ενιαίο σύνολο απαρχής της μέχρις όπου θα φθάσει και ότι ορίζεται και διέπεται από τους φυσικούς ρυθμούς και νόμους, αν νιώσουμε ότι όλα είναι Ενέργεια και όλα μεταβολές της, ότι δεν υπάρχει όφελος δίχως ζημία ταυτόχρονη, θα φτάσουμε στην ποθητή στάση φυσικής ζωής, θα ξαναγίνουμε πλάσματα που ζουν κάθε στιγμή συνειδητά και είναι κρίκοι του κύκλου της ζωής στον πλανήτη, όχι εξολοθρευτές της.

Πως νομίζετε θα γράφατε, αν ζούσατε στην Αθήνα;

Κουκιά τρως, κουκιά ομολογάς…

makridakis2

Έχετε ιδρύσει το Απλεπιστήμιο Βολισσού, μέσα από το οποίο διοργανώνετε σεμινάρια φυσικής καλλιέργειας, αλκαλικής διατροφής και αντικαταναλωτικής πολιτικής στάσης ζωής. Τι εστί Απλεπιστήμιο; Τα σεμινάρια αυτά έχουν λόγο για τους νέους που θέλουν να ζήσουν με αυτάρκεια αλλά στην πόλη που την αγαπούν;

Οι πόλεις και οι καταναλωτές δεν έχουν μέλλον. Ούτε συλλογικό ούτε ατομικό.  Το χρήμα δεν αποτελεί φυσικό πόρο. Όποιος αγαπάει την πόλη, το σύστημα, όποιος αρέσκεται να ζει καταναλωτικά κυκλοφορώντας το χρήμα, σε περιβάλλοντα μη φυσικά, έχει πάρα πολύ προσωπικό δρόμο ακόμη να διανύσει. Το Απλεπιστήμιο μιλάει για τις κάτω από το χρήμα Αξίες, τις πραγματικές, προς-γειώνει τον καταναλωτή και τον οδηγεί ολοένα εις κατώτερα, να βρει τη βάση και τις ρίζες του για να αποφύγει την μοιραία κατάρρευση από την συνεχόμενη ανοδική πορεία της μη ευθύνης την οποίαν ακολουθεί  οδηγούμενος μοιραία προς έναν στείρο, τρομακτικό θάνατο. Το Απλεπιστήμιο υπενθυμίζει τις Αξίες και τις παραμέτρους της ζωής ως υγιούς πορείας προς έναν ζωογόνο θάνατο.

Τι γίνεται με τον αγώνα που δίνετε με τους κατοίκους στη Χίο για τις επενδύσεις στα αιολικά πάρκα μαμούθ με τις ανεμογεννήτριες;

Οι αντιφάσεις εντός των οποίων είναι μπερδεμένο το χωλό χρηματοοικονομικό σύστημα δεν ευνοούν προς το παρόν και προς το εγγύς μέλλον αυτά τα μεγαλεπίβολα καταστροφικά σχέδια των ανόητων καταναλωτών της γης.

«Αγαπώ τον λόγο γιατί είναι ο φορέας του πνεύματος, το εργαλείο, το αστραφτερό υνί της προόδου» λέει ο Τόμας Μαν στο Μαγικό Βουνό. Συμφωνείτε πως η λογοτεχνία έχει το προβάδισμα, είναι η μόνη τέχνη που δεν μας παρασύρει να επαναπαυθούμε σε αυτήν;

Αυτή την τέχνη του λόγου κατέχει ο άνθρωπος, γι’ αυτό είναι εν δυνάμει διοργανωτής, ενορχηστρωτής, μαέστρος των πάντων, αρκεί να το κατανοήσει επιτέλους και ο ίδιος πως έχει το προβάδισμα και να αλλάξει ρότα.

Τα βιβλία σας διαπνέονται από μιαν πνευματικότητα, «φλερτάρουν» με το θρησκευτικό συναίσθημα, «πειράζοντάς» το. Στο βάθος σε τι πιστεύετε, τι εμπιστεύεστε;

Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στο Χάος, του οποίου οι δύναμες και οι δυναμικές κρατούν κάθε στιγμή σε ισορροπία το Μέγα Θαύμα της Φύσης.

