Τύφλα να χει ο μπαλτάκος

Η κατρακύλα του Σύριζα είναι ατελείωτη. Σε όλα τα επίπεδα. Ανηθικότητα, βλακεία, καιροσκοπισμός…

Ουδεμία σχέση πλέον έχει αυτό το “πράμα” με Αριστερά, έστω και με την παρωχημένη συστημική – γέννημα του καπιταλισμού.

Ανυποψίαστοι ήταν όταν πήραν 27% και από την ώρα εκείνη, που άρχισαν όχι μόνο να υποψιάζονται αλλά και να  παθαίνουν ονειρώξεις με κυβερνητικές καρέκλες, άρχισε ταυτόχρονα και ο ευτελισμός.

Μόνη σταθερά ο γέρων Γλέζος, τον οποίον προφανώς, με την συναίνεσή του βεβαίως ακόμη, χρησιμοποιούν ως λάβαρο στην υποκριτική τους πορεία κουτρουβαληδόν προς την απαξία και το τελικό στραπατσάρισμα στον πάτο της διαδρομής τους.

Το κακό είναι ότι στο τέλος το μόνο που θα καταφέρει ο Τσίπρας και το επιτελείο ανοήτων που τον περιστοιχίζει, είναι να φέρουν στην κυβέρνηση, όποτε γίνουν εκλογές, ξανά τους ακροδεξιούς σε συνεργασία με τους καμουφλαρισμένους κάτω από το προσωπείο της απολιτίκ ποταμίσιας πέστροφας ομοίους τους. Τύφλα να χει ο Μπαλτάκος δηλαδή…

Διότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να ψηφίσει ο νεοέλληνας νοικοκυραίος κάποιους που προσπαθούν, έστω και συνειδητά, έστω και μετά βασάνων και κόπων να του μοιάσουν, όταν υπάρχουν στην πολιτική πιάτσα οι αυθεντικοί δικοί του.

 

 

Πασχαλινές απορίες

Αυτές τις μέρες του Πάσχα συναντώ μίαν ασυνήθιστη εικόνα στην συνηθισμένη μου βόλτα.

Στο εξοχικό σπίτι του πολιτευτή της ΝΔ κ. Γ. Επιτροπάκη, ο οποίος έχει τοποθετηθεί από την παρούσα κυβέρνηση στην πολύ σημαντική θέση του Διοικητή του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Χίου, είναι σταθμευμένο όλες αυτές τις μέρες ένα κρατικό αυτοκίνητο, με πινακίδες κόκκινες, υπηρεσιακές. Το αυτοκίνητο αυτό υποθέτω ότι ανήκει στο Νοσοκομείο και ως φορολογούμενος πολίτης αυτού του κράτους, από του οποίου τους λειτουργούς έχω πικράν πείρα μιας και το χρεωκόπησαν και μας οδήγησαν σε αυτή την κατάντια, δεν μπορώ παρά να μπω σε χίλιους δυο πειρασμούς υποθέσεων, στους οποίους όμως θα αντισταθώ σθεναρά και θα θέσω στην πρώτη γραμμή την καλή μου διάθεση, μέρες που είναι…

Έχω λοιπόν όλη την καλή διάθεση να δεχτώ ότι επειδή ο Διοικητής του Νοσοκομείου Χίου έχει ιδίαν πείρα και γνώση από πρώτο χέρι της κατάστασης η οποία επικρατεί στην καταρρέουσα δημόσια υγεία, δεν προβαίνει σε ιδιωτικές μετακινήσεις από και προς το εξοχικό του στις διακοπές του Πάσχα, αυτός και οι οικείοι του ίσως, με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο του νοσοκομείου.

Επίσης έχω όλη την καλή διάθεση να δεχτώ ότι ο Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Χίου έχει την ικανότητα, την απαραίτητη παιδεία και την καλλιέργεια ώστε να κατανοεί και να νιώθει ότι η πλήρης απαξίωση του πολιτικού συστήματος και των εκφραστών του καθιστά τουλάχιστον θρασύ βλάκα και ξετσίπωτο κάθε δημόσιο λειτουργό που συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως παλαιοκομματικό ρετάλι που αντί να ενοικιάσει αυτοκίνητο μεταβαίνει ιδιωτικώς σε διακοπές με το υπηρεσιακό όχημα ασελγώντας προκλητικά στο δημόσιο χρήμα των υπερφορολογημένων πολιτών, άρα δεν θα τολμούσε ποτέ να εκτεθεί έτσι πράττοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Αναρωτιέμαι λοιπόν μετά από όλα αυτά για ποιον λόγο βρίσκεται όλες αυτές τις μέρες των διακοπών του Πάσχα το υπηρεσιακό αυτοκίνητο του Νοσοκομείου Χίου σταθμευμένο εντός του εξοχικού του σπιτιού και για ποιον λόγο δεν έφερε τουλάχιστον ένα ασθενοφόρο, να το έχουμε και σε ετοιμότητα δίπλα μας μιας που εδώ στην ΒΔ Χίο των ηλικιωμένων κατοίκων δεν υπάρχει ούτε γιατρός τις περισσότερες μέρες του έτους.