Βιβλιογραφία:

«Συρματένιοι, ξεσυρματένιοι, όλοι. Χιώτες πρόσφυγες και στρατιώτες στη Μέση Ανατολή: Μαρτυρίες 1941 – 1946» (εκδ. Κ.Χ.Μ., Πελινναίο 2006 και Εστία 2010)

«10.516 μέρες: Ιστορία της νεοελληνικής Χίου 1912 -1940», ιστορικό αφήγημα (εκδ. Κ.Χ.Μ., Πελινναίο 2007)

«Aνάμισης ντενεκές», μυθιστόρημα (Eστία 2008), το οποίο κυκλοφόρησε τον επόμενο χρόνο (2009) και στα τουρκικά,

«Η δεξιά τσέπη του ράσου», νουβέλα (Εστία 2009),

«Ήλιος με δόντια», μυθιστόρημα (Εστία 2010), το οποίο ανέβηκε στο θέατρο (2012) σε σκηνοθεσία Βασίλη Βασιλάκη

«Λαγού μαλλί», νουβέλα (Εστία 2010),

«Η άλωση της Κωσταντίας», μυθιστόρημα (Εστία 2011), το οποίος ανέβηκε στο θέατρο (2012) σε σκηνοθεσία Χρήστου Βαλαβανίδη

«Το ζουμί του πετεινού», νουβέλα (Εστία 2012).

«Του Θεού το μάτι», νουβέλα (Εστία 2013)

Απλεπιστήμιο Βολισσού 2014 (ενημέρωση 29 Ιουλίου)

Αρχίζουν κ πυκνώνουν οι συμμετοχές
Οι συμμετέχοντες μπορούν, όπως και πέρσι, να έρθουν για τις διακοπές τους και για “ανεπίσημο απλεπιστήμιο” όσες μέρες επιθυμούν πριν και μετά το Απλεπιστήμιο, οι μέρες του οποίου, αποφασίστηκε τελικά να είναι οι 20 έως 24 Αυγούστου, κατά την διάρκεια των οποίων θα ασχοληθούμε θεωρητικά και πρακτικά με τους φυσικούς πόρους, την φυσική ζωή, την φυσική διατροφή, την φυσική καλλιέργεια, τον φυσικό εαυτό μας. (Το κατασκηνωτικό κέντρο θα το έχουμε στην διάθεσή μας από 18 μέχρι 24 Αυγούστου).

Κατά τη διάρκεια του Απλεπιστημίου όσοι συμμετέχοντες επιθυμούν θα μπορούν είτε να εργάζονται στο κτήμα φυσικής καλλιέργειας, είτε να συμμετέχουν σε σεμινάρια Σατυανάντα γιόγκα, είτε στα σεμινάρια διαλογισμού που θα λαβαίνουν χώρα καθημερινά κατά τις ώρες 7-8.30μ.μ.

Λίγα λόγια για τα σεμινάρια αυτά

Σατυανάντα γιόγκα (Εισηγήτρια Εύα Καραϊτίδη): Η Σατυανάντα Γιόγκα διδάσκεται στην Ελλάδα εδώ και πολλές δεκαετίες. Είναι μια έγκυρη ινδική παράδοση με έδρα της τη σχολή διδασκαλίας στο Μπιχάρ της Ινδίας και ελληνικό κέντρο το άσραμ της Παιανίας. Κέντρα γιόγκα και εισηγητές της υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Ο ιδρυτής της παράδοσης είναι ο Σουάμι Σατυανάντα, κορυφαίος πνευματικός δάσκαλος του 20ού αιώνα. Η εδώ δασκάλα μας είναι η Σουάμι Σιβαμούρτι, μαθήτριά του, η οποία εισήγαγε και εδραίωσε την παράδοση αυτή την δεκαετία του ’80. Γιόγκα σημαίνει ένωση. Το χαρακτηριστικό της Σατυανάντα Γιόγκα είναι ότι απευθύνεται σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου και σωματικής ευλιγισίας. Μια τάξη διαρκεί μιάμιση ώρα και περιλαμβάνει πολλούς κλάδους της γιόγκα: Ήχο, επίγνωση αναπνοής, σωματικές στάσεις, χαλάρωση, διεύρυνση της ενέργειας με όχημα την αναπνοή και εισαγωγή σε μια πρακτική διαλογισμού. Κεντρικό σημείο είναι η άσκηση του μαθητή στην επίγνωση (νοητική, σωματική, συναισθηματική, πνευματική) ανά πάσα στιγμή, άσκηση που βαθμιαία χαλαρώνει και απομακρύνει τις νοητικές ακαθαρσίες καθιστώντας μας υγιέστερους και δημιουργικότερους. Η Σατυανάντα Γιόγκα είναι μια ολιστική στάση και φιλοσοφία ζωής, που έχει ως άξονα την προσφορά στο κοινωνικό σύνολο.

Διαλογισμός (Asupta Μικελία Λεγάτου): Εισαγωγή στο διαλογισμό – βιωματική εμπειρία – μοίρασμα. Ενα ταξίδι αυτογνωσίας και επανασύνδεσης με τον Φυσικό Θεικό Εαυτό μας! Σ’ αυτή τη συνάντηση θα χρησιμοποιήσουμε διάφορα εργαλεία ( συνειδητή αναπνοή, κίνηση – έκφραση του σώματος, γλώσσα – ήχους χωρίς νόημα – γέλιο κ.ά) για αποφόρτιση των σωματικών και νοητικών εντάσεων. Όταν το σώμα και ο νους απαλλαγούν από τα φορτία τους αυτό που μένει είναι μια καθαρή υπαρξιακή κατάσταση Επίγνωσης της ενότητας και της γαλήνης.

Πρόγραμμα Απλεπιστημίου 2014

Τετάρτη 20 Αυγ: αφίξεις, τακτοποίηση στο κατασκηνωτικό και στα δωμάτια, οργάνωση ομάδων μεταφοράς προσώπων, πρώτη συνάντηση και γνωριμία όλων, δείπνο στην ταβέρνα του χωριού

Αφηγήσεις εμπειριών και συζήτηση. Περσινοί συμμετέχοντες στο Απλεπιστήμιο μάς κάνουν κοινωνούς της δικής τους εμπειρίας

Πέμπτη 21 Αυγ: Ξενάγηση, περίπατος, γνωριμία με τον τόπο.

Συζήτηση: Φυσικοί πόροι και χρήμα, αξίες και ευτέλειες. Η θεώρηση του χρήματος ως φυσικού πόρου και μάλιστα μοναδικού. Όχι απλώς άλωση αλλά κατανάλωση, η μέγιστη ύβρις. Η αναπλήρωση φυσικών πόρων δεν αποτελεί ούτε καν σκέψη του “πολιτισμένου” καταναλωτή. Το διαρκές έγκλημα των ανυποψίαστων καταναλωτών και οι καθημερινές του συνέπειες επί της ζωής αυτών και των λοιπών πλασμάτων. Υποκατάσταση του οικοσυστήματος από το χρηματοπιστωτικό σύστημα και του ανθρώπου από το αριθμημένο αναλώσιμο άτομο.

Παρασκευή 22 Αυγ: Εισαγωγή στη φυσική καλλιέργεια, γνωριμία με τους σπόρους, παρασκευή σβόλων σποράς

Συζήτηση: Ο τρισυπόστατος σύγχρονος άνθρωπος. Φυσικό ον, καταναλωτικό άτομο, ψηφιακό προφίλ. Η φυσική ζωή, διατροφή και καλλιέργεια στη γη και στην κοινωνία ως μέθοδοι ευζωίας. Ο άνθρωπος ως κρίκος της αλυσίδας ζωής του οικοσυστήματος και ο καταναλωτής ως σημείο διακοπής της, ως ενσαρκωτής ενός στείρου θανάτου. Οι ασθένειες ως συνέπειες της καταναλωτικής διαβίωσης σε περιβάλλοντα αφύσικα, έξω από το οικοσύστημα και μακριά από την παραγωγή. Η ατομική στάση της μη ευθύνης. Η ανάθεση της ευθύνης της ζωής, της διατροφής, της υγείας μας στις πολυεθνικές του συστήματος που ενσαρκώνουμε και συντηρούμε οι ίδιοι. Η αφόδευση σπόρων ζώντων επί της γης ως απόδειξη υγείας και πολιτισμού.