Στηρίζουμε Χιακή Συμπολιτεία

Λίγο πριν οριστικοποιηθούν τα ψηφοδέλτια για την τοπική αυτοδιοίκηση και

α) έχοντας προσωπικά συμμετάσχει εξαρχής στις προσπάθειες κατάρτισης του εκλογικού συνδυασμού Χιακή Συμπολιτεία για τον Δήμο Χίου,

β) έχοντας αποχωρήσει κατόπιν λόγω κομματικών επιλογών του Σύριζα, μη επανερχόμενος έκτοτε, ακόμη και όταν το κόμμα ανέκρουσε πρύμναν και ανέλαβε επικεφαλής του ανεξάρτητου συνδυασμού η κομματικά ανένταχτη Ερμιόνη Φρεζούλη

γ) έχοντας εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες επικοινωνίας και επιρροής προς συνένωση δυνάμεων των δύο δημοτικών παρατάξεων Χιακή Συμπολιτεία και Πρωτοβουλία για τη Χίο, με την τελευταία να φέρει, σύμφωνα με τα όσα απεκόμισα ως ουδέτερος διαμεσολαβητής, ακέραια την ευθύνη της μη συνεννόησης εξαρχής μέχρι τέλους,

καταθέτω τα εξής:

Ο αγώνας των πολιτών της Χίου επιβάλλεται να επικεντρωθεί στην αλλαγή του πολιτικού σκηνικού με αποκαθήλωση και αποπομπή του παλαιοκομματικού κατεστημένου και των παρωχημένων πολιτικών φυσιογνωμιών που το ενσαρκώνουν και το προσδιορίζουν με την νοοτροπία και την ιδεολογία τους.

Η επερχόμενη πενταετία επιβάλλεται να σηματοδοτηθεί από την εκλογή νέων ανθρώπων, πολιτών και όχι ιδιωτών, ανθρώπων με συναίσθηση των Αξιών, με σύγχρονη αντίληψη για την ανάπτυξη και με πλήρη γνώση του πλούτου, των ιδιαιτεροτήτων και γενικά της φυσιογνωμίας του νησιού μας. Ανθρώπων με κοινωνική συνείδηση, οι οποίοι σέβονται την έννοια του “δημόσιου” σε κάθε του έκφανση, ως κοινή περιουσία και δεν το αντιμετωπίζουν ως λάφυρο, ευκαιρία πρόσκαιρου πλουτισμού και ικανοποίησης ατομικών συμφερόντων, ανθρώπων που σέβονται την ζωή απ’ όπου κι αν προέρχεται και έχουν τα γνωστικά εφόδια και την εμπειρία για να χαράξουν στρατηγική ισόρροπης πορείας με στόχο την ευημερία όλων των πλασμάτων-κατοίκων του νησιού.

Το υπέροχο νησί μας είναι το κοινό μας σπίτι και όλοι καμαρώνουμε γι αυτό, όλοι το δείχνουμε με κρυφή ή φανερή περηφάνια στους φίλους μας επισκέπτες όταν τους ξεναγούμε στην πόλη, στις παραλίες, στα χωριά και στα βουνά του. Το νησί μας αξίζει ό,τι καλύτερο σε ανθρώπινο δυναμικό για να χειρίζεται τα θέματά του. Η Χίος αξίζει μια δημοτική αρχή η οποία θα στέκεται αδιαπραγμάτευτη, με τσαγανό και αξιοπρέπεια ξεκάθαρα απέναντι στις λογικές εκποίησης και καταστροφής του τοπίου και της φυσιογνωμίας της από πολυεθνικές αποικιοκρατικές “επενδύσεις”. Μια δημοτική αρχή που θα ξεφύγει από την δήθεν ανάπτυξη των έργων γιγαντισμού και θα πορευτεί πλέον με κινήσεις μικρές, προσεγμένες, συμβατές με την κλίμακα του ανθρώπου και του τόπου.

Η ανθρώπινη κοινωνία του νησιού χρειάζεται μια δημοτική αρχή, η οποία δεν θα λειτουργεί πλέον με λογική και νοοτροπία αρχηγισμού και παραγοντισμών αλλά συλλογικά, με απόλυτη διαφάνεια όχι μόνο στα οικονομικά αλλά σε όλους τους τομείς και τους τρόπους λήψης αποφάσεων, χρειάζεται αιρετούς που επιτέλους θα αντιληφθούν και θα υπηρετήσουν την πραγματική τους θέση ως εντεταλμένοι των πολιτών και όχι ως εξουσιαστές αυτών.

Η Χιακή Συμπολιτεία με επικεφαλής υποψήφια Δήμαρχο Χίου την Ερμιόνη Φρεζούλη και με πλειάδα αξιόλογων ανθρώπων στο ψηφοδέλτιό της, οι οποίοι σηματοδοτούν τις συντεταγμένες της νέας αυτής πορείας είναι κατά την ταπεινή μου άποψη, την διαμορφωμένη μέσα από βασανιστικές διαδικασίες συνεχούς αμφισβήτησης καθ’ όλο αυτό το διάστημα, ο εκλογικός συνδυασμός που αξίζει να υποστηρίξουμε και να εκλέξουμε ως δημοτική αρχή.

 

Συμμορίτες σε μοιρασιά

Οι συμμορίες διαλύονται στο τέλος της βρομοδουλειάς. Οι συμμορίτες ξεκληρίζονται στη μοιρασιά.

Όσο ληστεύουν και τσουβαλιάζουν, παραμένουν ενωμένοι, έχουν ανάγκη ο ένας την παρουσία του άλλου, την συμβολή του, τον ρόλο του. Μόλις όμως έρθει η ώρα να απλώσουν τα λάφυρα στη γη, να κάνουν την καταμέτρηση και ύστερα τη μοιρασιά, αρχίζουν οι δεύτερες σκέψεις που τόσον καιρό κουβαλούσαν εντός τους να λαβαίνουν υπόσταση, αρχίζει ο ένας να βλέπει τον άλλον σαν βάρος, σαν απειλή θανάσιμη λόγω του μερδικού και σαν ευκαιρία περισσότερου ακόμη πλουτισμού με την εξόντωσή του, άχρηστος είναι πλέον ως συνεργάτης ούτως ή άλλως.

Έχει ένα καλό λοιπόν αυτό το κλίμα της προεκλογικής ψευτοευφορίας που ζούμε, το κατασκευασμένο δήθεν τέλος της κρίσης με την επάνοδο στις αγορές και τα λοιπά θλιβερά και γελοία τεχνάσματα. Ότι στην προσπάθειά τους οι συμμορίτες να καρπωθούν για την πάρτη του ο καθένας όσο περισσότερα λάφυρα της δήθεν επιτυχίας, θα βγουν τα πιστόλια ανάμεσά τους. Και όσο περισσότερο πλησιάζουμε προς κάποιες εκλογές, τόσο πιο πιθανό θα γίνεται το πάτημα της σκανδάλης από κάποιον ή και από τους δύο ταυτόχρονα.

Αν υπήρχε αντιπολίτευση με συνεπή λόγο και στάση, ριζοσπαστική, με τσαγανό και αξιοπρέπεια και όχι υποταγμένη και συμβιβασμένη, φίσκα στα δουλοπρεπή δραγασάκια και στα κατακάθια των επενδυτών στις πολυεθνικές του θανάτου, όλα θα είχαν ήδη πάρει τον δρόμο τους προ καιρού.

 

Πρωτοβουλία Χιακής Συμπολιτείας

Επειδή οι μικρές κοινωνίες λειτουργούν ως μεγεθυντικός  φακός και τα τοπικά πολιτικά φαινόμενα δείχνουν ευκρινώς την πανελλαδική εικόνα, επιχειρώ μια περιγραφή της ως τώρα διαμορφωθείσης κατάστασης στον Δήμο Χίου ενόψει των δημοτικών εκλογών.

Οι συνδυασμοί που όπως διαφαίνεται θα υπάρξουν είναι τέσσερις.

Ο πρώτος, του νυν Δημάρχου, ο οποίος έχει απορροφήσει άπαντες τους μέχρι πρόσφατα πολιτικούς του αντιπάλους αφού πλέον, όπως και στην κεντρική πολιτική σκηνή, όλοι οι Ιδιώτες συνασπίζονται ενάντια στους Πολίτες, με βασική αρχή τους την πατριδοκαπηλεία, την οποίαν υπηρετούσαν κατά πλειοψηφίαν οι Έλληνες παραδοσιακά, κάποτε διασπασμένοι σε δύο στρατόπεδα, του πασόκ και της νδ, σήμερα ενωμένοι σε ένα κόμμα στην κυβέρνηση και σε έναν τοπικό συνδυασμό. (Προσωπικά νιώθω απόλυτα δικαιωμένος διότι προ δεκαετίας περίπου όταν δέχτηκα πρόταση από κόμμα της Αριστεράς να ηγηθώ δημοτικού ψηφοδελτίου, αρνήθηκα κάνοντας αυτήν ακριβώς την ανάλυση, η οποία διαφαινόταν στην κοινωνία από τότε. Ότι δηλαδή οι Έλληνες χωρίζονται στους Ιδιώτες και στους Πολίτες και επειδή οι Ιδιώτες είναι περισσότεροι και κατέχουν θέσεις σε όλα τα κόμματα και εξουσίες μέσω του δικομματισμού, οι Πολίτες (που και αυτοί υπάρχουν σε όλα τα κόμματα) πρέπει να προβούν σε σύνθεση και να συνυπάρξουν με κάποιον τρόπο για να έχουν ελπίδα και δυνατότητα επηρεασμού της κατάστασης. Με λίγα λόγια με κατακερματισμό δυνάμεων δεν πάμε πουθενά, ευνοούμε τους Ιδιώτες).

Σήμερα λοιπόν στον Δήμο της Χίου, εκτός από τον προαναφερόμενο δημοτικό συνδυασμό των παραδοσιακών Ιδιωτών, των τυπικών νεοελλήνων αναπτυξιολάγνων, που βλέπουν το νησί ως τσιφλίκι τους και βιώνουν συνεχείς ονειρώξεις άντλησης χρήματος ξεπουλώντας το σε πολυεθνικούς και άλλους “επενδυτές”, εκπορνεύοντας το φυσικό του και πολιτισμικό κεφάλαιο, υπάρχουν άλλοι τρεις συνδυασμοί.

Η ΛΑΣ, ο παραδοσιακός δηλαδή συνδυασμός του ΚΚΕ (με τον οποίον, αν και πολύ θα το ήθελα, δεν θα ασχοληθώ στο παρόν σημείωμα διότι δεν ασχολούνται οι του ΚΚΕ με την κοινωνία αλλά μόνο με την κοινωνία του ΚΚΕ), η Χιακή Συμπολιτεία και η Πρωτοβουλία για τη Χίο.

Στην πλειονότητά τους όσοι συμμετέχουν σε αυτούς τους συνδυασμούς είναι Πολίτες, με εξαιρέσεις Ιδιωτών αλλά με παθογένειες εμφανείς, από τη μία μεριά κάποιων συστημικών αριστερών παλαιάς και αφόρητης κοπής και από την άλλη μεριά κάποιων νέων εξίσου αφόρητα συντηρητικών ιδιωτών και των ιδεολογιών τους, παθογένειες οι οποίες προς το παρόν θέτουν εμπόδια στην σύνθεση και στην κοινή πορεία του νέου ενάντια στο παλαιό, το φθαρμένο και γνωστό για την αναξιοπιστία του και την εξυπηρέτηση μικροσυμφερόντων και όχι του Δήμου.