Σάββατο 23 Αυγ: Εισαγωγή στη φυσική διατροφή, συλλογική κουζίνα

Συζήτηση: Το μάταιον της λεγόμενης ανάπτυξης, η διαστρέβλωση των εννοιών και των όρων και η μακάβρια κατάληξή της, η αρχή διατήρησης της ενέργειας, η αποανάπτυξη και το δημιουργικό εξισορροπητικό Χάος που όλα τα ορίζει. Άνθρωποι ως αντισώματα στην ύβρη των καταναλωτών. Από το σύστημα στο οικοσύστημα, πορεία ανάστροφη. Φυσική ζωή, διατροφή, καλλιέργεια. Ο Άνθρωπος ως ισότιμο μέλος του Κόσμου, ως μαέστρος και οργανωτής των πάντων και όχι πια καταναλωτής και κουρσάρος τους. Η αλλαγή πορείας της διαρκούς επανάστασης του Ανθρώπου επί της γης. Η Ζωή ως προετοιμασία για έναν ζωογόνο Θάνατο.

Κυριακή 24 Αυγ:  Συμπεράσματα, προγραμματισμός δράσεων

Αναγνώσεις λογοτεχνικών κειμένων-αποσπασμάτων με θέμα την σχέση του ανθρώπου με τα άλλα πλάσματα (φυτά και ζώα). Επιλέξτε βιβλίο και φέρτε το μαζί σας για να διαβάσετε. Μπορείτε να βγείτε και εκτός θέματος αν θέλετε να μας διαβάσετε κάτι αγαπημένο σας ή που θεωρείτε σημαντικό και δυνατό.

Καθ’ όλες τις μέρες θα κάνουμε και βιωματικά πειράματα επί της φυσικής – αλκαλικής διατροφής και φυσικής καλλιέργειας με θεωρητική προσέγγιση από τον φυσικό καλλιεργητή Μήτσο Καραφυλλίδη και με εργασία στους μπαξέδες φυσικής και παραδοσιακής καλλιέργειας.

Η ελευθερία του καθενός να κάνει οτιδήποτε σε οποιαδήποτε ώρα επιθυμεί είναι δεδομένη, το πρόγραμμα είναι ενδεικτικό, προέχει η ζωή, τα μπάνια, η φροντίδα του φυσικού εαυτού μας.

Δηλώσεις συμμετοχής στο μέηλ akridaki@gmail.com

Πληροφορίες

Από Χίο για Βολισσό λεωφορείο του ΚΤΕΛ καθε Δευτέρα Τετάρτη Παρασκευή 05.15 και 13.45

Από Βολισσό για Χίο ομοίως ώρα 08.00 και 17.00

Το Απλεπιστήμιο είναι εντελώ δωρεάν και δεν έχουμε ανάμιξη καθόλου στα χρήματα και στις τιμές δωματίων κλπ

Η διαμονή στο κατασκηνωτικό κέντρο προσκόπων στον Μάναγρο κοστίζε 7 ευρώ το άτομο για κάθε βραδιά.

Για να κλείσετε την διαμονή σας όσοι δεν μείνετε σε σκηνές, διαλέξτε από την παρακάτω λίστα καταλυμάτων :