Η Χιακή Συμπολιτεία και η Πρωτοβουλία για τη Χίο αποτελούνται όμως σε επίπεδο τουλάχιστον κεντρικών οργάνων από νέους ανθρώπους εντελώς άλλης νοοτροπίας από αυτό που είχαμε συνηθίσει να κυβερνάει το νησί και την Ελλάδα μέχρι σήμερα. Από ανθρώπους που είναι ικανοί να χαράξουν ένα στρατηγικό σχέδιο για το νησί, σχέδιο με σεβασμό στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, τα οποία είναι αποδεδειγμένα οι ίδιοι σε θέση να αναγνωρίσουν και να εκτιμήσουν ως άνθρωποι νέοι, μορφωμένοι και ικανοί να νιώθουν το νησί ως διαρκή πλούτο, ως υπέρτατη αξία, πάνω από το όποιο πρόσκαιρο χρήμα και τις καταστροφικές “επενδύσεις”.

Η Χιακή Συμπολιτεία και η Πρωτοβουλία για τη Χίο επιβάλλεται να καθίσουν σήμερα στο τραπέζι των συζητήσεων και να κατέλθουν στις δημοτικές εκλογές με κοινό ψηφοδέλτιο ενάντια στους Ιδιώτες και τα πολιτικά τους απολιθώματα που κυβέρνησαν το νησί επί δεκαετίες και επιθυμούν να το διοικήσουν ξανά για την ερχόμενη κρίσιμη 5ετία και να συναινέσουν πρόθυμα στο ξεπούλημά του.

Η Χιακή Συμπολιτεία και η Πρωτοβουλία για τη Χίο έχουν χρέος να συνυπάρξουν στο πολιτικό σκηνικό και να κατέλθουν ως ένας συνδυασμός με πρόγραμμα που θα επανακαθορίζει το Αξιακό σύστημα του Δήμου και θα θέτει την ζωή στο νησί, την ευημερία των ανθρώπων του, την προστασία της φύσης του, των ιδιαιτεροτήτων του, των μνημείων του, του τοπίου του και κάθε μορφής ζωής που βρίσκεται πάνω του σε πρώτη προτεραιότητα προστασίας και διαφύλαξης.

Η Χιακή Συμπολιτεία και η Πρωτοβουλία για τη Χίο έχουν ιστορική ευθύνη να κινηθούν συντεταγμένα και να αποτινάξουν πλέον από το νησί όλους αυτούς τους παλαιάς κοπής αναπτυξιολάγνους Ιδιώτες. Ο τρόπος να επιτευχθεί η σύζευξη υπάρχει. Οι διαφορές στην οπτική και στην μεθοδολογία μπορούν να αμβλυνθούν όταν οι ουσιαστικές αξίες αναγνωρίζονται ως τέτοιες και από τις δύο πλευρές.

ΥΓ

Προσωπικά θα βοηθήσω όσο μπορώ έναν ενδεχόμενο τέτοιον συνδυασμό αν και προς το παρόν (και για την ερχόμενη 5ετία) ασχολούμαι αποκλειστικά με την βασική μου Αρχή, την δημιουργία ενός κτήματος Φυσικής Καλλιέργειας, την οποίαν όμως επιθυμώ να επεκτείνω σε όσο γίνεται μεγαλύτερη έκταση στο νησί και στην κοινωνία.

Εκλογές τώρα!

Ήταν θέμα χρόνου να φτάσει η κυβερνώσα ακροδεξιά τη Δημοκρατία στον πάτο. Όταν φασίστες με περιβολή και προσωπίδα δημοκράτη κυβερνούν κατ’ εντολή των ξένων αφεντικών τους, καταλύοντας τους θεσμούς και το Σύνταγμα, μεθοδεύοντας την εκποίηση και την εκπόρνευση της χώρας και της ζωής όλων μας, εξαπολύοντας χημικό πόλεμο και ανελέητους εκτεταμένους ξυλοδαρμούς εναντίον των πολιτών που υπερασπίζονται τη ζωή τους και την πατρίδα όπως έχουν υποχρέωση,  αυτή είναι η αναπόφευκτη κατάντια, η οποία στη συνέχεια οδηγεί ολοταχώς και απολύτως προς τον εμφύλιο αν δεν σταματήσει εδώ, με εκλογές φυσικά.

Η Ελλάδα εδώ και χρόνια πάσχει από έλλειψη Δικαιοσύνης, ασθένεια του πολιτικού βίου η οποία εμφανίζεται πάντοτε μαζί με την παρουσία ακροδεξιών ολοκληρωτικών κυβερνήσεων που αφενός νομοθετούν άδικα, παρανοϊκά πολλές φορές και φυσικά μεροληπτικά υπέρ των ισχυρών, αφετέρου παρεμβαίνουν στο έργο των δικαστών απροκάλυπτα.

Οι επικίνδυνοι και προφανώς μειωμένης νοημοσύνης και αντίληψης εκπρόσωποι της κυβερνώσας ακροδεξιάς ξεπλένουν σήμερα την συμμορία των νεοναζί και προετοιμάζουν το έδαφος για μια ευρεία συνεργασία ακροδεξιών με εγκληματίες για να αποτελειώσουν τη χώρα.