Λευκάθια – Λήμνος
http://www.aigiali.gr/

Βίγλα. τηλ:22740 21304
Πανόραμα τηλ: 22740 21884 και 22740 21670
Βολισσός
Όσοι και όσες θέλουν να μοιραστούν έξοδα διαμονής και να συγκατοικήσουν, ας δηλώσουν την επιθυμία τους και την συμμετοχή τους στο μέηλ akridaki@gmail.com για να γίνει όσο το δυνατόν καλύτερη οργάνωση
Απλεπιστήμια παντού
Για κοινωνίες Αξιών και όχι ευτέλειας. Για πάταξη του καταναλωτή εαυτού μας. Για πολιτισμό πραγματικό και όχι αυτόν τον δήθεν, του καπιταλισμού, της παραγωγής σκουπιδιών και της απομύζησης του πλανήτη. Για συνύπαρξη και συνεργασία με τα πλάσματα και με τους ανθρώπους και όχι για ανταγωνισμούς και επιθέσεις στο οικοσύστημα. Βιώματα και θεωρητικές κατευθύνσεις φυσικής ζωής, διατροφής, καλλιέργειας στο Απλεπιστήμιο. Για αλλαγή πορείας της διαρκούς επανάστασης των ανθρώπων επί της γης
Κείμενα των περσινών συμμετεχόντων στο Απλεπιστήμιο σχετικά με την εμπειρία που ζήσαμε όλοι μαζί, μπορείτε να διαβάσετε εδω και εδώ και εδώ

Ήλιος με δόντια στο Booze Cooperativa

Ήλιος με δόντια του Βασίλη Βασιλάκη στο Booze Cooperativa

Το Booze Cooperativa παρουσιάζει τον μονόλογο του Βασίλη Βασιλάκη,με τίτλο Ήλιος με δόντια, από την 1η Μαΐου και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη για όλο τον Μάιο.

Ένας σπαραχτικός μονόλογος, μία χειμαρρώδης συνειρμική αφήγηση ζωής, που ακροβατεί ανάμεσα στο λογικό και το παράλογο, στο τώρα και στο χθες, με πικρές αναφορές στα “χρηστά ήθη” της ελληνικής επαρχίας, την υποκρισία, τον μιζερο καθωσπρεπισμο.

Ο Κωνσταντής. Ένα θύμα κοινωνικού ρατσισμού στις αρχές του αιώνα στη Χώρα της Χίου. Ένας άνθρωπος, παράπλευρη απώλεια ενός ιστορικού πολεμικού δυστυχήματος, ο φάκελος του οποίου δεν άνοιξε ποτέ…

Ο Γιάννης Μακριδάκης, συγγραφέας μεγάλων επιτυχιών, ένας πνευματικός άνθρωπος, ερευνητής, μελετητής, που έχει ταράξει τα πολιτιστικά νερά του τόπου του και ο Βασίλης Βασιλάκης, συνεπής για άλλη μία φορά στη θεατρική γραμμή και πορεία που έχει χαράξει,  προσκαλούν το κοινό σε ένα ταξίδι στη βαθειά αλήθεια του θεάτρου.

Βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο «Ήλιος με δόντια», του Γιάννη Μακριδάκη, Εκδόσεις Εστία

Σκηνοθεσία – Ερμηνεία – Θεατρική μεταφορά: Βασίλης Βασιλάκης
Επιμέλεια σκηνικού χώρου: Αντώνης Δαγκλίδης
Κοστούμια: Γιούλα Ζωιοπούλου
Video art – Μουσικές επιλογές: Ανέστης Κορνέζος
Φωτογραφία back-stage: Κορίνα Χαριτοπούλου, Πέννυ Κτενά, Χριστίνα Σαρλάμη

Μια ιδέα υλοποιείται..

Η ιδέα, η μεταλαμπάδευσή της, οι προσπάθειες των ανθρώπων που την προχώρησαν, η υλοποίησή της. Η συνεργασία ανθρώπων που διαθέτουν την ικανότητα να νιώσουν την ουσία της ζωής, φέρνει πολύ όμορφες και ιστορικές στιγμές. Ενάντια στον φασισμό, στον ρατσισμό, στον εθνικισμό, υπέρ των ανθρώπων, των λαών, της Ιστορίας το όραμά μας, οι δράσεις και οι προσπάθειές μας, ο αγώνας μας:

Ανακοίνωση του ΑΠΣ Λαίλαπας Χίου

87 λεπτά 84 χρόνια μετά

1930: Διοργανώνεται στη Χίο ο φιλικός ποδοσφαιρικός αγώνας του Λαίλαπα με την Καρσιγιακά Σπορ, ο πρώτος σε ελληνικό έδαφος αγώνας ποδοσφαίρου μεταξύ ομάδων της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Η τουρκική ομάδα ναυλώνει πλοίο και έρχεται από την Σμύρνη εν χορδαίς και οργάνοις μαζί με εκατοντάδες φιλάθλους της αλλά και θεσμικούς παράγοντες του Δήμου Σμύρνης, σύσσωμη την διοίκηση του Επιμελητηρίου καθώς και πολλούς επιχειρηματίες για σύναψη εμπορικών σχέσεων με τη Χίο. Η τουρκική αποστολή καταφθάνει στο νησί το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου και ο Δήμος Χίου σημαιοστολίζει την προκυμαία με τα χρώματα και τα εθνικά σύμβολα των δύο χωρών, οργανώνει δε υποδοχή των Τούρκων επισκεπτών σε κλίμα πανηγυρικό, κατόπιν παραθέτει επίσημο γεύμα στους ποδοσφαιριστές, στα μέλη της διοίκησης της τουρκικής ομάδας αλλά και στους θεσμικούς παράγοντες της γείτονος πόλης, τέλος διοργανώνει ξενάγηση στην πόλη της Χίου και παράλληλες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις με στόχο την προώθηση της φιλίας των δύο λαών 8 μόλις χρόνια μετά τα γεγονότα της Σμύρνης.

Το απόγευμα της Κυριακής 7 Δεκεμβρίου, όπως έχει προγραμματιστεί, ξεκινάει ο αγώνας στο γήπεδο Χίου (Μεζάρια) μπροστά σε 1.500 και πλέον θεατές αλλά στο 3ο μόλις λεπτό μια ασταμάτητη καταρρακτώδης νεροποντή γίνεται η αιτία να διακοπεί οριστικά και άδοξα το παιχνίδι προς μεγάλη απογοήτευση των παικτών, των φιλάθλων και όλων των διοργανωτών.

 

2006: Κατά την έρευνά του στον τοπικό τύπο της εποχής για την συγγραφή του βιβλίου 10.516 μέρες, ιστορία της νεοελληνικής Χίου, 1912-1940, ο Γιάννης Μακριδάκης αποδελτιώνει τα δημοσιεύματα περί του αγώνα αυτού και σκέφτεται αμέσως ότι θα ήταν εξαιρετικό, συγκινητικό και άκρως συμβολικό σε πολλά επίπεδα το να επαναδιοργανωθεί ο αγώνας αυτός και να παιχθούν τα υπόλοιπα 87 λεπτά της ποδοσφαιρικής αναμέτρησης τόσα χρόνια μετά την διακοπή της. Δυστυχώς όμως ο Λαίλαπας Χίου πια δεν υπάρχει, το Σωματείο έχει από χρόνια αναστείλει την λειτουργία του.

 

2009:  Μια ομάδα νέων κυρίως ανθρώπων επανιδρύουν στη Χίο το ποδοσφαιρικό σωματείο Λαίλαπας μετά από πολλά χρόνια απουσίας από τα αθλητικά δρώμενα του νησιού. Οι άνθρωποι που επανίδρυσαν το ιστορικό σωματείο και συνετέλεσαν και στην σύγχρονη πορεία του είναι οι Γιώργος Ζαννίκος, Θοδωρής Πολίτης, Παναγιώτης Φιστές, Αντώνης Βουδούρης, Θεοδώσης Γρηγοράκης και Παναγιώτης Δημητρακόπουλος. Στον τελευταίο απευθύνθηκε αμέσως μετά την επανίδρυση του σωματείου ο Γιάννης Μακριδάκης δίνοντάς του την πληροφορία για τον αγώνα που διακόπηκε το 1930 και σπέρνοντας εντός του την ιδέα της επαναδιοργάνωσης αυτού. Ο Π. Δημητρακόπουλος αποδείχθηκε γόνιμο έδαφος για τον σπόρο. Ξεκίνησε εργασία έρευνας επί της ιστορίας της ομάδας και του συγκεκριμένου αγώνα μελετώντας τον τοπικό τύπο στην Βιβλιοθήκη Κοραή και παρέδωσε όλα τα στοιχεία της έρευνάς του στην διοίκηση του Σωματείου .

 

2013: O Μιχάλης Κωττάκης ο τωρινός προπονητής της ομάδαςαποτέλεσε τελικά την ψυχή του εγχειρήματος. Hρθε από την Αγγλία και εγκαταστάθηκε στο νησί, ανέλαβε την ομάδα του Λαίλαπα διοικητικά και προπονητικά και έγινε ο συντονιστής του όλου εγχειρήματος. Προσέγγισε την διοίκηση της τουρκικής ομάδας Καρσίγιακα Σπορ, η οποία είναι επαγγελματικό σωματείο και αγωνίζεται στην Β’ Εθνική κατηγορία Τουρκίας, μύησε τους παράγοντές της στην ιδέα της επαναδιοργάνωσης στη Χίο του ιστορικού εκείνου αγώνα και ανέλαβε να φέρει εις πέρας όλα τα διαδικαστικά και τις συνεννοήσεις. Αξίζει να σημειωθεί ο ενθουσιασμός με τον οποίον δέχτηκαν την πρότασή του οι παράγοντες της τουρκικής ομάδας, οι οποίοι συνεισέφεραν στην υπόθεση παλαιές φωτογραφίες από το τότε ταξίδι της ομάδας τους στη Χίο, τις οποίες ανακάλυψαν ερευνώντας τα αρχεία της, συμφώνησαν δε να ταξιδέψουν ξανά στο νησί με την ομάδα και τους φιλάθλους της για να “παίξουν” τα εναπομείναντα 87 λεπτά της αναμέτρησης, τα οποία οι δύο ομάδες οφείλουν στην Ιστορία και στο ελληνοτουρκικό κοινό από το 1930. 

 

2014: Το Σάββατο 10 Μαϊου θα καταφθάσει ξανά η Καρσιγιακά Σπορ στο νησί της Χίου, με ναυλωμένο καραβάκι, όπως τότε, από την Σμύρνη, με πολλούς φιλάθλους και παράγοντες της γείτονος πόλης να συνοδεύουν την αποστολή και με σκοπό να συμμετάσχουν σε έναν ιστορικό φιλικό αγώνα με τον Λαίλαπα Χίου, αγώνα ο οποίος θα λάβει χώρα την Κυριακή 11 Μαϊου το απόγευμα στο Φαφαλίειο Στάδιο Χίου και θα αρχίσει από εκεί που σταμάτησε ο προηγούμενος, από το 3ο δηλαδή λεπτό. Την παραμονή του αγώνα ο Λαίλαπας ως οικοδεσπότης θα διοργανώσει εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, οι οποίες θα περιλαμβάνουν ξενάγηση των τούρκων επισκεπτών στα μνημεία της πόλης, εκδήλωση και διαλέξεις για το γεγονός τότε και σήμερα καθώς και συναυλία. Οι λεπτομέρειες του προγράμματος θα ανακοινωθούν σε συνέντευξη τύπου που θα δοθεί σύντομα από τους διοργανωτές.

Ευχαριστίες οφείλονται στους κ.κ. Μ. Κοντούδη και Αϊντίν Τζενγκίζ για την βοήθειά τους στην επικοινωνία των δύο Συλλόγων, επίσης στον κ. Γ. Σαρρή και στην ΕΠΟ για την αδειοδότηση του διεθνούς αυτού φιλικού αγώνα

Διάλεξη στην Γαλλία

Από γαλλίδα ελληνομαθή αναγνώστρια έλαβα ενημέρωση για κάποια διάλεξη που έγινε στην Γαλλία στην πόλη Saint-Etienne σχετικά με τη Χίο, στην οποία αναγνώστηκε και απόσπασμα από το βιβλίο μου Άλωση της Κωσταντίας.

Φωτογραφίες από την συγκεκριμένη εκδήλωση (έχει ενδιαφέρον το τι σημαίνει Χίος για τους Γάλλους) εδώ:

https://picasaweb.google.com/107579106117858247355/ConferenceCHIOSFrancoiseEtBernardAllombert