Η αξιωματική αντιπολίτευση και η όποια Αριστερά έχει απομείνει στην πολιτική μας ζωή έχουν χρέος να μην ξαναπάνε για ύπνο αν δεν παραιτηθεί η κυβέρνηση και δεν προκηρυχθούν εκλογές. Διότι αν περάσει κι αυτό έτσι, με τα καθεστωτικά παπαγαλάκια να υποβαθμίζουν το θέμα προσωποποιώντας το στον κάθε Μπαλτάκο, το επόμενο μεγάλο θέμα που θα ανοίξει αλλά θα κλείσει πολύ σύντομα και κανείς δεν θα του δώσει σημασία, πολλοί θα ικανοποιηθούν κιόλας από αυτό, θα είναι η εξορία και η μεταφορά στη Γυάρο όλων όσων κατά καιρούς έχουμε εκφραστεί πολιτικά ενάντια σε αυτά τα ακροδεξιά κατακάθια και τις πρακτικές τους που προσβάλουν την νοημοσύνη και την αξιοπρέπειά μας.

Πόλεμος ανοιξιάτικα

Ανοιξιάτικη μέρα υπέροχη, κάθε πλάσμα χαίρεται που γεννήθηκε.

Τα πουλιά όμως σήμερα εδώ δεν πετούν όπως κάθε μέρα. Δεν κράζουν οι κάριες πάνω από το κεφάλι μου όταν με βλέπουν να σπέρνω, δεν πιάνουν τα ψηλά ξερόκλαδα στα γύρω ρουμάνια καρτερώντας να τελειώσω και να εξαφανιστώ από το χωράφι για να βουτήξουν.

Όλα είναι τελείως διαφορετικά σήμερα.

Καρπουζόσπορους έβαζα σε ποτηράκια όταν ξεκίνησαν οι ομοβροντίες που διώξανε τα πουλιά και πληγώσανε το τοπίο. Τρεις μέρες θα διαρκέσουν. Άσκηση με πραγματικά πυρά. Ρίχνουνε οβίδες στη θάλασσα οι άθλιοι. Το χωριό γέμισε ανακοινώσεις “Αναγγελία βολής” απαγορεύεται η διέλευση ανθρώπων και ζώων από τα τάδε και τάδε μέρη καθώς και η κίνηση σκαφών στην θάλασσα. Την κυκλοφορία των ψαριών δεν μπορούν να την απαγορεύσουν. Αυτά ας είναι οι παράπλευρες απώλειες της ανθρώπινης ηλιθιότητας. Τα πουλιά φύγανε γι’ αλλού για όσο θα διαρκέσει αυτό το μάταιο πατιρντί, κουνάνε το κεφαλάκι τους υποτιμητικά για τον άνθρωπο, είναι απολύτως βέβαιο αυτό, είναι τα μάτια του Θεού από πάνω μας εξάλλου.

Το γελοίο της υπόθεσης: Η ανακοίνωση του στρατού τελειώνει λέγοντας ότι κατόπιν της άσκησης η Ταξιαρχεία θα μεριμνήσει για την αποκατάσταση του περιβάλλοντος. Θα μαζέψουν δηλαδή τα χαρτιά και τα σακουλάκια από τα κρουασάν που φάγανε.

Κάθε μικρόνοος και μικρόφαλλος αυτής της έρμης, ξεπουλημένης από δαύτους όλους, χώρας, θα αρχίσει τις αντιστρόφως ανάλογες της υπόστασής του μεγαλοστομίες, μα η πατρίδα πρέπει να είναι ετοιμοπόλεμη, μα άμα μας επιτεθούν οι Τούρκοι δεν θα ξέρουμε να χειριστούμε τα όπλα, μα τούτο, μα εκείνο, χίλιες δυο αποδείξεις της ανθρώπινης ηλιθιότητας.

Την ώρα εκείνη λοιπόν που υπό τους κρότους των οβίδων έβαζα καρπουζόσπορους στο χώμα και σκεφτόμουνα πως άντε τώρα να εξηγήσεις στον καθένα από δαύτους που ζούνε στον μεσαίωνα ακόμη, τι θα πει συνεργασία με τη γη και με τα πλάσματά της, πιάσανε να χτυπούνε τα τηλέφωνα. Ακόμα δεν το πέταξα, το έχω αλλά μόνο δέχεται, δεν παίρνει πια τον πιο πολύν καιρό.

Η φίλη η Ε. από Αθήνα, από το γραφείο της, χάλια η φωνή της σαν κάτι να έπαθε, το μυαλό της απελευθερώθηκε και πετάει στη γη, στον μπαξέ της που φτιάχνει, το κορμί της όμως είναι ακόμη δέσμιο στην μισθωτή αστική εργασία, σε περιβάλλον αφύσικο. Πόλεμος μέσα της, ψυχή εναντίον νου και αντιστρόφως, δεν έχω το τσαγανό που έχεις εσύ, μου λέει, θέλω ακόμη χρόνο μέχρι να κάνω την υπέρβαση. Ποιος έχει πιο πολύ τσαγανό αναρωτιέμαι εγώ. Αυτός που κάνει ό,τι λέει η ψυχούλα του επειδή δεν έχει το κουράγιο να της πάει κόντρα ή αυτός που καταπιέζεται και πράττει καθημερινά τα ανάποδα από το θέλημά της επειδή είναι τόσο δυνατός που αντέχει; Μέγιστο το ερώτημα και ακόμα αναπάντητο από λόγου μου.

Σε λίγο χτυπά ξανά το τηλέφωνο. Ο Χαϊνης ο Μήτσος, γράφει στο στούντιο, τραγούδι για τον πόλεμο και με σκέφτηκε, τηλεπάθεια τώρα που ζω κι εγώ τους κρότους του πολέμου τριγύρω μου, καλά που υπάρχουν ακόμη ψυχές με τσαγανό κι αξιοπρέπεια, επικοινωνούνε και δίνουν κουράγιο ο ένας στον άλλονε όταν υπάρχει λόγος. “Το χώμα μόνο έχει οχτρό χρυσά παλάτια”. Τα λένε οι ψυχωμένοι άνθρωποι αλλά ποιος τους ακούει…

 

Ανοιξιάτικες σπορές

Μέρες τώρα φτιάχνουμε σβόλους. Ανοιξιάτικες σπορές στο χωράφι. Αργιλόχωμα από το βουνό κοσκινισμένο σαν πούδρα, λάσπη με σπόρους, ο Θεός πλάθει ζωή με πηλό, καμία απολύτως διαφορά δεν έχει η εργασία μας από αυτήν του Θεού.

Το χωράφι είναι γεμάτο λευκά, μοβ και κίτρινα άνθη από τα φυτά της φθινοπωρινής σποράς. Κουκιά, αρακάδες, μπιζέλια, παπούλες, ρεβύθια, ρόκες, ραδίκια, ραπάνια, λάχανα, μπρόκολα, ένα πέλαγος λουλουδιασμένο, σε λίγο θα σποριάσουν όλα μαζί για να πέσουν στη γη και να φυτρώσουν του χρόνου. Ανάμεσά τους φυτρώνουν ήδη τα καλοκαιρινά από τους σπόρους που πέσανε πέρσι αλλά και από τις πρώιμες σπορές μας.

Στο μονοπάτι που βγαίνει στη θάλασσα τα γένια του τράγου λουλούδιασαν, κάποια σποριάσανε κιόλας κι άνοιξε η φούντα τους εντυπωσιακή, περιμένει τον άνεμο να παρασύρει τους χνουδωτούς της σπόρους. Μαζέψαμε φούντες κι εμείς, τις φυσήξαμε μες στο χωράφι, να εξαπλωθεί ο τραγογένης κι εκεί.

Ενάμιση έτους χωράφι, μωρό που μεγαλώνει μαζί μας, παιδί που το φροντίζουμε με επεμβάσεις ανεπαίσθητες, το καμαρώνουμε, το πονάμε, μας ανταμείβει.

Τριγυρνάμε κάθε πρωί και μαζεύουμε τα ελέη του τα πλούσια και τρεφόμαστε, καθόμαστε στη γη, ανάμεσα στα φυτά της, τα έντομα πεταρίζουν γύρω από το κεφάλι μας, νιώθουμε ένα με όλα τα πλάσματά της, έχουμε όμως ρόλο οργανωτή εμείς, μπορούμε να περνάμε από το ένα στο άλλο επίπεδο συνεχώς, είμαστε οι άνθρωποί της της γης μας, φυσικοί άνθρωποι, καλλιεργητές και τροφοσυλλέκτες, τα κορμιά μας πηλός με τους σπόρους της μέσα μας.

Και είναι όλα τα άλλα τόσο ξένα και ψεύτικα ύστερα. Όταν γίνεις ένα με τη γη δεν υπάρχει τίποτε έξω και πέρα από αυτήν πια. Τίποτα δεν έχει τη δύναμη να σου στερήσει έστω και μια στιγμή από τη ζωή. Κανένας δεν έχει τα φόντα και τα προσόντα να σε φοβίσει. Πόσω μάλλον ανόητοι αλαζόνες μελλοθάνατοι στέρφοι ενός γελοίου συστήματος.

 

Κατά τις ημέρες του Πάσχα θα έχουμε βέβαια δραστηριότητες φυσικής καλλιέργειας και διατροφής στη Βολισσό: akridaki@gmail.com

 

 

Ιδού!

Διαβάστε την παρακάτω είδηση και θα τα κατανοήσετε ΌΛΑ. Θα νιώσετε απολύτως τι ακριβώς συνέβη πριν δεκαετίες και πώς το αντίστροφο συμβαίνει τώρα εδώ και μερικά χρόνια. Θα καταλάβετε ότι η μηχανή όποτε θέλει γρανάζια αναλώσιμα τα καλεί ως σειρήνα και όποτε μπουκώνει τα πετάει ωσάν τα απορρίμματα που πετούσαν αυτοί τόσα χρόνια. Θα καταλάβετε πολύ καλά πώς μεταλλάχθηκε ο άνθρωπος σε καταναλωτής στη Δύση και πώς έρχεται η ώρα του να αφήσει τα εγκόσμια έτσι, ως αριθμός που δεν βγαίνει, ως καταναλωτής ή να ξαναγίνει άνθρωπος, άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Θα ψυχανεμιστείτε τι θα πάθουν οι Κινέζοι στο άμεσο και απώτερο μέλλον, πώς εντός ολίγου χρόνου θα μεταλλαχθούν σε αριθμούς καταναλωτές κι αυτοί και πώς θα τους ξεράσει ύστερα το ίδιο σύστημα, όχι μετά από δεκαετίες όπως έγινε στη Δύση αλλά πολύ πιο γρήγορα τώρα διότι είναι ήδη αργά για το σύστημα. Θα επιβεβαιώσετε ότι ο καπιταλισμός και ο καταναλωτισμός μεταναστεύουν κι αυτοί, ανατολικά όμως διότι ετοιμάζουν τις οικονομικές συνθήκες και προπορεύονται των εξαθλιωμένων δυτικών μεταναστών που έπονται σε λίγο αλλά ακόμα και τώρα δεν έχουν καταλάβει τίποτα ως απαίδευτοι που είναι από το σύστημα και ανιστόρητοι, καμώνονται τους εθνικιστές και πνίγουν μετανάστες, θα καταλάβετε καλά ότι ήρθε η ώρα της άλλης μισής αμόρφωτης ανθρωπότητας να γίνει “πολιτισμένη”, να αποκτήσει χοληστερίνη και καρκίνους, να δει σαπιοκοιλιές στο κορμί της, να σκλαβώσει την ζωή της σε τσιμέντα και μεροκάματα, σε σούπερ μάρκετ για βόλτα τα σαββάτα, να γίνει γελοίο στέλεχος πολυεθνικής ή επιχειρηματίας πετυχημένος, που θα τρώει ό,τι του δίνουν συσκευασμένο για να μην προλάβει να πάρει σύνταξη, να “ζήσει” γενικώς κι αυτή, η άλλη μισή ανθρωπότητα εις βάρος των έως πρότινος καταπιεστών της, με ό,τι αυτό σημαίνει για τις πρώην καταναλωτικές και “ανεπτυγμένες” χώρες, για το περιβάλλον τους, τους πόρους και τους κατοίκους των, προφανώς  και για το ζήτημα της “λαθρο”μετανάστευσης η οποία σύντομα θα αλλάξει πορεία κι αυτή και θα ακολουθήσει το χρήμα.

Τέλος, θα δείτε πεντακάθαρα ότι ο καταναλωτής και το σύστημα οδεύουν στο τέλος τους το οριστικό αφού μία Κίνα με 53% αστών καταναλωτών ήδη και με 60% σύντομα, σημαίνει ότι το 70% της “ανθρωπότητας” είναι καταναλωτές, ζουν δίχως καμίαν ευθύνη παρά μόνον την κυκλοφορία του χρήματος καταναλώνοντας, ζουν δίχως να φέρουν καμίαν απολύτως ευθύνη για την ζωή τους, για την υγεία τους, για τους απογόνους τους και για τον πλανήτη που τους ζει, ζουν δίχως να νιώθουν καμίαν ευθύνη για την αναπλήρωση των φυσικών πόρων που καταναλώνουν ωσάν ο πλανήτης να είναι άπειρος, ζουν παράγοντας απορρίμματα κάθε είδους και “καταναλώνοντας” μαζικής παραγωγής χημικές τροφές όπως όλα τα κοτόπουλα κλωβοστοιχίας, ζουν έχοντας αφήσει την Ευθύνη για το κάθε τι στο Σύστημα που τους καλεί στο γήπεδό του, τις πόλεις, όποτε τους χρειάζεται και τους πεθαίνει ύστερα μόλις του γίνουν βάρος και του δημιουργήσουν κρίση ως αριθμοί, όχι πια ως άνθρωποι, Άνθρωποι ήσαν όσο ζούσαν με την Γη και την Ευθύνη.

Ένας πλανήτης, ένα οικοσύστημα το οποίο κατοικείται από ανθρώπους στην πλειονότητά τους Ανεύθυνους Καταναλωτές, που κάνουν ανακύκλωση οι πιο υπεύθυνοι απ’ αυτούς(!!!) δεν έχει μέλλον έτσι. Προφανώς και ο Θάνατος του Καταναλωτή έρχεται Μαζικός, Τρομακτικός και Άγουρος για να έρθει η Ισορροπία.

Διαβάστε λοιπόν την παρακάτω είδηση:

Κίνα: Αφήστε τα χωριά, ελάτε στις πόλεις

Ένα φιλόδοξο σχέδιο αστυφιλίας με στόχο την τόνωση της βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης μέσω της εγχώριας ζήτησης θέλει να εφαρμόσει η Κίνα, προκειμένου να ωθήσει περισσότερους πολίτες της χώρας που ζουν σήμερα σε επαρχιακές, κυρίως αγροτικές περιοχές να μεταναστεύσουν σε μικρότερα και μεγαλύτερα αστικά κέντρα.

Η κυβέρνηση της Κίνας ανακοίνωσε την Κυριακή ότι επιθυμεί να αυξήσει το ποσοστό του εγχώριου πληθυσμού που ζει στα αστικά κέντρα στο 60% έως το 2020, από 52,6% το 2012.

Το πρόγραμμα αυτό θα επιτρέψει σε περίπου 90 εκατομμύρια ανθρώπους να μετακινηθούν στις πόλεις και να εξασφαλίσουν θέσεις εργασίας, οι οποίες θα είναι καλύτερα αμειβόμενες από αυτές που κατέχουν σήμερα, κυρίως θέσεις εργασίας στον αγροτικό τομέα.

Το κινεζικό πρόγραμμα αστυφιλίας υπολογίζει ότι οι πολίτες που ζουν στις πόλεις δαπανούν 3,6 φορές περισσότερα χρήματα από ότι οι άνθρωποι στις επαρχίες, όπου η βασική τους ασχολία –η γεωργία– στηρίζεται στις κρατικές επιδοτήσεις.

Από το 2012, περισσότεροι Κινέζοι ζουν σε πόλεις, ωστόσο πολλοί δεν έχουν εγγραφεί επισήμως στα δημοτολόγια και δεν έχουν πρόσβαση σε κοινωνικές υπηρεσίες.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το δράμα του ανθρώπου

Μεγάλωσε αισθητά η μέρα αλλά και πάλι δεν φτάνει για να γίνουν όλες οι δουλειές τέτοιαν εποχή στο χωράφι.

Σπορές με σβόλους στη γη, σπορές σε πρασιές, σπορές σε ποτηράκια, παντού σπόροι, γκαστρώνουμε τη γη για να γεννήσει τους καρπούς της, να μας θρέψει όλους, ανθρώπους και καταναλωτές.

Κάθε μέρα γίνεται και πιο εμφανές ότι είναι πλέον άλλο είδος αυτό που απομυζεί, ρυπαίνει και καταστρέφει τον πλανήτη και τον εαυτό του, δεν είναι ανθρώπινο ον.

Σήμερα άκουσα στο ραδιόφωνο κάποια διακεκριμένη εκπρόσωπο των καταναλωτών, που νομίζει ότι είναι δημοσιογράφος αλλά είναι μονάχα ένας γελοίος προπαγανδιστής γυμνοσάλιακας, κάνει δε στην εκπομπή της και τον ντελάλη διαφημίσεων η άμοιρη για να ζήσει, όπως κάθε εκπορνευμένη συνείδηση, την άκουσα λοιπόν να εκφωνεί τα κάλλη ενός θαυματουργού, προφανώς, τροφίμου, το οποίο βγαίνει σε διάφορες συσκευασίες και να λέει επακριβώς το εξής: διαλέξτε ένα από τα τρία είδη, καταναλώστε το και θα πέσει η χοληστερίνη σας ….

Από πού να το πιάσεις. Από το ότι δεν τρώνε οι καταναλωτές αλλά καταναλώνουν; Από το ότι τους προτείνει να “καταναλώσουν” μια ζωική, επεξεργασμένη με μύκητες όξινη τροφή για να πέσει η χοληστερίνη τους; Ή τελικά από το ότι έχει καταντήσει να κολυμπάει στην χοληστερίνη το “πολιτισμένο” αυτό δίποδο, λόγω του ότι κατέκτησε την καλή και βολική ζωή; Τόση ανοησία..

Απορώ ειλικρινά.

Ακούω μία ώρα την ημέρα ραδιόφωνο και βλέπω μισή ώρα διάφορες ειδήσεις στο διαδίκτυο και αναρωτιέμαι ειλικρινά πού είναι η ευφυεία αυτού του άρτιου πλάσματος, πώς κατάντησε έτσι και για ποιον λόγο όλα τα πλάσματα της φύσης, οι άνθρωποι και τα άλλα ζωντανά, να ζούνε αναγκαστικά τις βλαβερές και καταστροφικές συνέπειες που προξενούν οι καταναλωτές της γης με τον ανόητο τρόπο ζωής τους

Για ποιον λόγο ένας άνθρωπος που ζει μαζί με τα φυτά και τα ζώα, που παράγει την τροφή του, που τρέφεται με ό,τι βγάζει η γη του δίχως να το επεξεργάζεται καθόλου, που δεν παράγει απορρίμματα και που δεν χρησιμοποιεί παρά ελάχιστη ενέργεια και πόρους φυσικούς, με την σκέψη στο μέλλον και με φειδώ, αναπληρώνοντας καθημερινά όσο μπορεί, ένας άνθρωπος που τιμά την Λιτότητα ως μέγιστη αρετή, πολιτισμό και υγεία, να λογίζεται ίδιο είδος με τον καταναλωτή μόνο και μόνο επειδή έχουν αμφότεροι ίδια ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά και, το τραγικό της υπόθεσης, για ποιον λόγο να ζει υπό τον έλεγχο και την απειλή του αδηφάγου καταναλωτικού συστήματος, το οποίον ούτε καν συναναστρέφεται στην καθημερινότητά του ούτε εντός του ζει.

Αυτό είναι το δράμα όλων των πλασμάτων της φύσης. Ότι ζουν πιεζόμενα από τον εγωιστή, ανεύθυνο, αλαζόνα και εν τέλει τόσον ανόητο και αυτοκαταστροφικό καταναλωτή και ότι κάθε μέρα η πίεση αυξάνεται ραγδαία, το οικοσύστημα ολοένα υποκαθίσταται από το καταναλωτικό σύστημα αλλά στο τέλος η ισορροπία θα αποκατασταθεί, κανείς δεν τα ‘βαλε με τη φύση του και βγήκε κερδισμένος.

 

ΥΓ

Είδα σε αυτή την λίγη ώρα της ενημέρωσής μου και διάφορους αυτοαποκαλούμενους αλλά και μεταξύ τους αλληλοαποκαλούμενους και αλληλοβραβεύοντες- όμενους συγγραφείς, κριτικούς και άλλους “καλλιτέχνες” που υπέγραψαν, λέει, ένα κείμενο στήριξης κάποιου πολιτικού μορφώματος υποκριτών καταναλωτών αριστερής δήθεν νοοτροπίας, σκέψης και κουλτούρας, αυτοί είναι οι χειρότεροι όλων των καταναλωτών διότι είναι υποκριτές τα μέγιστα – οι άλλοι, οι δεξιοί οι λεγόμενοι, είναι ηλίθιοι και αμόρφωτοι- και ένιωσα αηδία για λόγου τους. Η απόδειξη ότι κάποιος δεν είναι καλλιτέχνης είναι αυτή ακριβώς η υπογραφή στήριξης πολιτικού μορφώματος, πρώην και επίδοξου κυβερνητικού εταίρου, υπερασπιστή του δήθεν ρεαλισμού του γελοίου, χωλού και τόσον καταστροφικού καταναλωτικού συστήματος. Ο καλλιτέχνης αμφισβητεί το σύστημα και τις εξουσίες εκ φύσεως, δεν λικνίζεται και χαριεντίζεται κοντά τους για να εισπράξει κάνα χάδι και κάναν έπαινο, ίσως και κάποια θέση θεσμική συστημική ή κάνα βραβείο μετά χρηματικού ποσού από αυτές. Φαινόμενα των καιρών και οι καταναλωτές καλλιτέχνες. Εδώ και μερικές δεκαετίες αποτελούσαν το δείγμα της κρίσης αξιών που βιώναμε, της απόλυτης παρακμής και το πρελούδιο αυτής της κατάντιας.